Welkom terug op onze blog. Als het de eerste keer is dat je hier bent, wil ik het hebben over complexe PTSS. Ik wil ook bespreken wat je realistisch gezien kunt verwachten van het herstelproces. Ik las het ongelooflijke boek van Pete Walker aan het lezen: complexe trauma van overleven tot bloeien.
Ik heb je dit boek al vaak horen aanbevelen als je al een tijdje in dit kanaal zit. Ik ga er niet mee stoppen. Dat boek is zo’n bron van onschatbare waarde die me zo veel heeft geholpen op mijn eigen genezingsreis.
En er weer doorheen gaan, is een heel interessante ervaring voor mij geweest. Het is ongeveer drie jaar nadat ik het voor de eerste keer heb opgepikt. In die tijd heb ik intensief trauma- en hechtingswerk gedaan. Ik heb ook schaamte genezingswerk gedaan met de groeitaken.
En ik merk dat ik nogal wat nadenk. Ik dacht dat het genezingsproces eruit zou zien toen ik dit boek voor het eerst las. Dit is anders dan wat ik er daadwerkelijk uit heb gehaald. Mijn leven is op tastbare manieren veranderd sinds die zomer dat ik het voor het eerst oppakte.
Worstelen met complex trauma
Ik heb een beetje een stiekeme reden om dit artikel te willen maken. Ik denk dat veel mensen worstelen met complexe PTSS. In de beginfase worstelen ze enorm met het identificeren van de term. Het is zo verraderlijk. Giftige schaamte en complexe PTSS kunnen ons het gevoel geven van o, ik overdrijf gewoon. Dit zit allemaal in mijn hoofd.
Ik ben alleen maar aan het zeuren over dingen. Het was niet zo erg, ik zat als kind niet jarenlang opgesloten op een zolder. Erger noch, het is onmogelijk dat ik een trauma zou kunnen hebben. Al deze alomtegenwoordige symptomen van trauma steken echter consequent de kop op. Ze richten grote schade aan ons leven aan.
Tekenen van herstel van complex trauma
Dus, als dat een beetje de plek is waar je je bevindt, wil ik dat je een open geest houdt. Terwijl je dit artikel doorneemt, overweeg je of deze 10 tekenen van herstel een verschil zouden maken in je leven. Zouden ze een significant verschil maken? Als ook maar één van hen dat zou doen, moedig ik je aan. Geef jezelf de kans om je in die richting te ontwikkelen.
Ik ga niet zeggen dat er heel weinig te verliezen is bij het doen van traumawerk. Het betekent echt dat we de manier waarop we ons leven en onze relaties benaderen moeten herstructureren. Dat kan veel onrust in ons leven veroorzaken.
Maar het biedt ons ook een uitweg uit deze emotionele en mentale chaos. Dit soort chaos heeft de neiging om het leven te kenmerken van degenen die worstelen met complexe PTSS. Alvorens het een eigennaam te geven die natuurlijk overgaat in het eerste punt op deze lijst
Zelfreflectie over de chaos
Het eerste waar ik het vandaag over wil hebben dat een zekere mate van herstel van complexe PTSS of toxische schaamte kenmerkt, is dat je in staat bent om terug te kijken op je leven, inclusief veel van de chaos en uitdaging en strijd waar een belangrijk onderdeel van is geweest.
Ik denk dat je dat niet langer allemaal aan jou toeschrijft, maar dat je gewoon een gebrekkig persoon bent. Dus dit kunnen dingen zijn als ernstige moeite hebben met het aangaan van intieme relaties. Of dat nu vriendschap of romantische relaties zijn. Worstelen om doelen te stellen en te bereiken die zinvol voor je voelen. Consequent je mentale of fysieke gezondheid beheren. Gezonde communicatievaardigheden ontwikkelen. De lijst gaat maar door.
Beheersen van de symptomen
Je begrijpt de oorzaak van deze problemen niet. Daardoor is het waarschijnlijk dat je het grootste deel van je leven zult besteden aan het beheersen van de symptomen. Dit geldt vooral in het geval van cptss-ontwikkelingstrauma. Je zult ook veel van je energie hieraan besteden. Als je dan niet in staat bent om dit consequent te doen, bereik je ze niet echt bij de oorzaak. Je speelt gewoon een beetje met ze.
Je zou jezelf kunnen vertellen dat je het niet gewoon bij elkaar kan krijgen als je die schaamtepersoonlijkheid hebt. Ik kan geen persoon zijn omdat ik gebrekkig ben. Er is iets mis met mij. In het genezingsproces ben je in staat om terug te kijken op je leven, inclusief de mislukte relaties. Je ziet de manieren waarop je jezelf in de steek hebt gelaten en de kansen die je hebt gemist. Je herkent de gemene gezondheidsuitdagingen. Je ontwikkelt de manieren waarop je hebt nagelaten om voor jezelf te zorgen. Je bent in staat om een juiste naam te geven voor de oorzaak van die problemen, namelijk complex trauma.
Als je het op deze manier inkadert, geef je die problemen veel schaamte uit je zelfbeeld. Je weet dat je niet alleen een mislukkeling bent die niets goed kan doen. Je hebt geworsteld met een aantal echt diepe wonden. Je kon daar voorheen slecht mee omgaan.
Troost zoeken in intieme relaties
Het tweede dat je realistisch gezien kunt verwachten in het genezingsproces van complexe PTSS. Je leert om voldoende troost te zoeken. Je leert om deze troost in intieme relaties te vinden. Deze troost moet je in intieme relaties zoeken. De reden dat ik hier genoeg gebruik. Dit is omdat dit geen verlossingsfantasie is met complexe trauma’s. Ook gaat het niet over diepe interpersoonlijke wonden vanaf jonge leeftijd. Het betekent wel dat het een behoorlijk grote zware strijd is. Het is moeilijk om gezonde relaties te vormen en te onderhouden. Zoals Pete Walker zegt, we zijn niet op zoek naar perfectie, we zijn op zoek naar goed genoeg.
Eenzaamheid
Ik had een groot deel van mijn vroege leven het gevoel dat ik in een woestijn leefde zonder verbinding. Het ontbrak me aan de vaardigheden om mijn authentieke zelf met anderen te delen. Dus ik vormde alleen maar zeer oppervlakkige verbindingen, die niet echt genoeg waren om me emotioneel te ondersteunen.
Het probleem met in zo’n woestijn van eenzaamheid te zijn, was dat wanneer er iemand langskwam, ik hun waterfles zou aannemen. Ik zou het drinken. Zelfs als er gif in zat, zou ik het nog steeds aanvaarden. Er was een deel van mij dat zo wanhopig op een diep niveau gezien wilde worden. Het kon me niet echt schelen wat de kosten daarvan waren.
Soms waren er echt hoge kosten. Vaak waren de enige mensen die me diep zagen, anderen die worstelden met giftige schaamte. Ze hadden ook te maken met trauma. Deze mensen hadden, net als ik, een groot deel van hun vroege leven geen gezonde relaties.
Slechts enkele mensen nodig
Op dit punt in mijn leven zou ik zeggen dat er twee mensen in mijn leven zijn. Ze kennen me allebei heel diep en geven op een redelijk consistente manier om me. Er is ook een langzaam groeiende kring van mensen. Met hen denk ik dat het mogelijk is om dat soort verbindingen te vormen. Dit kan in de toekomst gebeuren.
Die verbindingen hebben is een beetje als het hebben van een smalle rivier in de woestijn. Het is zoet water dat door die uitgestrekte woestenij stroomt. Het is dus op geen enkele manier een oceaan. Het is geen oase in de woestijn, maar het geeft me genoeg diepe verbinding om vol te houden.
Dat betekent dat als iemand langsloopt en ze bieden een vergiftigde waterfles aan, ik kan weigeren. Ik zeg nee, dank je. Ik ben oké. Ik kan het water gebruiken dat ik heb. Daarmee kan ik mezelf voldoende versterken. Zo kan ik die rivier in de loop van de tijd langzaam uitbreiden.
Dus, nogmaals, een genezen staat betekent niet dat je leven plotseling barst van de diepe intieme verbindingen. Maar het betekent waarschijnlijk wel dat je niet langer uit wanhoop hoeft te reiken. Je hoeft je ook niet vast te klampen aan echt ongelukkige dynamieken. Dat is een beetje wat ik op relationeel niveau als genezen beschouw als het gaat om toxische schaamte.
Herkennen emotionele flashback
Het derde dat je realistisch gezien in het genezingsproces zou kunnen verwachten, is een verhoogd vermogen. Je leert te herkennen wanneer je in een emotionele flashback zit. Je ontwikkelt ook de vaardigheid om naar jezelf toe mild te zijn. Je accepteert de minder dan perfecte manieren waarop je ermee omgaat terwijl je erin zit.
Een emotionele flashback of een periode van leeftijdsregressie zorgt ervoor dat we vaak grijpen naar primaire coping-mechanismen. Dus dingen als troosteten, zelfmedicatie, in sommige gevallen dwangmatige aandacht of seks zoeken. In het herstelproces kunnen we leren dat het echte probleem niet is dat we geen zelfbeheersing hebben.
Het is dat we ofwel op de een of andere manier getriggerd zijn. Of er is een gevoel van leven in ons lichaam dat we nog niet hebben gevonden. We moeten dit bewust herkennen en aanpakken.
Dus onze innerlijke kinderen maken overuren om de troost te zoeken die we nodig hebben. Op dit punt in mijn eigen leven denk ik graag aan dat soort primaire, zelfkalmerende gedragingen. Deze gedragingen komen naar voren als ik een emotionele flashback heb. Ze verschijnen ook als mijn innerlijke kind wanhopig aan mijn mouw trekt. Het probeert me ergens aandacht aan te laten besteden.
Betekenis van flashbacks
Dus hoewel het frustrerend kan zijn om onszelf op deze manieren te zien handelen. Het kan ook een wake-up call zijn. Het kan aangeven dat er iets in ons leven gebeurt of dat er een situatie is die ons triggert. Deze situatie is wellicht nog niet tot ons doorgedrongen, maar heeft wel onze aandacht nodig. Dit kan een huidige situatie zijn. Het kunnen ook herinneringen zijn die een trauma uit het verleden oproepen dat onverwerkt is gebleven. Nu heeft dit trauma onze tijd en aandacht nodig.
Leren om met die dingen te werken is een heel lang proces, maar het belangrijkste is dat we in het genezingsproces zoveel mogelijk leren om te stoppen met onszelf te schamen voor het ervaren van emotionele flashbacks en we kunnen in toenemende mate naar die periodes kijken als een oproep aan ons volwassen zelf om in te grijpen en aandacht te schenken aan wat het ook is waar onze innerlijke kinderen op reageren met de liefde en mededogen die misschien was niet voor ons beschikbaar toen we in ons vroege leven dezelfde soorten triggers of uitdagingen tegenkwamen
Assertief zijn
Het vierde wat je realistisch gezien kunt verwachten van het genezingsproces. Het gaat om complexe PTSS en schaamtewerk. Je ontwikkelt steeds meer het vermogen. Je leert om voor jezelf op te komen. Dit doe je zonder in een vechtreactie te zitten.
Peter Walker beschrijft in zijn boek complexe PTSS de fawn-reactie en de vechtreactie. Deze reacties staan als tegenovergestelde uiteinden van een continuüm. We kunnen onszelf onmiddellijk in de steek laten als iemand ontevreden over ons lijkt. We doen gewoon wat nodig is om ze te kalmeren en te sussen. Aan de andere kant van dat spectrum hebben we de vechtreactie. Deze reactie is in een soort aanvalsmodus wanneer we onze wensen en behoeften laten gelden. In het midden van dat spectrum is gezonde assertiviteit.
Dus het vermogen om voor jezelf op te komen is zowel stevig als respectvol voor anderen. Naar mijn mening is er precies één sleutel tot assertiviteit. Dat is de overtuiging dat je ertoe doet.
Grenzen stellen
Ik ben een waardevol persoon die om zowel mezelf als andere mensen geeft. Dit besef maakt het eenvoudig om te leren waar ik mijn grenzen moet stellen. Het is ook makkelijk om te begrijpen hoe ik ze moet afdwingen. Maar het is echt moeilijk. Dat is vooral het geval als ik geloof dat ik een stuk afval ben. Ik denk ook dat ik nooit gelukkig zal zijn totdat iedereen in mijn behoeften voorziet.
Naarmate je verder komt in het herstelproces van het hebben van een schaamtegebonden identiteit, ben je steeds meer in staat om dit feit te accepteren. Je kunt het internaliseren. Je doet ertoe. Je gevoelens en behoeften zijn belangrijk voor je. Dat is alles wat je nodig hebt om assertieve grenzen voor jezelf te stellen. Nogmaals, dat is een lang proces, maar het is absoluut mogelijk.
Wie Vertrouwen
Het vijfde wat je realistisch gezien kunt verwachten van het complexe ptss-genezingsproces is: je begint een steeds beter onderscheidingsvermogen te ontwikkelen. Je leert over wie je kunt vertrouwen. Je leert in welke hoedanigheid je hen kunt vertrouwen. Dat laatste is erg belangrijk.
Dus voordat ik enige genezingswerk in mijn leven op me nam, herinner ik me dat ik me door slechts een paar mensen begrepen voelde. Dit gevoel van begrip was zeldzaam. Ik dacht dat de enige andere mensen die me begrepen, anderen waren. Zij hadden ook een of andere versie van complex trauma. Ook hadden zij extreme hechtingswonden, giftige schaamte of depressie. Of een andere slopende psychische aandoening zelf.
Ik heb het niet goed in die taal gezegd. De taal die ik op dat moment had, was dat ik het verprutst had. Ik kon alleen met andere verwarde mensen opschieten. Als ik naast iemand stond die ik als normaal beschouw, dan voel ik me een freak. Dan kan ik niet wachten om daar weg te gaan.
Dus ik had de neiging te denken dat als iemand me snapt, komen ze dichterbij. Ze worden niet afgeschrikt door mijn soort draaiende deur van neuroses. Dit moest betekenen dat dit een goed persoon voor mij is. Iemand om heel dicht bij te komen en mee om te gaan om te co-reguleren.
Weer een gebroken persoon
Nogmaals, ik kon die taal in die tijd nooit gebruiken. Ik zou meer denken in de trant van godzijdank weer een gebroken persoon, laten we gaan feesten. Op dit punt in mijn reis heb ik geleerd dat ik waarschijnlijk voor altijd verbonden ben met degenen. Zij hebben ook een geschiedenis van giftige schaamte. Ongeacht hoe ver ik op deze weg kom, ga ik om met mensen die een geschiedenis van trauma hebben.
Ik moet iemand toestaan heel dicht bij te komen. Alleen dan kan ik hen vertrouwen om een goed persoon voor mij te zijn. We kunnen dan samen co-reguleren. Zij moeten ook redelijk goed zijn in zelfregulering, net zoals ik nu redelijk goed ben in zelfreguleren. Anders wordt onze relatie een gigantische puinhoop van projecties. Het kan echt moeilijk zijn om dat op te lossen en het kan extreem emotioneel en praktisch destructief zijn.
Dus je leert onderscheidingsvermogen over wie je kunt vertrouwen in welke hoedanigheid en met wat. Dat onderscheidingsvermogen stelt al onze relaties in staat om beter te worden. We hebben realistische verwachtingen voor hem.
Fouten maken
Het zesde dat kan gebeuren in het genezingsproces van complex trauma, is dat je steeds beter in staat bent om fouten te maken. Je verbetert je vermogen om fouten te maken. Je doet dit zonder brute zelfschaamte. Op de gevorderde niveaus kun je zelfs compassie voor jezelf hebben terwijl je door fouten heen gaat. Je innerlijke ouder kan laten weten aan je innerlijke kind dat het liefdevol is. Het is een goede zaak om het in het leven te proberen.
Proberen betekent dat je een bepaald deel van de dingen verkeerd gaat doen. Als je je op brute wijze schaamde voor fouten toen je jong was, internaliseer je waarschijnlijk diezelfde kritische stem. Dat gebeurt vaak als volwassene. Deze stem is gericht op het maken van fouten. Een goede ouder voor zijn kind toont nabijheid. Ze doen dit vooral als het kind een fout heeft gemaakt. Ze weten dat dat kind dan het meeste mededogen nodig heeft. Ze moedigen aan, ondersteunen en begeleiden.
Zelfpartner of innerlijke ouder of reparenting
Je kunt jezelf trainen om zo’n soort innerlijke ouder voor jezelf te zijn. Ik heb naar mezelf in de spiegel gekeken en gezegd: verlaat me nu niet. Dat is iets wat ik letterlijk heb gedaan tijdens echt slechte schaamte-opflakkeringen. Ik heb dat gedaan toen ik echt iets in mijn leven heb verknoeid. Ik heb dat gedaan in mijn relaties. Ik deed het ook toen ik mezelf op de een of andere manier in de steek heb gelaten.
Ik kijk naar mezelf in de spiegel en ik zeg ik ga me nu niet verlaten. Dit is wanneer ik mijn eigen mededogen het nodigst heb. Juist, het telt niet echt als zelfliefde als ik alleen voor mezelf opkom. Het is geen zelfliefde als ik alleen van mezelf hou op de dagen dat ik alles goed doe. Dit gebeurt wanneer het heel gemakkelijk is om van mezelf te houden. Het telt als diepe, doordringende zelfliefde. Dit gebeurt wanneer ik in staat ben om te komen opdagen. Ook moet ik compassie voor mezelf hebben wanneer ik het meest worstel.
Een groot deel van het complexe PTSS – genezingsproces is leren om jezelf herop te voeden. Dit moet op een manier die liefdevol, begripvol en geduldig is. Je weet nu dat iedereen fouten maakt. Dat is een deel van het leven. Het is een goede zaak om fouten te maken. Je hoeft jezelf niet te haten, omdat je niet alles de eerste keer goed hebt gedaan.
Mensen met mededogen
Door te lezen of naar voordrachten te gaan, begin je te beseffen dat sommige mensen die complex trauma bestuderen, veel mededogen hebben voor kinderen. Je begint te realiseren dat zij veel begrip tonen, vooral voor kinderen. Dat kun je zeker niet zeggen van alle mensen die professioneel bezig zijn met kinderen. Daarom is het bevorderlijk voor je genezing als je iemand tegenkomt. Het helpt wanneer die persoon passie en medeleven heeft voor mensen met een complex trauma.
Hoe meer je aan je zelfgenezing werkt, hoe meer dit proces zich ontwikkelt. Je ontmoet deze mensen. Daardoor ga je misschien de stap naar therapie zetten. Op die manier kun je gemakkelijker beslissen van wie je het best kunt leren. Je kunt ook bepalen wie niet de beste mentor of therapeut voor je is.
Naarmate je ook herstelt, zul je gemakkelijker risico’s durven nemen. Ik heb het hier niet over de risico’s dat je nam op het moment dat je heel diep zat. Bijvoorbeeld de relaties die je aanging vanuit een heel wanhopige status.
Beginnen met zich kwetsbaar open te stellen
Om een stabiel leven om te bouwen kan het veel jaren duren. Wanneer je daar min of meer bent gekomen, kan het mogelijk worden dat je je openstelt op een kwetsbare manier. Je beseft ook dat als je een fout maakt, het mogelijk zal zijn om de pijn te helen. Je zult veerkracht tonen. Het betekent dat de gesprekken met je innerlijke kind toenemen. Ze zullen dag na dag meer geïntegreerd worden in je dagelijks leven. Door naar je innerlijke kind te luisteren tijdens je dagelijks werk, bescherm je jezelf. Je zet de juiste stappen die passend zijn. Ze zijn niet te groot, waardoor de kans op mislukken gering is. Dat betekent dat als je limieten voelt in een relatie, je dat tijdig gaat beseffen. Daardoor zal je je grenzen waarborgen.
Door dat je zo reageert, kun je dus meer risico’s nemen. Zelfs als het mislukt wat je wilt, kun je ervan leren. Je gaat niet in een negatieve spiraal.
Een persoonlijke weg naar herstel van complex trauma
Eigenlijk is het zo dat door die kleine stappen die je zet, je precies leert waar je bent. Het proces van herstel van schaamte en complex trauma is zeer individueel. Het gelijkt ook niet volledig op dat van een ander.
In het begin van mijn herstelproces dacht ik dat omgaan met mijn schaamte moeilijk zou zijn. Ik geloofde dat het een kwestie was van het leren van de beste manier. Ik dacht ook dat ik vaardigheden moest leren om die schaamte te kunnen verbergen. Het gevolg was natuurlijk dat je in plaats van jezelf te omarmen, je steeds verder van jezelf verwijdert. Hierdoor verberg je wie je bent voor anderen. Dit maakt het onmogelijk om een liefdevolle, authentieke relatie op te bouwen.
Dat is compleet in tegenstelling met wat echte genezing is. Het houdt in dat je terug bezit neemt van de persoon die je werkelijk bent. Dit gebeurt doordat je een einde maakt aan de schaamte die al heel vroeg startte. Herconditionering en een nieuw bewustzijn van je zelfbeeld zijn nodig voor een nieuw persoonlijk verhaal. Je bent op dat punt in je herstelproces gekomen. Je hoeft je niet meer te schamen om te tonen wie je werkelijk bent. Daardoor kun je beginnen met het vormen van relaties met anderen gebaseerd op je authentieke zelf.
Je kijkt terug in de tijd. Dan besef je dat je heel anders in de wereld staat. Dit is anders dan vijf jaren geleden. Je kon je toen niet inbeelden dat je liefde zou ontvangen door te tonen wie je werkelijk was. En dat voelt zo goed dat je over dat genezingsproces toen een heel verkeerd idee had.
Een groeiend besef van zelfliefde en liefde van anderen
Tijdens het genezingsproces beseffen we dat anderen ons graag kunnen zien om wie we zijn. Ook ontdekken we dat we onszelf kunnen graag zien, ondanks alles wat er in het verleden was. We beseffen dat we copingmechanismen hebben gehad om door dat leven te komen. We realiseren ons welke daarvan we hebben veranderd. We kunnen dan ook dankbaar zijn voor het feit dat we die vroegere copingmechanisme hadden. Ze waren nodig om te overleven en ons te brengen waar we nu staan.
Je beseft dat je leven nooit zal gelijken op dat van een persoon. Deze persoon had veilige hechting en genoeg onvoorwaardelijke liefde van zijn zorgers. Hij heeft geen geschiedenis van ontwikkelingstrauma. Bovendien stop je er dan ook mee om je te vergelijken met deze mensen. Je zelfbeeld stemt meer en meer overeen met de persoon die je werkelijk bent. Het komt steeds dichter bij de persoon die je aan het worden bent. Je beseft dat je liefdevol trots kunt zijn. Je hebt gevochten om de beste persoon te zijn die je kon zijn in jouw gegeven omstandigheden.
Verwachtingen: eb en vloed
Het is ook belangrijk dat je meer en meer realistisch bent over wat je kunt verwachten. Je kunt niet verwachten dat je voortdurend in een staat van extase zal verkeren. Je kunt ook niet verwachten dat je constant liefde zal ontvangen. Je zult niet voor altijd aanvaard worden. Omdat er eb en vloed is in het leven kan dat natuurlijk niet. Er is een continuüm tussen overleven en bloeien. Er zijn periodes waar je heel hard moet vechten. Er zijn ook tijden waar het vanzelf gaat. Dat is ook zo voor mensen die geen complex trauma hebben gehad. Voor wie wel complex trauma heeft gehad, zullen we dikwijls vertoeven in de mindere kant. Het zal wel beter en beter worden.
Bovendien zijn er periodes die moeilijker zijn voor mensen die complex trauma hebben gehad. Dit geldt ook voor degenen die al gevorderd zijn in het genezingsproces. Dan kun je het doel hebben om vast te houden aan een betere staat. Je kunt er wanhopig naar streven om zo vitaal en levendig te zijn. Het is als met de tektonische platen. Die zijn steeds in beweging. Daardoor zul je vaststellen dat je terug in een periode bent. Het kan moeilijker zijn om je hoofd boven water te houden en je zult terug weer in overlevingsmodus zijn.
Zich verzetten tegen een verandering in de cyclus
Hoe meer we ons dan verzetten tegen die overlevingsmodus, des te groter is de kans dat we teruggaan naar ongezonde coping-mechanismen. Hoe meer we ons dan verzetten, des te groter is de kans dat we teruggaan naar ongezonde coping-mechanismen. In plaats van ons te verzetten, kunnen we er beter rustig in stromen met de nodige ademhalingsoefeningen. Dan vermijden we een dissociatieve toestand en verwijderen ons van de “overlevingsmodus”.
Onszelf medicatie geven is iets wat we dan verkeerdelijk kunnen doen. We willen de “bloeien” modus verlengen. We willen vermijden dat we naar overlevingsmodus gaan. We weigeren te aanvaarden dat we die richting uitgaan.
Ik denk nu anders over die overlevingsperiodes. Het geeft me de mogelijkheid om een diepe nederigheid te praktiseren. Het maakt niet uit hoeveel werk je in je leven doet om te groeien. Je kunt niet gespaard blijven of boven periodes staan waar je het moeilijk zult hebben. Telkens als je in een mentale toestand bent om je te verzetten tegen iets moeilijks, probeer dan niet te vechten. Kies ervoor om kalm te blijven. Herkader het als een periode waarin je nederig kunt zijn, omdat het leven je een nieuwe les kan leren.
Min of meer mens
Mensen die een schaamte-identiteit hebben kunnen over zichzelf denken als iemand minder dan een mens en niet goed genoeg. Ze kunnen ook denken dat ze meer dan een mens zijn. Ze pompen hun ego op als compensatie voor wat ze aan zelfliefde missen.
Ik betrap mezelf erop me minder dan een mens te voelen. Dan weet ik dat het tijd is om in mijn waarde als mens te gaan staan. Als ik mezelf vertel dat ik een slechte behandeling verdien, moet ik dat gevoel bestrijden. Of als ik mezelf vertel dat andere mensen veel meer waard zijn dan mezelf, dan moet ik vasthouden aan mijn recht van bestaan. Ik moet geloven in mijn recht om te bestaan. Deze betere mensen verdienen een betere behandeling. Als ik mezelf vertel dat andere mensen meer waard zijn dan ik, moet ik vasthouden aan mijn recht van bestaan. Ik moet vasthouden aan mijn recht van bestaan en gewaardeerd te worden.
Wanneer ik mezelf meer dan een mens acht, dan weet ik dat het tijd is om een positie van nederigheid in te nemen. Als ik in ga tegen mijn eigen lijden, is het belangrijk een stap achteruit te zetten. Ik moet elke les aanvaarden die ik nog moet weten.
De paradox van het herstellingsproces van complex-trauma
Het is deze vreemde paradox waarin ik mezelf herhaaldelijk bevind. Wanneer ik het meest vecht tegen mijn zelfsaboterende gedragingen, heb ik vooral het nodig om nederigheid te tonen. Ik moet dan accepteren dat ik niet boven een mens sta die veerkracht moet ontwikkelen. Ik ben niet boven het verdriet dat je als mens kunt voelen. Ook sta ik niet boven ontgoocheling. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die me gegeven worden gedurende alle periodes van mijn leven. Dit omvat zowel de goede als de slechte tijden.
Het betekent kortom dat genezen van zoals complextrauma of toxische schaamte niet leidt tot voor een eeuwig wonderbaarlijk leven. Het betekent gewoon dat gedurende de donkere periodes we in staat zijn om bij ons eigen te blijven. We zijn tot de conclusie gekomen dat we waardevolle mensen zijn. Het is waardevol om voor onszelf te vechten en op te komen. Dat betekent vechten voor onze eigenwaarde zowel persoonlijk als interpersoonlijk.
Deze signalen kun je verwachten gedurende het proces van genezing van complextrauma of toxische schaamte. Hierdoor heb je een realistische gids over wat je kunt verwachten. Zo besef je wat er in zo’n proces met je gebeurt.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie