Als je veiligheid in je lichaam voelt zal je relatiekeuzes beter worden.

relatiekeuzes

Je weet dat je relatiekeuzes gezonder worden als je band niet gebaseerd is op onvervulde behoeften, emotionele vermijding of angsten.
Hoeveel relaties heb je gehad die gebaseerd waren op onvervulde behoeften, angsten of die pleisters waren die je afleidden van je eigen groei?

Ik heb er een paar gehad. Het patroon dat elke slechte relatie ons leert (of zou moeten leren) is wat we niet meer willen. Vandaar dat een aantal mensen verward zijn als ze merken dat ze steeds weer op gelijkaardige persoonlijkheden vallen.

Maar als we niet genezen zijn van onze gehechtheidswonden, van onze onvervulde behoeften, van onze onrealistische verwachtingen of van onze angsten voor verlating, afwijzing of uitstoting, zetten we onszelf opnieuw klaar voor de ene slechte ervaring na de andere.

In de loop der jaren heb ik mensen gekend die de gewoonte hadden om het uit te maken met één partner en onmiddellijk her te beginnen met een ander. Ze overtuigden zichzelf ervan dat ze de juiste keuze hadden gemaakt terwijl ze door een konijnenhol kronkelden.

Ik heb mensen gekend die niet alleen konden zijn en genoegen namen met de dingen waarvan ze hadden gezworen dat ze er nooit meer naar terug zouden gaan en er toch bleken emotioneel aan verslaafd te zijn.

En ik ken sommigen die in ontkenning waren en niet zagen dat hun relatiekeuzes slechts zoethoudertjes waren van elke kernwond die ze niet hadden onderzocht, en die niet genezen waren. Ze bleven meestal denken dat ze niet goed genoeg waren.

Zo blijven we opgesloten in overlevingsmodus. We maken relatiekeuzes om te kunnen overleven.

Aan de andere kant, wanneer we een noodzakelijke time-out nemen van externe afleiding en ons concentreren op onze belangrijkste relatie en dat is onze relatie die we hebben met ons Zelf, wat er dan gebeurt is dat we alles beginnen te zien wat we niet zagen.

We merken de patronen op. Daardoor zien de cycli. Bovendien realiseren ons dat de ex- en stand-ins waren voor onze niet-genezen kernwonden. We zien het verlaten van zorgverleners, of waar we onze angsten om achtergelaten te worden of ons niet gehoord te voelen herbeleefden.

Soms is er een web van dergelijke patronen in onze relatie met een ouder, in onze relaties met ex-en en familieleden.

Na tijd genomen te hebben voor ons herstel beginnen we beter voor onszelf op te komen. We beginnen onze waarde te zien onafhankelijk van wat anderen denken, en we brengen de nodige veranderingen in onszelf aan.

Het resultaat? veilige relatiekeuzes

Onze relatiekeuzes zijn gezonder, positief en gebaseerd op een solide band van oprechte waardering voor ons Zelf, gebaseerd op emotionele kwetsbaarheid en gegrond in authentieke verbinding.

We zoeken dan geen afleiding. We wensen niet het alleen zijn te vermijden. En we hebben geen drama meer nodig want we beseffen dat we de afgelopen jaren daar gewoon waren aan geworden.

Veel van mijn dierbare romantische relaties en zelfs hechte familierelaties moedigden me aan om mijn keuzevrijheid/autonomie op te geven en mezelf niet te vertrouwen. Nu ik mezelf uit die relaties heb verwijderd, ben ik geleidelijk meer op mezelf en mijn eigen intuïtie gaan vertrouwen.

Het is moeilijk om jezelf te vertrouwen als je geconditioneerd was om de verbinding met jezelf te verbreken.

Het is moeilijk om interne grenzen met jezelf te stellen als je je identiteit niet kent. Jezelf vertrouwen begint met leren kennen wie je bent.

De weg naar genezing na mijn gewelddadige relatie was om weer vertrouwen in mezelf te vinden, in mijn beslissingen, mijn intuïtie. De veiligheid in mezelf vinden.

Wanneer iemand agressief, vijandig, reactief, stilgelegd of gedissocieerd is, zijn ze niet veilig in hun eigen lichaam.

Het leven kan onvoorspelbaar, eng, chaotisch en overweldigend zijn.

We kunnen wachten tot dit verandert, OF we kunnen werken aan het creëren van een interne omgeving die ons in staat stelt te veranderen hoe we reageren.

Hoe werk je aan je veiligheid in je lichaam:

  1. Besteed elke ochtend slechts een paar minuten aan het voelen van de gewaarwordingen van je lichaam en noem ze bijvoorbeeld “dat voelt als tintelingen in mijn arm”. Let op: als dit de eerste keer is dat je innerlijk bewustzijn hebt, kan dit angst of snelle gedachten veroorzaken. Kort, slim momenten en stop als je overweldigd bent.
  2. Leer ademen: ademen is de sleutel tot het leren reguleren van je emoties. Haal langzaam, gelijkmatig adem vanuit de buik. Beheers de uitademing om ze langzaam te maken. Langzame ademhaling geeft aan je hersenen aan dat je veilig bent. Doe dit als je NIET ontregeld bent (ik oefen 3-4 keer per dag ongeveer 3 minuten)
  3. Zorg voor duidelijke grenzen: ontkoppel wanneer dat nodig is. Begrijp dat niet alles of iedereen een reactie nodig heeft. Stel uw behoeften op de eerste plaats en geef prioriteit aan uw emotionele gezondheid, zelfs als het ongemakkelijk of onbekend aanvoelt.
  4. Pak ontstekingen, verborgen infecties en vitamine B-spiegels aan om het zenuwstelsel goed te laten functioneren.

Mensen die zich veilig voelen in hun lichaam zijn:

kalm, in vrede, open voor verbinding, is creatief en kan meelevend zijn naar de mensen om hen heen omdat ze intern niet in een vecht- of vluchtsituatie (overlevings)situatie zitten.

Genezing is een wijze, liefdevolle ouder voor jezelf zijn waardoor je let op je relatiekeuzes.

Het zijn de kleine, eenvoudige momenten van de dag die tot onze genezing leiden. Het is de consistentie van voor jezelf opkomen die ons leert hoe we op onszelf kunnen vertrouwen.

Reparenting ziet er voor iedereen anders uit en verandert afhankelijk van hoe ik me voel of wat ik nodig heb.

Wat is iets wat JIJ doet om jezelf te herstellen van trauma?

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie behaalde aan de Hogeschool Gent een Bachelor diploma in Orthopedagogie. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden en dit als armoede consulente. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama. Ze werkt 34 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!