Zit je in een ivoren toren met veel culturele competentie?
Het is belangrijk om te weten dat veel “blanke” “gezonde” mensen antiracist en anti-discriminant kunnen zijn. Ze leggen echter geen culturele nederigheid aan de dag. Je wordt antiracist, als ervaringsdeskundige, als therapeute, als collega, als familielid, als mens, als bejaarde, als gepensioneerde, enz. Maar ze zijn dat niet geworden vanuit hun ivoren toren.
Als ik het in dit artikel over cultuur heb, dan heb ik het over de Vlaamse cultuur. Ik heb het ook over de Chinese cultuur. Ik heb het over de levenswijze van mensen in armoede en mensen die lijden aan trauma’s. Net zoals je het kunt hebben over een bedrijfscultuur.
Vanuit je ivoren toren behandel je mensen als nummers, gevallen of dossiers. Dat is diepgaand voor de levenshouding van die persoon. Dat breidt zich op den duur uit naar al zijn levensdomeinen.
Een expert in manipulatieve communicatie is het tegenovergestelde van culturele nederigheid.
Er ontstaat een soort beroepsmisvorming, iedereen wordt benaderd vanuit een bepaald concept, strategie of ideologie. Die gewoonte heeft na een tijdje zijn karakter misvormd.
Ik meen met het nadenken over een anti-discriminerende houding iets meer (eigenlijk veel meer). Ook duid ik verder dat begrip anders is. Het verschilt van “het hebben van een communicatievaardigheid” om met verschillende mensen te spreken.
Meer dan goede bedoelingen.
Het hebben van een anti-discriminerende houding vraagt om meer dan alleen “kennis” van culturele verschillen. Het vereist ook begrip van specifieke gevoeligheden van een bepaalde groep.
Het is niet alleen omdat je over communicatievaardigheid beschikt met bepaalde groepen en gemeenschappen. Het gebruik van die vaardigheid betekent niet automatisch dat je een antidiscriminatie houding hebt. Zelfs al heb je in relatie daarmee ook over je eigen identiteit nagedacht.
Dat uitgangspunt hebben zorgt voor een houding die meer actief is. Zelfs meer dan intentioneel, wat dus meer is dan goede bedoelingen hebben.
De goed communicerende narcist
Het is perfect mogelijk om racist te zijn (of narcist) en toch te kunnen communiceren met verschillende van die minderheidsgroepen. De meeste psychiaters, therapeuten en psychologen daar ga je toch vanuit dat ze goed kunnen communiceren.
De ervaring leert echter dat velen van hen blank zijn. Ze twijfelen dikwijls aan de echtheid van de ervaring van de gediscrimineerde persoon. De twijfel kan ook uitgedrukt worden in een vorm van sarcasme, waarin dan stereotypen worden gebruikt.
Communicatievaardigheden kunnen perfect gebruikt worden om de spanning op te drijven. Ze kunnen ook haat verspreiden. Dat is niet alleen een kwestie van stijl.
Dat kan op een agressieve manier, passief-agressieve manier of nog subtieler zijn.
Toch hebben de meesten onder ons het besef dat een bepaalde stijl van communicatie net stigmatiserend, intimiderend en manipulatief is.
Het gaat dus niet alleen om het “in het algemeen hebben” van de juiste gesprekspatronen. De inhoud kan ook trauma’s triggeren bij de ontvanger van de boodschap.
Communicatie kan intimidatie en verbaal misbruik worden, bewust of onbewust.
Je zou verwachten dat therapeuten, psychologen, rechters en psychiaters zich daar allen van bewust zijn. In de praktijk hoor ik vaak dat het lezerspubliek zich niet gehoord voelt. Dit gebeurt als ze het over hun misbruik hebben in de zorg of in de rechtbank.
Weigeren om deel te nemen aan een niet-gesprek of een niet-vriendschap.
Dat is dan ook de reden waarom ik volgens mijn eigen inzicht besluit. Mensen die zich geroepen voelen om personen te discrimineren, weiger ik. Degenen die aan victim-blaming of shaming doen, accepteer ik niet. Ook personen die blijk geven van dergelijke personen “leuk” te vinden, weiger ik op mijn sociale media.
Daden eerst.
Het maakt weinig uit voor mij of ze beweren dat ze een relatie hebben gehad met een narcist. Misschien wekken ze de indruk dat ze goed onderlegd zijn in wat narcisme zou kunnen betekenen. Soms geven ze zelfs blijk van een cognitieve empathie.
De daden die ze doen of juist niet doen net leveren het bewijs dat ze weinig empathie hebben. Wie weet geven ze zich uit voor hoog sensitief iemand en zijn ze in de praktijk een verborgen narcist?
Hypocriete houding: anti-narcist, maar niet anti-discriminerend
De reden heb ik al meermaals herhaald. Mensen die blijk geven van “narcistische tendensen” of “racistische tendensen” zijn zich niet bewust van hun hypocriete houding. Personen die anderen steeds weer de schuld geven, beledigen, of complottheorieën ondersteunen, hebben dit ook niet beseft. Zij doen aan haatzaaierij. Dat is ook een specifieke stijl van communicatie.
Aan de ene kant willen ze steun vinden voor het misbruik dat zij hebben ondergaan. Aan de andere kant ondersteunen ze personen of groepen die “misbruik” plegen.
Dat merk je dan meestal door “de vind ik leuk” ‘s die ze hebben. Het kan ook zijn omdat er geen klein beetje sociaal engagement te vinden is. Of doordat je zo aanvoelt dat het imago dat ze opbouwen fake is.
Ontkenning
Eigenlijk zitten ze nog in de ontkenning fase van hun trauma. Het trauma kan zo pijnlijk zijn dat ze zich beter gaan voelen door discriminerende personen te volgen. Hierdoor schuiven ze zelf op naar narcistische tendensen.
Sommigen geven het dan gewoon ook toe dat ze eigenlijk wraak willen plegen op hun ex-partner. Je kunt je misschien wel inbeelden dat ik hen daarvoor de tips zou kunnen geven. Dat zal ik absoluut niet doen.
Geweldloze communicatie
Bovendien is het voor mij onmogelijk om met iemand geweldloze communicatie te onderhouden. Ik kan iemand niet helpen ontdoen van zelfsabotage door verinnerlijking van gewelddadige communicatie die hij of zij heeft ondergaan. Dit geldt als deze persoon tezelfdertijd personen of groepen ondersteunt die verbale misbruik communicatie gebruiken. Ze zijn hier ook aan onderhevig doordat dit op hun feed verschijnt en ze die mee sociaal promoten.
Het zegt ook veel over het innerlijke van die persoon. Ze vinden figuren leuk die niet de universele rechten van de mens onderschrijven. Het zegt ook veel over hen. Ze hebben nog niet door dat we met een zware klimaatcrisis te maken hebben.
Uiteindelijk is die persoon nog te veel gericht op het externe om aan zijn innerlijke verwerking te beginnen.
Minderheidsgroepen
Het is ook een feite dat er in de gemeenschap slechts kleine aantallen mensen zijn. Deze mensen zijn hulpverlener, ervaringsdeskundige of leiders. Ze komen uit deze verschillende minderheidsgroepen.
Die verschillende minderheidsgroepen zijn ook weinig vertegenwoordigd in de beleidsorganen en politieke organisaties.
Maar het is bovendien mogelijk dat iemand die tot een minderheidsgroep hoort, niet het bewustzijn heeft. Hierdoor kan hij geen geweldloze communicatie hebben met zijn eigen groep.
Wat is de invloed van racisme en/of discriminatie op de geestelijke gezondheid van iemand?
Stel dat je niet bewust bent van je discriminerende houding. Je wilt iemand helpen die lijdt onder narcistisch misbruik. Wat zal de invloed daarvan zijn op die persoon? Wat denk je dat je superieure houding tot gevolg heeft op de geestelijke gezondheid van iemand of in het algemeen?
Om te meten en een test te doen, moet je weten of iemand een discriminerende houding heeft. Als het antwoord op die vraag is dat mensen gewoon mensen zijn, dan weet je dat. Dan heb je het resultaat. Je hebt te maken met iemand die niet in staat is bewust te worden. Ze begrijpen niet wat zich in een situatie afspeelt. Ze weten niet hoe ze zich met iemand uit zo’n minderheidsgroep moeten engageren. Dat gebeurt precies omdat ze zich niet bewust zijn dat die invloed bestaat.
Discriminatie bestaat genoeg. Dat is genoeg.
Het is belangrijk om het vermogen te hebben om bewustzijn, medeleven, mededogen te communiceren dat deze discriminaties gebeuren.
Erkennen dat onderdrukking van mensen op persoonlijk en op structureel niveau een realiteit is, is belangrijk.
Het is belangrijk te weten dat dit in de geschiedenis is gebeurd. Het gebeurde zowel heel vroeger als in het nu en in de toekomst.
Het is daarom heel belangrijk om niet in de modus van victimblaming te gaan. Als we mensen verdedigen, geven we de indruk dat ze niet veilig zijn. We laten anderen weten dat jij hen dan niet als veilig beschouwt. Dit komt omdat ze pijnlijke zaken hebben gedaan en gezegd. Ze zijn niet echt voor jou.
De Blanke Vlaming
Om een goede connectie te hebben, moet je anders naar jezelf kijken. Als je niet tot de minderheidsgroep behoort, moet je je verdedigingsreactie loslaten. Bijvoorbeeld, als je een gezonde blanke Vlaming bent van rond de 35 jaar met werk uit de middenklasse.
Immers onze meestal voorkomende tendens is om connectie te leggen met de persoon die een reflectie (spiegel) is van onszelf. Het vergt meer “zien” als dat iemand is uit een groep volledig verschillend van je “opvoeding”.
Als je een man bent, heb je de neiging om iets goed te maken. Dit gebeurt als een man iets verkeerd deed tegenover een vrouw. Dat kan betekenen dat je het gevoel hebt dat jij als man iets verkeerd hebt gedaan. Daarom wil je het goed maken.
Discriminatie is ook niet worden gezien.
Vanuit eigen ervaring kan ik zeggen dat mensen met een beperking vaak aangeven dat ze door niemand worden begroet. Dit komt omdat ze in een rolstoel zitten.
Ze lijden onder het niet zichtbaar zijn, omdat systematisch mensen hun niet aankijken wanneer ze elkaar kruisen. De omgeving weigert met anderen woorden om naar hen te kijken.
Omdat ik zelf niet in een rolstoel zit, reageerde ik daar onmiddellijk op met een bijna automatische defensieve reactie. Ik sprak daar niet over, omdat ik besefte dat ik dat ook had gedaan. Ik durfde niet kijken naar iemand die een beperking heeft en staarde naar iets anders. Daarbij denk je niet na over hoe het zou voelen als iedereen dat doet.
De invloed die je hebt zonder culturele nederigheid.
Besef ook dat het best kan dat je die bedoeling niet hebt om anderen te discrimineren. Maar de invloed kan wel discriminerend zijn.
Je kunt dus niet de bedoeling hebben om ruw over te komen of te zijn. Je moet in staat zijn om daarover te reflecteren. Sta er even bij stil dat er een invloed is van je gedrag.
Discriminatie tegenover culturele nederigheid.
Dus als je als blanke coach staat tegenover een zogenaamde minderheid. Hetzij mensen in armoede, mensen die een trauma hebben opgelopen, of kinderen, enz. Die hun verhaal doen of een ervaring beschrijven. Als je dat zelf niet hebt meegemaakt, kan het een automatische reactie zijn. Het kan instinctief zijn om uit te zoeken hoe die persoon de situatie niet correct heeft geïnterpreteerd.
Want het is duidelijk dat we willen geloven dat de samenleving en de meeste mensen fair en rechtvaardig zijn. Je vindt namelijk dat je geen verschillende reactie hebt dan de meeste mensen, en daarom dat je niet slecht bent. (wat op zich al een generalisatie is)
Luisteren je wel goed genoeg?
Je moet er dus echt blijven bij stil staan wat die persoon zegt. Denk na over wat die persoon meemaakt en laat het inzinken. Zie de context. Want we kunnen het ons niet volledig voorstellen. Toch proberen we bij benadering. We proberen ons voor te stellen wat het moet betekenen en aanvoelen om deze ervaring te hebben.
En dan pas een antwoord te geven. Als je dat doet, “je bewust inleven” in een ander. Die ander is niet zoals jij. Dat kan op een heel diep niveau genezend werken. Dit is veel meer dan wanneer het van iemand is die tot dezelfde groep hoort.
De invloed van zich inleven in de andere!
Als een man dat kan doen, tegenover een vrouw die narcistisch werd misbruikt. Ze werd misbruikt door een man. Als je je kunt inleven. Dan zal dat een groter effect hebben op die vrouw.
Wanneer je iemand vertelt hoe verkeerd het is wat is gebeurd (het misbruik) tegenover jou dan kun je reactie op verschillende manieren bij de luisteraar inkomen naar gelang wie reageert (man, jongere, vrouw, minderheid, mens met beperking, gelovige, atheïst, boeddhist, Marokkaan, vluchteling, migrant enz.), omdat ze zich wel of niet met deze persoon kunnen identificeren.
Culturele nederigheid als oplossing
Voel je niet hulpeloos om deze bepaalde persoon te kunnen bijstaan. Als ze uit een compleet verschillende groep komen, kun je nederig blijven. Je denkt misschien dat je de vaardigheid niet hebt. Het kan moeilijk zijn om deze unieke persoon te helpen (bijvoorbeeld iemand met een beperking).
Het gaat niet alleen om een vaardigheid te hebben om te communiceren met verschillende culturen. Het gaat ook om een culturele nederigheid, zoals beseffen dat je niet alles weet.
Culturele nederigheid is ook steeds verder willen bijleren.
Het is een openheid hebben en bewustzijn, met nederigheid en met mededogen. Als je die culturele nederigheid hebt, dan kun je wel dat genezend moment bereiken. Nog meer zelfs de invloed is zelfs groter op het genezingsproces van beiden.
Je benadert de andere vanuit een plek van “open, niet-veroordelend accepteren”. Het kan zijn dat je je eigenlijk niet wilt uitspreken. Je wilt misschien niet volledig anti-discrimineren. Voelt dat niet te veel als stille berusting is deze tijd?
Is dat niet een onaanvaardbare positie?
Ik denk dat het mogelijk is om tegelijkertijd een open, niet-veroordelende persoon te zijn en antiracist te zijn. Het is natuurlijk een niet comfortabel positie als je je laat confronteren met de realiteit van een ander.
Misschien zijn we wel nooit in staat om volledig de gevoelens van een “ander” uit een minderheidsgroep te begrijpen. Maar je kunt empathie en medeleven tonen. Je kunt ook de fouten erkennen die anderen hebben ervaren.
Ken je nu het verschil tussen “ik ben geen racist want mensen zijn mensen” en ik ben tegen racisme? Ik zal actief met raciale etnische minderheden antiracisme steunen.”? Of ik voel me niet superieur aan anderen want ik ga actief elke discriminatie bestrijden?
Geen opzettelijke vooringenomenheid
Het hele punt van een ander helpen genezen is dat we volledig emotioneel geïntegreerde volwassenen moeten worden. Dat vereist de afwezigheid van elke vorm van opzettelijke negatieve vooringenomenheid over ras, geslacht, taal, seksuele geaardheid, opleiding enz. Enz. Enz.
We moeten echt opzettelijk uit onze eigen verdediging stappen om aanwezig te zijn voor iemand anders. De waarheid is dat we allemaal zijn opgegroeid in deze cultuur. We hebben allemaal racistische, seksistische, homofobe en xenofobe gedachten die door onze hersenen flitsen. Dit gebeurt zelfs als we behoren tot die groepen die zijn afgewezen door stereotypen!
Antiracistisch
Omarm de term ‘antiracistisch’ als een hulpmiddel. Het helpt je actie te ondernemen. Dit betekent buiten jouw eigen ‘comfortzone’ treden. Wees aanwezig voor zwarte en bruine mensen. Sta op tegen het systematische racisme dat we allemaal in onze cultuur leren.
Accepteer je beperking om te weten hoe het is. Sta open voor de heel andere realiteit van een andere persoon. Je kunt leren erkennen dat racistische en discriminerende realiteit echt bestaat. Dat is nodig.
Problemen erkennen
Vaak voelt de gediscrimineerde persoon dat een ander niet in staat is om zelfs de problemen te erkennen. Ze erkennen niet de problemen die discriminatie met zich meebrengt. Dat heeft een nog meer vernederende ervaring.
‘ Kun je tegen een ander zeggen dat discriminatie, haatzaaierij, pesterij in feite altijd gebeurt en verwoestend is? Kun je zeggen tegen een ander: Ik zie je, ik begrijp je.
Ik schaam me voor de opzettelijke onwetendheid en passiviteit van mij. Ik treur om je. Ik onderneem actie om mezelf wakker te maken en mezelf op te voeden. Ook koester ik echte vriendschappen met “zondebok” mensen.
Culturele nederigheid
Cultureel bekwaam worden is fundamenteel, maar is nooit af, daarom het begrip culturele nederigheid. Het is oprecht en wekt vertrouwen, verbinding en verstandhouding.
Stemt dat niet overeen met het onbegrip dat we voelen voor emotioneel en narcistisch misbruik?
Ik daag je uit om te zien dat de samenleving niet zo is opgezet. Niet alle mensen worden door instellingen, systemen en individuen als gelijk beschouwd.
Mensen nemen een identiteit aan die nauw verweven is met hun beleefde ervaringen. Het is die zogenaamde identiteit die er voor zorgt dat we de gewelddadige onderdrukking van anderen negeren.
Maar denk jij dat het mogelijk is om anti-narcist te zijn maar geen antiracist? En wat heeft je aandacht getrokken in dit artikel?
Laat het me weten in de commentaren. Vragen, ik antwoord graag.
Respectvol van mening verschillen
Terwijl ik dit artikel schrijf, weet ik dat niet iedereen die dit leest het met mij eens is. Ik respecteer dat. In de laatste paar jaar van mijn leven focus ik erop om kwetsbare mensen te helpen. Ik zorg ervoor dat ze de informatie krijgen die ze nodig hebben. Deze informatie helpt hen een deel van hun macht terug te nemen en beschermt hen.
Dus nogmaals ik respecteer dat velen van jullie een verschil van mening hebben en dat is absoluut prima. Zij kunnen hun ideeën daarover uitwisselen als dat met respect wordt gedaan. Dat is de enige manier waarop we samenleven in dit land. Ook in deze wereld.
Ik zie een gemeenschappelijke menselijkheid. Bovendien zie ik in ieder mens gedeelde strijd en gedeelde pijn. We moeten de systemen ontmantelen die mensen systemisch onderdrukken. Deze systemen bevoorrechten mensen tegenover anderen.
Ik ben bereid om dit uit te houden. Ik denk dat iedereen en overal, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen een beter uitzicht verdienen. Zij verdienen een wereld die meer vreedzaam en rechtvaardig is.
De keywords van deze tekst zijn culturele nederigheid en anti-discriminerende houding. Andere keywords zijn manipulatieve communicatie en goede bedoelingen. Verder zijn narcisme en geweldloze communicatie ook belangrijk. Minderheidsgroepen, racisme en discriminatie zijn relevante thema’s. Tot slot, antiracisme is een belangrijk onderwerp.
Concrete voorbeelden en casestudies bij culturele nederigheid, discriminatie en communicatie
Waarom is het nodig om concrete voorbeelden te gebruiken bij de theoretische discussies? Waarom casestudies opnemen bij culturele nederigheid, discriminatie en communicatie? Hier zijn een paar redenen waarom dit een toegevoegde waarde kan hebben:
Contextualisatie van theoretische discussies
Door concrete voorbeelden en casestudies toe te voegen, kunnen theoretische concepten worden gecontextualiseerd en tot leven worden gebracht. Dit kan lezers helpen om abstracte ideeën te begrijpen. Lezers kunnen dan zien hoe ze in de praktijk van alledag van toepassing zijn.
Versterken van begrip
Concrete voorbeelden kunnen het begrip van lezers verdiepen. Casestudies voorzien hen van echte situaties en ervaringen. Dit kan hen helpen om de impact van culturele nederigheid, discriminatie en communicatie beter te begrijpen.
Inspireren tot actie
Door te laten zien hoe theoretische concepten zich in de praktijk manifesteren, kunnen concrete voorbeelden lezers inspireren tot actie. Casestudies kunnen hen ook tot actie inspireren. Ze kunnen inzien hoe ze zelf positieve verandering kunnen bewerkstelligen in hun eigen interacties en omgeving.
Versterken van empathie
Casestudies bieden lezers diverse perspectieven. Ze kunnen daardoor meer empathie ontwikkelen voor mensen die te maken hebben met discriminatie of communicatieproblemen. Dit kan leiden tot een grotere bereidheid om actief bij te dragen aan een meer inclusieve en respectvolle samenleving.
Concrete voorbeelden
Voorbeeld 1: Discriminatie in de gezondheidszorg
Stel je voor dat een patiënt van een minderheidsgroep herhaaldelijk wordt behandeld met een gebrek aan respect door zorgverleners. Deze casestudy kan de impact van culturele nederigheid en discriminatie in de gezondheidszorg belichten. De patiënt wordt niet serieus genomen vanwege zijn achtergrond.
Voorbeeld 2: Communicatie in een multiculturele werkplek
Een casestudy over communicatie in een multiculturele werkplek kan laten zien hoe misverstanden kunnen ontstaan. Conflicten komen voort uit een gebrek aan culturele nederigheid. Het kan illustreren hoe effectieve communicatie over culturele verschillen kan leiden tot een positievere werkomgeving.
Voorbeeld 3: Anti-discriminatie initiatief in de gemeenschap
Een voorbeeld van een succesvol anti-discriminatie initiatief in een lokale gemeenschap kan een duidelijk beeld geven. Dit laat zien hoe culturele nederigheid kan leiden tot positieve verandering. Actieve betrokkenheid kan ook leiden tot positieve verandering. Dit zou kunnen inspireren tot gelijkaardige initiatieven in andere gemeenschappen.
Casestudies
Casestudie 1: Discriminerende taal in de media
Een casestudie onderzoekt het gebruik van discriminerende taal in de media. Deze studie kan aantonen hoe communicatie de perceptie van minderheidsgroepen beïnvloedt. Deze analyse kan laten zien hoe communicatie de perceptie beïnvloedt. Het kan aantonen hoe communicatie uw idee over minderheden beïnvloedt. Het kan beschrijven hoe het gebrek aan culturele nederigheid kan leiden tot schadelijke stereotypes en vooroordelen.
Casestudie 2: Ervaringen van culturele nederigheid in het onderwijs
Een casestudie waarin leraren en studenten hun ervaringen delen over culturele nederigheid in het onderwijs kan verhelderend zijn. Het kan laten zien hoe respectvolle en inclusieve communicatie bijdraagt aan een positievere leeromgeving.
Casestudie 3: Impact van antiracistische training in organisaties
Een casestudie onderzoekt de impact van antiracistische training in organisaties. Zo’n studie kan laten zien hoe het vergroten van culturele nederigheid de werkcultuur kan verbeteren. Het aanpakken van discriminatie kan ook bijdragen aan verbeteringen.
Vragen voor jou
- Wat is jouw opvatting over culturele nederigheid en hoe denk je dat deze van invloed kan zijn op interpersoonlijke relaties?
- Heb je ooit te maken gehad met manipulatieve communicatie, en zo ja, hoe ben je hiermee omgegaan?
- Wat betekent het voor jou om een anti-discriminerende houding te hebben? Hoe manifesteert zich dit in jouw interacties met anderen?
- Op welke manieren denk je dat goede bedoelingen een rol spelen bij het voorkomen van discriminatie en manipulatie in communicatie?
- Hoe ervaar jij de verbinding tussen geweldloze communicatie, culturele diversiteit en het bevorderen van wederzijds begrip?
- Wat zijn volgens jou effectieve manieren om te luisteren naar minderheidsgroepen? Hoe kun je empathie tonen voor minderheidsgroepen? Dit is vooral belangrijk in situaties waarin er sprake is van discriminatie.
- Welke stappen onderneem jij persoonlijk om te werken aan anti-discriminatie en culturele nederigheid?
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie