De pijnlijke moederervaring: Schaamte en taboe ouderlijk misbruik

Onze cultuur kent een vies klein geheim, namelijk dat ouderlijke mishandeling wel degelijk bestaat. Maar er is overal ontkenning. Het is een taboeonderwerp en wordt vaak niet besproken in de context van de moederervaring.

Veel mensen vinden het moeilijk te begrijpen dat de moederervaring van een kind de eerste misbruiker kan zijn. Ook een vaderervaring kan de eerste misbruiker van een kind zijn.

Je kunt je schamen als iemand je naar je moeder vraagt. Je bent misschien vervreemd, of hebt fysieke pijn of buikpijn wanneer haar naam wordt genoemd.

Haar schunnige woorden, ondenkbare acties en gebrek aan verantwoordelijkheid zorgen nog steeds voor een beklemming in je borst.

Wat betreft de ontkenning rond ouderlijke mishandeling zijn er verschillende factoren die kunnen bijdragen aan deze problematiek:

Schaamte en schuldgevoelens:

Slachtoffers van ouderlijke mishandeling kunnen zich schamen voor wat er met hen is gebeurd. Ze kunnen zich schuldig voelen over het veroorzaken van moeilijkheden voor hun familie of ouders. Deze gevoelens kunnen hen ervan weerhouden om over het misbruik te praten of hulp te zoeken.

Sociale druk en stigma:

Er heerst vaak een stigma rondom het openlijk bespreken van ouderlijke mishandeling, vooral binnen familie- en sociale kringen. Slachtoffers kunnen zich geïsoleerd voelen of bang zijn voor negatieve reacties van anderen als ze hun ervaringen delen.

Psychologische verdedigingsmechanismen:

Sommige slachtoffers van ouderlijke mishandeling kunnen zichzelf ervan overtuigen dat het misbruik niet echt was. Ze kunnen ook geloven dat het hun schuld was. Dit kan een vorm van zelfbescherming zijn om de emotionele pijn te verminderen.

Onwetendheid over wat als mishandeling wordt beschouwd:

Sommige mensen kunnen het misbruik minimaliseren. Ze kunnen het ook verkeerd interpreteren. Dit gebeurt omdat ze mogelijk niet op de hoogte zijn van de verschillende vormen van ouderlijke mishandeling. Ze weten misschien ook niet wat de impact is op het kind.

Het doorbreken van de ontkenning rond ouderlijke mishandeling vereist vaak bewustwording, openheid en steun van zowel slachtoffers als hun omgeving. Het is belangrijk om een veilige omgeving te bieden. In zo’n omgeving voelen slachtoffers zich gesteund en gehoord. Dit kan hen aanmoedigen om hun ervaringen te delen en hulp te zoeken voor herstel.

Je enige moeder

Als je je ervaringen deelt, hoor je misschien: Ze is je enige moeder. Of je zult haar missen als ze weg is. Deze reacties voegen alleen maar meer schaamte en het isolement toe.

In feite zou je moeten horen: Ze had je moeten beschermen. Dat is misbruik. Dat is niet oké. Ik kan me niet voorstellen hoe pijnlijk dat was. Hoe kan ik u steunen?

Vandaag rouw je misschien om de moeder die je nooit hebt gehad en wanhopig wilde.

Als je het moeilijk hebt gemaakt om voor jezelf te kiezen, is dat normaal. Het vergt moed om een nieuw leven op te bouwen ver weg van je mishandelende moeder.

Je bent de breker van de familieburcht.

Je zult toekomstige generaties veranderen vanwege de moeilijke keuze die je hebt gemaakt.

De maatschappelijk geromantiseerde versie van een moeder is de warme, liefdevolle, altijd ondersteunende, meelevende verzorger. En sommige mensen krijgen een vijand in hun eigen moeder.

Ze krijgen wrede woorden, ondenkbare daden en schaamte die nooit van hen was om te dragen.

Mogen we allemaal genezen van de pijn die ze heeft veroorzaakt.

Mogen we in staat worden gesteld om onszelf te eren. Hopelijk kunnen we eren wat we hebben meegemaakt en hoever we zijn gekomen om dit te helen.

Moederdag is een moeilijke dag als je moeder een kwaadaardige narcist was en je een ongelooflijk gewelddadige moederervaring had.

Op deze dag kun je nog steeds kiezen om te vieren dat je haar eigenschappen niet hebt aangenomen. Werk aan het helen van je eigen patronen.

Daardoor heb je anderen geholpen om ook van Narcistische Familieleden te helen.

Als je een narcistische ouder had, ben je zeker niet alleen en is je pijn geldig. Vandaag is een dag om ook jou te vieren. Je kunt alles vieren wat je hebt overwonnen. Bovendien kun je de bewuste keuzes die je hebt gemaakt vieren om het generationele trauma met jou te beëindigen!

Zoveel volwassen kinderen zijn compleet in de war.

Ze begrijpen niet hoe andere moeders zo’n andere ervaring kunnen zijn dan de moederervaring die ze zelf hebben gehad!

Mijn hart gaat uit voor alle mensen die nog nooit een gezonde relatie met hun moeders hebben gehad. Mijn hart gaat ook uit naar degenen die geen moeders hebben. Moederdag is even van jou als voor moeders.

De moederwond is ongelooflijk pijnlijk. We worden geboren in de verwachting om verzorgd te worden, omdat het essentieel is voor ons voortbestaan. Het is een harde en hartverscheurende ervaring. We dachten dat de persoon (moeder of vader) ons veilig zou houden. Maar diezelfde persoon brengt veel pijn.

Veel moeders dragen mishandeling en trauma bij zich vanuit hun moederervaring.

Dit komt door hoe ze door hun eigen moeder behandeld werden. Ze geven dit door van generatie op generatie aan hun moeders, vaders of gezinnen.

Levende rouw (omwille dat de moeder er niet is voor jou) is een van de moeilijkste dingen om te verwerken. Er is boven op de totale afwezigheid van enige verantwoording, laat staan verontschuldiging.

Maar je bent sterk genoeg om geen contact te leggen, zodat de traumabinding stopt. Dan wordt alles beter omdat er ruimte vrij komt voor heling.

Wees je eigen moeder.

Wees je eigen partner. Trouw met jezelf. Ga met jezelf uit. Je kunt jezelf bijna ALLES geven wat je nodig hebt. Het zit allemaal in je. En DAN, en dan zijn alle stukjes van de puzzel logischer. Ik beloof het!

Ieder persoon heeft een persoonlijke moederervaring. We beleven allemaal emoties op een persoonlijke manier en relativeren woorden op een zeer persoonlijke manier. Je hoeft de ervaringen van anderen niet te ontkennen. Maak ze ook niet ongeldig om één ervaring te bevestigen en te eren. We hebben allemaal wonden. Niet iedereen (zoals ik) heeft wonden door een mishandelende moeder of vader. Misschien had je beide of één. Niet iedereen heeft ouders.

Iedereen heeft gebreken.

De ene persoon wat meer en de ander wat minder. Sommigen mishandelen hun eigen kinderen. Alleen omdat jij het erger hebt gehad, betekent niet dat anderen ook geleden hebben onder de acties van hun moeders.

Mijn moeder had enorme gebreken. Ze had nooit moeder moeten zijn. Ze moest eerst de verwerking van de dood van haar eerste zoon doen. Ik heb zoveel gerouwd om de kindertijd die ik nooit heb gehad. Ik moest man zijn voor mijn eigen moeder.

Maar vorig jaar kwam ik tot het begrip dat ze haar best heeft gedaan. Ze hield van al haar kinderen met heel haar hart. Ze kon gewoon niet de moeder zijn die we hadden moeten hebben. Het was voor haar heel moeilijk om haar zware verliezen te verwerken.

Het spijt me erg dat je een erge moederervaring hebt gehad. Het spijt me, dat je kindertijd en misschien ook je volwassenheid vol was met mishandeling en pijn. Ik heb medelijden met je individuele situatie. Je mag je moeder haten als je dat doet. Maar de wereld is niet alleen zwart of wit. Er zitten alle tinten grijs tussen. Wat voor jou of mij geldt, geldt zeker niet voor anderen.

Ik stuur liefde naar iedereen die de moed had om voor zichzelf te kiezen.

In een wereld die misschien die zeer moeilijke keuze door je moederervaring niet begrijpt. Niet alle moeders zijn goede moeders. Moge je verbinden met wie je bent. Weet dat je nooit iets verdiend of gedaan hebt om mishandeling met je te laten gebeuren. Het is oké om voor jezelf te kiezen. Je hebt misschien veel tijd nodig om contact te maken, jezelf te leren kennen en te vertrouwen.

Zelfontdekking en compassie is een levenslange reis.

Je komt er wel. Ga door, stap voor stap. Wees zacht voor jezelf. Wees zacht voor dat kleine kind vanbinnen. Dat kleine kind is nu veilig bij jou. Het mag nu met je meegroeien en je kunt samen nieuwe kernherinneringen creëren.

Soms is in geen contact gaan met je moeder het menselijkst maken dat we kunnen doen in relaties. We geloven niet meer in deze sprookjeswereld. Onze ouders kunnen niet zomaar wakker worden en op een gezonde manier van ons houden. We zien ze zoals ze zijn en accepteren hun beperkingen. En we kiezen voor onszelf, onze authenticiteit en onze eigen vrijheid.

Op moederdag kunnen we de innerlijke moeder in ons erkennen en vieren.

De innerlijke moeder is bereid om de moeder te zijn die we nooit gehad hebben.

Andere mensen hebben een andere moederervaring gehad. Elke situatie is anders. Werken aan jezelf kan je misschien milder laten denken, in tegenstelling hoe je vroeger over je moeder dacht. Maar sommige moeders vertonen narcistisch gedrag en mishandeling. Het is ongezond om contact met hen te leggen. Het blijft een strijd omdat je als kind enorm loyaal bent tegenover je moeder.

Het is best mogelijk dat je vindt dat je moeder haar best deed. Soms liet ze je echter gekwetst achter. Ze hield van je en ze kon niet altijd zijn wat je nodig had. Ze offerde zich op en soms voelde je als een last.

In zo’n situatie is het mogelijk om haar te eren. We kunnen haar menselijk maken. We kunnen van haar leven leren.

Ik erken ook dat je misschien niet het gevoel hebt dat je moeder haar best genoeg heeft gedaan. Dat is ook goed.

De commercialisering van Moederdag betekent dat we moeders “moeten” zien als perfecte, geromantiseerde versies van wat mensen zijn.

De massa’s dwingen ons als het ware. Omdat we niet dezelfde ervaring delen, is het beter van voor onze eigen weg te kiezen.

In werkelijkheid zijn de moederrelaties de complexte relatie die we in onze tijd op aarde ervaren.

Mogen we leren van het leven van onze moeder, ook als ze een persoonlijkheidsstoornis had. We hebben misschien gebroken. Heb de moed om leven te creëren op onze eigen voorwaarden. Laat je inspireren door het allerbeste.

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.