Wanneer we in het verleden leven en spijt over het verleden voelen, raken we vast. We zijn dan niet in staat vooruit te gaan. We leven vaak in herhaling – in een lus.
Als we in de toekomst leven, worden we bang en afgeleid, niet in staat om ons te concentreren.
De kunst is om in het heden te leven. Het vereist consistentie en het vergt oefening. Onze geest zal proberen de pijn uit het verleden te herhalen. Hierdoor blijven we ons “vast” voelen. Uiteindelijk voelen we ons depressief.
Onze geest zal proberen ons overhaast te laten nadenken. Dit gaat over dingen die niet (nog) zijn gebeurd. Het kan ons in angst drijven als een zelfvervullende profetie.
Leven in het heden betekent het te nemen zoals het komt. We moeten door momenten van verdriet of angst heen ademen. Dan leiden we onze focus terug naar het heden.
Bekijk zeker dit artikel, deel en geef het je visie.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan. Like, comment en share!
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Je vindt de groeitaken bovenaan de blog. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid.
Liefs Annemie en Johan Persyn-Declercq
