Een therapiehond als crisisinterventie na traumatische gebeurtenissen? Een assistentiehond als genezer, een geleidehond als cotherapeut voor PTSS? Is de aanraking van een hond een metgezel voor traumaherstel?
Veel mensen en kinderen hebben in hun leven weinig gepaste aanraking of gehechtheid van anderen ervaren. De bijdrage van Milan, onze hond aan het leven van onze kinderen is integraal en onmetelijk gebleken. Voor onze pleegkinderen in het bijzonder, en voor al onze gezinsleden betekende Milan een hond assistent in zelfgenezing.
We beschouwen haar als een essentiële assistentiehond, voor knuffels, vertrouwelijkheid, en tranen waardig. Therapeuten die honden als co-assistent gebruiken ervaren dat ook zo. Hun klanten gaan het actiefst een relatie met de therapiehond aan. De klanten raken in verschillende mate gehecht. Ze ontvangen en geven liefde door de therapiehond.
Veel van wat bekend is over de menselijke ontwikkeling is afkomstig uit de studie van een geleidehond.
Bijvoorbeeld dat er twee periodes in hun groei als puppy zijn. Tijdens die periodes zijn ze bijzonder kwetsbaar voor traumatische ervaringen. Deze periodes vallen tijdens de 12e en 16e week.
Milan heeft geen “traumatische” gebeurtenissen meegemaakt. Soms was het moeilijk. We moesten haar soms missen als het te warm was om mee te wandelen op reis in Spanje.
Milan deed dat enorm graag tot op de hoogste toppen. Als de temperatuur boven de 40 graden steeg, konden haar pootjes niet wandelen. Het was onmogelijk wanneer we noodgedwongen asfalt moesten begaan. Maar dit moeten missen van ons in een vreemde omgeving voor enkele uurtjes heeft geen blijvende indruk achter gelaten.
Milan schreide dan wel bij het terugzien, maar onze zorg en strelingen konden haar kalmeren. Meestal hadden we dan de dag ervoor 20 km gewandeld waar zij soms 2 tot 3 maal de afstand aflegde. Daardoor had ze veel geslapen en was ze weer fysiek aangesterkt. Ook in Spanje kreeg Milan veel vertrouwen van de mensen door haar charme en haar speelse karakter.
Een hondengenezer socialiseren
Toen Milan opgroeide, hebben we hem uitgebreid gesocialiseerd om hem voor te bereiden op een ‘openbaar’ leven. In het begin van zijn leven gaven de kinderen hem dagelijks strelingen. We wreven over zijn tandvlees en buik. Dit bevorderde de hechting. Zo hielpen we haar uit te groeien tot een ontspannende hond die het prettig vond om aangeraakt te worden en voor niemand bang was.
Zij bleef relaxed toen Helena bij ons kwam wonen toen ze 14 maanden was haar plotseling van achteren greep. Milan bleef relaxed toen ze haar handje in de voerbak stak. Ten slotte zag Milan Helena zo graag dat ze er figuurlijk paardje mocht op rijden.
Er is veel gezegd over de loyaliteit, genegenheid, intelligentie, optimisme en onvoorwaardelijke liefde van honden en vooral bordercollies zoals Milan. Honden voeden de vaak ondergedompelde, latente of noodlijdende vermogens tot gehechtheid die slachtoffers van chronische kinderjaren gemeen hebben.
Dit is hoe Milan een huisgenezer werd en een therapiehond die assistent werd in zelfgenezing.
Ik ontdekte echter ook dat de interpersoonlijke affiniteit tussen mens en hond een belangrijk ritme aannam. Milan had zijn eigen divan waarop zij altijd bleef liggen als zij niet actief was. Telkens als we aten in de keuken kwam zij dikwijls onder de tafel liggen.
Mensen passen vaak hun ademhalingsritme aan dat van de therapiehond aan. Ook past de hond haar ademhaling aan ons aan. Dat leidt tot een ontspanning in zowel het tempo als de diepte van de ademhaling van ons beiden. Dat is ook zo voor therapiehonden tegenover hun klanten. Je gaat dan bijvoorbeeld tegelijk zuchten.
De adem van een hond
Honden ademen over het algemeen tien tot dertig keer per minuut. Mensen ademen normaal gesproken 12-16 keer. Dit is afhankelijk van geslacht, leeftijd en gezondheid.
Mensen met een chronische angsttoestand hebben vaak een patroon van zuchten tot één keer per minuut. Ze houden hun adem in van acht tot vijftien seconden per keer. Ze kunnen achttien keer per minuut ademen.
Bij therapiehonden kunnen klanten hun eigen ademhalingsmoeilijkheden opmerken. Een intieme interactie, zoals praten en aanraken met gezelschapsdieren, vermindert de mate van opwinding. Het verlaagt de bloeddruk. Ook ontspannen gezichtskenmerken en spraakpatronen. De spraakpatronen zijn te vergelijken met de dialoog tussen zorgzame ouders en jonge baby’s.
Gezichtsuitdrukking hond is assistent in zelfgenezing.
Er is een wederzijdse rol van gezichtsuitdrukking op emotionele ervaringen. Bijvoorbeeld zijn er verschillende patronen van samentrekking en ontspanning van spieren. Deze patronen zijn verbonden met specifieke emotionele ervaringen.
De fysieke handeling van glimlachen kan positieve gevoelens activeren. Voor overlevenden die vaak veel pijn hebben, is glimlachen moeilijk. Een door een dier opgewekte glimlach of lach kan echter het patroon van neuromusculaire capaciteit voor plezier opnieuw activeren.
Casus: Susan’s ervaring met een therapiehond
Als gevolg van ernstig misbruik door verschillende familieleden tijdens de kindertijd, had Susan, die 30 jaar oud is, verschillende zelfmoordpogingen gedaan door middel van het doorsnijden van de polsen.
Suzan was in en uit ziekenhuizen geweest. Ze kwam voor behandeling terwijl ze nog in het ziekenhuis lag. Suzan meldde: “Ik heb geen aanraking in het leven gehad, zelfs geen knuffels. Ik ben er bang voor.”
De therapeute besprak eerst de parameters van de aanraking. Daarna vroeg ze of ze eerst een therapiehond wilde aaien. De therapeute demonstreerde toen op zijn poten hoe de klant haar handen zou aanraken.
Nadat ze de therapiehond had aangeraakt, besprak de therapeute haar voorkeur voor een zithouding. De therapeute hield één hand vast. Ze maakte contact met (He Gu), een acupunctuurpunt in het web van de duim.
Susan’s eerste reacties omvatte een bijna overweldigende mengeling van plezier en walging.
Ze bespraken de hoeveelheid tijd dat ze dit zouden doen volgens haar tolerantie. Na de tweede sessie stelde de therapeute voor dat ze misschien haar handen wilde masseren. De therapeute liet dit haar zien door dit te demonstreren, suggererend dat ze wat huidolie zou kopen.
Ze kwam de week erop opgewonden over het feit dat ze haar handen had gemasseerd en deed het nu elke avond een paar minuten voordat ze naar bed ging.
Haar suïcidale gedachten verminderden.
Ze werd ontslagen uit het ziekenhuis. In de eerste sessies deden ze vijf minuten aanraaktherapie. Andere dagen gaf Susan er de voorkeur aan alleen te praten over hoe ze zich voelde. Ze bespraken ook de plannen voor de volgende sessie.
Elke keer dat Susan binnenkwam, begonnen ze het ritueel met het aanraken van de therapiehond. Dit zorgde voor een betrouwbare structuur. Het bood Susan de kans om nieuwe benaderingen te volgen met haar eigen ‘techniek’ van aanraking.
Ze ervoer haar eigen gevoelens, maar werd zich ook bewust van het effect van haar aanraking op de hond. Het was vreugde en ontvankelijkheid. De therapiehond draaide zich naar haar en piepte.
Hij kwispelde breeduit, zijn bek was ontspannen en een stukje open. Hij knipperde met de ogen, hij keek Susan aan met een heldere en open blik. Zijn oren lagen ontspannen naar achteren.
Dit versterkte haar eigen diepere gevoel van verbondenheid en haar vermogen om te kalmeren.
Dit soort therapiewerk bood Susan ook de mogelijkheid om met liefde herinneringen op te halen aan haar eigen familiehond. Tot die tijd had ze geen goede herinneringen aan haar vroege leven kunnen herinneren.
Op een week kwam Susan binnen en zei dat ze had toegestaan dat een vriendin haar een knuffel gaf. Ze had wel moeite gehad dat plezier zichzelf toe te staan. De week daarop kwam ze binnen en riep uit: “Ik kan mijn handen voelen. Ik kan mijn handen voelen. Nu wil ik mijn armen voelen!”
Het therapie werk vorderde gestaag. Haar tolerantie voor plezier nam toe. Knuffels met vrienden werden routine. Ze wisselde schoudermassages uit met vrienden. Zes maanden later deed ze zichzelf geen pijn meer en waren er geen verdere ziekenhuisopnames.
Hond assistent in therapie
Tijdens een van Susan’s laatste bezoeken vroeg ze of ze op haar buik kon gaan liggen, op de behandeltafel. Ze vroeg de therapeute om haar bovenrug te masseren. Terwijl ze dat deed, begon ze bang te worden en te dissociëren. De therapeute “praatten haar terug in haar lichaam.”
Ze riep de therapiehond dicht bij haar. Hij ging naast haar hoofd zitten. Aan het einde van de sessie zei ze: “Ik kon terugkomen in mijn lichaam. De hond is hier en ik vertrouw hem.”
Een paar weken later besloot Susan te stoppen. Ze zei dat ze had bereikt wat ze van plan was te doen. Twee jaar later meldde haar psycholoog dat ze vrij bleef van zelfbeschadigend gedrag en parttime werkte.
Wat honden voor klanten kunnen betekenen
De relatie dat je met je hond hebt biedt een model voor een zorgzame interactie. Deze interactie staat buiten de relatie tussen cliënt en therapeut. Als “mijn kind”, of een afhankelijke persoon, kan hij dienen als identificatieobject voor mijn cliënt.
In de opvoeding van de kinderen dient een assistentiehond ook als identificatieobject. De manier hoe papa of mama met de hond omgaat, leert het kind hoe hij met de hond moet omgaan. Op deze manier leert het kind ook zorgzaam te zijn.
Hond assistent in therapie door het vertrouwen te wekken in De therapeut
De manier waarop een therapeut met de hond praat en hem behandelt, geeft belangrijke aanwijzingen. Deze zijn van belang voor getraumatiseerde cliënten. Zij leven met de angst dat de therapeut hen uiteindelijk zal verraden.
Als klanten hem een koekje willen brengen, kunnen ze dat gratis geven. Als ze de therapeut willen ondervragen over de benadering van het opvoeden van honden, kan de therapeut enkele thema’s bespreken. Deze thema’s vormen een subtekst voor een toekomstige uitwisseling. In deze uitwisseling gaat het erom hoe de therapeut over hen denkt en hoe de klant over de therapeut denkt.
Ook hier thuis hebben we vaak over Milan’s kwetsbaarheid en afhankelijkheid gepraat. Zij weerspiegelt de open, gulle en enthousiaste staat van het (innerlijke) kind dat onze kinderen en wij proberen te bereiken. Hierdoor kunnen we onze herinneringen die vaak worden overspoeld met pijn en angst geruststellen.
Case: Lucy’s ervaring met een therapiehond
Lucy was een overlevende van verkrachting in haar kindertijd, die diep huilde en beefde over de verliezen die ze had doorstaan. De therapiehond stond op uit een diepe slaap en pakte haar jas van de bank tussen zijn tanden en bracht haar jas naar haar toe.
Ze stond versteld van de zorg van de therapiehond. Ze sprak hier maandenlang over. Het was voor haar belangrijk. De therapeut en hond waren afgestemd op haar pijn en lijden. Ze konden dit anders op geen enkele manier overbrengen.
Honden luisteren
Als een herinnering of verhaal te veel schaamte oproept, kan de cliënt het eerst aan de therapiehond vertellen. Dit vermindert de schaamte. Het kan dan gemakkelijker worden om het later met de therapeut te delen. Met zachte aanmoediging kan het dan veilig worden om het de therapeut te vertellen. Omgekeerd kan de therapeut de woede van de verlatenen opvangen.
Als om één of andere reden de therapiehond in de sessie er niet bij kan zijn, dan zullen de klanten erop aandringen dat de hond er de volgende keer is. Ze zullen ervoor zorgen dat de hond de volgende sessie wel aanwezig is.
Dit onverwachte en tijdelijke verlies blijkt echter vaak ook vruchtbaar. Oude herinneringen, verlies en dood, dieren en mensen uit de kindertijd, bieden een kans. Ze maken het mogelijk om verdriet, verlies en vertrouwen te verkennen. Dit vaak voor de eerste keer.
De geschiedenis van genezerhonden
Er is een lange interculturele geschiedenis van het gebruik van honden als middelen voor genezing. Hedendaagse hernieuwde belangstelling voor klinische toepassing en onderzoek begon na de Tweede Wereldoorlog.
Voor de Sumerische godin Gula, de ‘grote arts’, was de hond het heilige embleem van genezing. Hetzelfde gold voor de Babylonische en Chaldeeuwse god van genezing, Marduk.
In het oude Griekenland werden honden beschouwd als “afgezanten van de goden. Samen met de heilige slangen van de tempels likten ze de mensen terwijl ze sliepen als onderdeel van het genezingsritueel.
Hermes’ zoon Pan was een bosgod in verband met dieren. Aesculapius, de Griekse God van genezing, werd als kind bewaakt door een geleidehond. Hij wordt vaak afgebeeld met een hond aan zijn zijde.
In de Griekse kosmologie regeerden de slangen in de vallei en de hond regeerde in de bergen. Ze werden beschouwd als twee kanten van dezelfde essentie.
De hond vertegenwoordigt ook de overgang in veel culturen;
Quetzelcoatl, de Nahua-godheid, werd vergezeld door een hond (die zijn tweelingbroer was) op afdaling naar de onderwereld. De geleidehond reist ook met Hekate, vroedvrouw en godin van de poorten in de onderwereld.
Zo beweegt de hond tussen licht en donker, dood en leven, als gids van de onderwereld.
Aan het einde van de 18e eeuw werden in Engeland dieren gebruikt in een buitenverblijf voor geesteszieken. Het eerste geregistreerde gebruik van dieren voor therapie in de VS vond plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog. Veteranen herstelden toen van traumatische ervaringen met behulp van dieren.
In de jaren vijftig introduceerde Levinson zijn therapiehond in de behandeling van kinderen en ouderen.
Daarna, in de jaren zeventig werd het eerste onderzoek gepubliceerd over therapie waarbij huisdieren mogelijk waren. In deze therapie werkten honden op psychiatrische afdelingen met non-verbale patiënten.
Hun rol als hedendaagse genezers is belangrijk. Honden blijven dienen om de wonden te likken. Ze helpen het getraumatiseerde individu terug te leiden uit de onderwereld van wanhoop en onthechting.
Dierondersteunde therapie werkt met bijna elk type dier. Honden, katten, paarden, konijnen, vogels, vissen en zelfs dolfijnen worden steeds vaker gebruikt. Deze dieren worden geïntegreerd in de behandeling van PTSS in particuliere en openbare instellingen.
Experimental Study
Diergeassisteerde therapie is voorgesteld als een aanvullende behandeling voor getraumatiseerde patiënten. Bij door dieren ondersteunde crisisrespons worden honden direct na een traumatische gebeurtenis gebruikt om stress en angst te verminderen.
Tot op heden zijn er echter weinig gecontroleerde studies die de effecten van therapiehonden op PTSS-symptomen onderzoeken. Voor zover ons bekend is er geen studie die de effecten van een therapiehondinterventie direct na een traumatische gebeurtenis onderzoekt.
In deze studie werden 60 gezonde vrouwelijke deelnemers willekeurig toegewezen aan een van de drie groepen:
Na blootstelling aan een “traumatische” filmclip (trauma-filmparadigma), had een groep deelnemers gedurende 15 minuten interactie met een vriendelijke geleidehond. Een andere groep deelnemers keek naar een filmpje van een persoon die interactie had met een vriendelijke hond. De laatste groep kreeg de opdracht om te ontspannen.
Deelnemers die na de film interactie met de hond hadden gehad, rapporteerden lagere angstniveaus. Ze ervoeren minder negatief affect en meer positief affect na de interventie. Dit resultaat was in vergelijking met de andere twee groepen.
De deelnemers die interactie hadden met de hond vertoonden echter een kleinere afname in fysiologische opwinding na de traumatische filmclip. Dit was in vergelijking met beide andere groepen.
Er waren geen verschillen in inbraaksymptomen tussen de drie groepen. Deze resultaten tonen aan dat therapiehonden in staat zijn om subjectief ervaren stress te verminderen. Ze kunnen ook angst verminderen na een “traumatische” stresssituatie.
Huisdieren bieden een ongeëvenaard niveau van ondersteuning. Ze helpen overlevenden van een trauma om te gaan met de emotionele nasleep van een traumatische gebeurtenis.
Hond assistent met emotionele steun in zelfgenezing.
Een geliefd huisdier kan fungeren als een reddingslijn. Dit gebeurt wanneer de persoon met wie ze leven PTSS ervaart. Het kan ook ondersteunen als ze emotioneel van streek zijn. Kortom, de aanwezigheid van een huisdier kan vaak een bepaald soort helende magie teweegbrengen. De hond wordt assistent in zelfgenezing.
Huisdieren kunnen emotionele steun bieden tijdens het herstel van emotioneel trauma. Ze worden dan dieren met emotionele steun genoemd.
Dieren met emotionele steun verschillen van werkende dienstdieren. Deze dieren zijn streng opgeleid. Ze helpen mensen met specifieke, geïndividualiseerde behoeften.
Onze huisdieren hoeven daarentegen niet te worden getraind om natuurlijke genezing te bieden.
Door simpelweg met onze huisdieren te spelen of te knuffelen, kunnen we profiteren van het kalmerende effect van hun gezelschap. Hun aanwezigheid is bijzonder rustgevend. Zelfs zonder training kunnen onze huisdieren ons helpen omgaan met symptomen van angst en depressie. Ze kunnen ook helpen bij een handvol andere moeilijke emoties die waarschijnlijk op een traumatische ervaring zullen volgen.
HOE HELPEN HUISDIEREN MENSEN HET HOOFD TE BIEDEN?
Dieren voor emotionele steun hebben geen speciale training nodig. Ze kunnen de emotionele problemen van eigenaren die een trauma hebben meegemaakt vaak verzachten. Ze doen dit door aanwezig te zijn als liefhebbende vrienden. Zo’n hond assistent in zelfgenezing biedt steun en verbinding door eenvoudig gezelschap.
Dit biedt ons een unieke manier. We kunnen omgaan met emotionele verwikkelingen en andere uitdagingen. Dit gebeurt tijdens het proces van het aanpakken van traumagerelateerde worstelingen.
Een manier waarop dieren emotionele steun kunnen bieden, is door het oxytocinegehalte te helpen verhogen.
Oxytocine is gunstig omdat het de hartslag vertraagt, de bloeddruk verlaagt en de productie van stresshormoon helpt voorkomen. Zo kunnen verhoogde niveaus van dit hormoon in het lichaam mensen helpen zich rustiger en vrediger te voelen.
Deze chemische stof kan ons alleen helpen. Het bestrijdt de negatieve emoties en mentale gezondheidseffecten die vaak worden ervaren na een trauma. Wetenschappelijke observatie ondersteunt een toename van de afgifte van deze zogenaamde “geluks”- stof als gevolg van interactie met dieren.
Huisdieren kunnen ons ook helpen om gevoelens van woede en wrok los te laten.
Deze emoties worden ervaren door velen die een trauma hebben meegemaakt. Ze kunnen een van de meest uitdagende emoties zijn om in de nasleep ervan uit te wissen.
Het loslaten van deze emoties kan echter een blijvend positief effect hebben op de geestelijke gezondheid. Veel mensen werken samen met professionals in de geestelijke gezondheidszorg. Ze doen dit om een plek te bereiken waar ze deze en andere gerelateerde gevoelens kunnen loslaten.
Een assistentiehond houdt deze emoties niet vast. De steun van gezelschapsdieren kan veel mensen in staat stellen hun woede en wrok gemakkelijker van zich af te schudden.
Honden en andere huisdieren die emotionele steun bieden, kunnen ons ook helpen om bewust te blijven van het huidige moment.
Mensen kunnen veel voordelen behalen door meer opmerkzaam te zijn dankzij een hond. Ze kunnen leren om hun tijd zo goed mogelijk te gebruiken. Door de geleidehond krijgen ze een regelmatige boost in stemming en algehele verhoogde emotionele stabiliteit te ervaren.
Mensen die geen trauma hebben meegemaakt, kunnen nog steeds baat hebben bij mindfulness dankzij een hond. Het beoefenen van mindfulness kan een essentieel aspect zijn van stressverlichting wanneer trauma aanwezig is in iemands leven.
AANDACHTIG BLIJVEN MET DE HULP VAN EEN HUISDIER
We komen moeilijke emoties tegen na een traumatische gebeurtenis. Dat is deels omdat deze gebeurtenissen angstaanjagend kunnen worden. Ze weerhouden ons ervan om in het huidige moment te leven.
We kunnen merken dat we te veel nadenken over wat er is gebeurd. We herkauwen de gebeurtenis en daardoor kunnen we het trauma opnieuw ervaren. Mindfulness, een concept dat aan belang wint in recente discussies over geestelijke gezondheid, kan deze effecten helpen tegengaan.
Spelen met, knuffelen of zelfs gewoon aanraken van onze huisdieren is een manier om mindfulness te oefenen. Deze handeling kan zowel onderschat als over het hoofd worden gezien.
Per definitie is mindfulness het vermogen om zowel elk moment te leven terwijl het zichzelf onthult. Het is ook het vermogen om elk moment te accepteren zonder oordeel.
Het is bewezen dat de beoefening van mindfulness stress vermindert en de algehele gezondheid en welzijn verbetert. Veel activiteiten kunnen mindfulness versterken.
Hiertoe behoren yoga, massage, gebed, meditatie, knutselen, kunst en hardlopen, evenals een aantal andere.
We kunnen mindfulness ook op andere manieren van onze huisdieren leren:
Huisdieren houden zich niet altijd aan de plannen die hun mensen hebben uitgestippeld. Onze plannen geven ons vaak het gevoel dat we op de automatische piloot zitten.
Dit lijkt in eerste instantie misschien een nadeel. Als we zorgvuldiger nadenken, kunnen we hier iets in vinden om te waarderen. Wanneer we afleiding omarmen, accepteren we dat we niet alles om ons heen onder controle hebben. Dan kunnen we beginnen los te komen van zelfopgelegde of vooropgezette ideeën. We kunnen loskomen van de beperkende opvatting over hoe dingen zouden moeten zijn.
Hond assistent in zelfgenezing van “controle”
Op deze manier loslaten kan ons veel kracht geven. Het kan ons enorm helpen terwijl we werken aan een beter leven. Als gevolg hiervan zijn we vaak in staat om ons duidelijker te verbinden met de dingen zoals ze werkelijk zijn. Het helpt de vloeibaarheid van het leven te accepteren.
Huisdieren piekeren niet over het verleden. Een hond piekert niet wat er had kunnen gebeuren. Ze maken zich geen zorgen over wat de toekomst in petto heeft. Huisdieren leven in het moment. Door hun voorbeeld te volgen, kunnen we gemakkelijker contraproductieve mentale activiteiten overwinnen en gefocust blijven op het heden.
Mindful en gefocust blijven op het heden kan bijvoorbeeld angstsymptomen helpen verminderen. Tal van bevindingen ondersteunen andere blijvende positieve effecten op de geestelijke gezondheid als gevolg van mindfulness-oefeningen.
Huisdieren accepteren ons zoals we zijn, wat ons kan helpen onszelf te accepteren.
Een belangrijk aspect van het genezingsproces van de emotionele nasleep van een trauma is zelfacceptatie.
Huisdieren houden onvoorwaardelijk van ons. Een therapiehond accepteert ons zonder vragen. Als we onszelf op dezelfde manier liefhebben en accepteren, vinden we misschien een soepeler pad naar genezing.
Huisdieren laten het belang van zelfzorg zien.
Een hongerig huisdier moet eten. Een huisdier dat naar buiten moet, moet naar buiten. Als huisdieren moe zijn, slapen ze. Wanneer we ons bewust zijn van onze basale behoeften, kunnen we ze prioriteren en bevredigen zoals onze dierenvrienden dat doen. Dit zorgt voor onze fysieke en mentale gezondheid. Daardoor kunnen we symptomen van angst, depressie en andere effecten van trauma en PTSS herstellen.
Als we niet adequaat en goed voor onszelf zorgen, brengen we ons mentale en emotionele welzijn in gevaar. Door voor onze huisdieren te zorgen, kunnen we ook aan de slag gaan met het zelfzorgproces. Bijvoorbeeld als we een geleidehond moeten uitlaten, kan iemand die met PTSS omgaat ‘s ochtends opstaan.
Hond assistent in zelfgenezing van trauma
De psychologische effecten van blootstelling aan traumatische gebeurtenissen kunnen slopend zijn. Deze effecten zijn vaak gevarieerd en moeilijk. Veel mensen kunnen ze voorkomen en verwerken door bewuste inspanningen te doen. Door bewuste inspanningen kunnen ze weer een gevoel van vrede en vreugde vinden.
Leven met een assistentiehond kan dit proces vergemakkelijken en versnellen. Het bezit van een huisdier stelt individuen in staat te genieten van eindeloze aanbiedingen van gezelschap, structuur en genegenheid. Naast deze voordelen kunnen onze huisdieren ons enkele belangrijke levenslessen leren.
Sterker nog, veel mensen dachten dat ze zichzelf niet konden helpen na een trauma. Zij prijzen de voordelen van het leven met een hond. Deze voordelen komen van het hebben van een assistent in zelfgenezing na een trauma. De voordelen zijn onevenredig hoog, zelfs in vergelijking met de extra kosten van het leven met een geadopteerd huisdier.
Het bezitten van een huisdier is niet voor iedereen weggelegd. Voor degenen die een huisdier hebben of overwegen te adopteren, moet je onderzoeken hoeveel een harige vriend je te bieden heeft. Het is de moeite waard. Voor ons was 15jaar en zes maanden Milan, een onbetaalbare hond assistent in zelfgenezing.
Referenties:
Bauer, A. (2015, 23 april). Waarom laten huisdieren ons beter voelen?
The Benefits of Companion Animals for Managing Trauma
Interventions with therapy dogs and PTSD
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
