Hoe innerlijke werk je kijk op jezelf en anderen verandert

Ons innerlijke werk kan onze kijk op onszelf en onze interne toestanden veranderen. Mijn innerlijke toestand bepaalt de verwachtingen die ik van anderen heb en de gevoelens die ik over hen heb.

Mijn interne toestand bepaalt hoe ik reacties van anderen op mij waarneem. Als ik verwacht afgewezen te worden, zal ik dienovereenkomstig handelen. Mijn innerlijke toestand en mijn kijk op mezelf zullen deelnemen aan de dynamiek die ik creëer met anderen in relatie.

Als mijn innerlijke toestand verzandt door jaren van onverwerkt trauma, kan ik anderen zien als echt behoeftig en overweldigend. Ik kan ze ook als afwijzend en bedreigend tegenover mij ervaren.

Als mijn innerlijke toestand meelevend, betrokken en nieuwsgierig is, zal ik me nauwkeuriger op het huidige moment oriënteren. Ik zal anderen nauwkeuriger waarnemen. Het begint allemaal bij JOU. Het innerlijke werk dat je doet, bepaalt hoe je opduikt in een relatie en hoe je de sociale signalen leest.

Hoe meer je zenuwstelsel gereguleerd is, hoe meer je sociale situaties nauwkeurig kunt waarnemen. Dit betekent dat als iemand zich misdraagt jegens je, je dat zult zien. Als iemand aardig voor je is, zul je dit niet verkeerd interpreteren als afwijzing vanwege je eigen interne ontregeling.

Onze interne regulering is als een bril waardoor we de werkelijkheid lezen.

We kunnen trauma beter verwerken via het lichaam. Dit geldt vooral voor gehechtheidstrauma’s. Daardoor zullen we in staat zijn om de situatie nauwkeuriger te lezen. We zullen niet dezelfde cycli en dynamiek van afwijzing/verlating/ontkoppeling opnieuw creëren.

Gerelateerde wetenschappelijke teksten

Nederlands:
1. van Harmelen, A. (2015). Neurobiologie van Kindermishandeling. In Huiselijk geweld en kindermishandeling: Home een orthopedagogisch perspectief. Van Gorcum.
2. Hovens, J. E., & Seibert, I. (2020). Getraumatiseerde gezichten; inleiding tot de complexe gevolgen van vroegkinderlijke traumatisering volwassenen. Uitgeverij Mens!
3. van der Kolk, B. A. (2016). Traumasporen: hersenen en lichaam in de zoektocht naar het verloren zelf. Amsterdam: Hogrefe.
English:
1. Perry, B. D., & Szalavitz, M. (2017). The Boy Who Was Raised as a Dog. And Other Stories from a Child Psychiatrist’s Notebook–What Traumatized Children Can Teach Us About Loss, Love, and Healing. Basic Books.
2. Ogden, P., Minton, K., & Pain, C. (2006). Trauma and the Body: A Sensorimotor Approach to Psychotherapy. W W Norton & Company Incorporated.
3. van der Kolk, B. A. (2015). The Body Keeps the Score: Brain, Mind, and Body in the Healing of Trauma. Penguin Books.
French:
1. Stengers, I., & Van Der Kelen, A. (2015). Au temps des catastrophes: résister à la barbarie qui vient. La Découverte/Poche.
2. Courtois, C. A., & Somatic Experiencing (Fondation). (2016). L’enfant maltraité et sa famille: Souffrances et violences. De Boeck Supérieur.
3. Rothschild, B. (2004). N’oublie pas: ce que les événements traumatiques nous disent. De Boeck Supérieur.

Vragen voor jou!

Hoe beïnvloedt jouw innerlijke toestand de manier waarop je naar de wereld kijkt?
Op welke manier denk je dat jouw persoonlijke groei de dynamiek in je relaties kan veranderen?
Welke stappen onderneem jij om je zenuwstelsel te reguleren en beter om te gaan met sociale situaties?
Welke bronnen raadpleeg jij om meer te leren over complex trauma en het verwerken daarvan?
Hoe neem jij de tijd om aan je mentale gezondheid te werken en wat zijn jouw favoriete oefeningen of technieken?
Op welke manier probeer jij ouderlijke gehechtheid te herstellen en jezelf te reparenten?
Hoe denk je dat geweldloze communicatie en inzichten over trauma’s jouw persoonlijke groei kunnen ondersteunen?

Alles op onze blog is ter informatie!

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

Steun ons website zonder extra door uw aankopen bij bol.