Annemies persoonlijke herstelverhaal: zoeken, leren en betrokken blijven

Dit persoonlijk herstelverhaal bewaart de achtergrond van Annemies betrokkenheid bij narcisme.blog. De oorspronkelijke terugblik verscheen in augustus 2021. Relatieduur, gezinsomstandigheden en dagelijkse routines uit die vertelling horen bij dat tijdsbeeld. Ze zijn geen actuele leefstijlvoorschriften en geen bewijs dat een aanpak bij andere mensen dezelfde uitkomst geeft.

Deze persoonlijke achtergrond brengt verlies, studie, gezinsleven, gemeenschap en het zoeken naar eigen woorden bij elkaar. Je mag herkenning vinden zonder hetzelfde traject te moeten volgen. De actuele werkwijze en oefenbibliotheek beschrijft afzonderlijk hoe je de site vandaag kunt gebruiken.

Annemies terugblik: opnieuw beginnen met weinig houvast

Annemie beschreef een periode met een huis in verbouwing, onzeker werk, drie jonge kinderen en weinig financiële ruimte. Zij vertelde over moeilijk slapen, verlies van haar stem en lichamelijke uitputting in een zware relationele periode. Dat zijn haar eigen herinneringen, geen onafhankelijke medische vaststellingen.

De vertelling bevat ook een periode die zij als jaren van zoeken en vastlopen omschreef. Zij schreef over kerkelijke huwelijksvernietiging, familiale breuken, verlies van vrienden en gerechtelijke procedures met verschillende uitkomsten. Die ervaringen laten zich niet tot één beslissende oefening of een eenvoudig succesverhaal terugbrengen.

Een belangrijke vraag bij zo’n verhaal is niet: “Waarom deed zij het niet sneller?” De vraag kan zijn: welke steun, mogelijkheden en omstandigheden waren er toen, en wat ontbrak? Je hoeft een lange moeilijke periode niet als persoonlijk falen te beschrijven.

Studie, werk en betrokkenheid krijgen een plaats

In de terugblik vertelde Annemie over haar werk bij VDAB en als armoedeconsulent. Daarnaast beschreef zij hoe zij via afstandsonderwijs een bachelor orthopedagogie behaalde. Die combinatie van dagelijkse ontmoetingen en studie maakt deel uit van haar perspectief op ondersteuning.

Ze noemde ook haar relatie met Johan, gezamenlijke pleegzorg, het contact met kinderen en kleinkinderen, betrokkenheid bij VKoN en vrijwilligerswerk. Deze rollen zijn persoonlijke en maatschappelijke verbintenissen. Ze vormen geen klinisch behandelprofiel.

Ervaring, opleiding en bevoegdheid vragen elk een eigen omschrijving. Daarom koppelen we aan deze terugblik geen claim dat Annemie een eigen traumabehandeling jarenlang klinisch heeft gevalideerd. Het artikel over ervaring en bewijs bij een herstelkader helpt dat onderscheid onderzoeken.

Het gewone leven bleef ook bestaan

Naast moeilijke episodes schreef Annemie over wandelen in de bergen en aan zee met haar gezin. In haar toenmalige dagelijkse routines noemde zij fietsen, lezen, eten, slapen, contact en betrokkenheid bij een gemeenschap. Dat gewone leven verdient plaats in een verhaal dat anders alleen over pijn en problemen zou gaan.

De genoemde ritmes zijn geen voorschrift voor jouw gezondheid. Een eigen leven opnieuw vormgeven hoeft niet te betekenen dat je evenveel beweegt, evenveel leest of dezelfde gezinsvorm hebt. Mogelijkheden verschillen, en een lichamelijke aandoening kan andere afspraken vragen.

Je kunt wel een persoonlijke vraag meenemen: welk gewoon moment wil ik terug ruimte geven? Misschien is dat een boek lezen, iets maken, iemand ontmoeten of rustig aanwezig zijn bij de mensen om je heen. Het hoeft geen demonstratie van veerkracht te worden.

Schrijven, inspiratie zoeken en betekenis geven

Annemie beschreef hoe lezen, een dagboek en geleide meditatie deel uitmaakten van haar zoeken. Zij vertelde dat een e-mail van Melanie Tonia Evans haar naar een programma leidde dat zij kocht en gebruikte. In haar vertelling voelde een eerste ervaring als een doorbraak. Dat woord benoemt haar beleving, niet een gemeten behandeleffect.

In oudere passages gebruikte zij beelden als pijn verschuiven, licht brengen en lagen afpellen. Zulke taal kan betekenis geven aan een ervaring, maar stelt niet vast dat trauma letterlijk ergens wordt opgeslagen en vervolgens verwijderd. Voor die beeldtaal is er een aparte reflectie over licht en hoop zonder genezingsbelofte.

De terugblik noemde ook Nicole LePera als inspiratiebron. Een boek of programma kan iemand aanspreken zonder alle verklaringen ervan te moeten overnemen. Je mag nieuwsgierig lezen en tegelijk vragen stellen over bronnen, kosten, grenzen en passende zorg.

Wie deze inspiratiebron zelf wil bekijken, kan kiezen voor ** How to Do the Work — Nederlandse paperback. Dit is aanvullende lectuur, geen behandeling of werkzaamheidsbewijs. De link naar bol.com is een affiliatelink; lenen kan ook een keuze zijn.

Een verhaal delen is iets anders dan anderen behandelen

Een persoonlijk verhaal laat niet zien waardoor inkomen, huisvesting of gezondheid van iemand anders veranderde. Resultaten van anderen zijn daarom geen bewijs dat één groeisysteem dezelfde uitkomst geeft. Persoonlijke omstandigheden, toestemming en andere vormen van ondersteuning zijn niet uit zo’n korte vertelling vast te stellen.

Wat wel blijft, is de wens om naar mensen te luisteren en mogelijkheden te zoeken. Die betrokkenheid hoeft niet te betekenen dat een blog hun hulpverlening overneemt. Bij inkomen, huisvesting, gezondheid of veiligheid kan concrete ondersteuning buiten de site nodig zijn.

Ook een warme gemeenschap kan grenzen hebben. Je kiest wat je wilt delen. Een besloten groep garandeert niet dat informatie binnen de groep blijft; een persoonlijk verhaal hoeft niet openbaar te worden om betekenisvol te zijn.

Een eigen verhaal mag een andere vorm krijgen

Annemie verbond zelfreflectie niet alleen met schrijven. Zij noemde ook dans, muziek, beeldend werk, gedichten en andere creatieve vormen. Je kunt daar iets uit kiezen, maar je hoeft je ervaring niet tot een inspirerend product te maken.

Misschien wil je alleen voor jezelf enkele woorden noteren. Misschien wil je een veilige gesprekspartner zoeken. Stilte, twijfel of een onvolledig verhaal mogen eveneens bestaan. Je bent niemand een afgerond herstelverhaal verschuldigd.

De zelfhulpgids voor dagelijkse keuzes biedt kleine mogelijkheden. Zoek je alleen een ingang in de oefenbibliotheek, dan helpt één groeitaak kiezen die bij je vraag past om gericht te beginnen.

Groeitaak: neem één waarde mee uit dit verhaal

Kies één waarde die je aanspreekt: verbondenheid, leren, creativiteit, zeggenschap of iets anders. Schrijf op wat die waarde voor jou vandaag zou kunnen betekenen. Maak er geen vergelijking van met Annemies gezinsleven, opleiding of toenmalige routines.

Een denkbeeldig voorbeeld: “Verbondenheid betekent voor mij dat ik één vertrouwde persoon mag zeggen dat het moeilijk gaat.” Dat is een eigen invulling. Een andere lezer kan juist kiezen voor een grens of voor niets nieuws toevoegen.

De belangrijkste vraag is: welke ruimte of steun zou jouw keuze mogelijk maken? Zo blijft het verhaal een uitnodiging tot reflectie en geen opdracht om iemand anders te worden.

Welke kleine stap past vandaag bij jou?

Neem mee wat je helpt. Je kunt één inzicht laten bezinken, iets opschrijven of steun vragen. Kies wat bij jouw mogelijkheden past; ook rust nemen mag.

Wil je verder lezen? Kies via Start hier een gids die bij jouw vraag past.

Goed om te weten: onze informatie ondersteunt inzicht en zelfreflectie en vervangt geen persoonlijke diagnose, behandeling of professioneel advies.

Een vraag of fout melden? Neem contact op met ons. Vermeld bij een fout de link en de betrokken passage. Dit contactkanaal is geen crisisdienst.

Lees in onze publicatieprincipes hoe we werken meer over onze achtergrond, bronnen, correcties en commerciële verwijzingen.

Liefs,
Annemie Persyn-Declercq en Johan Persyn
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.