Van Slachtoffer naar vooruitgang.
Ik had echt geen complimenten verwacht of nodig, daarom doe ik deze missie niet. Wat me enthousiast maakt is weten dat mensen transformeren. Meer en meer mensen transcenderen van louter overleven naar waarlijk bloeiend in deze gemeenschap. Ze doen elke dag het nodige werk aan zichzelf. Ze geven de schuld niet aan anderen.
Het is geweldig als mensen heel eerlijk zijn over het feit dat ze nog steeds vastzitten in hun slachtofferschap. Ze stellen vragen. Ik wil jullie wel zo persoonlijk mogelijk antwoorden, maar veel van die vragen worden in dit artikel beantwoord.
Dat is waar mijn bedoeling met dit artikel over gaat:
mensen helpen de pijn en stugheid van slachtofferschap achter zich te laten, zodat je echt vooruitgang kunt boeken.
Je weet al “wat niet werkt” als reactie op hoe een keuze in je lichaam aanvoelt. (als je goed luistert)
Dit is het belangrijkste dat ik je wil laten begrijpen. Wat ik je ook uitleg, de echte waarheid zit in je. Het is hoe je lichaam voelt. Je weet al “wat niet werkt” als reactie op hoe een keuze in je lichaam aanvoelt. Het is gewoon omdat we niet geleerd hebben hoe belangrijk het is om dat te eren. Het bloeien model gaat over zelfpartner zijn.
Het thuiskomen bij jezelf om vanuit dat centrum het leven te leiden.
In dit artikel wil ik de vijf illusies van slachtofferschap doornemen zoals ik ze zie. Om je echt te helpen slachtofferschap te doorbreken en duidelijk te krijgen waarom slachtofferschap je zo veel pijn doet. Wat leert slachtofferschap feitelijk aan je dat je kunt verbeteren? Hoe moet je veranderen om los te komen van de pijn en de herhaalde slachtofferschapcycli waaraan je lijdt.
Wat iemand met ons deed, is niet wat ons tot het slachtoffer maakt.
We worden slachtoffer omdat we iemand beoordelen voor de toestand van ons leven. In plaats van iemand de schuld te geven, moeten we samenwerken met onszelf. We zijn niet in staat om te zien dat onze breakdown onze aandacht trekt. Onze grote pijn dient om aan een diepe doorbraak in onze eigen evolutie te werken. Wat betekent dat we niet kunnen genezen en niet beter worden.
Oké, laten we de 5 illusies een voor een bekijken …
Illusie 1: Wat ik “denk”, is hoe ik mijn leven “lees” in plaats van wat ik voel.
Deze illusie legt de basis voor het gevoel vast te zitten als een slachtoffer. Daarom is het heel belangrijk om het te begrijpen. Afgescheiden zijn van liefde van anderen begint allemaal met de scheiding van het zelf. Ook de grote dingen in het leven beginnen daarmee.
Zijn we afgestemd op onze natuurlijke wijsheid?
Als we niet in ons lichaam zijn afgestemd op onze natuurlijke wijsheid en weten, zijn we losgekoppeld. Dit betekent dat we niet verbonden zijn met ons interne begeleidingssysteem. Dit systeem probeert ons te leiden naar echt welzijn.
Dit betekent dat we over twee belangrijke onderwerpen gissen:
we vertrouwen onszelf niet, waardoor we in de onzekere positie komen om ons vertrouwen in anderen te stellen. Vaak zelfs probeert ons buikgevoel precies het tegenovergestelde te vertellen, maar we luisteren niet. Pas als we uiteindelijk thuiskomen in ons lichaam en beseffen hoe effectief intern weten is. Dan beseffen we hoe ingewikkeld ons leven was toen we losgekoppeld waren van ons interne begeleidingssysteem.
Ingewikkeld leven.
We leven in onze hoofden en zijn losgekoppeld van het zijn. Deze disconnectie met onze interne emoties is één van de pijnlijkste illusies om te ervaren. Het is ongelooflijk meeslepend en verslavend. Dat is een gebrek aan reflectie over onszelf, een gebrek aan zelfbewustzijn ook.
De menselijke ervaring is al eeuwenlang verankerd in ontkoppeling.
We zijn duizenden jaren lang getraind weg van onze oorspronkelijke wortels. Deze wortels willen dat we in harmonie zijn met ons lichaam en de natuurcycli. Onze oorspronkelijke wortels luisteren naar oneindige innerlijke wijsheid. Deze wijsheid is de God van binnen. Het helpt ons effectief ons leven te navigeren met onze omgeving.
In schril contrast daarmee zijn we unplugged.
We zijn in enorme zelf-disconnect. Dit maakt het leven ingewikkeld, omdat we ons ongelooflijk losgemaakt en onveilig voelen. Dit zorgt ervoor dat we op alle verkeerde plaatsen (buiten onszelf) naar antwoorden, liefde, steun en veiligheid zoeken.
Alsof dit niet erg genoeg was, werden we boven op deze programmering aangemoedigd om onze verbrijzelde emoties te vermijden. We moesten de pijn van ontkoppeling ontkennen. In plaats daarvan zouden we beter thuis kunnen komen, zelfpartner worden en genezen (zelf – integreren).
Dit maakte het gemakkelijk voor narcisten om mensen te controleren.
Als mensen in eeuwigdurende innerlijke leegte, pijn, ontevredenheid en verwarring zijn, dan zijn dit symptomen van zelf-ontkoppeling. Er is een duidelijk gat in de markt om oplossingen aan te bieden om negatieve emoties te ‘repareren’.
Alles variërend van een nieuwe auto tot een antidepressivum. Je vraagt je misschien af wat dit allemaal te maken heeft met ‘slachtofferschap’? Het heeft er alles mee te maken. Dat betekent dat we niet zelf aanwezig zijn. We zijn er niet om onze emoties te helen, lief te hebben en te kalmeren als er iets misgaat. Dus de pijn gaat door en escaleert, omdat we het niet helen.
Scapegoating
Dan, omdat het zo verschrikkelijk is wanneer we niet worden gevolgd, proberen we het te verdringen. We doen dit door iets of iemand te zoeken. We geven hen “de schuld” voor de emotionele toestand waarin we ons bevinden. Dan zijn we bezig ons Innerlijk Wezen te vergiftigen. We beschadigen het met het gif van wrok. Het zit vol vervelende peptide-chemicaliën die zelfvernietiging veroorzaken.
Zoals bij alle valse oplossingen of keuzes raken we er erg verslaafd aan.
Ze zoeken een hulpkanaal dat het bestaande trauma compenseert. Dan beseffen we dat de zelfvermijdingsactie de handeling verergert. We moeten opnieuw iets vinden om de pijn te verlichten. Het is ook nodig om de angst te verminderen.
Anderen de schuld geven is de belichaming van die vicieuze cirkel.
Je moet begrijpen dat een van de grootste redenen voor het vallen in narcistisch misbruik is. We waren namelijk niet verankerd in ons lichaam. Daardoor eerden we niet onze emoties. Zelfs als onze interne GPS de nodige rode signalen gaf, verzon onze “denker” excuses.
We wilden dat deze persoon ondanks de fata morgana een echt persoon zou zijn. We wilden dat ze de redder zouden zijn die ons een verbinding zou geven met onszelf en het leven. We wisten op een diep niveau dat deze persoon niet goed voor ons was. Helaas kregen we op jonge leeftijd geen training in het luisteren naar onze lichaamssignalen. We misten begeleiding in het luisteren naar onze intuïtie en onze innerlijke wijsheid.
Liegen tegen kinderen
Dit gebeurde op de eenvoudigste en schadelijkste manieren, zoals: mama en papa hebben ruzie. We weten dat er iets aan de hand is. Dan willen we dit met hen bespreken, omdat ons gevoel van veiligheid en overleving zich bedreigd voelen. Mama en papa ontkennen dat ze ruzie maken.
Ze denken dat liegen ons beschermt, maar wat het echt doet, is het vertrouwen in onze eigen interne navigatiesystemen verbrijzelen. Mama en papa zijn onze “goden”. We hebben nog geen gevestigde innerlijke identiteit. Dus kijken we naar hen voor al onze modellen van het menselijk bestaan.
Als een klein kind nemen we hun voorbeeld als absolute waarheid op. We hebben geen referentiekader om informatie anders te formuleren. We leren dus heel snel dat ons interne systeem verkeerd is, het is defect. Het is niet te vertrouwen.
Dan gebeurt het voor de hand liggende. We worden volwassenen in “gevaar”, en ons GPS – systeem gaat uit en we kunnen het niet vertrouwen. Dus proberen we te bevestigen wat er met andere mensen gebeurt. We geloven dat HUN versie – zelfs als het een leugen is de juiste versie is.
Dat is precies wat er aan de hand was bij narcistische mishandeling.
Wat ik zo interessant vind, is de vernietiging en belachelijk maken van onze “intuïtie”.
Mensen die vastbesloten zijn om slachtoffer te blijven zeggen me dit soort dingen zoals:
onze intuïtie, het jezelf dicht in je lichaam allemaal new age blabla is. Ik moet toegeven dat ik hetzelfde dacht toen ik niet in mijn eigen vel zat. Maar ik zat in mijn hoofd.
Als we niet begrijpen hoe belangrijk intuïtie is dan ontkennen we alles daarover.
Ik bedoel letterlijk. Alles! We ontbreken het punt. Zo missen we het geschenk en de les van wat er met ons is gebeurd. We kunnen intuïtie niet tot onze missie maken. Daarom kunnen we onze vitale – relatie met onszelf niet herstellen.
Zo misslaan we de ervaring van narcistische mishandeling als de ongelooflijkste richtingaanwijzer dat je naar huis wijst. We hebben die missie nodig om al die verbroken verbindingen te repareren die jaren geleden is gebeurd.
Reparatie is nodig niet alleen zodat je nooit meer door een narcist wordt meegenomen. Je kunt dus beginnen met de ware ervaring van zelfpartnerschap. Dit houdt in dat je verbindt met en houdt van jezelf. Je schept daarmee het echte leven.
De kloof dichten.
Een waar leven is niet langer gebaseerd op externe precaire omstandigheden. Het is gebaseerd op de waarheden van jezelf in plaats van die van andere mensen. Dat was een enorme “kloof” die een narcist in je leven toestond en hielp uitdiepen. De andere “kloof” wanneer we unplugged leven is de knagende leegte van …
“Ik kan me niet heel voelen, maar niet als ik A, B, C en D krijg.”
Dan is het onvermijdelijk dat een vals zelf deze gaten in snelt. Het springt op en neer met: “Kijk me aan! Kijk me aan! ik ben de oplossing! “… niet anders dan de valse oplossing van de nieuwe auto. Het antidepressivum biedt een oplossing voor het gebrek aan oplossing dat je voor jezelf bent.
Bovendien geloven vele slachtoffers onrechtmatig. Ze denken: ‘Als ik gewoon mijn intelligentie gebruik, kan ik alles leren wat er met narcisten is’. Hierdoor zal ik mijn wonden genezen. Ik zal ze in de toekomst vermijden.’ Dat is TOTAAL onzin! Ik zeg dat gewoon, omdat dat echt zo is.
Je geneest niet, omdat je veel over narcisme weet.
Ik verzeker je dat dit geen geldige verdediging is. Zelfs als je alles leert wat er te weten valt over een narcist, biedt het geen bescherming. Je moet de band ziel lichaam, zelfpartnering, zelfbewustzijn en/of luisteren naar je intuïtie verstevigen.
Je krijgt alleen maar genezing. Dit gebeurt alleen als je samenwerkt met en repareert in je eigen innerlijke wezen. Vertrouw op je eigen GPS en niet met je hoofd tussen de boeken.
Natuurlijk verzetten mensen zich tegen dit herstelwerk. Dit komt doordat er zo’n grote inspanning is geweest van het verdoemen van intuïtie als een ‘new age’ onderwerp. Intuïtie werd zelfs belachelijk of stom gemaakt, net zoals met spiritualiteit is gebeurd.
De heksen en tovenaar genocide
Laten we eerlijk zijn. Er was een totale genocide van verdrinking of van de verbranding van iemand die ‘intuïtie’ toonde. Dit gold meestal voor vrouwen. Dit gebeurde niet zo lang geleden. Het is gemakkelijk om te zeggen “die persoon is raar” wanneer ze over hun intuïtie praten. We zeggen vaak “dat was een toevalstreffer of toeval” als iemands intuïtie juist bleek te zijn.
Toch is intuïtie de eenvoudigste en natuurlijke van onze vermogens. Oorspronkelijk was ons buikgevoel ook altijd zo bedoeld. Ieder van ons kent de absolute waarheid. Als we een buikgevoel hebben en het negeren, dan pakken de zaken hoe dan ook slecht uit.
Als we worden losgekoppeld en op de tweede manier gissen, springt onze geest erin. Dan begint ons ego met het verstrekken van excuses, redenen en rechtvaardigingen. Dan praten we onszelf weg van ons buikgevoel.
En we betalen een enorme prijs.
Niet alleen een deel van de tijd, maar wel elke keer! Op een kleinere schaal, hoe vaak heeft iemand van ons een buikgevoel gehad zoals “neem dit onderwerp vandaag mee”? We negeren het vaak. Later op de dag realiseren we ons hoe nodig dat ding was.
Er is geen ontkenning dat onze interne GPS bestaat en correct is.
Maar we maken nog steeds excuses om het als “onze verbeelding” te verwerpen. Als we slachtoffers zijn, zitten we niet in ons lichaam, we luisteren niet naar onze gevoelens. In feite hebben we ons lichaam en lef volledig verlaten en zitten we stevig in ons hoofd.
Dit is waar: ons ego is de ernstigste, verwoestende en krachtige oorzaak in ons leven.
Dit is het moment waarop we ons vergiftigd voelen met beschuldigingen en schaamte. We ervaren afschuwelijke gevoelens van pijn. We doen er alles aan om te proberen te ontsnappen aan onze emotionele pijn.
Ik wil echt dat je begrijpt DAT het de antithese is van eigenliefde.
Dit is het volledig loskoppelen van zelfpartnering. Het betekent niet genoeg van onszelf houden om met onze eigen emoties te zijn om hen te genezen.
Illusie 2: Iemand moeten beschuldigen van wat mij is overkomen.
Illusie 2 is het gevolg van illusie 1. Wanneer we niet in ons lichaam zijn, beseffen we niet dat de pijn die iemand ons bezorgt, ontstaat omdat we geen zelfpartner zijn. Dan zullen we hen de schuld geven van onze pijn.
In plaats van het grotere geheel te begrijpen: dit had alles te maken met mij thuiskomen bij mezelf voor zelfpartnering. Het ging om eigenliefde en om de generatieve bron van mijn eigen levenservaring te worden. We gaan terug naar de veroordelende rolmodellen en zondebokmechanisme die onze wereld conditioneert om in de status quo te geloven.
Namelijk: “Iemand anders is de schuldige, en een externe boosaardige kracht heeft dit me doen overkomen.”
Dat is allemaal erg handig, omdat het ons toestaat persoonlijke verantwoordelijkheid te omzeilen als we iemand anders de schuld geven. Meer diepgaand dan dat: het betekent dat als we andere mensen de schuld geven, we machteloos zijn. We kunnen onszelf niet helpen. Dit betekent dat we in het bijzonder machteloos blijven.
Laat me in heel eenvoudige bewoordingen uitleggen hoe dit werkt.
Het betekent: “Vanwege jou is mijn dag verpest en kan ik mijn dag niet goed maken. Maar niet als jij het oplost!. ” Logisch gezien is dit toch belachelijk vreemd? Je zou je eigen dag gelukzalig moeten kunnen maken. Ieder bezit een onbeperkte wereld aan ervaringen, middelen en emoties. Deze zijn uniek en anders dan bij een ander.
Deze illusie om jou de schuld te geven en jou verantwoordelijk te houden voor de toestand van mijn leven betekent dat mijn ervaring van mezelf afhankelijk is van jou. Mijn wereld is nu volledig afhankelijk van jou. En wat gebeurt er als je – evenals bij mijzelf, omdat ik zeker geen verantwoordelijkheid neem voor mijn eigen leven – niet over de middelen beschikt om deze middelen te bewerkstelligen?
Het is vrij duidelijk. Ik ben beschaamd! Ik ben volledig verlamd door die attitude.
En dan ben ik vastbesloten om jou daarvoor de schuld te geven?! Laten we gewoon stoppen en dat allemaal inademen. Kun je zien hoe krankzinnig dit idee is? Zie je hoe volkomen machteloos het schuldmodel van het slachtoffer is? Het is duidelijk dat hier iets mis is gegaan.
Gebruik de commentaren om elkaar te steunen!
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees ook
Ontdek meer van Zelfzorghelpers samen vrij en verbonden met pycho-educatieve vorming.
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Dank je wel voor je oprechte reactie. Ik werk er aan. Ik ben verheugd dat je er toch veel voordeel uitgehaald hebt, want dat betekent dat narcisme.blog het juiste publiek bereikt. Lezers waar wij mee willen werken en die zelf ook persoonlijk en sociaal willen groeien en die er voor klaar zijn. Groeten Johan
Ik heb al heel wat inspiratie gehaald uit deze blog, maar ik erger me mateloos aan de taal (slechte vertalingen uit het Engels). Moch5en jullie wat meer moeite doen op dat vlak, jullie zouden veel meer reacties krijgen.
Hallo Ria, Wanneer je je voelt in de overtuigingen … als we ons afvragen (diep in het innerlijk met onze ogen gesloten tijdens het ademen, met ons lichaam open en onze aandacht in ons lichaam) wat zijn mijn overtuigingen hierover? WE kunnen zoiets krijgen als “Anderen waarderen mij niet” “Het is niet veilig om mijn ware zelf te zijn” “Ik word niet geaccepteerd zoals ik ben” (of wat dan ook) onbelangrijk, gedwarsboomd , misbruikt … … Wanneer we dit doen gaan we voorbij het cognitieve niveau (die we niet kunnen transformeren) naar de diepere lagen binnen (het onderbewuste) waar we toegang toe krijgen door zelf-samen te werken met onze emoties en hier KUNNEN we transformeren door dan een visualisatie toe te passen zoals die gevoelens in een “container” plaatsen en dan de ruimte in schieten. Zo’n visualisatie lukt niet altijd van de eerste keer. Je kunt dat uittesten met verschillende beelden zoals bijvoorbeeld die gevoelens op een papiertje schrijven en dat dan verbranden. Een ander beeld kan zijn die gevoelens begraven. Op één of andere manier neem je er afscheid van. Dan is het natuurlijk belangrijk dat je dat deel waar je die gevoelens hebt weggenomen uit te nodigen bij je Ware Zelf en het licht, liefde te geven. Je kunt er een liefdevol innerlijk gesprek mee voeren zoals je zou doen met een kind. Liefs xx Johan
Dank, het is herkenbaar en al weet ik het, ik vind het ontzettend moeilijk om toe te passen.
Vlucht het liefst weer in oude afweermechanismes.
Ik vind het goed en duidelijk omschreven omschreven, zonder waarde oordelen.
Wat inspireert om ermee aan de slag te gaan