Dit is een prachtige tekst van Annemie, mijn levensgezel en vrouw over familie.
Rosa uit ‘Thuis’.
Toen ik vanavond naar de Tv-serie “Thuis” aan het kijken was, was ik samen met m’n dochter Febe. Ik kon m’n tranen niet meer verdringen. Dit kwam door de manier waarop Rosa met haar dochter Peggy omging.
Ik had een “déjà vu“. Het gebeurde toen Peggy letterlijk de grond onder haar voeten zag wegzinken. Dit gebeurde na een breuk in de relatie met haar man.
Peggy noemde haar zelf “een tweede-keus-vrouw”., ging door het lint, maar wordt opgevangen door haar moeder, familie …
En Peter in dit geval, wordt veroordeeld, verbannen, geslagen …
Realiteit is geen gekuiste fictie of een sprookje voor velen… realiteit is heel anders.
En hoe emotioneel je ook meegesleurd wordt in een serie zoals “Thuis”, heb je soms zin om jouw eigen familieleden wakker te schudden en te zeggen of roepen:
“Hé, mama heeft dit ook wel allemaal meegemaakt. Maar ze zouden je niet geloven. Ze denken namelijk dat zoiets niet kan of fictie is.
Alsof er nog ergere scenario’s bestaan dan die van “thuis”…
Ikzelf heb ondervonden dat zo’n sprookjes in de werkelijkheid niet veel voorkomen.
Toen de wereld onder m’n voeten verdween, had ik ook zin om te schreeuwen, te tieren, te krijsen, te slaan.
Maar op dat moment, stond ik er alleen voor!
Alleen, met m’n 3 kleine kinderen (4.5 jaar, bijna 3 jaar, en 8 maanden).
Het bedrog dat hij mij toen verteld had, kon ik niet zomaar gaan rondbazuinen.
Laat staan dat mijn moeder, noch m’n familie als z’n familie me enigszins zouden steunen …
En hij, hij had een heel uitgedokterd plan, een listig plan, omdat ik toen financieel afhankelijk was van hem …
Haat.
Nu nog, wijzen mensen naar mij. Ze bestempelen mij als de slet. Ze vinden dat ik de moeder ben die niet deugt. Ze denken dat ik nooit voor mijn kinderen opkom. Anders zou ik wel bij hun vader gebleven zijn.
Zelfs op de laatste herdenkingsmis van m’n eigen vader, zorgt m’n ex-schoonvader voor verstoring. Hij zegt dat ik moet zorgen voor “dat huilend ding” in plaats van m’n dochter. “dat ding” is dan ons pleegdochtertje die mijn man en ik nu tezamen hebben.
Akkefietje.
Echter, zedenfeiten verbergen of verzwijgen bij het trouwen vind ik geen banaliteit. Je seksuele geaardheid verbergen zie ik ook niet als een banaliteit.
Hij had dit aan mij verteld na 7 jaar huwelijk. Dit was nadat de 3 kinderen al geboren waren. Hij had verwacht dat ik dit zomaar alles kon aanvaarden. Hij dacht ook dat ik het kon goedkeuren en vergeven.
Ik kon dit niet zomaar een plaats geven. Gedurende een periode van 5 jaar was er emotionele chantage. Er was ook huiselijk geweld, agressie en verkrachtingen in het huwelijk. Psychosen van zijn kant leidden tot opnames in de psychiatrie.
Tot op een avond, ik hem letterlijk bij de kraag buitengezet heb!
Die kracht die ik toen in mij had, was niet zomaar m’n kracht.
Dit kwam van “hierboven”.
En dan sta je daar, jij alleen met je beslissing om niet meer verder te willen leven met zo’n iemand.
Je hoopte op enigszins wel wat begrip als je eindelijk jezelf voor een stuk bevrijd, had …
Die bevrijding duurde maar even als je op je eigen familie rekende …
Voor een stuk gaven ze je wel die ruimte om eventjes alleen te zijn. Toen ze merkten dat ik het serieus meende om de echtscheidingsprocedure door te voeren, ontstond er plotseling weer een barrière. Het was alsof ze zeiden: ‘Ho ho, niet op die manier hé’. We hebben dit niet zo gewild.
Jonge Kerk Roeselare.
Dan weten ze nog niet als ik iets beslist heb, ik dit werkelijk laat doorgaan … En op de één of andere manier voelde ik me altijd geborgen in God, in Jezus …
Ik heb namelijk een mooie herinnering in de periode dat ik naar Jonge Kerk Roeselare ging. Daar heb ik 6 intense jaren mogen beleven. Ze waren vol met vriendschap, geborgenheid en een thuis. Maar bovenal besefte ik dat ik in die ene persoon kon blijven geloven.
En dat was Jezus. Jezus, een rebel, een socialist …
Dit is mijn redding geweest.
En dit is wat we nu opnieuw, samen met mijn man,
in De Lier in Brugge beleven kan.
Een nieuwe wereld.
En nu zijn we aan het punt gekomen waarover deze blog eindelijk gaat …
Deze week heb ik het mogen lezen in: “En, ik zag een nieuwe wereld, uit Huub Oosterhuis” wie je familie eigenlijk is …
Of wat je familie eigenlijk kan betekenen.
Klinkt misschien raar voor mensen die een echte band hebben met hun familie, ouders enz.…, maar voor mij was dit een antwoord op m’n vragen.
Ik vond dit zelf zo ontroerend. Ook ervoer ik een bevrijding in mijn zoektocht. Daarom wil ik dit graag met jullie delen.
Ik ben blij dat ik toen (als 18-jarige) Jezus heb leren kennen en ook dat ik in hem mocht geloven.
Toen hadden de liederen en de teksten van Oosterhuis al een helende werking op mij.
Nu hebben ze echter me dit inzicht gegeven die ik niet wil laten verloren gaan …
En ik geef toe, ik heb het ook een paar keer moeten herlezen en herlezen omdat ik niet kon geloven dat dit de woorden waren van Jezus, maar hoe meer ik ze herlas, hoe meer ik ze begreep en kon een plaats geven, meer nog, hoe meer ik me bevrijd voelde …
Geen moeder, geen broer of zus.
Ik citeer:
Je moet ook geen achting en aanzien willen bezitten. Probeer geen houvast en zekerheid te vinden in goede werken zoals vasten en aalmoezen geven. Zoek ook geen waarde in mooie moraal en religieuze praktijken.
En geen titel willen hebben: vader, of goede meester – laat je geen vader noemen; wat noem je me goed? Niemand is vader of goed, God alleen. Het is ook beter geen moeder en broeders en familieleden te hebben. Dat betekent niet door hen bezeten te worden. Ze zullen je achternazitten en proberen vast te houden in hun clan.
Wie zijn mijn moeder en mijn broeders?
Zij die het woord van God aanhoren en het doen.
Wie zijn vader, moeder, broers en zusters, vrouw en kinderen niet ‘haat’, kan zijn volgeling niet zijn. Dat zegt hij. ‘Volgeling’ betekent ‘een mens in zijn geest’.
Bij deze woorden wordt hij geleid door de gedachte aan vele mensen. Deze mensen zijn tot diep in hun leven bezeten van hun ouders. Zij zijn gevangen in liefde-haat en verwrongen in onverhelderde emoties.
Daar zal hij ook wel van geweten hebben.
Maar hij weet nog meer.
Bloedbinding en familie worden in deze tergende messiaanse preek gelijkgesteld aan overgeërfd bezit en aangeboren ballast.
Blijkbaar, misschien, meestal of soms functioneren ze zo.
Het zijn waarden die een mens toch dreigen vast te klemmen in deze bestaande orde. Ze maken het hem praktisch onmogelijk om te verlangen naar onbegrensde broeder- en zusterschap.
Het zijn grootheden, bezittingen, die het verleden voortzetten.
Wie leven wil in het licht van de toekomst, moet iedere smaak van bloed en bodem vergeten. Hij of zij moet niet meer terugverlangen naar welke moederschoot ook. Die veilige geborgenheid waarin een mens nog onverantwoordelijk en onaanspreekbaar is, moet men loslaten.
Eens zal de wezenlijkste verwantschap tussen alle mensen openbaar worden.
Je bent meer dan zoon van je vader. Je bent meer dan moeder van je kinderen. Je bent ook meer dan man van je vrouw en broer van je zuster. Je bent mens voor ieder ander mens. Er is niet één mens, zelfs niet je doodsvijand, die niet plotseling je naaste zou kunnen worden. Ook de ‘minste’ mensen horen bij je als kinderen van dezelfde vader.
Voor dat ‘gezinsverband’ moet je je openhouden. Laat niets of niemand je afhouden van dat perspectief. Het is even wijd als de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.
En als je vader en je moeder en je vrouw en je kinderen je hiervan afhouden, moet je ze ‘haten’. Misschien houden ze je er niet van af. Dan hoef je ze niet te haten.
Als ik mijn eigen leven niet haat, kan ik hem niet volgen, niet zijn reisgenoot zijn.
Ik moet mij losmaken van het beeld dat ik van mezelf en mijn relaties gevormd heb. Dit beeld omvat al die angsten, ficties, vastomlijnde beginselen, mijn status, prestaties en idealen. Het gaat over wat ik wel en niet kan, en wat ik moet van die en die.
Je eigen leven haten betekent: niet berusten in jezelf zoals je nu bent.
Weten: er is meer leven dan nu, er is toekomst.
Uitgeworpen.
‘Deze wereld haten’: Vanwege het visioen van gerechtigheid. Deze bestaande orde te minachten voor de minste van de mensen.
Er niet in geloven. Niet willen passen in de status quo. Niet geliefd willen zijn bij hen die deze wereld in stand houden.
Waar zijn ze, de grote weters, de hooggeleerden, de goedpraters van deze wereld?
Heeft God de wijsheid van deze wereld niet als dwaasheid ontmaskerd?
Deze wereld, met al haar wijsheden, heeft Hem niet gevonden.
Zo schrijft Paulus aan de gemeente van Korinthe (1 Kor. 1 vers 20-21).
Deze wereld haten betekent:
Inzien dat het de hoogste prestatie, de hoogste wijsheid van deze wereld is dat de minste mensen worden uitgeworpen. ‘doorgedraaid op de vaalt’.
Wie deze wereld haat, heeft haar doorzien en ontmaskerd als een onleefbaar bestel, een dodelijk schema.
In Jezus is ons het licht opgegaan dat het schema van deze wereld voorbij is.
Geloven in hem betekent: niet meer gevangen zijn in dit bestel. We zijn vrij om toe te leven naar een nieuwe wereld waarin ‘de dood’ niet meer van kracht is. God zal alles in allen zijn. Paulus schreef aan die Korinthiër dat het minste van de wereld, het verachte, heeft Hij uitverkoren. Hij heeft uitverkoren wat niet bestaat om het bestaande te ontkrachten.
Vrees niet.
Je moet wel weten wat deze manier van leven je kost, en wat je nu voortaan te wachten staat.
Jezus van Nazareth zegt: je zult door ouders, broers, familieleden en vrienden worden afgeschreven als een krankzinnige.
GELUKKIG BEN JE, ZEGT HIJ, ALS DE MENSEN JE HATEN, VERACHTEN, VERWERPEN, OM DIT VISIOEN.
Je zult vijanden hebben. Je zult mensen tegenkomen die onnadenkend, grof, stompzinnig, cynisch, of agressief zijn. Ze zullen proberen je in het oude bestel terug te slepen. Sommigen zullen je geloof in het visioen bespotten. Anderen zullen je verafschuwen en gevaarlijk vinden. Dit is omdat je hun bezittingen of hun ideeën over recht en onrecht, bezit en diefstal te na komt.
Ze zullen je voor hun overheden slepen en je veroordelen.
Vrees niet.
De Heilige Geest, het visioen zelf, zul je de woorden ingeven die je dan moet spreken.
Kun je het verdragen vijanden te hebben?
Je kunt veel dragen als je niet meer met bezittingen beladen bent. Daarbij kun je veel hebben als je niets meer hebt.
Niet bezitten, omwille van ‘alles-voor-allen’.
Niet langer je leven omklemd houden, angstig, maar weggeven, omwille van een honderdvoudig, ‘eeuwig’ leven.
Je ziel, die krachtbron in jezelf, richten op wat verloren is – jezelf toewijden aan de armen.
Niets meer te verliezen hebben in de familie.
Geen tijd, geen zin en energie meer hebben om terug te honen als je gehoond wordt.
Weten dat terugslaan geen zin heeft, omdat dat tijd en geestkracht vreet. Het maakt je doodmoe en het houdt je gevangen.
Zeventig maal zevenmaal vergeven: tot in het oneindige alle bitterheid en gekwetstheid en verwijten wegdoen. Dit is als overtollige bagage op de weg naar het toekomstige. Maar niemand mag daartoe geforceerd worden.
Deze woorden van eeuwig leven, zeggen een mens wie hij is en meten zijn grootheid uit.
Wij zijn niet machteloos en gedoemd tot onderhorigheid, maar tot vrijheid geroepen.
Je hoeft niet rijk te zijn omdat je rijk geboren bent. Daarbij hoef je geen bezitter te blijven, omdat je in een bezittersmilieu geboren bent.
Bovendien ben je niet gehouden aan je overgeërfde cultuur, taal, levensstijl, religie, psychische geaardheid. Je kunt je losmaken uit al die verstikkende omarmingen.
Bovendien ben je niet gehouden aan je verleden, niet aan je tekort, niet aan je prestaties.
Je hoeft zelfs niet vast te zitten aan je kreupelheid of blindheid.
Er is niets wat je van het koninkrijk van God kan afhouden. Als je het wilt bereiken, kan zelfs je familie dat niet voorkomen.
Jezus moet gedacht hebben: als mensen zo doen, zal deze wereldorde van binnenuit exploderen. Deze wereldorde heeft religie, moraal en economie gericht op behoud van het bestaande.
Er is in al deze messiaanse leefregels een verblindend heldere samenhang.
Er komt een beeld naar voor van een mens die zijn leven heeft omgewenteld, naar een nieuwe wereld toe.
Gij zult volmaakt zijn, zoals uw Vader in de hemel, zegt Jezus – woorden die alle messiaanse leefregels samenvatten.
Het spreekt dan ook voor zich dat je dient op te komen voor de zondebok in de familie. Solidariteit is zeker nodig voor elk slachtoffer van seksueel, emotioneel of psychisch geweld. Dit geldt zelfs als deze persoon te kampen heeft met ontwikkelingsstoornissen of substantie misbruik.
Dikwijls is deze cooping strategie en afweermechanisme om met het isolement en de psychische pijn te kunnen omgaan.
Onvoorwaardelijke liefde van de familie?
Volmaakt betekent niet ethisch onberispelijk. Het is de nogal misleidende en ontoereikende vertaling van een Hebreeuws woord. Dit woord betekent ‘onverdeeld’, heel-en-als, uit één stuk, op één doel gericht, onvoorwaardelijk, onwankelbaar.
Dat wordt gezegd van Abraham, de vader van het geloof: hij was een heel mens, onverdeeld van hart.
Dat wordt gezegd van die eerste gemeente van gelovigen:
Zij waren één van hart en ziel. Ze waren onvoorwaardelijk met elkaar verbonden. Ze waren gericht op volheid en voltooiing. Hun doel was het uitbannen van nood en gebrek.
Volmaakt zijn, betekent in de taal van Jezus dat we de grenzen van de gangbare moraal moeten overschrijden. We moeten ongewoon zijn en niet gevangen. We moeten ons niet laten blokkeren door de wetmatigheid van liefde en haatgevoelens. De invloed van bloedverwanten, standgenoten en familie hoort ons niet te beperken.
Maar levend om een onbegrensde verbondenheid en verwantschap van allen.
In één woord: ‘Volmaakt’. Zij die voor alles zoeken naar het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid zijn volmaakt. Ze leven vanuit het visioen.
Als u dankzij deze post meer inzicht hebt gevonden, vergeet dan niet om te reageren. Geef ook commentaar. Vergeet ook niet om te delen.
Aanvullend perspectief vanuit de orthopedagogie over familie:
De ervaringen in deze tekst over partnergeweld beschrijven een grote impact op het gezinsleven. Deze ervaringen kunnen sterk resoneren met gezinnen die te maken hebben met dergelijke complexe problematiek.
Ondersteuning
Vanuit orthopedagogisch oogpunt is het cruciaal om de focus te leggen op de ondersteuning en begeleiding van alle betrokkenen. Er moet speciale aandacht zijn voor de kinderen die worden blootgesteld aan dergelijke traumatische situaties.
Orthopedagogen spelen een essentiële rol. Zij bieden gepaste interventies en ondersteuning aan gezinnen die te maken hebben met partnergeweld. Het is van belang om niet alleen de directe gevolgen van het geweld aan te pakken. Er moet ook aandacht besteed worden aan de bredere impact ervan op de ontwikkeling en het welzijn van de kinderen.
Veilige omgeving
Het is belangrijk om een veilige omgeving te creëren. In deze omgeving moeten kinderen zich gehoord voelen. Ze moeten hun emoties kunnen uiten en kunnen werken aan herstel.
Daarnaast is het vanuit orthopedagogisch perspectief noodzakelijk om ouders te ondersteunen bij het herstellen van de ouder-kindrelatie. Ook is het belangrijk om een stabiele en veilige opvoedingsomgeving te bieden.
De nadruk ligt op het bieden van traumagerichte ondersteuning. Het is belangrijk om veerkracht te ontwikkelen. Daarnaast moet er een omgeving gecreëerd worden waarin kinderen en gezinnen kunnen herstellen van de schadelijke effecten van partnergeweld.
Orthopedagogen streven ernaar om gezinnen te empoweren. Ze ondersteunen hen bij het opbouwen van gezonde en veilige relaties. Dit geldt zowel binnen het gezin als in bredere sociale omgevingen.
Multi-disciplinair
Het is van essentieel belang dat er vanuit verschillende disciplines samengewerkt wordt. Dit biedt een holistische benadering. Hierbij worden zowel de emotionele als de praktische behoeften van alle gezinsleden in overweging genomen.
Belangrijke notitie:
Als u onmiddellijke hulp of ondersteuning nodig heeft met betrekking tot partnergeweld, neem dan contact op. Ken u iemand die hulp nodig heeft? Moedig hen aan contact op te nemen. Zoek ondersteuning bij lokale hulporganisaties of hulplijnen voor huiselijk geweld als familietrauma speelt. Hier zijn enkele bronnen die mogelijk waardevol kunnen zijn:
- Nederland:
- Veilig Thuis: 0800-2000
- Slachtofferhulp Nederland: 088-7460090
- Centrum Seksueel Geweld: 0800-0188
- België:
- 1712 (geweld, misbruik en kindermishandeling)
- Tele-Onthaal: 106 (zelfmoordpreventie, emotionele ondersteuning)
Deze instanties bieden vertrouwelijke en professionele ondersteuning voor mensen die te maken hebben met partnergeweld en familietrauma. Aarzel niet om contact met hen op te nemen.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees meer over familie
