Narcistische kwetsbaarheid is bodem voor racisme.

In een recente tekst had ik het over culturele en relationele vaardigheid over de “kleine verschillen tussen mensen”(volgens Freud), bijvoorbeeld de kleur die iemand heeft en culturele nederigheid. In wezen gaat het over het verband tussen narcisme en racisme, en hoe de narcistische kwetsbaarheid een bodem is voor narcisme en racisme.

Tegenover culturele nederigheid staat etnische haat of racisme. Velen gaan het moeilijke gesprek over racisme uit de weg. Niet alleen is het gesprek moeilijk omdat slechts sporadisch de feiten naar buiten komen. Het is ook moeilijk net zoals bij elk misbruik.

De slachtoffers hoort men niet of weinig. Men kijkt hen niet in het gelaat. Wie niet getraumatiseerd werd door misbruik en geen geweten meer heeft, voelt zich op zijn gemak op publieke podia.

Velen hebben het over identiteit alsof dat dat iets uniforms is.

Inderdaad we hebben allen onze menselijke conditie. Echter ons beeld van onszelf wordt door alle ervaringen gemaakt. Ook door de boodschappen en informatie die we verwerken, wordt onze identiteit opgebouwd.

Maar bovendien door de omgeving, de mensen waarmee we in contact komen. Ook diegene waarmee we niet in contact komen vormen onze identiteit. De structuur in ons gezin, en de mate van zelfliefde dat we hebben is medebepalend. Door het ervaren van onvoorwaardelijke liefde gaan we een genereuze persoonlijkheid ontwikkelen.

We leven in een niet – perfecte wereld, met niet perfecte mensen. Met elkaar hebben we onze “kwetsbaarheid” gemeen.

Hoe we geleerd hebben om met die kwetsbaarheid om te gaan is een belangrijk aspect van onze persoonlijkheid.

Identiteit

Al naar gelang de omstandigheden beschouwt de buitenwereld ons als Belg, Vlaming, bediende, ondernemer, Europeaan, blanke, inwoner van een stad, huurder, werknemer enz Ook dat maakt deel uit van onze identiteit die anderen ons opleggen.

We kunnen al dan niet ons daardoor laten beïnvloeden, maar we kunnen zo’n label ons ook niet aantrekken.

Zuiverheid en uniformiteit zorgt voor narcistische kwetsbaarheid als bodem voor racisme.

Feit is dus dat we ieder “heel individueel” ons identificeren met allerlei zaken en dat staat dus haaks op zuiverheid en uniformiteit.

Het is vooral de massale propaganda, marketing, en symboliek die er toe leidt dat we ons gaan verbinden met een groep, die groter is dan ons individueel netwerk en die doet vergeten wie we echt zijn. Monopolisering van media middelen, manipulatie van sociale media en goede journalisten het zwijgen opleggen, intimidatie van klokkenluiders enz zijn de middelen die autoritaire leiders gebruiken. Met deze middelen stichten ze een fanclub dat ze via massa evenementen weten op te hitsen.

Identiteit bestaande uit verschillende identificaties, maar die kunnen tijdelijk ontkend worden.

Ook in de therapeutische kamer gaan zorgpersoneel dikwijls dit onderwerp van identiteit bestaande uit verschillende identificaties uit de weg. Dit gebeurt vooral als de klant tot een minderheidsgroep behoort.

Maar natuurlijk heeft iemand met een andere kleur een belangrijke kwetsbaarheid die andere aspecten van zijn persoonlijkheid beïnvloeden. Door in sommige omstandigheden systematisch racisme mee te maken die al dan niet traumatisch is, wordt zijn persoonlijkheid beïnvloed.

De racistische “buitenwereld” behoort ook tot de identiteit van de persoon waarmee we spreken.

Toch is racisme en migratie niet uit het nieuws weg te denken, ook al worden de verbanden niet geduid. Eerder is het zo dat racisme zo systematisch in de realiteit getoond wordt dat we het normaal zouden kunnen gaan vinden. Het nieuws wordt gebracht als sentiment en niet als een gebeurtenis in een specifieke context.

Je krijgt haast automatisch een stigma opgeplakt als je racisme afkeurt.

Maar je hoeft je dat niet aan te trekken, maar iemand die al kwetsbaar is kan dat gepest een druppel te veel zijn.

Daarnaast heb je de voortdurende intimidatie van racisten en narcisten op sociale media, maar ook zijn de trollen actief in de traditionele media.

Niettegenstaande dat de protesten rond Black Lives Matter in de wereld vreedzaam nu al een 3 tal weken aanhouden is het geen groot nieuwsfeit meer.

We gaan dus systematisch de moeilijke gesprekken uit de weg.

Ondertussen wordt Siegfried Bracke de huis columnist van de Morgen. Siegfried is diegene die “Schild en Vriend” een frisse wind vond in de Vlaamse beweging. Dit is tekenend voor hoe snel alles evolueert in de media door bedreven manipulators.

In de media hebben het dan wel over een beeldenstorm, plunderingen enz maar niet over de systematische discriminatie in België, niet over de systematische plunderingen van de kolonies, niet over Hendrik De Man die de Belgische Werklieden partij opriep in juli 1940 zich niet te verzetten tegen de Duitse bezetter.

Niet over onze collaboratie met het nazistisch regime dat racistisch was, en op minderheidsgroepen genocide pleegde. We hebben het niet over de Vlaamse SS-ers en de Vlaamse Oostfrontstrijders. Zij hielpen mee een genocide uit te voeren.

En wie zijn de opvolgers van die generatie? En wie behoort tot het netwerk van die racisten? Waar opereren ze onder de radar en bereiden ze hun acties voor? Van wie krijgen die financiële steun?

We hebben het niet over de rassentheorieën, eugenetica en de Alternatieve rechtse beweging of slechts sporadisch. Dat is geen nieuws dat je kunt verpakken als sentiment.  

Ook het verband met het verspreiden van complottheorieën komt niet aanbod. Ondertussen verandert het Vlaams Belang van kleur, van strategie maar de haatzaaierij blijft duren in de richting van Alt-right bewegingen.

Wordt die rassenhaat bij sommigen van generatie tot generatie overgedragen?

Sommigen beweren dan wel dat de mens een sociaal wezen is, maar toch is er een gedeelte dat wolfachtig is of kan worden. Als dit gedeelte aan de macht komt, weet het de samenleving zonder scrupules naar zijn hand te zetten. Dit is niet zozeer een kwestie van IQ maar een gebrek aan EQ.

Een groot gedeelte van de burgers heeft angst die aangewakkerd wordt en misbruikt in een simpele retoriek. Als je die genoeg herhaalt blijft er altijd iets hangen. Als die boodschap inzinkt kan de spiraal van geweld beginnen. Onder het mom van vrije meningsuiting worden massaal leugens verspreid.

Zeker als je met gekleurde mensen in gesprek bent of herstellend wil werken over een trauma houden we te weinig rekening met deze externe factoren.

Zelfs Europese parlementsleden zijn in het Noordstation van Brussel niet meer veilig voor het politiegeweld als ze gekleurd zijn. Welke angst moet dit dan veroorzaken bij de gewone gekleurde burger? Wat een pijn moeten racistische beelden veroorzaken bij die minderheidsgroepen en ook bij de kinderen van hen.

Het erkennen van die externe factoren is dikwijls voor de “gekleurde” klant een verademing.

Vragen naar het pestverleden van iemand kan deuren openen, ook de vraag naar misbruik binnen het gezin of de familie.

Feit is dat er in de samenleving vooral te weinig aandacht is voor externe factoren die traumatische ervaringen bevorderen bij kinderen.

Gedurende de corona-lockdown werden kinderen van hun ouders en pleegouders gedurende maanden gescheiden. Na meer dan 3 maanden zijn bepaalde scholen voor bijzonder onderwijs nog steeds niet geopend. ( Op 18 juni 2020 en gaan die niet meer open voor september 2020)

Zo’n traumatische ervaringen kunnen tot narcisme en racisme leiden, maar ook de voorwaardelijke liefde van ouders en de prestatiemaatschappij is een voedingsbodem voor narcisme en racisme.

Sommige kinderen worden op een voetstuk geplaatst door hun narcistische ouders.

We weten dat de narcistische ouder de kinderen manipuleert tegenover een zondebok kind. Ze leren van de narcistische ouder dat liegen en bedriegen werkt. Ze leren zich nergens meer schuldig rond te voelen. Hun geweten wordt niet ontwikkeld. Ze worden een duplicaat van hun narcistische ouder of zorgfiguur.

Racistische ouders kunnen ook al heel vroeg hun kinderen indoctrineren met hun zienswijze. Een positieve emotie verbinden ze met racistische uitspraken die kinderen dan onwetend overnemen.

Ze kiezen dan idolen met dezelfde uitstraling. Kinderen worden tot fan gemaakt van de narcistische/racistische leiders en bewegingen.

Als je dus in gesprek gaat met iemand is het niet onbelangrijk te weten welke plaats die persoon in zijn gezin innam. Je dient ook het nodige belang te hechten aan het racisme die deze persoon systematisch meemaakt of hoort.

Natuurlijk is de reeds gevormde interne wereld het belangrijkst voor het therapeutische herstel. Deze interne wereld van deze specifieke persoon wordt al dan niet verder gevoed door externe factoren.

Dat is zowel te zien bij daders als slachtoffers van racisme. Die buiten – en binnenwereld grijpt echt op elkaar in.

Bij narcistische daders dient racisme vaak als gemakkelijkheidsoplossing voor complexe aangelegenheden.

Dat we niet in een Vlaams Utopia leven komt door de sossen, de Walen, de moslims, de vreemdelingen, de Joden, de Zwarten enz.

Ze houden vast aan een soort onbestaand Vlaams Moederland dat vrij zou zijn geweest van migratie. Of een onbestaande Europese cultuur die voortdurend in ontwikkeling is en was.

Wist je dat Hendrik Conscience De Leeuw van Vlaanderen schreef met Belgische subsidie? Hij was trouwens een vrijwilliger bij het Belgische revolutionaire leger dat vocht voor de onafhankelijkheid van België.

Kortom, de historische realiteit is veel complexer dan het romantisch nationalisme van 1302. Je moet geen algebra kennen om te weten dat we steeds kennis, gebruiken en producten hebben ingevoerd vanuit de toegekende wereld.

En dat elke bezetter zijn stempel in Europa heeft gezet. Het is dan ook tergend dat Christendom werd en wordt aangevoerd om anderen uit te sluiten en geweld te verantwoorden. De boodschap van het Evangelie legt echter volledig het zondebokmechanisme bloot en keurt net elk geweld als middel af.

Maar kan het narcistische individu zijn eigen tekort onder ogen zien?

Kan hij of zij reflecteren over zijn eigen zelfbeeld en daarin de kwetsuren herstellen? Aan welke vooroordelen ben je ten gevolge van je afkomst, sociale positie en vaardigheden onderhevig geweest?

Het is net dit gebrek aan reflectie en het gebrek aan empathie dat leidt tot vooroordelen. Het zijn deze kwetsbaarheden die aan de basis liggen van racisme.

Door kwetsuren niet aan te pakken, of te ontkennen voelen deze individuen zich tekort gedaan.

De komst van de vreemde voelt niet enkel aan als een symbolisch verlies van wat een geliefde kan vertegenwoordigen bij deze persoon of een gemeenschap of natie.

Er is ook dikwijls een wroeging die verband houdt met een verraad dat heeft plaatsgevonden in het verleden. Van uit dit als aangevoeld verraad reageert de racist. Die revanche geeft men door van generatie op generatie.

Alsof een voor ons onbestaande reine en geïdealiseerde moederlijke ruimte is aangetast, voorheen gevrijwaard van verschillen en varianten. De zichtbare toestroom van vreemdelingen dreigt een geïdealiseerde (romantisch-nationalistische) relatie te besmetten.

Door een externe vijand te creëren hoopt men op een valse solidariteit die gevoed wordt door het geweld.

Dit is geen samenleven. Niet zo maar een opinie. Dit is ontmenselijken.

Een rivaliserende zuigeling

De komst van de vreemde kan onbewust “een rivaliserende zuigeling” vertegenwoordigen die aangevallen wordt. Maar op de achtergrond blijft ook een imaginair koppel dat dit mogelijk maakt.

Zo legt Keval in zijn boek het verband uit tussen een racistische scène en de oerscène.

 Impliciet bestaat de angst zich buitengesloten te voelen van het genot of veiligheid dat het “potente” koppel vertegenwoordigt (de narcistische ouders), met alle afgunst van dien.

Waarschijnlijk houdt dit verband met de narcistische ouders die het gouden kind een geïdealiseerd beeld van het gezin hebben opgedrongen, een thuisbeeld gelijk aan een sterke burcht tegen een vijand.

De grote oppervlakkigheid en materialisme van de narcistische ouders vereenvoudigt het zoeken naar een identiteit zolang hij of zij in de burcht blijft.

Door die afgunst ontstaat er een gebrek aan rede.

Dat gebrek aan rede grijpt in op de racistische dynamiek en versterkt die.

Doordat racisme zo onredelijk is wordt het een verraderlijk fenomeen.

Op subtiele, sluwe en gewiekste wijze heeft racisme de neiging zich te vermommen als een kameleon, wat het moeilijk — zo niet onmogelijk — maakt om zijn ware bestaan aan te tonen.

De “argumenten” van de racist zijn zo irrationeel dat ze je blijven verwonderen. Het is als een woordsalade, steunend op emoties, een kluwen van generalisaties doorspekt van magisch denken. Feiten die geen verband met elkaar houden worden op basis van emoties verweven.

Anti-narcist zijn is logisch ook anti-racist zijn.

Diegenen onder U die anti-narcist zijn, zouden ondertussen moeten beseffen dat de logische consequentie daarvan is om ook anti-racist te zijn. Als je verder kijkt dan de oppervlakte zie je dat narcisme en racisme heel wat gemeen hebben.

Dit is een belangrijk inzicht in wat empathie werkelijk betekent.

De meesten onder jullie zijn stralende zielen die gelijke rechten willen, sociale rechtvaardigheid, vrijheid van mening, democratie, die willen gehoord worden door justitie, die geen fysiek of emotioneel geweld dulden.

Ik begrijp ook dat sommige onder jullie hoog-sensitief zijn en getriggerd worden als ze gewelddadige beelden zien.

Zij voelen medelijden en mededogen voor anderen. Het doet hen pijn en kunnen maar een bepaalde hoeveelheid pijn verwerken.

Gaslighting

Als je wilt systematische verandering brengen in hoe slachtoffers van narcisme en racisme behandeld worden vraagt dat activisme. Dit vraagt ook om bewustwording en een slimme geweldloze strategie.

We ondervinden leugens.  We worden vernederd.  Ons probleem wordt geminimaliseerd. We ondervinden inbreuk in onze privacy, arrogantie en gaslighting.

Dit is net hetzelfde als wat mensen met een ander kleur ondervinden. Dat is net hetzelfde als wat minderheidsgroepen ondervinden.


Ik heb er dan ook totaal geen probleem mee als je me niet meer volgt of “ontvriendt” omdat ik actief antiracist ben.  Voor mij betekent dat dan dat jezelf een gebrek aan empathie hebt als je geen antiracistische houding hebt. En dat je kans maakt om zelf dader te worden.


Ik heb dat ontvrienden ook zelf systematisch toegepast voor de veiligheid van de support groep en op mijn profiel op Facebook. Daar wil ik geen narcisten, geen racisten en geen autoritairen.

Klimaatontkenners en complottheorieën aanhangers krijgen geen forum en toegang tot mijn netwerk. Er is al verwarring genoeg gezaaid. En genoeg is genoeg.

Je kunt niet tegen misbruik zijn en wel voor racistisch misbruik zijn of dit een stille behandeling geven.

Dat zou toch hypocriet en ironisch zijn. Er zijn veel meer mensen die racisme ondervinden en vervolgd worden dan je denkt.

Je moet eens de commentaren lezen als er een “zwarte” gedood wordt.  Dan gaan misschien je ogen openen als je dat nog niet hebt. Je zou haast vermoeden dat de leiders en uitvoerders van dit “verbaal” en “fysiek” zinloos geweld narcisten zijn.

Gelukkig is het grote deel van politie en militairen anders. Maar ik kan me voorstellen dat sommige groepen echt toxisch zijn. Een van die toxische groepen zijn de schietclubs.


Toch is er nu in de samenleving een grote groep van mensen die geweld als middel zien om de status quo te handhaven, ongeacht welke politieke voorkeur.

Daarom wees solidair want in de ogen van een ander herken je je eigen identiteit.


Het ontmenselijken en objectiveren is systematisch misbruik. Het vergelijken tussen mensen van verschillende kleur is systematisch misbruik en een sociaal trauma voor hen.
Dit draagt allemaal bij aan de geestelijke ongezondheid, aan een gebrek aan zelfliefde en eigenwaarde van ons allen.

Het is dus ook jouw verantwoordelijkheid om zelfbewust te worden over jouw impact op het gedrag van een ander.


Er is weinig kans dat een narcist zal veranderen en ik twijfel sterk of een racist kan veranderen. Maar dat is geen reden om te blijven zwijgen. Genoeg is genoeg.

Er is dus absoluut een reden om deze tekst te bestuderen en te verspreiden.

Kunnen we veel leren over hoe we spreken met anderen en nadenken over onze bedoelingen? Worden we net daardoor ons niet meer bewust van de invloed die we hebben op anderen?

We zien dat racisme overal, systematisch en in alle domeinen voorkomt. Het houdt ook verband met narcisme.

Het is de bedoeling dat dit artikel je “dat” iets geeft om na te denken want niet één artikel hierover zal je het volledig inzicht of de oplossing bieden. Je hoeft het met mij niet eens te zijn.

Maar het is belangrijk om het gaslighting probleem niet uit de weg te gaan.

Het is het probleem van gaslighting. Hoe komt gaslighting voor bij narcisme en racisme? Is gaslighting van dezelfde soort als bij andere gedragspatronen dat we herkennen bij narcisme en racisme?

Overal zijn er protesten over de gehele wereld waar mensen samenkomen om zich uit te spreken tegen racisme. Ze spreken zich uit tegen systematische onderdrukking gebaseerd op ras of kleur.

Etnische minderheden hebben lang geleefd in een wereld die hen dagelijks gaslight.

Nadat een persoon agressie heeft ervaren via racistische commentaren of vernederende commentaren gebeurt het heel weinig dat etnische minderheidsgroepen zich daarover uitspreken.

Het valt weinig voor dat minderheidsgroepen zich uitspreken over wat ze hebben ondergaan en durven te zeggen dat dat niet juist is.

Daarom dat de statistieken over misbruik dan ook wijzen op de niet aangegeven misbruiken. Dit is ook zo bij slachtoffers van narcistisch, seksueel geweld en bij partnergeweld.

Velen geloven niet in het juridisch systeem, of vinden meestal “terecht” de aanpak van slachtoffers bij politie één grote lijdensweg is.

Taboe en Omerta: ontkenning van het misbruik.

Daarbij moeten slachtoffers soms ook de “omerta” van de familie doorbreken of ze dreigen daar uitgesloten te worden. Het is haast onmogelijk om het racistisch geweld te verwoorden tenzij het is zichtbaar gemaakt door een video.

Dan nog aarzelt het gerecht en de media die informatie te verspreiden. Het spreekt vanzelf dat het uitzonderlijk is dat narcistisch geweld kan gefilmd worden.

Als slachtoffers zich daar wel uitspreken over het onjuiste gedrag dat ze hebben ervaren (in familieverband of publiekelijk)  dan maakt dat hen oncomfortabel.

Het is niet ongewoon voor hen om dan dingen te horen als dat dit enkel in het verleden gebeurde.

Of te horen dat het vroeger veel slechter was. Of ze krijgen te horen dat ze veel te gevoelig zijn.

Als er publiek melding van een racistische gebeurtenis is, moeten ze dan nog eens de smaad en leugens van de gehele meute “verwerken”. Voor iemand die getraumatiseerd is verergert dat zijn algehele situatie.

Het slachtoffer dient tijdig de juiste tools te hebben en slachtofferbegeleiding om het trauma te kunnen verwerken. Dan kan hij of zij pas goed beslissen of hij of zij beslist om aan rechtsvervolging te doen van de dader.

Daders en handlangers zeggen dat ze het racisme zo niet bedoelden. Soms zeggen ze dingen zoals je hebt hem niet goed begrepen wat ze wel hebben gezegd. Ook zeggen hun handlangers dat de daders zelf niet goed begrijpen wat ze zeggen.

Of je krijgt te horen dat de wereld niet meer zo is. Het is allemaal niet zo erg. Laat het los. Of de persoon die misbruik pleegt heeft een stoornis en wordt er medelijden gevraagd.

Gaslighting en narcisme en racisme

Wij denken dikwijls over gaslighting als een kenmerk dat we als patroon vaak zien in personen met een hoge conflict personaliteit. Gaslighting is waar een ander persoon zijn realiteit wordt ontkend.

Zo kan de narcistische persoon zijn eigen “realiteit” behouden. Hij of zij hoeft dan niet te veranderen van uitgangspunt noch de consequenties daarvan.  

In feite en in essentie beschermen ze daarmee hun kwetsbaar ego door een gaslighter te zijn. Dit is heel belangrijk om te begrijpen want we denken vooral dat gaslighting een interpersoonlijke kwestie is, van persoon tot persoon. Je bent te gevoelig tegenover die persoon. Maar is dat wel zo?

Uitbarsting van narcisme en racisme.

Maar het is de systematische gaslighting (in de maatschappij – school – geschiedenis – de ondervertegenwoordiging op elk niveau)  die heeft bijgedragen aan de situatie waarin we ons bevinden vandaag.

Noem mij cynisch maar instituties die vragen om online een intensiviteitstraining te doen terwijl er systematische onderdrukking is in de samenleving daar zit een vreemde hypocrisie in het voorstellen van de zaken.

We vragen mensen om naar de andere kant te kijken, omdat ze van mening zijn dat het slechts 1 slechte appel is in de mand, terwijl het misschien een slechte boom is. Maar wordt die boom wel onafhankelijk onderzocht?

Wanneer het over ideologieën gaat ( -isme) hebben narcisme en racisme heel veel gemeenschappelijk.

Als je nadenkt over wat narcisme feitelijk is dan weet je dat het o.a. een gebrek aan empathie is. Narcisme en racisme is ook een gebrek aan zelfbewustzijn. Narcisten denken dat ze meer rechten hebben. Maar in feite worden we allemaal zonder keuze heel kwetsbaar geboren en hebben we niet te kiezen welke huidskleur we hebben.

Narcisme en racisme gaat over arrogantie en pathologisch liegen. Narcisten gedragen zich superieur en hypocriet. Onder dit alles ligt een zwaar gevoel van onzekerheid.

Zo doe een stap terug.

Denk eens na over deze patronen die ik zo net heb opgelijst. Het zijn de echte patronen die onderliggend zijn aan racisme.

Geen empathie hebben voor andere mensen is het echte onderliggend patroon voor racisme. Voor anders gekleurde mensen of zogenaamd mensen van een ander ras heeft de racist geen zelfbewustzijn over het privilege dat hij of zij heeft door zijn eigen groep.

Vinden dat je meer macht hebt omwille van je kleur is racisme.

Racisten vinden dat ze meer op van alles recht hebt dan een ander ras.

Ze vinden dat je minachting mag hebben voor andere mensen omwille van de kleur van iemands huid. Ze voelen zich superieur aan andere mensen omwille van hun kleur.

Racisten hebben ook een afgunst die irrationeel is (sowieso).

Ze zijn jaloers over elke hulp die een vluchteling krijgt. Alsof vluchten voor een oorlog een misdaad is. Elke gekleurde burger wordt over dezelfde kam geschoren met criminaliteit. Ze zijn jaloers ondanks dat velen in datzelfde land bijdragen aan de economie en belasting betalen.

Alle gekleurde mensen en minderheidsgroepen zijn plots profiteurs volgens de racisten. Maar deze racisten reizen wel graag naar die landen waar de “vreemdelingen” van afkomstig zijn om daar te profiteren en zich als superieur te gedragen.

Er zijn mensen die misbruik maken van andere groepen op basis van ras. Mensen zijn blind over langdurige historische patronen. Zo is het verplaatsen van de doelstellingen voor mensen met een ander kleur en het instellen van een ongelijk speelveld voor andere rassen een echt nadeel.

Ze zien die ongelijke eisen niet als een probleem.

Onzekere mensen zijn erg gevaarlijk.

Hun angst en hun perceptie van constante dreiging van de buitenwereld omdat hun ego’s zo fragiel zijn maakt ze zeer schichtig, impulsief en gevaarlijk.

Onzekere mensen halen uit naar anderen als een manier om hun onzekerheden te compenseren.  Hun fragiele ego’s en onzekere identiteiten vormen de kern van narcisme en racisme. We kunnen hier een beetje springen en beweren dat ze ook de kern van racisme vormen.

Ik denk dat deze parallellen zeer verontrustend zijn.

Laat me je vertellen waarom, want zoals ik vaak al zei narcisme is eigenlijk vrij resistent tegen verandering.

Voor een narcistische persoon om zelfs een kans te hebben dat ze het narcistisch patroon bij zichzelf herkennen is zeer klein. Dan zouden ze moeten beseffen dat ze andere mensen niet genoeg waarderen.

Ze zouden er dienen aan te werken om hen beter te behandelen. Dan zouden ze actie moeten ondernemen om hun gebruikelijke afwijzende en devaluerende behandeling van anderen te remmen.

Maar zijn ze zich bewust van hoe hun acties andere mensen beïnvloeden? Meestal wel, maar dat zet hen niet aan om te veranderen. Ze genieten van de pijn die ze veroorzaken.

Om te veranderen wordt dan 24/7 bewust van jouw woorden en acties.  Verontschuldig je als je het verkeerd hebt gedaan. Misschien kan een gematigde narcist nog zijn gedrag bijsturen, maar naarmate meer narcist naarmate het moeilijker wordt om dit gedrag te veranderen, al wil die persoon dat tijdelijk wel.

Nu, om de zoveel tijd is er een uitzondering waar een narcist verandert.

Maar dat is niet de regel. We zien enkele veranderingen. Maar over het algemeen daders met al die kenmerken in hun persoonlijkheidsstijl zullen niet veranderen. Ze veranderen zeker niet op vraag van een geliefde, familielid of vriend.

Gezien de parallellen met racisme wat doen we?

Want met deze uitbreiding van narcisme naar racisme, besef ik wel dat dit op het eerst zicht klinkt als een domper op je enthousiasme om racisten te bestrijden. Dit betekent dat bij racisten het niet erg waarschijnlijk is om hun racisme te veranderen.

Dus misschien moeten we betere gevechten kiezen en in plaats van ons te concentreren op het omkeren, overtuigen en deradicaliseren van racisten, moeten we deze kwesties systematisch aanpakken.

Er is veel dat kan worden geleerd van mensen die aan de verkeerde kant van een narcist stonden door te kijken naar wat ze hebben meegemaakt.

Mensen hebben narcistisch misbruik ervaren.

Mensen die narcistisch misbruik ervaren worden vaak niet geloofd.  Hun zorgen worden geminimaliseerd. Mensen vertellen hen dat ze moeten vergeven. Mensen vertellen hen om niet zo boos te zijn.

Hen wordt verteld om te begrijpen dat het niet is hoe deze andere persoon is. Hun ervaringen is slechts een akkefietje.

Hen wordt verteld dat de dader volledig veranderd is.  Dat die mensen zijn gewoon een narcist of egoïst is. Of dat die persoon gewoon zo is, en dat je het moet aanvaarden.

Ze zijn gewoon moeilijk. Dus moet je het niet zo serieus nemen. Die persoon heeft ook zijn goede kanten toch?  Het kan toch geen monster zijn? Kijk eens 90% van de tijd is hij of zij lief, of heeft hij of zij gedronken?

Er is een probleem dat wel, maar probeer nu toch eens wat verdraagzamer te zijn. …

Maar zijn onze verdomde systemen niet opgezet om narcisten te belonen?

Ze worden vaak onze leiders.  Narcisten verdienen meer geld dan andere.  Ze pesten en onderdrukken mensen op hun klim naar de top.  Narcisten worden aangemoedigd en mogelijk gemaakt door gezinnen, culturen, religies, de samenleving en sociale media.

En de meerderheid van hen zijn nu ook nog racisten, of gaan in sommige omstandigheden dat eerder subtiel aanpakken, of tegenstrijdige boodschappen uitzenden. Ze draaien rond de pot om kleur te bekennen, als dat hen meer voordeel heeft.

Op basis daarvan, als we de racisten echt niet kunnen veranderen, moeten we ons richten op systemen. We moeten ons richten op het aanpakken van systemen die racisme aanmoedigen en mogelijk maken. Nu zijn dit vaak precies dezelfde systemen die narcisme en racisme mogelijk maken en aanmoedigen. Mensen maken die realiteit mogelijk.

Het maakt dus geen verschil als je iemand confronteert met zijn narcisme en racisme

De ideeën waarop ze zich baseren wel, en de systemen die dat racisme en narcisme bestendigen daarmee moeten we het publiek bewust maken. Vermijd dus je te richten op personen, want die komen toch te vallen voordat de systemen veranderen.

De systemen die narcisme bekrachtigen in onze maatschappij dienen aangepakt te worden.

Het zijn dezelfde systemen die racisme in onze samenleving doen groeien. Een gebrek aan empathie met anderen is niet iets dat sporadisch voorkomt.

Pesten en haatzaaierij is niet iets dat sporadisch voorkomt. Het is niet fel overdreven, noch is het een verkeerd begrepen spelletje of humor.

Het is niet beperkt tot kleine hoeveelheden gezinnen, net zoals pesten niet beperkt is tot enkele bedrijven en scholen.

Mensen zeggen dat er te weinig aan gedaan wordt.

Ze zeggen dat het toch niet kan veranderen.

Dat heeft te maken met hoe politie optreedt zeggen ze.

Dat racisme heeft te maken met hoe de media gebeurtenissen duiden.

Racisme wordt bevorderd door hoe in de media haatzaaierij toegelaten wordt in de commentaren.

Dat racisme heeft te maken met hoe het juridisch systeem reageert op misbruik. Dit ondersteunend systeem van racisme heeft te maken hoe het beleid van de huizenmarkt en arbeidsmarkt wordt gevoerd.

Door al die verschillende aspecten te bundelen mag het toch wel duidelijk zijn dat het systematisch misbruik is.

Door al die systemen aan te pakken kunnen we de trend veranderen dat er nog meer mensen in narcistische en/of racistische zin ontwikkelen.

Het is natuurlijk goed om ondertussen mensen te helpen van hun trauma te herstellen.

Als je zogenaamd je eigen opinie hebt over mensen van een andere kleur dan is dat niet zomaar een opinie (waarschijnlijk hou je die niet voor jezelf). Het is ook een ontmenselijking van die groep.

Dit is een opinie die haat zaait, die de ongelijkheid bevordert. Een opinie die systematisch aanzet tot misbruik is een opinie die kwetst.

De kans echter dat de narcist verandert is zeer klein, net zoals de kans dat de racist verandert.

Ze weten immers dat er verschillende systemen zijn die hen ondersteunen. Als we blijven argumenteren met de narcist en/of racist dan geven we hem wat hij graag heeft. Dan kan hij of zij dat doen waarvan ze genieten: pesten, intimideren, vernederen, zich superieur gedragen …

Wat kunnen we wel doen aan racisme?

Als gezinnen kunnen we onze kinderen onvoorwaardelijke liefde geven. Dat is niet hetzelfde  als hen voortdurend ophemelen, we kunnen hen opvoeden tot anti-narcist en anti-racist.

We kunnen hen een warme thuis geven en die dingen systematisch doen waardoor ze zich niet ontwikkelen als diep zeer onzekere personen.

Racisme ontmoedigen

Heel de discussie rond praktijktesten rond discriminatie op de huizenmarkt en sollicitatiemarkt  is zo’n voorbeeld hoe we racisme kunnen ontmoedigen in plaats van bekrachtigen. We moeten onderzoeken en dan toepassen om het draagvlak voor racisme en narcisme te vernietigen.

Er was een groot draagvlak voor de toepassing van systemen die onze gezondheid moeten waarborgen tijdens de corona-crisis. Zo dienen ook de aanbevelingen om narcisme en racisme te verminderen om gezet te worden in beleid.

“Vind ik leuk” verantwoordelijkheid

Misschien dien jij eens na te gaan bij je “vind ik leuk” ’s van de afgelopen jaren of daar personen bij zitten waarvan jij vermoedt dat ze racistisch en/of narcistisch zijn, ook dat is uw persoonlijke verantwoordelijkheid.

Ook daarmee verminder je het draagvlak van narcisme en racisme. Je kunt nagaan of die personen die je leuk vindt of ze een bewijs leveren van empathisch te zijn.

Doen die “vind ik leuks” arrogante uitspraken. Pesten en intimideren ze in de sociale media?  Of verontschuldigen ze zich bij foute uitspraken. Je kunt een factcheck doen over hun uitspraken.

Als deze personen een patroon vertonen van leugens en van gaslighting (oa minimaliseren van de systematische feiten) dan kun je vermoeden dat het een narcist is.

Eigen vooroordelen

Je kunt natuurlijk ook beginnen met je eigen vooroordelen te onderzoeken.  Ga je eigen onzekerheden aanpakken? Jezelf opvoeden in een systematische aanpak van anti-racisme en anti-narcisme is een must.

Solidaire acties en contacten met minderheidsgroepen

Het opzetten van solidaire acties met de hulpverleners was/is daar een goed voorbeeld van. Geweldloze actie met in acht name van de nodige distancing en dragen van maskers is daar een goed voorbeeld van.

De instanties inschakelen die de mensenrechten dienen te bewaken (kinderarmoede, kinderrechten, Unia, armoede). Er dient waarschijnlijk ook een instantie (commissaris) te komen die de rechten van de bejaarden, en mensen met een beperking vrijwaart.

Het spreekt vanzelf dat de systemen die de ongelijkheid bevorderen en ons klimaat vernietigen daar mee te maken hebben. Personen die ook in die materie blijven ontkennen zijn vaak dezelfde die racisme en narcisme ontkennen. Ze ontpoppen zich tot haatzaaiers en intimideren activisten.

Transparante systemen die veel maatschappelijke macht hebben.

We dienen meer transparante systemen van assessment en accountabiliteit te creëren in de systemen die hoge mate van maatschappelijke macht hebben.

In die systemen van hoge maatschappelijke macht kunnen niet alleen onafhankelijke journalisten verantwoordelijk zijn voor toezicht. Onafhankelijke experten en onafhankelijke audits dienen te worden uitgevoerd.

En deze systemen omvatten, maar zijn niet alleen beperkt tot politiewerk. Dit omvat politiek, rechtsstelsels, onderwijs, militair, bedrijfsleven, gezondheidszorg.

Dit zijn systemen die een enorme macht hebben over het vormgeven van volwassenen en in het geval van scholen en kinderen in de gezondheidszorg in een samenleving

Deze systemen kunnen werken onder een gekleurd gezag en schade aanrichten met maatschappelijke uitsluiting.

Deze systemen zijn kwetsbaar voor historische faciliteren en houden intergenerationele patronen op hun plaats. 

Wanneer de mensen die momenteel aan de macht zeggen dat ze niet denken dat we problemen hebben rond ras is het zeer foutief en verwarrend vooral voor de meest kwetsbare mensen. Dat alles klinkt net als narcisme en narcistisch misbruik. 

Voor de mensen met wie ik werk en praat over narcisme en racisme in familiesystemen is dit vaak intergenerationeel.

Overgrootouders, grootouders, ouders en het vergt veel psychologisch werk om de generatie te zijn die het uiteindelijk beëindigt.

Familieleden excuseren misbruik gedrag door te zeggen dat is gewoon hoe hij is.  Wees niet zo gevoelig. Deze gaslighting begint in de kindertijd. Het blijft in de volwassenheid niet alleen met familieleden, maar ook met partners. Dan wordt het onderhouden door een samenleving die pestkoppen en onderdrukkers een vrijbrief geeft.

Het is geen film die we meemaken.

Dus zoals ik al zei en ik herhaal mezelf dat we echt niet de narcist  kunnen veranderen dus het is logisch dat we waarschijnlijk niet veel racisten kunnen veranderen. 

Er zijn niet veel transformationele momenten anders dan in films wanneer de racist wordt bekeerd en het licht ziet.

Aangezien veel racisten waarschijnlijk ook narcistisch zijn hebben we weinig kans op verandering door hen aan te pakken.  

Maar alles is niet verloren.

Ieder van ons kan werken aan het veranderen en aanpakken van systemen die van oudsher zijn bevooroordeeld.

Hoe doen we dit. We moeten open-minded en bereid zijn om te zien hoe systemen die u kan hebben geloofd niet billijk zijn. 

Verandering is moeilijk, maar van scholen tot werkplekken naar media en zelfs tot toegang tot gezondheids- en geestelijke gezondheidszorg,  is het niet billijk en eerlijk gelijkwaardig met gelijke kansen voor iedereen. 

Velen van ons kennen alleen de systemen die we kennen.

Maar we moeten allemaal open staan om te horen wat er mis is met bestaande systemen en manieren te vinden om ze te herstructureren.

Niet-defensief luisteren op dit moment in de geschiedenis is alles.

Iedereen die hier naar luistert die ooit ruzie heeft gehad met een narcist, weet dat een defensief argument geen argument is voor een narcist. Geef de narcist en racist geen forum.

Buiten deze dienen we aan weerszijden bereid te zijn om te horen wat niet werkt. Zelfs als het iets is zoals een instelling waarin u gelooft. 

Streef voor scholen die bereid zijn om echte gesprekken over racisme te hebben en in staat zijn om systemische ongelijkheden in het onderwijs systemen van de kleuterschool tot graduatie en professionele school aan te kaarten. 

Waar zijn trouwens die pedagogen die zich vragen stellen bij een onderwijsbeleid dat 10% van de kinderen die ‘uitgevallen’ zijn bij het heropstarten na de lockdown? Welke politicus vindt dat  een goed resultaat?

Stop met het toestaan van kapotte systemen om door te gaan.

Stop met het in staat stellen van mensen die in onderwijssystemen werken en die dingen willen doen zoals het altijd is gedaan.

Stem en stem en onthoud dit.

Uw politicus is in dienst van u.  

Je betaalt de belastingcenten die hun salaris betalen.

Reik uit naar hen en maak dat ze verantwoording afleggen aan u en niet alleen aan hun grote donoren waar ze de zitpenningen opstrijken.

Als het je niet bevalt wat ze doen verander je stem of overweeg om uzelf kandidaat te stellen. 

We kunnen het politieke bedrijf schoonmaken in dit land op alle niveaus, van gemeenteraden tot de regering. Mensen hoeven alleen maar bereid te zijn om op te treden om de plaats en het gesprek te veranderen.   Als je iets ziet, zeg dan iets.

Degenen die de macht hebben en een verantwoordelijkheid om zich uit te spreken dat ze gebruik maken van hun voorrecht om kwetsbare mensen te helpen.

Het is niet een kracht die iedereen heeft.

Jouw ervaringen met narcisten gebruiken.

Het is interessant om te weten dat in narcistische familiesystemen als iemand niet iets had gezegd of op zijn minst had geprobeerd om de kinderen te beschermen dat leven van dat kind niet zou veranderd zijn.    

Maar de meeste mensen doen dat niet voor een kind.  

Dezelfde regels gelden voor systemen. 

Als je de macht hebt om zinvolle verandering te maken, als je het voorrecht hebt en mensen naar je luisteren, gebruik het dan.

Wees bedachtzaam en empathisch

Elke dag kunnen we ons allemaal in de positie van een andere persoon plaatsen en zelf-nadenken over hoe onze woorden hen beïnvloeden en of we alles uit de kast halen om hen te helpen. Er wordt van jou levenslang leren gevraagd.

Doe dit in elke ontmoeting die je hebt. 

Wanneer we iemand respecteren besteden we volle aandacht om ze te horen en met hen te spreken op een doordachte manier.

Als elke persoon dit doet in elke interactie zou het zo’n andere wereld worden. 

Op dit moment leven we in een wereld waar te veel mensen het leven zien als een machtsgreep.  Oefen beleefdheid in je eigen leven, zelfs als het niet wordt beoefend door anderen en zie altijd de gemeenschappelijke menselijkheid.  

Verspil je tijd en geld niet.

Als ik werk met mensen die narcistische relaties proberen te veranderen, richten we ons niet op het veranderen van de narcist. Dat is een verspilling van hun tijd en geld en een verspilling van mijn tijd. 

We richten ons op hen te begrijpen waarmee ze te maken hebben en geven hen tools om zichzelf te herstellen en hun geestelijke gezondheid te behouden.

Dat doen we om al die energie die ze verspilden aan de narcistische relatie om te zetten in het opbouwen van gezonde relaties met de mensen om hen heen. 

Het is precies hetzelfde principe als we gesprekken voeren over racisme.

Elke dag wordt een keuze om een rechtvaardiger empathische, zelfbewuste en maatschappelijke samenleving te creëren.  

We zijn allemaal,  elke persoon op deze planeet in een deel verantwoordelijk voor het mogelijk maken van wat wel en wat niet werkt. We kunnen een groot deel onrechtvaardig in de samenleving veranderen. Het omarmen van verandering kan betekenen dat je de bestaande regels loslaat die gewoon niet werken.

Voor mij, het begrijpen van giftige persoonlijkheid stijlen is niet alleen over het helpen van mensen met slechte giftige ouders en pestende bazen. 

Structuren die narcisme en racisme handhaven zijn gelijklopend

Het gaat over het begrijpen van de samenleving en macht en hoe bestaande structuren narcisme en racisme handhaven en schade toebrengen aan de mensen die deze systemen zouden moeten beschermen.  We moeten een samenleving aanpakken die steeds beter is voor onze gezondheid

Laten we stoppen met het stimuleren van deze patronen en van het gaslighten van onszelf en anderen. 

Niet meer zeggen dat is gewoon hoe hij is of het is altijd zo geweest.

 Als je dat wilt stoppen moet stoppen met een patroon te voeden die dat in stand houdt.  Als dat is gewoon hoe hij is stel dan een grens of beter nog ga weg.

Want als dat inderdaad is hoe hij is dan is er echt geen noodzaak om nog te communiceren met hen.

Neem het publiek weg en de onderdrukkers zullen altijd instorten. 

Desmond Tutu schreef ooit als je neutraal bent in situaties van onrecht heb je gekozen voor de kant van de onderdrukker.

Als samenleving zullen we niet beginnen te genezen totdat we beginnen met het beschermen van elkaar en in staat zijn om elkaars pijn te genezen en beginnen met het vechten van de juiste gevechten. 

Dit zijn systemische gevechten.

We moeten opnieuw weten hoe narcisme en narcistisch misbruik oorspronkelijk werkt in familiesystemen.

Waar komen veel van de kwalen van de wereld vandaan? 

Systemische afbraak systemische onderdrukkingen.

Systemen die niet bereid zijn om dat aan te pakken, want het is een stuk makkelijker om te blijven doen op de manier zoals ze altijd hebben gedaan, zelfs als ze onrechtvaardig beledigend en pijnlijk werken dienen te veranderen. 

We kunnen zoveel leren van de verschillende lessen die we in ons leven leren.

Voor mij is narcisme en racisme de toxiciteit, de toxiciteit van de gerelateerde patronen zoals het rechthebben, onburgerlijkheid, onfatsoen, arrogantie, al die dingen die een wake-up call zijn om gaslighting te begrijpen en de invalidatie van het bestaan van mensen.

Laten we een pagina uit dat boek halen en uitzoeken hoe we dit gesprek misschien kunnen verheffen en zelf een verschil maken.

Er is iets te leren van uw individuele toxische relatie.  

Het wordt een lens waardoor we kunnen de grotere sociale problemen die we hebben in de samenleving zien.   

We kunnen dit doen en het gaat lang duren. Het kan heel goed zijn dat de begunstigden van die inspanning mijn zonen en kleinkinderen, en achterkleinkinderen zijn. 

Ik ben bereid om dit te doen en vol te houden, want ik denk dat iedereen, de kinderen, de  kleinkinderen, de achterkleinkinderen overal een beter resultaat op een meer vreedzame, gezonde en rechtvaardige wereld verdienen.

Annemie Persyn Declercq
Orthopedagoge

Zowel vrouwen als mannen kunnen misbruikers of slachtoffers zijn, dus beschouw mijn voornaamwoordkeuze niet als een gevolg dat het ene geslacht misbruikt en het andere het slachtoffer is.

Indien je wenst te groeien in zelfliefde en u wenst uw narcistisch ziel trauma te herstellen word nu lid van onze Privé Support Group VKoN. Lees eerst de info voordat uw aanvraag te doen. Voor wie is VKoN bedoeld? Iedereen die genoeg heeft van een teleurstellend leven en zichzelf, en die bereid is om innerlijk werk te doen om te genezen.

Bekijk nu de Engelstalige ontwikkelingsprogramma’s van  Melanie het nieuwe herstelprogramma, het Quantum Healing Starter Pack,  The Empowered Self Course   en het Transforming Family of Origin Wounds-programma.

Annemie Persyn Declercq

Respectvol van mening verschillen

Terwijl ik dit artikel schrijf weet ik dat niet iedereen die dit leest het met mij eens is. Ik respecteer dat. Maar de laatste paar jaar van mijn leven is zeer gericht om ervoor te zorgen dat mensen die kwetsbaar zijn daadwerkelijk de informatie die ze nodig hebben krijgen om hen te helpen een deel van hun macht terug te nemen en om kwetsbare mensen te beschermen.

Dus nogmaals ik respecteer dat velen van jullie misschien een verschil van mening hebben en dat is absoluut prima. Zij kunnen hun ideeën daarover uitwisselen als dat met respect wordt gedaan want dat is de enige manier waarop we gaan samenleven in dit land, in deze wereld.

Ik zie een gemeenschappelijke menselijkheid en ik zie in ieder mens gedeelde strijd en gedeelde pijn, maar we moeten de systemen ontmantelen die mensen systemisch onderdrukken en mensen bevoorrechten ten opzichte van anderen.

Ik ben bereid om dit uit te houden want ik denk dat iedereen en overal, kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen een beter uitzicht op een meer vreedzame en rechtvaardige wereld verdienen.

Geef een reactie, vraag of antwoord.