Onveilige hechting en de impact op kinderen

Vandaag op 9 augustus 2022 wordt L. 4 jaar. Zijn mama mag hem alleen maar gedurende 1u 30 zien vandaag. Dit is ondanks dat ze afgelopen jaar absoluut haar best heeft gedaan. Ze was er voor haar 3 kinderen. Zijn justitieassistente is iemand die al regelmatig op de vingers is getikt voor het onzorgvuldig schrijven van rapporten. Ook wij als ex-crisispleegouders hebben L. het afgelopen jaar niet meer mogen zien. Ze hebben beslist om al zijn banden die L. had door te knippen met ons. We vinden dat dit een onveilige hechting tot gevolg heeft bij L.

L. heeft ook zijn mama slechts sporadisch kunnen ontmoeten het afgelopen jaar. Zij drong daar stellig op aan en was daartoe in staat. Met de andere 2 kinderen heeft ze wel een band kunnen ontwikkelen. Dit is deels doordat de instelling waar het kind zich bevindt daar open voor staat. Het pleeggezin waar het andere kind thuis is doet ook de nodige inspanning.

Mijn vrouw (orthopedagoge) had vanaf de dag van zijn geboorte contact met L.

L. woonde bij ons vanaf zijn 10 maanden. Op aanraden van de plaatselijke jeugddienst kwam L. in ons gezin. Er is geen module bij pleegzorg Vlaanderen die toeliet dat L. langer dan 6 maanden bij ons bleef. Doordat we de Jo-lijn contacteerden kwam L. na 3 maanden onder de beslissing van de jeugdrechtbank.

L. werd in een instelling gestopt toen hij 19 maanden was. Op dat moment was er complete chaos ten gevolg van covid in de instelling. Leg dat maar eens uit zo’n beleid? Ja, we schreven naar de toenmalige minister en naar de jeugdrechtencommissaris zonder gevolgen.

Als baby moest hij overleven zonder zijn mama en papa. Hij had geen pleegouders, pleegzussen, en hondje Milan. Hij was in een overdrukke leefgroep van alle leeftijden. De groep was ook volledig overstuur en er was niet voldoende personeel.

We hadden gedurende 9 maanden een uitzonderlijk mooie ervaring met ons allen.

Zonder enig maatschappelijk onderzoek werden onze argumenten om L. bij ons te laten verder tijdelijk wonen zodat de band kon hersteld worden met zijn ouders van de tafel geveegd.

Toen de instelling weer mocht bezoek toelaten, mochten we L. mee op weekeind nemen en in de vakanties en dat verliep redelijk vlot. Het afscheid was wel met traantjes, maar telkens was hij uitzonderlijk happy wanneer hij ons weer mocht zien.

Net voor dat hij 3 jaar was werd L. bruusk overgeplaatst bij nieuwe pleegouders. Toen werd systematisch de bezoeken aan ons afgebouwd, met de korte pijn. Die korte pijn bezorgde l. een trauma-ervaring groter dan al wat hij voordien heeft meegemaakt. We moesten zogenaamd plaats ruimen voor het herstel en behoud van zijn band met zijn broers en zijn ouders. Je zaagt eerst de poten van onder een tafel door en dan ben je verbaast dat die omver valt?

En dit dient tot niets want zijn mama krijgt amper de kans om hem te zien. Dit laat zien dat organisaties, bedoeld om de relatie tussen ouders en kinderen te herstellen, vaak de gemakkelijke weg kiezen. Ze passen systematische oudervervreemding toe. Dit heeft onveilige hechting tot gevolg.

Onveilige hechting in de vroege kinderjaren heeft zware negatieve fysische en psychische risico’s in het later leven van een kind.

Waarschijnlijk zijn er wel uitzonderingen waar jeugdzorg wel leidt tot een veilige hechting. Waarschijnlijk hebben ze soms niet de middelen. Ze hebben mogelijk ook niet de scholing. Dit belemmert hen om ervoor te zorgen dat het kind een veilige hechting ontwikkelt met een zorgfiguur. Maar beweer dan niet dat dit in het belang van het kind is en dat het kind een stem heeft.

Ons gezin biedt al gedurende meer dan 9 jaar een warme thuis aan een ander pleegkind. Het pleegkind is een meisje en zij wordt dit jaar 11 jaar.

Ik ben benieuwd naar jullie commentaar. Ik hoop dat jullie enkele voorbeelden hebben. Heeft de aanpak geleid naar herstel in de band tussen kind en ouders? Of heeft het geleid tot een veilige hechting met een zorgfiguur?

Samenvatting van deze tekst

L. wordt vandaag 4 jaar oud. Zijn moeder mag hem slechts 1u30 zien. Dit gebeurt ondanks haar inzet voor haar drie kinderen.
De justitieassistente heeft kritiek gekregen voor slordige rapporten, en ex-crisispleegouders zijn buitengesloten. Dit heeft mogelijk geleid tot een onveilige hechting bij L.
L. verbleef 9 maanden bij de schrijver, waarbij een sterke band werd ontwikkeld.
Ondanks argumenten voor verlenging van het verblijf, werd L. in een instelling geplaatst tijdens een periode van complete chaos door Covid.
Na abrupte overplaatsing naar nieuwe pleegouders, werden bezoeken aan schrijver afgebouwd, wat een traumatische ervaring voor L. veroorzaakte.
Organisaties die ouder-kindrelaties zouden moeten herstellen, maken het zich gemakkelijk. Ze passen systematische oudervervreemding toe. Dit kan leiden tot mogelijk onveilige hechtingen.
Onveilige hechting op jonge leeftijd kan ernstige fysieke en psychische risico’s in latere kinderjaren veroorzaken.
De schrijver hoopt op voorbeelden van jeugdzorgsituaties. Deze situaties hebben tot herstel van de band tussen kind en ouders geleid. De schrijver biedt al meer dan 9 jaar een warme thuis aan een ander pleegkind.
Er zijn ook enkele nuttige links verstrekt voor verdere informatie over hechting en ouderlijkheid.

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.