Wat je kunt doen als je een afwezige moeder hebt?

afwezige moeder

Er is altijd een kans om de moeder of vader te worden die je nooit hebt gehad. Mogen we onze afwezige moeder zien als een mens met haar onopgeloste trauma en innerlijke kinderpijn.

Dat betekent dat we:

Haar schaarstementaliteit loslaten door de moed te hebben om gezien te worden en te creëren.

De pijn van haar kritiek verlichting door woorden (affirmaties) van aanmoediging, empowerment en belichaming te spreken tot zowel onszelf als een andere vrouw.

Begrijpen dat ze diep worstelde met haar eigenwaarde toen ze relaties aanging die ons schade toebrachten.

Haar mening als een mening zien, niet als feit.

Weten dat ze ons alleen de genade kan geven die ze zichzelf heeft gegeven.

Rouwen om alles wat ze ons niet kon geven en onze woede eromheen accepteren. Zelfvergeving toepassen voor onze reactie erop.

Getuige zijn van haar overlevingsmodus en schaamteloos oproepen tot overvloed, samenwerking en zelfvertrouwen.

Ademwerk doen terwijl ze het innerlijke kind in ons triggert en elke grens waarborgen die we met haar moeten stellen.

De eigenliefde hebben om die grenzen voor onszelf te creëren en ze vast te houden, zelfs haar reactie pijn doet.

Zien dat degenen die ons het meest triggeren haar eigenschappen weerspiegelen en dit gebruiken om ons te begeleiden bij onze genezing.

Meer bewust worden dat de stem in ons hoofd in de eerste plaats haar stem is en dat we die mogen bevragen.

Weten dat we als volwassenen altijd de kans hebben om onszelf te bemoederen. Dit is onze bevrijding.

Je moeder zijn stelt je in staat te weten dat JIJ verantwoordelijk bent voor jezelf. Bovendien ben je niet langer afhankelijk van je afwezige moeder om veiligheid en liefde te voele. Kortom, je kunt deze behoeften aan jezelf geven.

Het vrouwelijke eren in al zijn vormen, genezen en niet-genezen delen. Dat we diep medeleven mogen hebben met het lijden van zowel ons als haar. Laten we vrede vinden in die ruimte die ons allemaal in staat stelt om ons veilig en heel te voelen.

Rouwen om het verlies van de moeder/ vader die we hadden willen hebben, maar nooit hebben gehad en weten dat we onszelf de liefde en zorg kunnen geven die we zouden willen hebben.

Begrijpen waarom ze relaties aanging die ons schade toebrachten? De afwezige moeder worstelde enorm met haar eigenwaarde.

De veilige plek en toevlucht voor onszelf zijn die we altijd nodig hadden en verdienden.

En wees de moeder/vader die ze nooit was voor onze kinderen!

Het is een bewuste oefening die veel bewustzijn en ongemak vereist, maar het is het zo waard.

Rouwen om alles wat ze ons niet kon geven…’ Verdriet toelaten is zo mooi, verzorgend en helend.

Weet dat ruimte voor verdriet is soms moeilijk om onszelf te geven.

Ik moet accepteren dat de afwezige moeder nooit voor me zal verschijnen op de manier waarop ik haar nodig heb of nodig heb. Het is weer een verlies waarom ik moet rouwen, maar ook de gave om haar woorden en daden te kennen zal me geen pijn meer doen. Ik kies ervoor om die grens voor mijn vrede te stellen en besef dat ik haar goedkeuring niet langer nodig heb om mezelf te accepteren en lief te hebben.

Mijn ouders als mensen te zien en niet als de supermensen die we van hen verwachten, was zo bevrijdend en hielp me een relatie met hen op te bouwen.

En het is mooi om te begrijpen dat het ook mensen zijn, met hun trauma’s en verwachtingen – het brengt een extra niveau van liefde in de relatie.

Wees ook de vader, die je nooit hebt gehad. En de zus, broer, leraar, vriend en tante… we kunnen geen onvoorwaardelijke liefde van een ander mens ervaren. Deze beperking van de menselijke conditie opent de poort naar persoonlijke transformatie en het verlangen om terug te geven en het grotere goed van iedereen te dienen.

Jezelf heropvoeden, zelfs kleine stapjes ernaartoe, kan geruststellend zijn.

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!