Somatic Experiencing oefeningen
Zolang mensen lijden aan een onopgelost trauma, blijven gefragmenteerde ervaringen zich tonen. Somatic experiencing kan hierbij helpen. Ook genoemde veralgemeende en negatieve overtuigingen verschijnen in gefixeerde, ineffectieve patronen. Een deel van iemands eerdere (traumatiserende) ervaring is gekoppeld aan bepaalde gewaarwordingen, zoals een kloppend hart en zweten. Echter, de ervaring zelf of aspecten daarvan zijn gedissocieerd. Mogelijk rest er alleen de angst.
De somatic experiencing therapeut helpt zijn of haar cliënt. Hij of zij verruimt een te dominerend gebruik van cognitie tot een lichaam-geest-bewustzijn. Hij begeleidt de ander bij het doorlopen van de eerste vier kanalen van gewaar zijn. Dit helpt om tot nieuwe betekenissen te komen en tot een re-integratie van de gefragmenteerde ervaring (bottom-up-verwerking).
De cliënt kan zich bewust worden van het gedrag van zijn lichaam in de veiligheid van het moment. Dan worden de onderbroken bewegingen vanzelf afgemaakt. De correctieve ervaring komt vanzelf.
Trauma kan een erg destructieve invloed hebben. Paradoxalerwijze draagt het in zich ook de kracht om iemand tot transformatie te laten komen. ‘Somatic Experiencing’ ondersteunt het transformeren van angst en hulpeloosheid tot ‘present zijn’ in het leven via gewaar zijn van lichaamssensaties.
De prioriteit van deze werkwijze ligt niet in het bereiken van inzicht (top-down). Meer zelfs: mentalisatie in dit stadium staat een oplossing in de weg. Eerste bedoeling van S.E. is het creëren van ‘ruimte’ waarbinnen het verhaal van het lichaam zich kan ontvouwen en voltooien. Nieuwe betekenissen, inzicht en waarnemingen worden gaandeweg mogelijk, als een secundair effect van dat proces (bottom-up).
Te vroeg verbanden leggen met het verleden (premature cognitie) is riskant. Iemand kan de bottom-up-verwerking overslaan. Ook kan het innerlijke ontwikkelingsproces worden overgeslagen.
In de geschiedenis van de psychologie kregen lichaamssensaties altijd minder aandacht. De focus lag meer op cognitie of emotie.
Zonder gewaarwording via proprioceptie, kinesthesie, en viscerale gewaarwording, kun je niet weten wie je bent. Je weet ook niet wat je wilt en nodig hebt. In staat zijn tot gewaarwording geeft ons m.a.w. een soort ‘kompas’ in het leven. Om die reden is in therapie evenwichtige aandacht voor gewaarwording, gevoel, cognitie en levensenergie noodzaak.
Via onze zintuigen ontvangen we uiteraard onophoudelijk allerlei stimuli die ons kunnen prikkelen, soms overprikkelen. Het cognitieve (top-down-)paradigma gaat ervan uit dat de bewuste geest eerst de stimulus herkent. Vervolgens geeft het lichaam bevel te antwoorden.
Op het vlak van het stellen van een simpele, alledaagse handeling geldt hetzelfde. De bijna vanzelfsprekende top-down-aanname is dat iemand eerst een beslissing neemt. Bijv. om een handgebaar te maken, dat dan de intentie, en daarna de beweging, volgt. Dit klopt niet.
Uit onderzoek (Libet) bleek dat een bewuste beslissing te laat komt om een handeling te kunnen veroorzaken. Er is al een continue activiteit van een halve seconde in de sensorische cortex. Dit gebeurt voordat we ons zelfs maar gewaar worden van een zintuiglijke (externe) stimulus.
Onze hersenen bereiden ons m.a.w. al geruime tijd onbewust voor op een handeling voordat we een bewuste beslissing nemen. De beweging die we in de regel op een stimulus of prikkel laten volgen, kan ons bewust worden. Tijdens deze voorbereidende activiteit in de sensorische cortex wordt deze voorafgegaan door een onbewuste voorbeweging. Dit plaatst vraagtekens bij het idee van de vrije wil.
We gaan van het top-down-idee uit. We zijn vaak niet bewust van deze voorbeweging en ook niet van de oorspronkelijke prikkels. Hierdoor schrijven we ons eigen doen en laten vaak toe aan irrelevante of verzonnen oorzaken.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
Zie je een fout of heb je een vraag?
We doen ons best om de informatie op narcisme.blog zo zorgvuldig, correct en actueel mogelijk te houden. Toch kan er altijd ergens een fout, onduidelijkheid of verouderde informatie staan.
Merk je een onjuistheid op, heb je een inhoudelijke vraag of denk je dat bepaalde informatie moet worden aangepast? Laat het ons dan gerust weten via het daarvoor voorziene contactkanaal.
We bekijken meldingen zo zorgvuldig mogelijk en passen informatie aan wanneer daar een gegronde reden voor is. Ook verzoeken om bepaalde inhoud te corrigeren, aan te vullen of te verwijderen worden ernstig genomen en individueel beoordeeld.
Om je vraag efficiënt te kunnen behandelen, vragen we om dezelfde melding niet via verschillende kanalen tegelijk te versturen. Eén duidelijke boodschap met de link naar de betreffende pagina en een korte toelichting helpt ons het snelst verder.
Betrouwbare informatie, transparantie en respect voor onze lezers staan voor narcisme.blog centraal. Daarom waarderen we het wanneer je ons attent maakt op mogelijke fouten of verbeterpunten.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier!
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan. Like, comment en share!
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Je vindt de groeitaken bovenaan de blog. Kleine stappen, grote transformaties.
Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
Liefs Annemie en Johan Persyn-Declercq
Steun narcisme.blog door aankopen bij bol.