Pijnlijke uitdrukking en de gevolgen van trauma

Inhoudsopgave

Wat zijn de belangrijkste tekenen en symptomen van trauma?
Lichamelijke symptomen
Emotionele veranderingen
Verschillende gedragingen
Wanneer kinderen een trauma hebben meegemaakt, is een pijnlijke uitdrukking niet op zijn plaats:
Wanneer kinderen in gevaar zijn, kan dit gedrag:
Alternatieven om te zeggen in plaats van de pijnlijke uitdrukking:

Degenen met PTSS kunnen flashbacks hebben die zo ernstig zijn, dat ze een pijnlijke uitdrukking op hun gezicht krijgen. Het lijkt alsof ze hun traumatische ervaring in het nu opnieuw beleven. Hoewel het “in het verleden” gebeurd is, voelt het nog steeds als een groot deel van hen in het nu. Als het nog zo pijnlijk is, dan doet het pijn om daaraan herinnerd te worden. Het cognitieve maakt hier geen verschil.

Wat zijn de belangrijkste tekenen en symptomen van trauma?

Lichamelijke symptomen

We nemen aan dat trauma ons alleen mentaal kan beïnvloeden. Maar dat is zo niet! Weet je dat er veel manieren zijn waarop de effecten zich fysiek kunnen manifesteren?

Constante vermoeidheid, zelfs nadat je hebt uitgeslapen.
Hoofdpijn en algemene pijn in je lichaam.
Moeilijk in slaap vallen.
Rusteloos slapen.
Vreemde fysieke sensaties

Emotionele veranderingen

Merk op dat je overgevoelig bent voor emotionele inhoud (film, lied, boek enz.)
Je voelt je losgekoppeld van je emoties en/of je lichaam. (dissociatie)
Zich hulpeloos of hopeloos voelen over de toekomst.
Voortdurend boos of geïrriteerd zijn op mensen en hun acties.
Merk dat je constant cynisch bent of conclusies trekt.
Opdringerige gedachten en beelden over het traumatische materiaal dat je hebt gezien of gehoord.

Verschillende gedragingen

Naar het werk gaan of geplande evenementen vermijden.
Geen interesse hebben in activiteiten die je vroeger plezier gaven, zoals sporten of andere hobby’s.
Veranderingen in jouw persoonlijke relaties, zoals mensen die je vermijden of je die anderen vermijdt.
Geen scheiding van persoonlijke en professionele tijd. Je bent de hele tijd bezig zijn om herinneringen aan het trauma te voorkomen.

Moeite over de dagelijkse ervaringen van anderen.
Small talk wordt zinloos en moeilijk om mee om te gaan.
Denken dat niemand het begrijpt.
Te voorzichtig zijn met de gezondheid en het welzijn van anderen.

Jezelf volledig isoleren van anderen. Alleen interactie hebben met mensen die zich in je vakgebied bevinden. Of alleen met mensen die zich kunnen inleven in je ervaringen.
Maak je je zorgen over een van deze symptomen? Denk je dat ze op jou betrekking kunnen hebben? Zoek dan hulp. Het is tijd om hulp te zoeken. Zoek strategieën om je te ondersteunen bij het beheren van je reis.

Wanneer kinderen een trauma hebben meegemaakt, is een pijnlijke uitdrukking niet op zijn plaats:

Bij meerdere traumatische gebeurtenissen gedurende een langere periode van tijd, zullen hun lichaam, hersenen en zenuwstelsel zich aanpassen. Dit gebeurt in een poging om hen te beschermen.

Dit kan leiden tot gedrag zoals verhoogde agressie. Het kan ook wantrouwen of ongehoorzaamheid tegenover volwassenen veroorzaken. Soms kan het zelfs leiden tot dissociatie (zich niet verbonden voelen met de realiteit). Lees hierover ook de achtergrond bij menselijk communiceren bij meningsverschil.

Wanneer kinderen in gevaar zijn, kan dit gedrag:

belangrijk zijn voor hun voortbestaan. Echter, zodra kinderen worden verplaatst naar een veiligere omgeving, kunnen hun hersenen het gevaar niet herkennen. Hun lichaam blijft ook de dreiging voelen als die is geweken.

Dit beschermend gedrag of deze gewoonten zijn sterk geworden doordat een gebeurtenis frequent voorvalt. Het is net zoals een spier die regelmatig wordt gebruikt die groeit dan. Ze wordt groter en sterker.

Het kost tijd en omscholing. Het is nodig om die “overlevingsspieren” te leren dat ze niet meer nodig zijn in hun nieuwe situatie (jouw huis). Ze kunnen nu ontspannen.

Het kan handig zijn om te onthouden. Het lastige gedrag van jouw kind kan een aangeleerde reactie op stress zijn. Het kan zelfs zijn wat jouw kind in leven heeft gehouden in een onveilige situatie.
Het lichaam van jouw kind heeft tijd nodig. De hersenen hebben geduld nodig. Ze moeten leren reageren op manieren die beter passen bij de huidige, veilige omgeving van jouw kind.

Alternatieven om te zeggen in plaats van de pijnlijke uitdrukking:

Ik ben hier niet om je te veroordelen. Genezing kost tijd: het is oké om je gevoelens te voelen terwijl je hier doorheen gaat. Ik ben trots op je dat je openhartig bent over iets wat zo persoonlijk voor je is. Voor verdere verdieping vind je meer bij herstel na narcistisch misbruik.

Je kunt vrijuit met me praten – het zal je helpen de complexe emoties rondom het evenement te ontrafelen.

Wat zijn enkele andere woorden en gedragingen die je niet moet zeggen tegen iemand met een levend trauma? Welke pijnlijke uitdrukking vind je het kwetsendst?

Geef ons je vragen, suggesties en commentaren.

Welke kleine stap past vandaag bij jou?

Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.

Sta even stil bij deze vraag:

Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?

Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.

Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.

Vind jouw volgende stap

Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.

Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.

Herkenning en uitwisseling

Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.

Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.

Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.

Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis

Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.

We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.

Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.

We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.

Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?

We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.

Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.

Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.

Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.

Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)

update : 09102026

Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.

Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com