Velen willen hun ex niet vergeven om wat hij of zij hen jarenlang heeft aangedaan. Daar zitten gruwelijke verhalen bij, pijnlijk ook met veel littekens als gevolg. Maar de essentie voor het genezingsproces is zelfvergeving om de schuldgevoelens te stoppen.
Haast niemand die het niet zelf in een bepaalde mate heeft ondervonden kan beseffen wat leven met een narcist doet.
Zij vinden hun eigen gedrag steeds normaal. Zij zeggen dat het slachtoffer een reactie bij hem heeft uitgelokt.
Alles wat geweld betreft, emotioneel of fysiek, of misbruik, seksueel of financieel is altijd de schuld van het slachtoffer. En dat blijft hij of zij verder verkondigen alsof het de bijbel zelf is.
Je hoort het hem of haar zeggen zelfs al was het voor een paar katholieke rechters bijvoorbeeld. Ze was er mee akkoord dat ik homo was. Ik trouwde voor de kerk. Puur leugens natuurlijk.
Hij maakt het jouw kinderen wijs. Hij gebruikt als dekmantel dat hij het slachtoffer is van een door en door slecht mens. (hun moeder)
Een akkefietje = fout van een narcist.
Hoe zou je dan kunnen vergeven? Hij zou dan tegen de kinderen kunnen zeggen: “ziet mama vond het allemaal niet zo erg”. Anders zou ze me nooit vergeven.
Ondertussen kun je voor een lange periode in de financiële ellende zitten en vergeven zal daar niets aan veranderen.
Er zijn hulpverleners die zeggen dat de communicatie in het belang van de kinderen zal beter verlopen. Dit gebeurt als je de narcist vergeeft.
Maar de miscommunicatie gebeurt niet door het slachtoffer, die vertelt immers de waarheid. Hoe kun je dan leugens vergeven, die nooit stoppen?
Je moet zo min mogelijk communicatie willen en als er dan communicatie is, liefst per e-mail, zodat alles vastligt.
Als je je energie stopt in het aanhoren van leugens en verwijten, daar mag je dan niet aan toegeven. Wat is het voordeel dan van die te aanhoren?
De narcist is perfect in het vinden van je kwetsbare plek, en zal zijn leugens daarrond bouwen. Hij doet voortdurend aan projectie.
De ellende wil je vergeten en niet aanwakkeren door hem zijn schade aan jou te doen. Elke reactie die je hebt, voedt zijn macht. Bij de meeste die met een narcist hebben geleefd hebben ze een soort verslavende band gekweekt.
Als ze toegeven aan de verlokking, zij het nu door opnieuw te charmeren of door intimideren, ze zijn bang. Ze zijn bang dat ze zullen toegeven. Telkens als ze niet ingaan op communicatie vinden ze het een overwinning.
En feitelijk wie is de psychotherapeut? En wie is de hulpverlener die daarover kan oordelen? En wie is de hulpverlener die kan veroordelen als je niet meer met je misbruiker wilt praten?
Hebben ze dan ontegensprekelijk bewijs dat verplichte communicatie met diegenen die je misbruikt een bijdrage levert? Hebben ze dan die voorbeelden van de goede afloop?
In tegendeel, telkens wanneer een slachtoffer de communicatie herstartte, liep het nog slechter af dan de vorige keer.
Dus het is een zeer wijs besluit. Je moet niet ingaan op de raad die zogenaamde hulpverleners geven. Ze geven advies om communicatie te herstarten met een narcist. Maar het kost wel wat sterkte, omdat ze zogenaamd kennis hebben van hoe de psyche van de narcist werkt. En ook, omdat zo’n in instanties macht hebben.
Vergeet niet dat de tranen die een narcist laat alleen maar een spel zijn. Het doel is om de dingen voor elkaar te krijgen.
Dat narcisten mooie en goede mensen uitzoeken als prooi valt te begrijpen. Maar daarom is het net dus moeilijker om te vergeven.
De hond van de narcist.
Zelfs je hond zullen ze capteren. Sommigen dagvaarden het slachtoffer als ze een hond samen hadden.
Hij zal zeggen dat het zijn maatje was. Dat komt goed over, de heer is ook dierenliefhebber, een dierenvriend die een mensenvriend is. Maar het echte verhaal is anders. Als hij agressief is, deelt de onschuldige hond ook mee in de brokken en slagen.
In zijn beleving denkt hij dat hij zorgde voor de hond. De werkelijkheid is dat de hond angst heeft voor hem.
Sommigen intimideren door te vertellen dat ze de hond waar jij voor gezorgd hebt zullen doden. Dat is dan al een stuk op weg naar psychopathie.
Hoe zou je nog maar in de buurt durven komen. Laat staan zo iemand vergeven. Dat is niet minder dan legitimatie van zijn gedrag.
De gedwarsboomde narcist.
Stel dat je 10 jaar een relatie gehad hebt met een narcist. Bovendien heb je samen een zoon van bijna 10. Natuurlijk zal dat kind zijn vader missen als hij contact met hem verwaarloost.
Maar die verwaarlozing wimpelt hij af door gewoon te zeggen dat hij gedwarsboomd wordt. Hoe moet je zo iemand vergeven, als je ziet dat de vader niet opdaagt op afspraken? Maar wat denk je dat er gebeurt als je de vader daarover aanspreekt.
In dit geval grijpt de narcist(e) je bij de keel. Hij of zij slaat de deur in en bedreigt je. Stel dat dat kind niet meer graag gaat. Het is bang van zijn vader. Of het moet bij hem slapen of bij een ander familielid. Wel zal je het hem vergeven?
De verkwanselde narcist.
Velen uit de familie zullen zijn kant kiezen. Zelfs vrienden zullen dat doen. Zij zeggen dat die persoon van je hield. Ze zeggen dat jij het verkwanseld hebt. Hoe kunnen ze weten of die man in staat is om lief te hebben?
Het is typisch dat ze compleet anders-zijn na een tijdje. En dat ze hun charmante valse show kunnen blijven spelen in het publiek.
Zelfs de nieuwe vriendin wordt ingeschakeld om je te belagen.
Zij gaat voor hem naar de instanties. Dan werkt hij zogenaamd goed mee. Wat hij in werkelijkheid doet komen ze niet te weten. Hij blijft pogingen ondernemen. Hij probeert je nog steeds in zijn bed te krijgen, zelfs al ziet hij je als zo’n slechte moeder.
En als je daar niet op in gaat, ontvang je een andere mail, bericht of telefoon. Het bericht maakt je met de grond gelijk.
Het kan dan de nieuwe vriendin zijn die uitgespeeld wordt. Uiteraard denkt ze gedurende de lovebombing fase dat ze in een sprookje leeft. Ze denkt dat zo’n narcist nooit kan doen wat het slachtoffer zegt dat hij zou doen.
Dus ben jij de schuldige, de verantwoordelijke voor alles en zou je je moeten schamen.
En dan denk je er toch niet op om zo iemand te vergeven.
De sprookjesachtige relaties van de narcist.
Die nieuwe vriendin speelt ter goede trouw de nieuwe moeder. Zo kom je ongewild beiden in een concurrentie te staan waar hij van profiteert. In andere teksten noemen we dat triangulatie.
Om haar te bewijzen zal ze “de slachtoffermoeder” graag incapabel noemen om voor de kinderen te zorgen. Alhoewel die relatie alleen enkele maanden oud is, wordt die dan als stabiel beschouwd bij instanties. Die instanties kunnen dan het dossier afvinken als opgelost.
Is dat een raar verhaal voor iemand die dat niet meegemaakt heeft? Om het anders te zeggen voor ervaringsdeskundigen zijn dat inspirerende verhalen. Het laat niet alleen het patroon herkennen. Het is ook de erkenning dat de nachtmerrie waarin je leeft toch door andere slachtoffers erkend wordt.
Ook op mijn chats krijg ik te horen dat zo’n verhaal geleefd wordt bij verschillende personen.
Leugens over de moeder.
Stel dat je regelmatig hoort dat de ouder die wordt uitgestoten. De narcist brainwasht het kind met leugens over haar moeder. De moeder zorgt voor een gsm, maar de vader verbiedt hem te gebruiken. Dat komt regelmatig terug.
Dan denk je dat het niet waar is dat je kind niet wil reageren. Het is duidelijk dat het kind niet mag reageren. Bij honderden gevallen hoor je dan dat het kind uiteindelijk toegegeven heeft dat het niet mocht. Dit gebeurt vooral uit angst.
Ik hoor het in de verhalen dat meestal het slachtoffer enige rust verwacht als de narcist een nieuwe vriendin heeft. Ze denken dat ze dan in elk geval verlost zal zijn van de ellende.
Maar als de narcist het kan gedaan krijgen, zal hij haar uitspelen als zijn handlangster. Zij moet je nog meer het gevoel geven dat je minderwaardig bent.
Die nieuwe vriend(in) als hij of zij er enigszins in slaagt, zal, jou aanvallen zodat je blijft je verdedigen. Denk je dat dan het moment is om je ex-narcist alles te vergeven? Zie je dat hij met succes zijn leugens verkondigt? Neen, dat is het vooral het moment voor zelfvergeving dat je ooit zo’n jerk in je leven hebt toegestaan. Zelfvergeving om je schuldgevoelens te stoppen is dan nodig.
De spijt oproepende narcist.
Vanuit mijn ervaring hoor ik zo dikwijls zeggen dat ze zo’n spijt hebben. Ze hebben spijt dat ze die man ooit hebben toegelaten in hun leven. Dat ze spijt hebben dat daardoor hun kinderen die man hun vader moeten noemen.
Velen willen naar de andere kant van de wereld gaan, zo ver mogelijk weg van hem.
Dan staat men verwonderd dat die wanhoop waar de narcist zijn slachtoffer toe brengt tot suïcidaal denken leidt. Maar dat is juist de bedoeling. De narcist geniet van de manier hoe hij een ander kan vernietigen en overwinnen.
Velen die nu slachtoffer zijn hebben het gevoel dat ze kapot gaan, maar houden net stand omwille van de kinderen. Ze weten niet wat ze kunnen doen. Als ze een klein netwerk hebben gevonden die ze kunnen vertrouwen hebben ze toch dat gevonden dat hen recht houdt.
Er is immers geen enkele jeugdzorg die preventief zal handelen. Als gezond persoon wil je niet wachten tot je kinderen getraumatiseerd zijn. Om te beginnen kun je kennis opdoen van wat andere ouders ervaren. Je kunt ook leren hoe ze resultaten boeken met hun kinderen.
De verdrietige narcist.
De narcist weet perfect over te schakelen naar het grote verdriet, in een sociaal aanvaarde show. En voor je het weet gaat de emotionele mishandeling verder ten koste van de kinderen.
Wat denk je dat je dan zin hebt om je ex te vergeven? In de richting van de kinderen worden alleen maar slechte dingen over hun moeder gezegd.
Neen, dat is het vooral het moment voor zelfvergeving dat je ooit zo’n jerk in je leven hebt toegestaan. Zelfvergeving om je schuldgevoelens te stoppen is dan nodig.
Wat denk je dat je zin hebt om te vergeven als je kinderen doodsangsten moeten uitstaan?
Er zijn weinig tips hoe je daar mee om gaat. Het is een verschrikkelijke toestand. Geheel het zorgcircuit, de politionele diensten en juridische diensten zijn hier niet op voorbereid.
Zelfs voor je eigen familie. In het geval dat het een vader of stiefvader is tegenover zijn dochter. Je eigen moeder wordt voor je ongeloofwaardig. Immers hoe ingewikkelder de narcist zijn spel kan spelen, hoe meer plezier hij er aan beleeft.
Het is niet ongelofelijk dat dit gebeurt als je tientallen verhalen daarover hoort, en je het zelf hebt meegemaakt. Je kunt er niet bij dat je kinderen die werkelijkheid meemaken en zo angst werd aangedaan.
Je moet zien dat je niet aan de pijn ten ondergaat. Je voelt wel de pijn van je eigen kinderen. En je weet helaas niet of het beter wordt. Narcisme verdwijnt niet met de tijd, integendeel het wordt erger.
Dus je kunt niet lijdzaam toezien hoe dit slecht afloopt, want het enige licht dat zal van jou komen. En dan dien je te zorgen dat je klaar staat. Je moet doorgaan met je leven en wat er van overblijft.
Je dient er zoveel mogelijk van te maken. Mocht de situatie zich voordoen, dan ben jij de vrouw die rechtop staat.
Daarom zijn we er voor jou om te helpen, te dragen. Samen, jou pijn te erkennen. Met jou te hopen, en te geloven dat het niet voor niets zal zijn. Dat we je getuigen zijn.
Je hoeft dus niets los te laten, niets te vergeven. Niet te geloven dat je gek bent, ook al heb je het honderden keren moeten horen van de narcist. Zijn beïnvloeding van de mensen om je heen kan eng zijn. Daardoor gaan ze op een bepaalde manier naar je kijken en je benaderen.
Misschien ga je je terugtrekken, want je bent dit gedoe kotsbeu. Een kleine beetje waardering van een paar vertrouwde vrienden is dikwijls voldoende om niet in elkaar te zakken van verdriet.
Je kunt me niet kraken, want ik ben een heel sterke vrouw.
Het grote misverstand over vergeven is dat je dat voor de ander doet. Er is een misvatting dat je diens gedrag ermee goedkeurt. Of mensen denken dat het verzoening inhoudt. Zelfvergeving doe je om je schuldgevoelens te stoppen is dan nodig.
Het is haast onmogelijk om te vergeven dat wel. In alle geval kun je het aan niemand opdringen. Sommigen kunnen dat, en zeggen daarmee ik heb het overleeft, jouw misbruik. Je hebt mij niet gekraakt.
Maar het is zo goed als onmogelijk als het je kinderen blijft treffen. Je kunt het jezelf wel vergeven dat je ooit verliefd was op zo’n man. Inderdaad je kon het niet weten.
Waarschijnlijk waren er veel narcistische tendenzen in je ouderlijk huis. Niemand heeft je ooit gewaarschuwd voor het bestaan van narcisme. Maar dat is zeker het geval.
En dat zelf – vergeven is jezelf bevrijden van de bakstenen die een ander doelbewust in jouw rugzak heeft gestopt.
Zelfvergeving doe je alleen voor jezelf.
Je zelf niet vergeven en je blijvend de schuld geven is drinken van vergif.
Je wordt echt rustig als je het jezelf vergeeft. En daar is de ho’oponopono techniek echt geschikt voor.
Je had nooit gedacht dat mensen zo konden zijn. Niemand had je daarvoor verwittigd. En voor de lovebombing ben je gevallen. Hoewel ook in die fase eigenaardigheden voorvielen. Je luisterde niet vol zelfvertrouwen naar je buikgevoel.
Ik heb ook nog enkele tips volgens de situatie. Ik ga die alleen adviseren in een persoonlijk gesprek. Zo zorg ik ervoor dat een narcist daar niet op kan inspelen.
Kan ik een antwoord krijgen op de vraag of je ooit een relatie gehad hebt met een narcist?
Als je dat wenst en jezelf er door geen gevaar loopt, laat ons iets daarover weten in de commentaarsectie hieronder. Hoe heb je kunnen breken met die persoon? Dat is een geweldige manier om elkaar te helpen in deze gemeenschap.
Maar als je verkiest dat te delen met mij persoonlijk, kun je dat doen. Vriend me op Facebook en stuur een persoonlijk bericht. Ik ga dan in op al je vragen. Het is geen therapie of coaching sessie. Ik luister naar je verhaal en kijk of we daar klaarheid in kunnen krijgen. De link vind je in het menu.
Ook als je genoten hebt van deze inhoud. Je wilt voorkomen dat deze narcistische personen je leven gaan domineren. Dan zorgen we er voor dat je goede vrienden gaat maken.
We zullen je een ton aan verbazingwekkende middelen aanreiken. Deze zullen je helpen door elke fase van herstel van misbruik door een narcist. Iedereen wenst uiteindelijk te bouwen aan een warme gezellige thuis.
Hoe kunnen we onze trauma’s echt helen? (taak)
Kijk naar binnen, in jezelf.
Met liefde …
Dit betekent het herkennen van het ware doel van trauma dat in ons opkomt. Het is het glorieuze CORRECTE signaal. Het laat ons weten dat een aanpassing nodig is om weer gezond te worden. Dit is net als de slijpmachine, het druipende dak en de pijnlijke fysieke wond.
Kun je je voorstellen dat deze signalen niet aanwezig waren en we wisten het niet? Zijn ze geen vermomde zegen?
Dus in plaats van onze slechte gevoelens te veroordelen, te demoniseren en te belasteren, kunnen we onze gevoelens met liefde accepteren. We moeten onze gevoelens met liefde accepteren.
Herhaal na mij deze uitspraak eerst – “Ik haat mijn negatieve emoties”. Als je al een bloeier bent, weet je dat je daar niet eens heen zult gaan. Je zegt dat tegen jezelf …
Oké, als je dit zei – hoe voelde het in je lichaam?
Wees heel eerlijk.
Zeg tegen jezelf: “Ik zegen en accepteer dit gevoel. Nu kan ik glorieus naar binnen gaan om dit trauma vast te houden. Ik kan het voelen, op te laden en los te laten. Ik kan het Licht binnen te brengen. Hierdoor kan dit genezen. Ik kan verder gaan dan dit pijnlijke patroon. Ik kan naar de volgende hoogste en vrijere versie van mezelf gaan.”
Hoe voelt dit in je lichaam?
Oké, ik wil dat je naar beneden scrolt en schrijft wat deze uitspraken bij jou teweeg brachten.
Zoals ik je keer op keer vertel. Als je wilt genezen van narcistisch misbruik, moet je uit je hoofd en in je lichaam komen. In je lichaam kun je gaan helen. Het is de enige manier
Hoe denk je dat we in de eerste plaats in deze puinhoop terecht zijn gekomen? Ik beloof je dat het kwam. We waren volledig uit ons lichaam en NIET geïntegreerd. Er was niemand thuis!
Begrijp je wat het tegenovergestelde van integratie is? Het is desintegratie … wat precies is wat narcistische mishandeling is. Het is tijd om dat te beëindigen!
En we kunnen het beëindigen, we hebben de supertools. We hebben de methode. We zijn allemaal gecodeerd in ons DNA om echt te genezen.
Het is tragisch dat we zijn geprogrammeerd door de samenleving en onze opvoeding.
Maar we kunnen je helpen er weer verbinding mee te maken, net als wij en talloze mensen in deze gemeenschap.
Deze mensen en mijn vorige zelf, zoals jij, waren doodsbang om naar binnen te keren. Maar we ontdekten toen dat als we op de juiste manier naar binnen keerden deden dat de opluchting onbeschrijflijk was. We vroegen ons af waarom we het in hemelsnaam niet eerder hadden gedaan.
Ik beloof je dat de meeste mensen, zelfs bij hun eerste verschuivingsproces, een gevoel van somatiek voelen. Ze ervaren opluchting, hoop en liefde voor zichzelf. Dit gebeurt zelfs als mishandeling en trauma alles zijn wat ze ooit hebben gekend. Dit is het gevolg van het naar binnen keren op de juiste manier.
Maar je moet het echt persoonlijk ervaren om te weten dat wat ik zeg waar is.
Gelieve mij niet te contacteren als je geen inlevingsvermogen hebt.
Dit artikel is niet bedoeld om te diagnosticeren of een gids te zijn voor zelfdiagnoses. Het enige doel van dit artikel is strikt voor leerzame doeleinden. Mijn doel is om de lezer te laten nadenken om schadelijke individuen beter te vermijden.
Als je dankzij deze post meer inzicht hebt gevonden in zelfvergeving, vergeet dan niet om te reageren. Geef commentaar en deel het bericht.
Zoals altijd kijk ik ernaar uit om jouw opmerkingen en vragen hieronder te beantwoorden.
Verdiep je begrip van narcistisch misbruik en zelfvergeving
- Welke ervaringen heb jij gehad met een narcist en hoe ben je daarmee omgegaan?
- Hoe voelde je je bij het uiten van de uitspraak “Ik haat mijn negatieve emoties”? En hoe reageerde je bij het uitspreken van de zegenende uitspraak? Laat het me weten in de comments hieronder.
- Hoe voelde het om te accepteren dat het trauma in jouw leven een pad naar genezing kan zijn?
- Hoe denk je dat we in de eerste plaats in een relatie met een narcist terecht zijn gekomen?
- Hoe voelde je je toen je voor het eerst naar binnen keerde en deed dat je opluchting brengen?
Laat me weten wat deze vragen en uitspraken in je teweegbrengen in de commentaarsectie hieronder!
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie