Mensen reageren met een voortreffelijke gevoeligheid op emotionele triggers in de wereld om ons heen. Vaak reageren ze onbewust via ons zenuwstelsel. Zonder het zelfs maar te weten, pikken we constant signalen op van veiligheid en gevaar en reageren dienovereenkomstig. Triggers zijn signalen om ons heen die een potentiële dreiging signaleren. Hun tegenovergestelde, glimmers, zijn signalen die veiligheid aangeven.
Emotionele triggers activeren de twee takken van ons autonome zenuwstelsel die zijn ontworpen om met bedreigingen om te gaan. Ten eerste stuurt het sympathische zenuwstelsel ons in de strijd of vlucht. Ten tweede zorgt het dorsale vagale zenuwstelsel ervoor dat we bevriezen of afsluiten als we geconfronteerd worden met overweldigend gevaar.
Daardoor creëren triggers verschuivingen in de richting van woede, drang om weg te komen of om zich af te sluiten. Deze verschuivingen kunnen subtiel of plotseling zijn. We zijn ons misschien bewust van deze verschuivingen, of we merken ze misschien niet eens op. Meestal vinden bewegingen plaats zonder de triggers zelf op te merken.
Flikkeringen daarentegen activeren ons ventrale vagale zenuwstelsel. Ze zorgen ervoor dat we ons meer ontspannen voelen en open staan voor verbinding met anderen, onszelf en de wereld.
De reacties op triggers en glimmers laten zien hoe ons zenuwstelsel werkt. De drie takken van ons zenuwstelsel geven het niveau van gevaar en veiligheid om ons heen weer.
Deb Dana, een psychotherapeut en auteur, bedacht het gebruik van de termen triggers en glimmers. Ze werkte nauw samen met Steven Porges. Hij is de neurowetenschapper die de polyvagale theorie ontwikkelde. De theorie van Porges legt uit hoe ons autonome zenuwstelsel op verschillende manieren reageert op sociale en emotionele situaties.
Samenvatting van deze tekst
- Mensen reageren op emotionele triggers in de omgeving met een subtiele of abrupte verschuiving naar woede. Ze hebben de drang om weg te gaan of zichzelf af te sluiten. Mensen zijn niet altijd bewust van deze reacties.
- Emotionele triggers activeren het sympathische zenuwstelsel voor vlucht of strijd en het dorsale vagale zenuwstelsel voor bevriezing bij overweldigende gevaren.
- Glimmers, daarentegen, activeren het ventrale vagale zenuwstelsel, waardoor ontspanning en openheid ontstaan voor verbinding.
- Reacties op triggers en glimmers weerspiegelen het niveau van gevaar en veiligheid in de omgeving.
- Psychotherapeut Deb Dana ontwikkelde samen met neurowetenschapper Steven Porges de termen triggers en glimmers. Deze staan in relatie tot de polyvagale theorie. De theorie legt uit hoe het autonome zenuwstelsel reageert op sociale en emotionele situaties.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie