Bevriezingstrauma Respons: Effecten en Behandeling

Rond 1970 ontdekte men de bevriezingstrauma respons.

Bevriezen als reactie op een dreiging lijkt effectief. Het is een soort ‘dood spelen’ bij gevaar. Bij mensen manifesteert de bevriezingstrauma respons zich echter als een onvermogen om te communiceren. Het leidt tot een onvermogen om te reageren of enige actie van zelfbehoud of verdediging te ondernemen. Waar ontwikkelt iemand deze neiging, hoe beïnvloedt de bevriezingsrespons het vermogen om met stress om te gaan? Hoe vermijd je de schade van deze mentale toestand?

Kenmerken van de bevriezingstrauma reactie

Helemaal verdoofd voelen, en het leven lijkt “zinloos”.
Volledig stil vallen en volledige vermijding van iedereen.
Zich verstoppen voor de wereld.
Uitstelgedrag of onvermogen om zelfs maar kleine beslissingen te nemen.
Eindeloos scrollen op sociale media / tv kijken.
Verwarring over wat echt of onwerkelijk is of daadwerkelijk is gebeurd.
De bevriezingstrauma respons verwart men met depressie. Deze respons diagnosticeert men zelfs verkeerd. Dit is al een lange tijd dat men die vergissing maakt. Het voelt als een depressieve periode.

Freeze of bevriezingstrauma respons is een coping-mechanisme dat in de kindertijd is toegepast om pijnlijke of overweldigende kinderjaren te overleven.

Als een kind niet in staat is om te vechten, roept het een paniekreactie op. Als het kind niet kan wegvluchten van waargenomen gevaar, ontstaat er ook een paniekreactie. Dit verdooft het kind of maakt het onbeweeglijk in het aangezicht van de stressor.

Trauma als kind kan een van de voorkomendste oorzaken van paniek en angst zijn. Wanneer je een kind onderwerpt aan emotionele of fysieke mishandeling, ontstaat de bevriezingstrauma respons. Dit gebeurt wanneer het zich niet kan verdedigen. Kinderen voelen ze zich hulpeloos. Ze zijn niet in staat om gebruik te maken van de biologische systemen. Deze systemen zijn ontworpen om hen te helpen bij het vechten of vluchten.

Angst en paniek zijn twee factoren. Ze dragen bij aan het concept van tonische immobiliteit, of een natuurlijke staat van verlamming. Dit is anders contra-intuïtief voor een mens in aanwezigheid van gevaar.

Met andere woorden, een kind dat last had van constante angst en stress als gevolg van trauma, kan als volwassene de neiging ontwikkelen om te bevriezen. Dit gebeurt als reactie op triggers.

We leren om alles af te sluiten of volledig te vermijden.

We willen niet dat iemand ons ziet of iets doen buiten onze comfortzone. Dikwijls hebben we ons als kind in onze kamer opgesloten om te lezen. We voelen geen verlangen om contact te maken met anderen of hebben een algemene overtuiging dat het leven zinloos is.

We kunnen ons “verstoppen” voor de wereld. Of wanneer buitengewoon geactiveerd, verduisteren of vergeten we hele momenten/jaren van ons leven. Genezing van bevriezing houdt in dat u terugkeert naar het lichaam. En veiligheid vindt in het huidige moment.

Bevriezingstrauma respons ziet er als volgt uit:

– dagelijks in kleine hoeveelheden ademwerk of beweging (fietsen of wandelen)oefenen.

– leren focussen op de gewaarwordingen in het lichaam zonder er een oordeel aan toe te kennen. Gewoon 10-20 seconden voelen en dan de gewaarwording identificeren. Dit voelt als tintelingen, dit voelt als warmte.

– Het vinden van een gemeenschap rond uw ware passies is belangrijk. Het maakt niet uit hoe andere mensen over uw ware passie denken. Deze passies zijn waardevol, ongeacht hoe ze beoordeeld zijn. Online ondersteuningsgroepen kunnen hier nuttig zijn.

– Kleine overwinningen vieren is belangrijk. Maak bijvoorbeeld een kleine wandeling naar de brievenbus. Voltooi een kleine taak. Doe iets buiten je comfortzone, zoals het bereiden van een maaltijd die je nog nooit hebt geprobeerd.

Het is zoveel logischer om te beseffen dat wat we als ‘depressie’ ervaren, eigenlijk een toestand van het zenuwstelsel is. We hebben eigenlijk instrumenten om uit deze toestand te komen. Neemt absoluut de hulpeloosheid weg om in deze afgesloten staat te zijn.

Ik leer je heel bewust een nieuwe versie van jezelf te creëren

“Freeze” is meestal mijn standaardmodus, in plaats van vluchten of vechten.

Mijn brein sluit zich af, heeft moeite om nieuwe informatie vast te houden en heeft geen energie voor sociale interactie. Ik heb dan het gevoel dat ik met niemand wil zijn en liever alleen ben. Ook voel ik me eenzaam, alsof niemand van me houdt. Waarom gebeurt het?

Vroeger voelde ik me vreselijk toen dit gebeurde. Nu zie ik het voor wat het is: een teken om te vertragen. Ik vraag mezelf af wat ik voel en pak het trauma erachter aan. Ken je iemand anders die leert om genade aan zichzelf te geven? En vraagt die persoon het ook van anderen rond de “freeze” – reactie?

Het is alsof de persoon zijn lichaam heeft verlaten. Als je iemand port of prikkelt om hulp te krijgen, zal hij of zij dat niet tolereren. Hij of zij zal niet accepteren dat naar de situatie wordt gekeken. Hij of zij sluit zijn zenuwstelsel precies af. Het is pijnlijk om te zien en alleen zij kunnen zichzelf helpen.

Bevries je?

Hoe help je iemand die zo’n reactie heeft?

Bevriezen is het gevoel hebben vast te zitten in een bepaald deel van het lichaam. Het kan koud of verdoofd aanvoelen. Er kan fysieke stijfheid of zwaarte van ledematen zijn. Het kan een verminderde hartslag veroorzaken. Er kan beperkte ademhaling of ingehouden adem optreden. Het geeft een gevoel van angst of onheil.

Nu is er ook een extra reactie opgemerkt als stressrespons, die meer kortgeleden in overweging is genomen.

Kruiperigheid als traumarespons

Fawning (Engelse woord voor kruiperigheid) als trauma respons is momenteel niet opgenomen in het stressresponsmodel. Wat je zou kunnen vertalen als kruiperigheid!

Fawning – kruiperigheid is een reactie met als kenmerk prettig gedrag en conflictvermijding. Het omvat het onvermogen om je stem te vinden of voor jezelf op te komen tijdens een bedreiging. Daarnaast houdt het in dat je zorgt voor de behoeften van anderen ten koste van jezelf.

Heb je kruiperigheid als traumarespons in je omgeving opgemerkt?

Als je zich eenmaal bewust is van welke triggergebeurtenissen deze reacties kunnen veroorzaken, zijn aardingstechnieken op dat moment het nuttigst. Voorbeelden hiervan zijn diep ademen. Je kunt het zenuwstelsel stimuleren. Oefen bewustwording van je fysieke omgeving. Gebruik verbale zelfbevestigingen zoals “je bent veilig”. Heb je kruiperigheid in je omgeving opgemerkt? Laat het ons weten in de commentaren.

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.