Cultuurstrijd is de hoofdtag voor artikelen over publieke tegenstellingen rond identiteit, geloof, waarden en politiek. Ook de bijdragen die eerder onder cultuuroorlog stonden, vind je hier terug.
Welke verschillen krijgen nadruk, wie wordt aangesproken en welke maatschappelijke vragen blijven buiten beeld? We onderzoeken argumenten en belangen zonder groepen als één geheel te behandelen. Verschil verdragen mag samengaan met duidelijke grenzen aan vernedering en uitsluiting.
Lees verder bij collectieve rivaliteit en discriminatie.
In een gesprek tussen bisschop Robert Barron en vicepresident JD Vance wordt het boek “Communion” besproken. Vance reflecteert op Augustinus en hoe zijn ideeën over juiste aanbidding verband houden met politieke en sociale verval. Girards concept van mimetische begeerte en rivaliteit wordt belicht, evenals de spanning tussen Vance’s politieke opvattingen en Jezus’ boodschap van onvoorwaardelijke liefde.
Een vergelijking van politieke systemen, leiders en tegenmacht, met Freedom House en V-Dem als gedateerde bronnen en ruimte voor context en onzekerheid.
Wat zegt Talarico zelf over geloof en publieke verantwoordelijkheid? Een brongebonden leeswijzer die campagneboodschap en eigen ethische reflectie onderscheidt.
James Talarico, een Democratische politicus uit Texas, spreekt openlijk over geloof en morele waarden in de politiek. Hij benadrukt de noodzaak van authentieke verbinding, terwijl hij kritisch is over de ‘rage economy’ en christelijk nationalisme. Talarico benadert onderwerpen zoals armoede en migratie vanuit liefde en menswaardigheid, waardoor hij onderscheidt zich in het huidige politieke landschap.
Neoliberalisme in België creëert chaos door stijgende kosten, intense ongelijkheid en een groeiende autoritaire politiek. De focus op individualisme ondermijnt solidariteit en verbinding. Toch ontstaan er hoopvolle grassroots-bewegingen die pleiten voor gemeenschap en zorg. De uitdaging is verandering mogelijk te maken door samenwerking en lokale initiatieven.
Israël werd gebouwd op zionistische milities die terreur en verdrijving brachten. Vandaag zet Netanyahu die lijn voort met een extreemrechtse politiek die Palestijnse levens ontkent en vernietigt. Gaza toont de tragedie: tienduizenden doden, kinderen die verhongeren, en Westerse steun die hypocrisie blootlegt. Deze blog verbindt verleden en heden en stelt de vraag: blijven we wegkijken of kiezen we voor rechtvaardigheid en menselijkheid? Want wie zwijgt, maakt zich medeplichtig. De tijd om op te staan is nu.