Lossen van disfunctionele relaties is deel van het genezingsproces.

emotie-regulering disfunctionele relaties

Als je bij iemand bent, weet je waarschijnlijk genoeg over de persoon om te beslissen of ze fatsoenlijk zijn of niet. Is dit een disfunctionele relatie of is het een veilige relatie?

Een reeks vragen komt op zijn plaats om in te zien of je al dan niet in een disfunctionele relatie bent:

Zijn ze eerlijk?
Vind je deze betrouwbaar?
Zijn zij verantwoordelijk?
Als deze drie eigenschappen ontbreken in je wederhelft, dan is de kans dat die persoon je onder de bus gooit zeer waarschijnlijk. Ook als de persoon geen narcist is, zal hun gebrek aan morele waarden hen daar zeker naartoe leiden.
Ik merk dat er veel leringen zijn die zeggen: “We genezen in relaties.”

Dit kan zeker waar zijn. Maar is dat altijd zo?

Het kan ook waar zijn dat relaties ruimtes kunnen zijn waarin trauma’s worden nagespeeld. Sommige relaties kunnen een afspiegeling zijn van traumapatronen uit onze kindertijd waarin we ons consequent niet gewaardeerd, hulpeloos, defensief, beschaamd of onwaardig voelen.

Wij genezen in VEILIGE relaties met mensen die zich VEILIG voelen in hun lichaam.

Dit ziet er als volgt uit – veilige relaties zijn

  • Relaties met mensen die hun emoties kunnen reguleren.
  • Zo’n relaties met mensen die zich kunnen verontschuldigen. Mensen die zichzelf verantwoordelijk kunnen houden, en horen hoe gedrag ons heeft beïnvloed. Personen die herstellend werken aan de schade die ze hebben berokkend. Dit noemen we ook wel reparatie.
  • Banden met mensen die een niveau van emotionele volwassenheid hebben waardoor ze met ongemakkelijke emoties kunnen omgaan, in plaats van zich stil te houden of uit te halen.
  • Relaties met mensen die introspectief kunnen zijn. Dus ook de balk in hun eigen oog zien door naar zichzelf te kijken.
  • Verhoudingen met mensen met authentieke empathie. Dat is het vermogen om het perspectief van een ander te zien zonder te proberen de situatie te beheersen of te manipuleren.
  • Relaties met mensen die veilig genoeg zijn om te begrijpen dat er meerdere werkelijkheden bestaan. Ze proberen niet jouw werkelijkheid te ontkennen.

Het loslaten van disfunctionele relaties maakt deel uit van het genezingsproces.

Velen van ons genezen niet in relaties omdat we in relaties zijn die onze vroegste jeugdrelaties weerspiegelen. We hebben liefde geleerd als: straf, schaamte of emotionele mishandeling.

We beginnen te helen wanneer we voor het eerst de disfunctionele relatie met onszelf te helen. Wanneer we ons verleden begrijpen en hoe het deel uitmaakt van ons heden. Wanneer we een disfunctionele dynamiek beginnen af ​​te leren die te maken heeft met het najagen van liefde of het behoren tot andere mensen die zichzelf niet eens kennen of liefhebben.

We helen in relaties die in feite CORRIGERENDE ervaringen zijn, in tegenstelling tot reconstructies uit onze kindertijd.

Of anders zitten we gevangen in traumabanden die steeds weer opnieuw getraumatiseerd worden.

De meest bekrachtigende genezing is er een die we kunnen doen door onszelf tot op zekere hoogte te helen voordat we een partnerschap aangaan. Wanneer we dan een aangaan kennen we eindelijk onszelf.

Traumabanden verankeren trauma diep in ons zenuwstelsel en houden ons vast in die lus.

Het is heel moeilijk te genezen in dergelijke containers zoals een disfunctionele relatie.

Het versterken van ons zenuwstelsel zal ons zeker helpen om beter met trauma om te gaan.

Maar jezelf genezen terwijl je dagelijks getraumatiseerd wordt, is buitengewoon moeilijk. Je kunt wel de pijn verschuiven, je voorbereiden om te vertrekken, en emotioneel afstand nemen en jezelf verzorgen en versterken.

Genezing begint met het opbouwen van een medelevende relatie met jezelf.

Door verbinding te maken met je identiteit (waarden, grenzen, behoeften, emoties). Als je deze aspecten van jezelf kent, kan je beter inschatten in welke omgevingen en relaties je je veilig kunt bewegen en van binnen kunt blijven genezen.

We genezen in de gemeenschap. De vraag is hoe die relaties eruit zien.

Het meeste werk dat ik heb gedaan, heb ik alleen gedaan. Nu voel ik dat mijn ziel klaar is voor een echte relatie, waarin ik geen giftigheid accepteer. Ben je klaar voor een relatie waar ook je je eigen gevoelens niet zal projecteren vanwege oude wonden en oude verhalen.

Er zijn beide nodig om individueel te willen genezen.

We moeten onderscheiden of de gewaarwording in ons lichaam met een ander al dan niet van veiligheid is of vertrouwd is met een relationele disfunctionele dynamiek. We moeten opnieuw leren vertrouwen op ons eigen perspectief.

Leren van onszelf te houden.

Dit is een belangrijke herinnering en oefening voor onze innerlijke genezing. Relaties zijn echte spiegels voor onszelf. Op de een of andere manier komen we in contact met degenen die ons de gebieden spiegelen waarin we moeten helen.

Maar het is ook waar dat als we niet een bepaald niveau van bewustzijn hebben, kunnen sommige relaties nogal traumatisch zijn.
Om disfunctionele patronen los te laten, moeten beide mensen aan boord zijn. Als iemand niet openstaat voor het maken van die veranderingen, wat moeilijk kan zijn als gevolg van ervaringen uit de kindertijd, dan zie je gewoon hun potentieel en niet wat ze daadwerkelijk zullen doen.

Pas op dat je jezelf niet verliest en een enabler wordt. Je kunt geen wijzigingen voor je beiden maken, alleen ondersteuning en vice versa.

Het loslaten van disfunctionele relaties maakt deel uit van het genezingsproces!!!

Er is een moment in je leven dat je je realiseert dat de realiteit is dat bepaalde individuen, hoeveel je er ook in stopt, NOOIT zullen kiezen om hun patronen te veranderen of te upgraden naar meer volwassen gedrag.

Weglopen is dan het meest barmhartige wat je kunt doen. Werk aan het herstellen van de onbewuste schade die ze hebben aangericht. Vergeef je hart voor het verleggen van de grenzen en het vasthouden aan hoop.

We zijn allemaal mensen en maken fouten.

Genezing is een levenslang proces en er komt geen einde aan genezing. Je moet ruimte maken en (zelf)vergevingsgezind zijn als je onderweg fouten maakt (wat je ook zult doen) en hetzelfde aan anderen geven.

Als het gaat om ruimte te maken en anderen te vergeven, moet je beslissen wat je kunt accepteren en vergeven. Er is geen perfecte persoon. Er is geen perfecte persoon die al deze vakjes aanvinkt en er is om je te helpen genezen. Het gaat over ruimte maken terwijl je jezelf veilig houdt. Ondertussen bewaak je je grenzen. Dat kan moeilijk zijn en is ook een leerreis.

We hebben relaties NODIG die ons een veilig gevoel gaven om te genezen.

Daniel J Siegel’s “driehoek van welzijn” verwijst naar geest-hersen-relaties. Relaties beïnvloeden hoe we onszelf en onze innerlijke wereld ervaren, die voortkomen uit onze primaire verzorgers en relaties in de vroege kinderjaren.

Het kan absoluut bijna onmogelijk zijn om gezonde relaties aan te trekken als je je niet veilig voelt in jezelf. Dan speel je gewoon diezelfde dynamiek na steeds weer opnieuw. Daarom is het cruciaal om een ​​gemeenschapsgevoel te hebben. Dat krijg je door meerdere relaties met mensen te ontwikkelen tot wie je je kunt wenden. Ook relaties met een coach of therapeut die ruimte voor je kan houden met onvoorwaardelijke positieve waardering kunnen helpen.

Het zijn nog steeds relaties, alleen geen intieme/romantische relaties. Het is een zware en eenzame reis, maar met de juiste relaties en ondersteuning kunnen we genezen. Daarom vind ik het geweldig dat je de cirkel van zelfgenezers houdt.

Relaties waarin we helen, hoeven niet intiem of romantisch te zijn.

We genezen in een veilige relatie met andere mensen.
Een relatie is een speeltuin om te helen wanneer beide partners op een helende reis zijn. Als ze beiden zich bewust zijn van de groei die ze nodig hebben en de dingen die genezing nodig hebben.

Als een partner niet eens in de buurt is van te begrijpen wat trauma is zal elke vorm van relatie met zo’n persoon hen alleen maar pijn doen en iedereen in de buurt. Je moet weten hoe het zenuwstelsel reageert, wat overtuigingen zijn, waarom triggers gebeuren, wat wonden zijn, wat schaduwwerk is!

Mijn ex-relatie weerspiegelde zeker mijn jeugdrelaties en het was giftig. Ik neem het hem niet kwalijk. Hij had ook een trauma. Ik ga er gewoon geen jaren meer over doen om iemand ervan te overtuigen dat hij hulp nodig hebben. Ik ben het zat om mensen te repareren, ik ben klaar om gewoon te leven.

Je moet het zelf doen

Je kunt op een sommige personen vertrouwen met de nodige ervaring om je te helpen genezen of ‘je te repareren’. Toch moet je deze dingen zelf doen in je eigen ruimte en tijd. JA, ze kunnen je steunen en van je houden tijdens je proces. Maar ze kunnen de eer niet opeisen of het voor je doen.

De ontkenning van deze woorden, je moet eerst aan je genezing werken door de samenleving, door families, door de mensen die het trauma toebrengen en dat zij de slachtoffers zijn wat deze traumatische cyclus mogelijk maakt.

Wat is jouw idee over disfunctionele relaties? Laat het ons weten in de commentaren.

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!