Als er geen duidelijke grenzen zijn of onze grenzen worden geschonden, dan krijg je codependentie-conditionering.

Geschatte leestijd: 2 minuten

We ontkoppelen onszelf van onszelf en onze eigen behoeften in het proces – om als ‘goed’ te worden gezien. Om bemind te worden. Ons hele zelfbeeld komt voort uit hoe mensen ons zien. Dat is de reden waarom codependentie leidt tot chronisch behagen, zorgzaamheid, en gebrek aan grenzen.

Het leidt ook tot wrok, want als we onze validatie aan anderen uitbesteden, rijden we in een emotionele achtbaan. We leggen ons zelfbeeld in de handen van een ander. Hoe mensen over ons denken, wordt hoe we over onszelf denken.

Dit is de illusie van wederzijdse afhankelijkheid die ons wanhopig houdt om de mensen om ons heen (onbewust) onder controle te houden. We zijn zo gefixeerd op de perceptie van ons, dat we onszelf daarbij verraden. Dat verraad leidt tot wrok.

Herinneringen over codependentie-conditionering:

  1. Hyperwaakzaam zijn (hyperbewust zijn van hoe mensen je zien) is een natuurlijke aanpassing aan trauma. Het is een poging om onszelf te beschermen. Wees hier gewoon getuige van zonder oordeel.
  2. Grenzen lijken angstaanjagend. Ze doen ons een hoop schuldgevoelens en schaamte oplopen. Vooral als we zijn opgegroeid in gezinnen waar geen grenzen waren is de boodschap ‘grenzen zijn egoïstisch’ of ‘er bestaat niet zoiets als grenzen als het om familie gaat’.
  3. Mensen met conditionering van codependentie zien grenzen als verlatenheid. Sta mensen toe om hun eigen reactie op uw grenzen te hebben. Er zijn net grenzen voor U.
  4. Wrok en woede zijn leraren. Het zijn boodschappers die ons laten weten dat onze grenzen zijn overschreden of dat we onszelf hebben verraden.
  5. Je bent waardig en compleet zonder te presteren of te presteren uit liefde.
  6. Het gedrag van mensen is hoe ze over zichzelf denken. Het is niet de waarheid over wie je bent. Het is een weerspiegeling van de relatie die ze hebben met het Zelf.