Trauma kan positieve eigenschappen creëren waar veel mensen niet over praten.

Volwassen kinderen uit disfunctionele gezinnen kunnen buitengewoon veerkrachtig, creatief, grappig, vindingrijk en adaptief zijn. Zelfs als we pijn hebben, krijgen we geschenken om ermee om te gaan. Dit is niet telkens het geval. We kunnen blijvend ons kwetsbaar voelen, ook al bevriezen we niet meer. Het leven na het trauma kan zowel positieve als negatieve kanten hebben. Waarschijnlijk waren er ook positieve aspecten in je leven gekomen als je geen trauma had meegemaakt.

Posttraumatische groei is het proces waarbij we sterker, meer open, empathischer en dankbaarder worden na het ervaren van een trauma.

Heb je geweldige kwaliteiten en positieve groei bij volwassenen gezien die trauma’s hebben meegemaakt?

Heb je moed? Bent u bereid om alles te geven voor de waarheid? Kan je goed praten, luisteren, aanpassen, snel herstellen en met anderen samenwerken?

Zou je in staat zijn om je in te leven in andermans situatie?

Volwassenen die hebben geleerd om te overleven en die veerkrachtig zijn, kunnen uitdagingen en obstakels tegemoet treden wanneer deze zich voordoen, zoals een pandemie. Het is alsof ze begrijpen dat het gebeurt.

Ik heb altijd gezegd dat als ik mijn soort jeugd niet had gehad, ik niet gemotiveerd zou zijn geweest om alle dingen te doen die ik deed. Het gaf me een boost om eropuit te trekken, mijn eigen weg te vinden en genezing te zoeken. Ik ben er dankbaar voor.

Een van de dingen die ik heb opgestoken van mijn ervaringen is empathie, iets waar ik vroeger niet zo veel van had: het vermogen om mezelf in te leven in iemand anders zonder mijn eigen waardesysteem erbij te betrekken.

Mijn ervaringen met het gevoel dat ik ongezien en onbegrepen werd door mijn verzorgers hebben ervoor gezorgd dat ik meer ruimte heb kunnen houden voor het trauma van andere mensen zonder mezelf met hen te vergelijken.

Er zijn ook momenten dat ik me minder positief voel over mijn ervaringen. Bepaalde zaken hadden vermeden kunnen worden. Er is ook nog steeds een mate van chronische pijn, die wel lichter wordt naarmate ik minder gestresseerd of gefrustreerd ben.

Omdat mijn chronische pijn ook een fysieke component heeft, is het van essentieel belang dat ik voldoende beweeg om mijn rugspieren te versterken die sowieso door het ouder worden verzwakken.

Het is niet nodig om naar de pijn toe te leven. Ik kan beter focussen op het huidige moment en de juiste hoeveelheid oefening kiezen.

Wat denk je? Wat zijn de positieve veranderingen die je bij jezelf hebt gezien sinds het trauma?

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

Bol Algemeen

https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina

Meer info over Johan Persyn
Meer info over Annemie Declercq

Liefs Annemie

Gebruik het contactformulier!

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!Reactie annuleren