Solidariteit is een gegeven onder mensen dat niet kapot te krijgen is.
Ik ben blij dat ik teksten kan schrijven die ondersteunend zijn en de solidariteit met de slachtoffers van narcisme bevorderen. Bovendien weet ik, deze teksten zijn niet gericht op de daders. Ik probeer net jullie focus te verschuiven van de narcist op jezelf.
Maar ook voor de verschillende gesprekken die ik met jullie heb in Facebook-Messenger ben ik blij.
Dit houdt me namelijk met de vinger aan de pols. Een belangrijk onverwacht effect van die teksten is de solidariteit met slachtoffers van narcisme die ontstaat onderling en bewustwording daarbuiten.
We blikken allemaal naar een betere morgen waar er solidariteit met slachtoffers van narcisme is.
Maar ook naar wat we vandaag kunnen doen voor de uitbouw van ons leven. Een leven zonder misbruik. Het is belangrijk dat we soms herinnerd worden aan wat een leven als niet- slachtoffer van narcisme betekent.
Maar ook een gelukkig leven of het leven van een overlevende van narcisme. Ons leven verloopt vooral langs de relaties die we onderhouden. Het draait ook om de dingen die we nog kunnen doen samen met anderen. Dit geldt ook voor wat we kunnen doen met onze kinderen als ze niet werden afgenomen.
Zeker slachtoffers van ouderverstoting kunnen onze solidariteit gebruiken. Hun leven wordt in vraag gesteld.
We hebben in een gevangenis geleefd gedurende een bepaalde tijd. Of we zijn nog gevangen. Onze dromen werden in de ijskast gestoken. We waren geïsoleerd dikwijls familiaal, financieel, economisch. Als je begrensd bent in middelen is dat niet eenvoudig.
Ook als je gezondheid te wensen overlaat door de stress. Uiteraard heb je die stress ook omwille van de gezondheidsrisico’s. Je wordt voortdurend verteld dat je gek bent.
Toch is het voor sommigen die nog met een narcist leven moeilijk om zich uit hun gevangenis te bevrijden. Hun GSM wordt gehackt. Ze hebben geen vrienden meer.
Ze worden gestalkt. Het vergt allemaal een zekere moed. Ook als je wilt praten over misbruik dat je hebt meegemaakt of nog steeds ervaart, moet je een beslissing nemen. Wat ga je zeggen tegen je huisarts?
Ga je naar de politie stappen? Ga je om hulp vragen van een therapeut of coach?
Waarom zij wel en ik niet?
Ik ben er al een paar jaar van overtuigd. In die online-ontmoetingen met mensen is het leven niet slechts een voorbijgaande tijd. In ontmoetingen met mensen die lijden, stel ik me vaak de vraag: “Waarom zij wel en ik niet?” Ze trotseren ontstellende moeilijkheden. Bijvoorbeeld, ze zorgen voor hun kinderen in een gezin met misbruik. Ze ervaren partnergeweld terwijl ze op zoek zijn naar een betere toekomst.
Waarom heb ik me uiteindelijk kunnen losmaken en een gelukkige relatie opbouwen, en anderen niet?
Ja, ik heb periodes gekend waarop ik bijna niets meer had. Daarom stel ik me in mijn hart altijd weer de vraag: “Waarom komt × dat tegen en ben ik bevrijd?”
Ik zou vooral willen dat we elkaar helpen te onthouden dat we allemaal elkaar nodig hebben.
Dat we sterker banden kunnen smeden op sociale media. Niemand van ons is een eiland. We zijn geen zelfstandig ik, onafhankelijk van anderen. We kunnen de toekomst alleen samen bouwen, zonder uitsluiting.
We kunnen ons bewust worden dat we elkaar beïnvloeden via de spiegelneuronen.
Alle kennis die door gesprekken met slachtoffers is opgedaan daar kunnen we ons aan optrekken.
Ook de kennis van antropologie, sociologie en psychologie die mensen vergaard hebben kan ons tot dienst zijn.
Mensen stellen vragen over genetica, neurobiologie psychiatrie over narcisme. En dan ook die vele huisartsen en therapeuten zich echt het lot van slachtoffers van misbruik aantrekken.
Vaak denken we er niet aan, maar alles hangt samen.
We moeten onze sociale banden herstellen en tot een grotere sociale integratie komen want het individualisme is doorgeslagen. We zijn op een punt gekomen waar het normaal blijkt dat de sterkste wint. Dat er dus ook compleet wantrouwen is tegenover ieder.
Een punt waar narcisme eerder bejubeld wordt dan afgekeurd, waar solidariteit met slachtoffers van narcisme wordt afgedaan als gutmensch praktijk. Uiteraard moet vertrouwen verdiend worden, maar in het samenwerken, en in het luisteren naar elkaar daar ligt ook onze sterkte.
Velen van ons dragen een hard oordeel in hun hart tegenover daders van misbruik.
Dat is compleet begrijpelijk. Het is nodig om zich er althans fysiek van los te maken. Niet altijd is die dader ook een slachtoffer, maar dikwijls wel. We kunnen wel genoegen beleven om ons te verbinden met vertrouwvolle mensen. Het is belangrijk om in te zien hoe gevaarlijk iemands gedrag kan zijn. Dit besef verplicht ons om geen contact meer te hebben.
Je kunt je niet blijven isoleren.
In tegendeel, we moeten uit onze comfortzone komen. Soms slagen we daar met 95% in ondanks een leven dat niet uit te houden is. Het is niet omdat we nu geen financiële zorgen hebben dat er geen grotere problemen zijn. Onze gezondheid kan nog grotere schade geleden hebben.
Dat is dikwijls niet te voorspellen wanneer je gezondheid gaat breken. Daaruit volgen dan nog grotere financiële zorgen. We dienen ook geen menselijk verwachtingen te hebben van een narcist als we ziek zijn.
We moeten ons niet meer verbinden met een dader.
Het is echter wel nodig dat je een vertrouwvolle vriendenkring opbouwt. Als we echter ons nog meer verbinden met een dader van misbruik dan leidt dat alleen nog tot meer misbruik. Maar we dienen ons wel te verbinden onder elkaar. Anders zitten we met een niet helende kwetsuur.
Je “moet” niet vergeven wat de dader gedaan heeft. Je kunt vooruitgang boeken en het leven dat je nu leidt achter je laten. Alles op zijn tijd en het is zeker geen verplichting. Maar we moeten onszelf wel vergeven.
We dienen elk schuldgevoel en twijfel die we als slachtoffer hebben gehad, te transformeren. Ook dat we onszelf als naïef hebben beschouwd, moet veranderen. Zonder de kennis die we nu hebben was kun je misbruik niet vermijden.
We hebben wel een verantwoordelijkheid voor onze beslissingen toen, en ook voor de consequenties tegenover onze kinderen. Bovendien dienen we de rancune te laten varen.
We dienen de dader(s) niet terug te pakken. Er dient wel gerechtigheid te komen.
We hebben er geen enkel belang bij om ons leven te blijven focussen op de dader.
Dat doet alleen maar verder pijn. Het is een smeulend stukje oorlog. Niet dat we geen gerechtigheid moeten eisen, want dat is belangrijk voor toekomstige slachtoffers. Maar eerst dienen we aan ons innerlijk proces te werken. dat heeft de meeste slaagkans op juridisch vlak als gevolg.
Ook de solidariteit onder slachtoffers van narcisme kan die juridische kennis samenbrengen om een betere aanpak te verkrijgen. Maar we dienen geen oorlog te voeren tegen de wereld.
We kunnen de wereld wel bewust maken van narcisme. Daardoor vermijden enkele mensen om in het web van de narcist te lopen. En ook dat er kinderen slachtoffer worden, bijvoorbeeld doordat de narcist ouderverstoting toepast.
Mensen hebben angst om terug in zo’n web te komen.
Ze gaan die kennis door die ervaringen met de narcist moeten inpassen. Daar kan de solidariteit met slachtoffers van narcisme een belangrijke rol in spelen.
Om allerlei redenen lijken veel slachtoffers van narcisten vandaag niet te geloven dat een gelukkige toekomst voor hen mogelijk is. Het is namelijk niet gemakkelijk om de ideeën die de narcist in hun gedachten heeft geprogrammeerd, te deprogrammeren.
Ze denken dat ze niet veel waard zijn. Ze denken dat ze lelijk zijn. Al was het maar, omdat ze aan de voeten van een narcist gelegen hebben. De narcist heeft hen misbruikt.
Die gedachte dat je mooie kern niet verder bestaat na het misbruik, strookt niet met de waarheid. Het idee dat het nog nooit is gezien, strookt niet met de waarheid. Het idee dat het niet zou bestaan, is ook niet waar.
Dikwijls worden kwetsbare mensen slachtoffers van narcisten.
Mensen die in instellingen zijn opgevoed of in pleeggezinnen. Mensen die als kind werden verwaarloosd of uit een moeilijk gezin komen. Die pijnlijke gedachten aan het niet goed genoeg zijn moeten stoppen. Anders wil ik niet dat het een uitslaande brand wordt.
De angst dat men niet veel waard zou zijn moet au serieus genomen worden. Die angsten zijn niet onoverkomelijk. Met enkele technieken, of met enkele gesprekken met een goede therapeut kunnen die getransformeerd worden.
We kunnen angst overwinnen als we ons niet in onszelf opsluiten. We hebben namelijk de andere nodig om ons eigen gelaat te herkennen. Want geluk ervaar je alleen als het geschenk van de harmonie tussen elk van de delen en het geheel.
Je kunt dit geluk weer ervaren in uw relaties. Dit doe je door solidariteit met slachtoffers van narcisme. Het geldt ook voor diegenen die met u solidariteit betrachten.
Ook de wetenschap verschaft ons vandaag een begrip van de realiteit in zijn verbanden. Het is in permanente interactie met de omgeving.
Het zou goed zijn mocht de verdere research rond narcisme samen met de verspreiding van die kennis gaan. Dit zou gepaard moeten gaan met een steeds grotere billijkheid. Zo zouden we in staat zijn om de slachtoffers van misbruik terug in te passen.
Kun je herontdekken wat broederschap en zusterschap is?
Het is waar dat de sociale bijstand wordt uitgehold, en daar dienen we tegen te strijden. Minder en minder mensen kunnen gebruikmaken van de hulpverlening door een grote armoede en door de besparingen.
Kijk, maar hoe bekakt de bijzonder jeugdzorg is. Maar we zouden ons niet mogen beperken tot het nemen van betere maatregelen van sociale bijstand aan slachtoffers van narcisme.
Ik weet wel dat de problemen groot zijn.
Neem, maar de lange wachtlijsten en wachttijden om te kunnen gebruikmaken van de hulpverlening.
Maar wat ik wil zeggen is dat die basishouding van broederschap en zusterschap een basishouding zou moeten worden. Het moet solidariteit met slachtoffers van narcisme omvatten. Het moet ook solidariteit tonen met slachtoffers van politieke, economische en wetenschappelijke keuzes.
Waar besparingen op zieken, gehandicapten enz. als een goed beleid worden beschouwd, terwijl de controle op banken afgebouwd en de financiële fraude toeneemt.
Het zou een basishouding moeten worden in de relaties tussen mensen, volkeren en landen. Maar goed laten we dat beginnen in onze omgeving en online. Ik weet dat zusterschap een mooi en tegelijk ongemakkelijk begrip is.
Maar alleen opvoeding tot broederschap, tot praktische solidariteit kan de wegwerpcultuur overwinnen. Deze cultuur gaat niet alleen over voedsel en goederen. Het gaat vooral over mensen die terechtkomen in de marge van ons systeem. Vaak, zonder dat we het beseffen, is het centrum niet langer de mens, maar de producten van de mens.
Solidariteit is een woord dat zovelen uit het woordenboek willen schrappen.
Solidariteit met slachtoffers van narcisme wordt zeker niet als iets wat voor moet gaan in de huidige cultuur. Er zijn procentueel meer narcisten bij politici en in de zakenwereld. Ze zorgen vooral voor hun eigen behoeften en sluiten anderen verder uit.
Maar dat kunnen we veranderen want we hebben die passie.
Er wordt veel gedaan om die solidariteit rond slachtoffers van misbruik te breken. Het is steeds een slingerbeweging met zijn ups en downs. Solidariteit met slachtoffers van narcisme is echter geen automatisch mechanisme. Je kunt dit niet programmeren of bevelen. Dit is een vrij antwoord dat ontstaat in eenieders hart.
Wie begrijpt dat zijn leven, met al zijn contradicties, een geschenk is. De liefde is de bron en zin van het leven. Hij kan onmogelijk het verlangen onderdrukken om goed te doen aan anderen. Ook ontwikkelt hij solidariteit met slachtoffers van narcisme.
En we maken dat mee in onze familie en onze gemeenschap waar we slachtoffers van partnergeweld leren kennen.
Activiteit ten goede vergt geheugen, moed en creativiteit. Ja, liefde en solidariteit vergt een creatief, duidelijk en vernuftig antwoord. Ik wil die solidariteit met slachtoffers van narcisme vormgeven. Ik doe dit door verschillende sociale media te gebruiken. Daarnaast zoek ik gastblogs en goede documentatie.
We redden het niet met de goede voornemens en geijkte formules waarmee we alleen ons geweten sussen.
Dikwijls stellen we echter vast dat “victim blaming” in families met een geschiedenis van narcisme een frequente reactie is. Het blijkt al te veel zo dat liefde mooie woordjes zijn. Maar het is niet, omdat iemand vader of moeder is dat die persoon automatisch het verdient om geloofd te worden.
Jij bent altijd een zeer specifiek persoon in een specifieke situatie.
Als je een tijdje met een narcist hebt geleefd zul je je zeker in zijn vlooien gedeeld hebben. Maar dit betekent nog niet dat jij aan je lot moet worden overgelaten. Om dat persoonlijk gelaat te herontdekken van een ander gaan we moeite moeten doen.
Die persoon zal terug aan zelfvertrouwen moeten winnen en genezen van zijn trauma binding. Dikwijls vergt het een enorme moeite om te breken met de dader, net zoals bij het Stockholm syndroom.
Het vergt een belangrijke zorg. Wat de narcisten liggen op de loer om het slachtoffer terug in hun web te stofzuigen.
Je kunt je als lezer laten beroeren door het verhaal van slachtoffers.
En toch wil ik hen ook een hart onder de riem steken. Maar het kan ook tot zeer concrete daden leiden. Door een artikel sharen of een gesprek beginnen met een ander slachtoffer.
Een like op een commentaar, of een commentaar op een commentaar. Maar er is de gewoonte van mensen die zichzelf te degelijk noemen, om niet om anderen te geven.
Zij denken dat ze veel te intelligent zijn, omdat zij slachtoffer van een narcist zouden kunnen worden.
Een vriendelijk woord voor een ander geven ze geen kans. Voor hen staan geld en objecten centraal in plaats van mensen.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie