Categorieën
Complex trauma groeitaak mijn verhaal Nederland België Nederlandstalig Recent video

Heb jij een emotionele verslaving? video

Hallo allemaal. Dank je voor het lezen van dit artikel over emotionele verslaving of het bekijken van de video. Dus de video van vandaag gaat over het concept waar ik het vaak over heb, dat emotionele verslaving wordt genoemd.

@narcismeHelp

Deze presentatie bevat afbeeldingen die zijn gebruikt onder een Creative Commons-licentie.

Dus ik ga ingaan op wat emotionele verslaving precies is.

Maar eerst ga ik mijn reis met jullie delen om dit concept te ontdekken en het echt deze naam te geven.

Sinds ik armoedeconsulente ben en orthopedagogie studeerde, heb ik veel contact met mensen met een middelengebruik. Mensen komen in trajecten voor individuen in verschillende stadia van hun hersteltraject.

En tijdens deze groepen wordt er veel gepraat over hun verleden en hun geschiedenis. Ook over de ontwikkeling van wat ze uiteindelijk een verslaving zouden noemen.

We hebben veel gesproken over hun gebruiksgedrag.

En dan besteden we natuurlijk veel tijd aan het praten over de gevolgen van het gebruik van welke stof dan ook. En wat ik ontdekte was dat wereldwijd hetzelfde patroon aanwezig is.

Hoewel ja, wanneer we een stof binnenkrijgen, zijn er fysiologische veranderingen die de meesten van ons noemden “high worden”. Dat verschilt afhankelijk van de stof die we gebruiken. Begrijpelijk.

Emoties die deel uitmaken van het verslavingsproces

Maar wat ik me begon te realiseren is dat waar we het echt over hadden.

Ongeacht de stof die ze gebruikten, hadden we het echt over de emoties die deel uitmaakten van dat hele proces. De emoties die leidden tot het verlangen om te gebruiken of om de stof te verwerven die ze gaan gebruiken. Vervolgens hebben we het over de emoties die ze aan de andere kant krijgen door hun gebruik.

En wat ik me realiseerde, is dat dat deel uitmaakte van elk verslavingsverhaal.

En toen, meer verrassend, toen ik mijn werk verder ontwikkelde en ik met individuen werkte en ik door mijn hele ontwakingsperiode ging, werd ik me echt bewust van mezelf en mijn eigen patronen.

Wat ik begon te beseffen, is dat ik en veel van mijn cliënten een wat ik noem een ​​emotionele verslaving hadden. Zelfs bij het ontbreken van een middel zijn veel van ons mensen in zekere zin letterlijk verslaafd aan emoties.

Dus wat bedoel ik?

Dus ik heb het de “hit-emotie” genoemd.

We raakten gewend of gebruikten een emotie in het bijzonder. Dat kan van alles zijn. Dat kan verdriet zijn. Het kan woede zijn, het kan “gestrest zijn” zijn. Dus ik ga mezelf als voorbeeld gebruiken. Ik denk er één die velen van jullie in verband kunnen brengen met eigen emoties.

Als kind groeide ik op in een gezin met heel chaotisch gevoel. Het was een stressvolle omgeving, veel stress, heel vaak, heel overweldigend.

Maar het werd mijn normaal “stress – situaties”.

Dus ik ga dit voorbeeld in het bijzonder gebruiken. Hoewel alle emoties in kaart kunnen worden gebracht op feitelijke veranderingen in het lichaam. Er worden hormonen vrijgegeven en neurotransmitters vrijgeven, die energieverschuivingen en veranderingen van ons lichaam teweeg brengen.

Dus als ik het stressvoorbeeld gebruik:

Toen ik een jong kind was dat zich in een stressveroorzakende omgeving bevond, begon mijn lichaam heel vaak vrij specifiek te reageren omdat ik heel vaak stresshormonen daardoor produceerde zoals cortisol en adrenaline (die zijn feitelijk in kaart gebracht en  een fysiologische verandering in mijn lichaam teweegbrengen)

Woede ook.

Verdriet ook.

Welk gevoel je ook krijgt, het is je emotionele verslaving.

Ze hebben allemaal invloed op ons lichaam en ze leiden allemaal tot fysiologische veranderingen in ons lichaam, wat het resultaat van de verslaving is, en slechts met extra inspanning omkeerbaar.

Dus wat stroomde door mijn lichaam was een chemische cocktail. Dat veroorzaakte een “high”, het produceerde een ruimte van emotie waaraan ik zo vaak gewend raakte. Kortom, dat werd een emotionele verslaving om die high te verkrijgen van zo’n situatie.

Het werd in zekere zin normaal, en het werd de emotie waaraan ik gewend geraakte..

Desensibilisatie

Daardoor voelde ik de hele tijd een zekere mate van stress op mijn lichaam. Ik raakte er erg aan gewend om de hele tijd een zekere mate van stress te voelen. Dat leidde tot wat we desensibilisatie noemen. Dat betekent dat ik het meer en meer nodig had om een ​​gevoel te registreren. Mijn gevoel waarmee ik meest mee vertrouwd was namelijk met stress anders voelde ik een leegte had ik nodig.

Dus ons brein, onze geest, als je wilt wordt gewoon aan ons vertrouwde stressniveau. Het onthoudt dat stressniveau.

We hebben dus een deel in onze hersenen dat het activeringssysteem wordt genoemd.

Kort en eenvoudig dat is de filter van onze geest. Onze geest filtert de realiteit. Als ik elk stukje informatie zou opnemen dat op dit moment voor mij beschikbaar is, dan zou dat slopend voor mij zijn. Dan zou ik het niet kunnen verwerken.

Wat ik moest doen, was dat mijn brein moet begrijpen wat relevant is voor mij en mijn levenservaring en wat niet.

Omdat ik gewend was geraakt aan een bepaald niveau van stresshormonen, had ik dat niveau nodig om me normaal te voelen. Ik heb het nodig om “een ​​gevoel” te hebben anders voel ik me als een zombie.

Dus wat mijn specifieke activeringssysteem deed, is dat het begon te filteren op mijn ervaring. Alle stressvolle ervaringen, alle dingen die me mogelijk zouden kunnen stresseren komen in mijn aandacht.

En ik raakte er echt aan gewend om ze op te merken.

Dus ik zou door mijn leven lopen, om die dingen te bereiken die me dat “hit”- moment zouden geven. Toen werd dit me echt duidelijk.

Ik wil dit delen omdat ik weet dat het resoneert met mensen die narcistisch misbruik hebben meegemaakt. Wanneer ik dat deel met mensen in mijn eigen omgeving, werd deze ervaring heel duidelijk voor mij. Bij dagelijkse gebeurtenissen, wanneer ze mij kunnen observeren, werd ik van kleine stress situaties enorm overweldigd. Want ik had die overweldigende stress nodig.  Laat me weten in de commentaren als dit ook zo bij jullie is.

Kleine spanningen die stressvol waren in mijn leven hadden echt plaats. Ik geraakte echter in een reactieve stemming door schijnbaar kleine dingen.

En aangezien dit keer op keer zou gebeuren, zegden deze mensen op een dag: Weet je, ik denk niet dat je zo erg van streek bent als deze dingen gebeuren ondanks je reactie als ze gebeuren.  

En ze spraken echt tegen me, want de waarheid was dat ik ook niet echt compleet van streek was.

Maar mijn lichaam was zo gewend aan de paniek van de chaos dat ik door een relatief kleine stressvolle situatie het noorden kwijtraakte. Ik met mijn hormonen emotionele verslaving gebruikte die situatie om dat niveau van stress in mijn lichaam te creëren.

Stresshormonen uit gewoonte ondanks een tegengestelde of minder erge zelfreflectie over de gebeurtenis.

Zelfs als ik en mijn bewuste gewaarzijn het niet meenden, want ik was niet echt van streek, toch produceerde mijn lichaam die stresshormonen uit gewoonte.

Dus hoe komen we eruit? Hoe doorbreken we deze patronen nu?

Zoals ik altijd zeg, er is geen snelle oplossing. Met bewustzijn, met verschijnen als een persoon met een “observatief zelf” waar ik dan op die momenten tegen mezelf kan zeggen; het is eigenlijk maar een kleine stressvolle situatie.

En het enige wat je dan moet doen is je lichaam terug in evenwicht brengen. Onthoud dat zijn echte gebeurtenissen in ons lichaam.

Om onze emotionele verslavingen te genezen hebben we twee stappen:

Bewustzijn zodat we nieuwe keuzes kunnen maken. Niet die eeuwenoude reactie zoals rondrennen zoals een kip zonder kop als schreeuwend want dat helpt bij niemand.

Maar we moeten dan ook de dagelijkse lichaamsregulerende instrumenten integreren.

Dus ik hoop dat jullie dit nuttig vonden.

Velen worstelen met emotionele verslaving. Er is in de eerste plaats een uitweg! Bewust zijn en observeren en zelf ontdekken wat die getroffen emotie kan zijn. Doe daarom de groeitaken!

Door johanpersyn

Het is niet genoeg om klinische beschrijvingen en wetenschappelijke proefschriften te vinden over aandoeningen en hun symptomen. Ook is het niet nuttig om alleen over het verdriet van de slachtoffers te schrijven. Soms hebben we voorbeelden nodig - voorbeelden van het leven - van het gedrag dat deze mensen vertonen en een vertaling van wat echt is, echt aan de hand, voordat we het kunnen internaliseren en de informatie toepassen in ons eigen leven. Maar dikwijls hebben we ook iemand nodig om te luisteren naar onze reactie op die verhalen en gebeurtenissen in ons leven. Daar wil ik mijn ervaring met u delen om samen te groeien in kwalitatievere opvoeding en beleving.

Voeg hieronder een reactie toe! Reactie annuleren