Emotionele vrede is de ware grondstof
Wanneer we vastzitten in onze ego’s, zijn we niet onze eigen partner. We hechten geen waarde aan emotionele vrede. We verbinden ons niet met onszelf.
In feite hebben we drama nodig om ons een overlevingsreden te geven. Zonder gevechten buiten onszelf zouden we alleen (de hemel verhoede) met onszelf blijven. Daarvan zijn we geleerd om te geloven dat dit de laatste plaats waar we zouden moeten gaan!
En ik verzeker het je. Pas als je beter wordt, besef je dat dit ‘normale’ dat je leefde, enorm onnatuurlijk was. Het was ook intens zelfbeschadigend.
Emotionele gezondheid is zelfpartnering.
Emotionele gezondheid gaat over zelfpartnering. Dit is het prijzen van emotionele vrede en heelheid over alles. Bovendien is dit ook het diep realiseren van al dat ‘gedoe’ en ‘mensen’.Realiseren van wat je achterna zat, om je veilig en heel te voelen!
Toch was het antwoord nooit in hen, het was altijd al in jou!
Maar totdat je je naar binnen keert zul je dit niet weten. Je zult dit niet weten tot je geconfronteerd wordt met de wonden en overtuigingen. Deze wonden en overtuigingen hebben je afgesloten gehouden van jezelf. Ze bezorgen je intense PTSS.
We moeten dit ook begrijpen: emotionele vrede heeft niets te doen met wat het leven en anderen jou hebben gegeven. Het heeft te maken met je eigen bewustzijnsstaat.
Sommige mensen, het maakt niet uit hoeveel miljoenen en rijkdom ze hebben, zijn nooit tevreden.
Sommige mensen met bijna niets zijn ongelooflijk gelukkig. Iemand met een perfecte gezondheid en hun hele leven voor hen kan volledig ellendig zijn. Maar iemand op hun sterfbed, zelfs als hun leven korter is geworden, zou totale vrede kunnen hebben.
Van tijd tot tijd kan iemand die verschrikkelijke mishandelingen onderging, hun breakdown-ervaring gebruiken als het meest krachtige doorbraakproces. Dit helpt hen zichzelf te verenigen en zichzelf te bevrijden. Zo iemand zou glorieus gelukkig en gegroeid kunnen zijn.
Iemand die hetzelfde niveau van mishandeling had geleden, kon vastzitten in zijn of haar wonden. Hij of zij kon nog steeds terminaal van zichzelf zijn losgemaakt. Verder kon hij of zij zich hebben verschanst in de slachtoffermodus. Het gevolg is dat hun leven steeds erger wordt.
Je emotionele realiteit is niet meer dan hoe geïntegreerd je bent met jezelf. Of hoe weinig je geïntegreerd bent met jezelf.
De reden waarom iemand van ons alles wilde, was om te proberen zich tevreden en in vrede te voelen. We wisten niet dat het niets te maken had met krijgen of doen. Het heeft altijd te maken met thuis komen naar zelfpartnerschap en het aanpakken van onze eigen bewustzijnsstaat.
Omdat de mensheid was losgekoppeld van deze waarheid, probeerden ze gemeen te stelen. Ze probeerden ook te vechten, te concurreren en te beveiligen. Ze probeerden ook te moorden. Ze probeerden vast te houden, te fixeren en te controleren. Ze probeerden te manipuleren en martelaar te spelen. Ze probeerden te krijgen, te smeken en het slachtofferverhaal te vertellen.
Ze hebben geprobeerd onmaakbare deals te laten werken.
Ook als alles anders schreeuwt, omdat ze proberen tijdelijke staten permanent te maken. Ze zijn doodsbang om iets of iemand te verliezen. Ze zijn ervan overtuigd dat dit nodig is om een veilige, solide en gezonde identiteit te hebben. Allemaal, omdat we van onszelf waren losgekoppeld.
Wat er gebeurt als we niet een eigen partner zijn van onszelf?
Zoals ik al heb laten doorschemeren en wat ik ga zeggen is een hele grote waarheid om te begrijpen. Als je geen eigen partner bent, he PTSS. Dit heeft niets te maken met het feit of je wel of niet “mishandeld” bent.
En het interessante is wanneer een narcist in ons leven komt. Het lijkt alsof hij of zij “elke oplossing heeft om je compleet te maken.” Hij of zij beweert je te beschermen. Hij of zij belooft je angst weg te nemen. Hij of zij levert je dan precies het tegenovergestelde. Je krijgt meer van de al bestaande PTSS. Dan denken we dat de PTSS nieuw is.
Nee, het is niet nieuw. Het is alleen geaccentueerd. Het was er al. Want wat de narcist heeft gedaan is elke onzekerheid, kwetsbaarheid en angst die je hebt versterkt. Dit geldt voor elke overleving, veiligheid, niet goed genoeg zijn en niet geliefd zijn.
De narcist voelde deze gaten en viel ze aan met een laserachtige intensiteit.
Aan de ene kant kunnen we nu de narcist daarvoor de schuld geven. Dit gebeurt als we slachtoffer willen blijven. Zo blijven we een ongelooflijk losgemaakt, emotioneel turbulent en pijnlijk leven hebben.
Aan de andere kant kunnen we een hoger doel zien. We kunnen beseffen dat de narcist een krachtige reflector (spiegel) was. Hij kwam in ons leven om onze wonden naar ons terug te reflecteren. Dit zorgt ervoor dat we ons uiteindelijk voldoende naar binnen kunnen keren. Zo kunnen we onszelf liefhebben, onszelf helen en verbonden worden met onszelf.
We zijn ons meestal niet bewust als we niet in ons lichaam zijn. We merken het vaak niet wanneer we niet met onszelf verbonden zijn. We realiseren ons meestal niet dat we niet verbonden zijn. Dit komt omdat het ‘ons normale’ toestand is.
Uiteindelijk waren onze ouders meer dan waarschijnlijk zo, hun ouders waren zo, en zo verder, enzovoort. Dus krijg je alle DNA — afkomst van overleven, angst, pijn en crisisbewustzijn.
Niemand onderwees de waarde van thuiskomen voor onszelf in ons lichaam.
In plaats van dat onze ouders ons begeleiden met: “Ga zitten met je slechte gevoelens. Neem je aandacht liefdevol met volledige zelfdevotie in je lichaam. Vraag jezelf af waar dit werkelijk over gaat en genees jezelf”. Hadden ze maar eerder tegen je gezegd, “Blijf er niet bij stilstaan — sta op en doe iets anders.”
Omdat dat is waarvoor ze zijn opgeleid. Ze werden opgevoed om dit te doen: emotionele pijn hebben, negeren en ermee doorgaan. Hadden de mensen in ‘overlevingsmodus de luxe om bij henzelf te zijn? Nee dat deden ze niet en die luxe hadden ze niet!
Nu hebben we de tijd om bij onszelf te zijn.
Dus laten we de door de mens geprogrammeerde “lampenkappen” van onze hoofden nemen en dit grondig bekijken.
Verantwoordelijkheid nemen
Zouden we negeren dat er een rookalarm afgaat? Negeren we onze auto’s wanneer ze rare geluiden beginnen te maken? Negeren we ons huisdier dat begint te jammeren?
Zouden we ons eigen vijf jaar oude kind dat naar ons schreeuwend toe kwam in oprechte angst wegsturen?
Zullen we onterecht zeggen: “Ga weg! Tv kijken, praten aan de telefoon, chocoladetaart eten of deze beledigende persoon gaan zien, is veel belangrijker dan jij. Je bent niet belangrijk! “?
Nee! Natuurlijk zouden we geen van deze dingen zeggen, maar niet als we echt serieuze psychische problemen hadden.
Dus waarom behandelen we onze eigen innerlijke wezens met dergelijke verwaarlozing en veronachtzaming. We vragen ons dan af. Waarom zijn we zo ziek geworden? Waarom voelen we ons aangetrokken tot relaties met andere mensen die deze identieke behandeling weerspiegelen?
Ironisch genoeg ontmoeten we juist de mensen die we proberen te dwingen om gezond met ons samen te werken. Dit gebeurt ondanks hun onvermogen. Ze hebben ook nul verlangen om met ons samen te werken.
Wat is het verband dat we niet de bedoeling hebben om emotioneel samen te werken met onszelf?
We willen dat andere in een diepe connectie samenwerken met ons. Ondertussen zijn we zelf niet in diepe connectie met onszelf.
Toch, ondanks onze talloze strategieën voor zelfevaluatie, zoals: bezig blijven, slapen, verdoven met eten, sigaretten, alcohol, gezelschap, seks … Facebook, werk … wat er ook voor nodig is, onze emotionele wonden verdwijnen niet.
Ze worden zwakker, ze worden groter en ze schreeuwen luider om onze aandacht.
En als ze dan zo slecht worden, worden we afgeplat met chronische depressie. We kunnen ons wenden tot medicatie om de pijnlijke emoties en gevoelens van wanhoop op te heffen. En we hopen op de hel die werkt …
Emotionele Vrede en Zelfpartnering: Van Bewustwording naar Heling door verbinden met onszelf
- Hoe kun je emotionele vrede ervaren wanneer je vastzit in je ego, en waarom is zelfpartnering essentieel voor emotionele gezondheid?
- Welke cruciale rol speelt emotionele vrede bij het ervaren van tevredenheid en vrede, ongeacht externe omstandigheden?
- Wat is het verband tussen het gebrek aan zelfpartnering en posttraumatische stressstoornis (PTSS)? Houdt het verband stand ongeacht of er sprake is van fysieke mishandeling?
- Hoe kan een narcistische relatie de bestaande PTSS vergroten en waarom is het belangrijk om deze innerlijke wonden te helen?
- Wat gebeurt er wanneer we onszelf verwaarlozen en niet diep verbonden zijn met ons eigen innerlijke wezen?
- Waarom is het van essentieel belang om verantwoordelijkheid te nemen voor onze emotionele behoeften? Hoe kunnen we ons verbinden met onszelf voor innerlijke heling?
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie