Therapeutisch dagboek schrijven voor herstel

Ben je in therapie om te herstellen van een slechte ervaring en zou je sneller meer vooruitgang willen zien? Welnu, welkom op deze blog. Hier onderzoeken we verschillende manieren om de effectiviteit van trauma schrijftherapie te stimuleren. We bespreken ook hoe een therapeutisch dagboek kan worden geschreven.

We hebben het ook over professionals in het gebied van geestelijke gezondheid. Zij verlenen diensten die je kunnen helpen. Deze diensten kunnen jouw herstel van trauma optimaliseren. Je gaat in dit artikel iets leren dat je direct kunt gebruiken.

Voor deze aflevering ga ik te rade bij Kate Thompson, een existentiële psychotherapeut met een privépraktijk in Boulder. Kate heeft het boek “Therapeutic Journal Writing: an Introduction for professionals and co-edited books” geschreven. Ze heeft ook “Expressive Writing in Counseling and Health“, “Writing Routes” en “Writing Works” mede-geëdit.

Kate biedt ook workshops aan over het gebruik van expressief schrijven, journaling, bibliotherapie en poëzie. Via Google kun je ook schrijftherapeuten vinden in Nederland en België.

Korte beschrijving van het schrijven van therapeutische verhalen in een dagboek

Hoe omschrijf je Therapeutisch Dagboek schrijven?

Schrijven is een heel belangrijk proces. Je kunt veel therapeutische technieken gebruiken voor het schrijven van persoonlijke verhalen. Wat ze allemaal gemeen hebben, is het 3-fasenproces dat ik aanbeveel:

1. Schrijven.

2. Lezen.

3. Schriftelijk reflecteren.

Dus je vraagt mensen eerst om iets te schrijven, wat bijvoorbeeld een niet-verzonden brief kan zijn. En dan nodig je ze uit om terug te gaan en te lezen wat ze hebben geschreven. De laatste stap is een uitnodiging. Het is om daarop een ander stuk te schrijven dat begint met: ‘Als ik dit lees, merk ik. . .”

Wij laten ons niet het zwijgen opleggen: veerkrachtig omzeilen van online censuur (AI rapport)

Waarom deze specifieke vorm?

De eerste stap lijkt voor de hand liggend. Maar waarom zou je dan lezen wat je hebt geschreven? Herlees het en schrijf opnieuw over het proces van het lezen ervan.

Voor sommige mensen kan schrijven een rechtstreekse toegang tot de psyche zijn. Als het daar erg donker of pijnlijk is, moeten ze daar iets mee te maken hebben. Catharsis is slechts de eerste fase.

Er moet een periode van bezinning volgen. Herlezen, en dan schrijven over de ervaring van het lezen, biedt een manier. Dit is een manier om te beginnen met het inpassen van wat in eerste instantie is geschreven.

En het inpassen van traumatische ervaringen is zo’n groot deel van waar traumaherstel om draait.

Welke soorten schrijven kun je gebruiken voor traumaherstel?

Er zijn zoveel soorten schrijven die kunnen worden gebruikt. Voor traumaherstel raad ik aan om op dezelfde manier te beginnen als bij traumatherapie. Dit is niet door over het trauma te praten.

Het kan lang duren om op dat punt te komen. Zelfs als je weet dat er iets is om aan te werken, en je weet wat het is. Ik denk dat het altijd nuttig is om te beginnen met schrijven over het heden. Dus de ervaring uit het verleden zal altijd worden gecompenseerd door het heden.

Dus je hoeft mensen niet te laten verkrampen. Ze kunnen een verhaal schrijven over wat er is gebeurd en hoe ze zich voelen en erover denken. Voor een traumatherapeut is dat interessant omdat dat erg triggerend kan zijn. Te veel triggers moet je wel vermijden als je schrijven gebruikt als zelfgenezing. Dus kun je veel pauzes inlassen.

Je kunt echter met elk type schrijven beginnen.

Bijvoorbeeld, misschien een soort lijst. Ik zou bijvoorbeeld kunnen vragen: “Wat voelt nu veilig?” Soms is het schrijven helend. Het kan gewoon een lijst van indrukken of woorden zijn. Schrijven over de ervaringen van de zintuigen in het heden is altijd aarding.

Later, als ze het trauma zelf dichterbij komt, kun je beginnen met te schrijven over:

“Wat voelt veilig in die periode waarin het trauma plaatsvond?”

Als dat comfortabel wordt, kunnen ze op een bepaald moment iets directer over het trauma schrijven. Er is een fantastische dagboektechniek. Deze techniek maakt gebruik van dialogen. Daarbij laat je mensen vanuit verschillende delen van het zelf schrijven.

Dus uiteindelijk zou iemand een dialoog kunnen schrijven. Deze dialoog zou plaatsvinden tussen zijn huidige zelf en dat jongere zelf. Het jongere zelf heeft het trauma ervaren en sindsdien geen stem meer gehad.

Of een andere geweldige techniek is om een niet-verzonden brief te schrijven. Soms kan een brief aan een ander deel van dezelfde persoon worden geschreven. Het kan bijvoorbeeld heel helend zijn om te schrijven naar het deel dat het slachtoffer was van het trauma.

Of soms is het handig om een niet-verzonden brief aan iemand anders te schrijven.

Er zijn twee regels voor niet-verzonden brieven.

De eerste regel is, als je naar iemand anders schrijft dat je het nooit verstuurt. Omdat het erg verleidelijk is als je het allemaal hebt opgeschreven om dat toch te doen.

Je hebt de vrijheid om de hele waarheid te zeggen. Dit kan wanneer je vanaf het begin weet dat je het niet gaat sturen. Je hoeft je dan geen zorgen te maken over de andere persoon. Anders weet ik dat ik me zou inhouden.

Dat is de andere regel van niet-verzonden brieven:

beloof jezelf zo open en eerlijk mogelijk te zijn, hoe dat er ook uitziet. Hoe onaangenaam dat ook mag zijn. Omdat sommige mensen dan zullen zeggen: “Ik ben geen boos persoon.” Of “Ik ben geen gemeen persoon.” Maar er is een deel van het zelf dat die dingen moet zeggen.

We hebben dat allemaal in ons, momenten waarop onze waarheid iets is dat boos of gemeen klinkt.

Soms kan het heel bevrijdend zijn om dat te kunnen schrijven. Sommige mensen kunnen echt dingen opschrijven voordat ze ze kunnen zeggen of zelfs erkennen

Het is niet nodig om regelmatig te schrijven, of voor een bepaalde tijd.

Mensen in groepen kunnen vaak heel kort schrijven, want zelfs in drie minuten kan er iets gebeuren.

Mensen zeggen tegen zichzelf dat ze geen tijd hebben om een dagboek bij te houden. Maar je merkt dat ze wel tijd hebben om 5 of 10 minuten door Twitter te bladeren. Als iemand zegt dat ze geen tijd hebben om te schrijven vraag ik altijd “Wel, hoeveel tijd heb je?” Je kunt immers in drie minuten iets van waarde creëren. Weet je, dan staan mensen vaak versteld.

Een andere mythe die mensen hebben is, dat in een dagboek schrijven elke dag zou moeten worden gedaan.

Anders werkt het niet. Wat natuurlijk niet waar is. Als je maar 5 minuten kunt doen, doe dan 5 minuten. Het hoeft niet elke dag 30 minuten om vier uur ‘s ochtends te zijn. Wat je hoeft te begrijpen is dat schrijven in een dagboek erg flexibel is.

Lijsten zijn erg interessant.

Je kunt veel dingen op een rijtje zetten. Het neemt de druk weg om een verhaal te moeten schrijven. Soms heb je nog geen verhaal.

Je kunt een lijst van mensen maken, zoals mensen die belangrijk voor je zijn geweest in je leven. Lijstjes met rollen die iemand speelt. Je kunt beginnen met een lijst en dan altijd een stukje toevoegen zodat het steeds dieper en dieper gaat.

Welke Artikelen Geven Concrete Stappen – en Welke Niet?

Sommige studenten kunnen gewoon niet leren omdat ze een enorm trauma hebben die in de weg staat.

Het is dus niet automatisch dat iemands schrijfstem vermengd geraakt met het trauma. En zoveel schrijven vereist het vermogen om je stem te vinden, diep te kijken en waarheidsgetrouw te spreken.

Lezen is ook moeilijk wanneer een trauma dat vermogen om andere verhalen op te nemen heeft verbroken. Een van de dingen die ik leerde, was dat wanneer mensen getraumatiseerd zijn niet willen lezen en studeren.

Schrijven is echter heel nuttig en effectief voor hen. Omdat ik uit eigen ervaring wist dat schrijven soms makkelijker was of eerlijker aanvoelde dan spreken.

Er is nu Therapeutic Writing Institute waar je een opleiding kunt volgen.

Als je begint met dagboek schrijven is het belangrijk GEEN gedateerde schriften te hebben. Gebruik schriften waar je niet gestraft wordt als je een dag mist. Er is iets heel bestraffends aan die gedateerde boeken, als je ze niet elke dag invult. En als je die eenmaal achter je hebt, helpt het als je een junk bent voor kantoorbenodigdheden.

Misschien heb je een oude droom om schrijver te worden, maar er is een nadeel als je literatuurstudie wilt doen. Het wordt je heel duidelijk gemaakt dat er deze ‘groten’ zijn. Dan ben jij er ook. Er is geen tussenweg. Dus jouw rol is om de groten te lezen en te waarderen.

Er zit een trauma in dat bericht. Wat een manier om de geldigheid van je stem weg te nemen. Het is alsof het idee dat je zelf misschien iets te zeggen hebt, niet belangrijk is!

De moderne literatuurperiode begon in 1830 en eindigde rond 1930. En toen was het allemaal voorbij (lacht).

In het rijk van de therapie en psychologie word je geleerd om jezelf buiten je schrijven te houden. Je moet namelijk objectief blijven. Het is dus altijd bevrijdend als je in de eerste persoon kunt schrijven.

Wat is therapeutisch schrijven van verhalen?

Wat is er precies helend aan het schrijven van dagboeken en persoonlijke verhalen?

Ik denk dat het grotendeels gaat over het hebben van een heel diep gesprek met jezelf. Echt diep naar jezelf luisteren. Maar ook jezelf toestemming geven. Zien dat wat je ook schrijft een deel van jou is. En dat is allemaal goed en acceptabel. Je weet dat je bestaat als je schrijft.

Als je trauma meemaakt kan je zo vervreemd zijn dat je niet zeker meer weet of je bestaat.

Je hebt vaak ervaringen gehad waarin je werden behandeld alsof je geen mensen was. Je weet natuurlijk dat je bestaat, maar je * voelt * niet altijd dat je bestaat. Wat een mooie manier om te werken aan het helen van die kloof.

Bij veel mensen is hun stem weggenomen, omdat ze het misschien aan iemand hebben verteld en niet zijn geloofd. Of misschien is hun verteld dat ze nooit iemand over hun ervaring mogen vertellen. Denk aan de manier waarop schaamte iemands stem wegneemt. Dit is een manier om die stem terug te vinden en dat deel van hun stem terug te vorderen.

Bosnische vrouwen die systematisch waren verkracht in de Balkanoorlog konden niet meer praten. Voordat ze konden spreken, konden ze beginnen met schrijven, slechts een paar woorden tegelijk.

Het seksuele geweld in Bosnië was specifiek bedoeld om de hele gemeenschap te vernederen. Het creëerde afschuw en schaamte. Dit werd gedaan om hen het zwijgen op te leggen.

Veel van de vrouwen konden er niet over praten of hun familie zou hen afwijzen. Het was letterlijk onuitsprekelijk.

Ik zou willen dat je over jezelf kunt schrijven!

Misschien kun je het achteraf niet direct lezen. Misschien wil je er niet bij zijn als iemand anders het leest. Maar na een tijdje ga je luidop kunnen lezen wat je hebt geschreven.

Als je trauma beschouwt als een breuk in het verhaal, kun je schrijven gebruiken om het verhaal te herstellen. Er is de traumatische gebeurtenis, en toch is dat niet het einde van het verhaal. Want als je erover kunt schrijven, zit je er in zekere zin niet meer in vast. Je kunt het vanuit een ander perspectief gaan bekijken.

In mijn ervaring hoort bij het genezingsproces dat je een verhaal kunt vertellen over wat er is gebeurd. Het helpt om er een soort van betekenis aan te ontlenen. Dus dan is er een nieuwe manier om met de ervaring om te gaan.

Je kunt mensen in de derde persoon laten schrijven. Dat kan in plaats van in de eerste persoon. Het schept een stukje afstand. Spreken over “haar” of “zij”, zoals in “Dit is haar overkomen”, kan iemand helpen om uit het trauma te stappen.

Aan de slag met Therapeutisch dagboek schrijven

Begin je met het schrijven van een therapeutisch dagboek? Dat kan helpen bij het genezen van trauma. Je hebt geen therapeut nodig. Je kunt dit zelf doen.

Als iemand dit zou benaderen zonder een therapeut, zou ik zeggen dat ze moeten letten op wat ze kunnen verdragen. Ik stel mensen vaak voor dat ze 10 minuten schrijven en dan stoppen.

Daarna kunnen ze verder. Het nemen van een pauze om te beoordelen of ze klaar zijn om verder te gaan helpt hen. Dit zorgt ervoor dat ze voor zichzelf kunnen zorgen in het proces.

Wat zijn enkele bronnen die je zou aanbevelen?

Er zijn enkele echt goede boeken die ideeën bieden om aan de slag te gaan. Hier zijn een paar van mijn favorieten:

Het nieuwe dagboek – Tristine Rainer

Schrijven als een manier van genezing – Louise de Salvo

Dagboek voor het Zelf – Kathleen Adams

De dagboekladder

Er is ook de dagboek Ladder. Deze is gemaakt door Kay Adams. Het is een zeer systematisch opgebouwde manier. Hiermee kun je vooruitgang boeken met het schrijven van therapeutische verhalen.

Het begint met oefeningen die alleen zinsstammen en lijsten gebruiken, en het gaat geleidelijk helemaal verder naar vrij schrijven. De ladder is erg gestructureerd. Je gaat door met verschillende oefeningen wanneer je klaar bent om de ladder op te gaan.

In dagboektherapie eindigen ze waar de meeste mensen beginnen – met vrij schrijven.

Het is interessant het idee om een structuur te hebben rond iets wat eigenlijk een behoorlijk zelfgestuurde interne verkenning is. Het lijkt erop dat dat zou helpen het proces te beheersen. Deze methode zou nuttig zijn bij het omgaan met trauma.

Zet Je Pen in Beweging: Vijf Vragen voor Jouw Schrijfreis

Wat is de belangrijkste emotie die je voelt wanneer je terugdenkt aan je ervaringen?
Hoe zou je jezelf beschrijven in één zin op een dag waarop je je krachtig voelt?
Wat heeft je vorig jaar geholpen om te groeien, zowel persoonlijk als emotioneel?
Welke schrijftechnieken zou je willen uitproberen om je gevoelens beter te uiten?
Heb je ooit een ervaring gehad waarbij schrijven je heeft geholpen om een nieuwe perspectief te krijgen? Deel je verhaal!

Wat je in je dagboek schrijft, mag privé blijven. Wil je toch een zorgvuldig gekozen ervaring met andere lezers delen? Lees hoe je een getuigenis schrijft in jouw eigen woorden, met aandacht voor jouw grenzen en privacy.

Welke kleine stap past vandaag bij jou?

Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.

Sta even stil bij deze vraag:

Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?

Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.

Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.

Vind jouw volgende stap

Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.

Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.

Herkenning en uitwisseling

Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.

Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.

Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.

Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis

Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.

We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.

Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.

We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.

Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?

We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.

Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.

Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.

Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.

Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)

update : 09102026

Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.

Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com