Schuld over egoïstisch zijn is geen waardevolle reden om iets te doen.

Sommige mensen gebruiken het woord ‘egoïstisch’ om mensen te laten doen wat ze willen.
Als je iets doet omdat je je schuldig voelt, leer je die persoon: je controleert me door de manier waarop je me beschrijft. Voor veel mensen is egoïstisch worden genoemd één van de engste dingen die ze zouden kunnen worden genoemd.

We leven in een cultuur die zelfopoffering verheerlijkt en “iedereen op de eerste plaats zetten”.

Voor veel mensen betekent ‘onbaatzuchtig’ zijn dat je nooit voor jezelf hebt gezorgd. Alleen anderen. Zelfs als je vervuld bent van wrok, ongelukkig, en niet authentiek emotioneel verbonden met mensen van wie je houdt, was je onbaatzuchtig en dat is een maatschappelijk ereteken.

Je moet zogenaamd ook meedoen met het team, anders ben je egoïstisch. Uit schrik om de zondebok te worden van de massa conformeer je je, door zogenaamd niet egoïstisch te zijn en gehoorzaam te doen wat wordt gevraagd, ongeacht of dat volgens je eigen het juiste is om te doen.

Dus als mensen iemand vertellen dat ze egoïstisch zijn, kan dat paniek veroorzaken.

Om het schuldgevoel en het onmiddellijke ongemak te voorkomen, zeggen ze ok en doen wat van hen wordt gevraagd, ook al hebben ze geprobeerd het niet te doen.

Wat dat de andere persoon leert, is dat ze door het gebruik van woorden je gedrag kunnen beheersen. We zijn ons hier meestal niet van bewust, omdat sommigen van ons een traumareactie krijgen waarbij we tevreden zijn om de persoon niet boos op ons te hebben.

Als we genezen van deze trigger, kunnen we onszelf en de situatie beter begrijpen.

We kunnen ademen en nadenken of we het gevoel hebben dat we eigenlijk egoïstisch zijn, of als we denken dat iemand onbewust probeert ons te beheersen. Dan kunnen we een persoon toestaan ​​om welke perceptie van ons dan ook te hebben en aan onze grens blijven vasthouden.

Telkens wanneer we onszelf op de eerste plaats zetten en een grens stellen, moet de automatische reactie als “egoïstisch” worden beschouwd, terwijl het in werkelijkheid een daad van eigenliefde is.

Het lijkt zo vaak dat “Je bent egoïstisch” de code is voor “Ik voel me ongemakkelijk dat je niet deelt in mijn behoeften en voor jezelf zorgt!

We kunnen hierover tot inzicht komen als we kunnen luisteren! Er is een dans tussen het voelen van de uiterlijke waarneming en het niet laten dicteren van de innerlijke waarneming!
Prioriteiten stellen aan jezelf is niet egoïstisch, het is zelfzorg. Zorg goed voor jezelf, zodat je er echt voor anderen kunt zijn.

Zelfzorg en grenzen zijn nooit egoïstisch, ze zijn noodzakelijk en gezond.

Als je iets doet omdat je je schuldig voelt, probeer dan een stap terug te doen en kijk of, zonder de schuldlens, dat ding in overeenstemming is met je waarden?
Laat het je toe om je grenzen in tact te houden? Zo niet, dan is schuld geen goede reden om iets te doen.

Dat is moeilijk, want veel systemen draaien op een ruggengraat van schuld. Maar schuld is GEEN reden of motivatie om te leven. Dat kan niet als je echt gelukkig wilt zijn.
De meesten van ons is nooit een levensparadigma getoond waarin elke persoon soeverein is en grenzen heeft.

Om deze reden is het belangrijk dat we het innerlijk werk eerst doen, zodat we het goede voorbeeld kunnen geven en anderen kunnen laten zien dat het niet alleen oké is, maar ook noodzakelijk is om eerst voor jezelf te zorgen! Dit is in het bijzonder belangrijk als je herstellende bent van trauma.
Ik heb heel hard gewerkt in de afgelopen periode aan mijn zelfzorg en de tijd genomen om te groeien en aan mezelf te werken, te zien als “niet egoïstisch”.

Het was ook een enorm voordeel voor mijn man en kinderen. Er kwam heel veel herbedrading en ik blijf in mijn dagboek schrijven “het is oké om iké te zijn”.

Ik hoef me niet schuldig te voelen dat ik me goed voel en een ander eventueel niet, want ik ben niet de oorzaak dat zij zich niet goed voelen. Natuurlijk als je een criminele daad doet kun je je wel schuldig voelen tegenover een slachtoffer en de samenleving. Maar daar ligt het punt, iets wat je doet louter voor jezelf is geen criminele daad.

Nog een schuldbericht: “Als je van me hield, zou je dit voor me doen!”

Het was echt bevrijdend toen ik zelfzorg scheidde van egoïsme. Lange tijd dacht ik dat zelfs het uiten van hoe ik me voel en wat ik wil egoïstisch is. Ik zie het nog steeds op de loer liggen en me soms grijpen.
Manipulators creëren ook een andere reeks regels waarbij als ze het egoïstische ding doen, het oké is, als je het doet, ben je egoïstisch. Het is ongelooflijk frustrerend en geestverruimend.

Deze tactiek kan gebruikt worden om een ​​hele populatie te onderdrukken. Feiten vermelden is altijd beter dan schelden en iemand een egoïst te noemen.
Ik denk dat het eerlijker zou zijn om het opnieuw te formuleren als een manier om voor je eigen gezondheid te zorgen, in plaats van het over andere mensen te hebben. Is het nodig dat die persoon ook voor zichzelf zorgt? Wat ook de omstandigheden zijn?
Emotionele chantage gebruikt angst, verplichting, schuldgevoelens om mensen te manipuleren.

Liefde is niet voorwaardelijk, maar veel mensen lijken te geloven dat het dat wel is.

Ik denk dat egoïstisch wordt misbruikt.

Ik zie het als momenten waarop mensen zichzelf op de eerste plaats zetten zonder er om te geven of te bedenken dat het anderen actief kwetst. Misschien beelden anderen dat in dat het hen actief kwetst? Wat kan anderen actief kwetsen in dat opzicht? Als jij graag gaat fietsen, en je partner niet, hoe kan dat dan de partner kwetsen? OK, het is niet omdat die persoon dat alleen zit dat dat actief kwetsen is. Het is zelf geen kwetsen.

Ze denken niet eens aan de ander of hun impact, wat overkomt als het niet schelen dat de ander iets wordt afgenomen. Maar wordt hen iets afgenomen behalve aandacht? Heb jij het probleem van verlatingsangst en jaloersheid? In principe wordt de werkelijk impact dat je hebt op een ander door je daad ruim overschat.

Terwijl het stellen van je eigen behoeften heel wat anders is dan dat – zeker als je dat doet met goede communicatie.

Het is zelfs geen verplichting om als je 30 minuten voor jezelf hebt gezorgd om dan een gelijke periode voor je geliefde te zorgen.

Bemin de naaste als jezelf wil niet zeggen dat als je 20 euro besteedt aan je kapsel, dat je dan ieder in je omgeving een kado moet doen van 20 euro.

Het genezingsproces van de trigger “egoïstisch”.

Als we geconditioneerd zijn om mensen te helpen en iedereen op de eerste plaats te zetten, zouden we onszelf zelfs egoïstisch kunnen noemen. We vragen ons dan af of we het ‘juiste’ doen als we beginnen te zorgen voor onze eigen behoeften.

Het genezingsproces houdt in dat we erkennen dat de stem in ons hoofd die ons vertelt dat we egoïstisch zijn, deel uitmaakt van de conditionering en disfunctie van onze vroege relaties.

We moeten binnen onszelf duidelijke grenzen houden.

Ik heb geleerd dat schuldgevoel oké is om te voelen, maar dat ik er niet naar hoef te handelen. Ik kan toestaan ​​dat die andere persoon boos op me is. Maar het betekent niet dat ik iets moet doen om dat op te lossen.

Het is oké als ze boos op me zijn of dat ik me schuldig voel. Ik zal bij mezelf blijven en er niet naar handelen om hen gelukkig te maken.
We hebben geleerd dat egoïstisch zijn zo ongeveer het ergste is wat je zou kunnen zijn.

2 gedachten over “Schuld over egoïstisch zijn is geen waardevolle reden om iets te doen.”

  1. Heel herkenbaar voor mij.
    Mijn voornemen voor 2022 is om te proberen me niet meer egoïstisch of bitchie te voelen als ik mezelf op nr. 1 probeer te zetten.

    Een mooi 2022 toegewenst 🍀

Voeg hieronder een reactie toe!

%d bloggers liken dit: