Perfectionisme: De Impact van Prestatiedruk in Onze Opvoeding

Voor de meesten van ons was liefde voorwaardelijk. Dit is een trieste en ware realiteit.

We werden geliefd als we presteerden. We bereikten successen of deden iets waar volwassenen om ons heen trots op waren. Ze vonden het perfect. Zo werd er door de opvoeders voor perfectionisme gepleit. En als we iets onacceptabels deden, niet goed genoeg, of dat niet werd goedgekeurd, werd de liefde van ons afgenomen. We werden gestraft, genegeerd of bekritiseerd.

Gesterkt door de kindertijd heen, leren we: “om geliefd te zijn, moet ik dingen doen. En ik moet genoeg doen dat ik goedkeuring krijg.” Dit begint ons patroon van bereiken en presteren.

Perfectionisme is eigenlijk een geniale aanpassing.

Als liefde afhangt van wat we doen, niet van wie we zijn, zullen we natuurlijk proberen perfect te zijn. Om nooit een fout te maken. Ook door nooit om hulp te vragen. Om onze pijn en pijn te maskeren, om het altijd samen te hebben. Natuurlijk zal dit leiden tot angst en depressie. Want het is de bedoeling dat mensen fouten maken. Het is de bedoeling dat we (soms) falen. Zo leren en groeien we.

Perfectionisme is iets wat we langzaam afleren.

Door kwetsbaar te zijn. Ook door hulp te vragen. We moeten lief voor onszelf zijn als we een fout maken. Zeg tegen jezelf ‘het is oké, je hebt je best gedaan’ in plaats van ‘je’. Vraag jezelf af: wie heeft me geleerd dat ik perfect moest zijn? Vraag je dan af: waren ze zelf perfect?

Perfectionisme is een illusie

De dochters van narcistische moeders reageren doorgaans op twee verschillende manieren om herhaalde schaamte en mishandeling te overwinnen.

1. HET OVERWERKENDE JENNY-type:

De constante boodschap van de moeder is: ‘Je bent niet goed genoeg.’ De moeder zegt ook: ‘Ik toon alleen liefde voor jou als je doet wat ik van je verwacht.’ Hierdoor internaliseert de dochter de boodschap. Ze denkt dat ze niet genoeg is. Ze voelt dat ze alleen waardig is voor wat ze doet, niet voor wie ze is.

Dit soort vrouwen pleegt zelfmoord op hun persoonlijkheid. Ze doen dit door “werk en externe verworvenheden” (workalcoholic) om het innerlijke gevoel van ‘waardeloosheid’ te compenseren.

Het zijn de perfectionisten met meerdere graden en PHD’s. Ze hebben onderscheidingen van allerlei aard. Maar van binnen voelen ze zich leeg en waardeloos.

Ze hadden echter vaak minstens 1 persoon die in hen geloofde. Deze persoon kon emotioneel contact met hen maken (vader, leraar of een grootouder). Zij moedigden hen aan om hun dromen na te jagen. Soms gebeurde dit in het geheim als de moeder afwezig was. Andere keren gebeurde het op onuitgesproken manieren. Het kind zou de ondersteunende energie voelen. Het zou het internaliseren als “ik kan het, ik ben capabel als ik hard genoeg werk”. ⁠

2. HET TIFFANY-type met zelfverlating

Deze vrouwen kregen dezelfde berichten van niet genoeg en waardeloosheid van hun verdovende moeders.

Maar helaas kregen ze nooit meer lof voor hun prestatie, hoe hard ze ook werkten. Ze veranderden dat verdriet in zelfverloochening: “Waarom zou ik me druk maken? Niemand ziet me toch … Of ik het nu bereik of niet, het maakt voor niemand verschil … ‘

Dus laten ze zelf hun dromen, verlangens, waarden en aspiraties varen en saboteren zichzelf links, rechts en in het midden.

Dit komt in relaties naar voren. Dit type vrouw gelooft dat ze niet liefdevol zijn voor hun authentieke zelf. Ze denken dat ze het niet waard zijn om liefde te ontvangen.

Daarom creëren ze vaak een illusie van wat liefde zal zijn. Ze dromen dat ze op een dag een partner zullen ontmoeten die hun dromen zal vervullen. Deze partner kan ook tegemoet komen aan hun ‘onvervulde’ emotionele jeugdbehoeften.

Ze projecteren deze fantasie en intense behoeftigheid op hun partners, wat hen alleen maar wegduwt. Sommigen hopen gered te worden. Anderen isoleren zich volledig van liefde. Ze geloven dat ze ’te beschadigd’ zijn voor liefde. ⁠ ⁠

Leestip: Pijnlijke Moederwonden oorzaak emotioneel afhankelijke ontwikkeling.

Reflectieve Vragen voor Jou

Hoe heeft de opvoeding van jouw ouders jouw huidige opvattingen over liefde en prestaties beïnvloed?
Herken jij jezelf in één van de twee types (Het Overwerkende Jenny-type of Het Tiffany-type)? Zo ja, hoe uit zich dat in jouw leven?
Welke stappen ben je tot nu toe gaan nemen om perfectionisme los te laten?
Wat zijn jouw grootste dromen? Hoe beïnvloeden jouw verleden en de verwachtingen van anderen jouw vermogen om deze na te streven?
Hoe zou je jezelf kunnen aanmoedigen en ondersteunen als je faalt of niet aan jezelf voldoet?

We nodigen je uit om jouw gedachten en ervaringen te delen in de commentaarsectie. Jouw inbreng kan anderen inspireren en helpen!

Liefde, voorwaardelijk, perfectionisme, prestaties, kwetsbaarheid, zelfverloochening, dromen, emotionele behoeften, reflectieve vragen, zelfpartnering.

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.