In deze post zullen we de theorie van Bowlby uitleggen en de verschillende soorten gehechtheid die er zijn. We gaan ook dieper in op het concept hechting en hoe het invloed heeft op relaties.
De behoefte aan sociaal contact.
Een baby bij de geboorte heeft constant contact met volwassenen nodig, hij moet overleven. Volwassenen reageren op kenmerken van baby’s die beschermingsmechanismen in ons genereren. Als soort ontwikkelen we kenmerken die onze overleving bevorderen.
Het begin van communicatie.
Alvorens geboren te worden, heeft de foetus zijn oor al ontwikkeld. Het eerste akoestische contact is dat van zijn moeder.
Hij heeft een voorkeur voor de stem van zijn moeder. Haar stem kan veranderingen teweegbrengen. Bijvoorbeeld, het geluid van haar stem kan de hartslag van de foetus verlagen.
Een pasgeborene kan menselijke gezichten niet herkennen omdat hun gezichtsvermogen niet volledig is ontwikkeld. Hij is door middel van taal in staat om gezichten te begrijpen.
Tussen de gezichten, geeft hij de voorkeur aan die van zijn moeder. Baby’s koppelen hun stem aan je gezicht. Ze kunnen ook expressies imiteren, omdat ze een aangeboren aanleg hebben voor die van hun soort. Dit komt door de spiegelneuronen.
Verschillen tussen gehechtheid en gehechtheidsgedrag.
| hechting | gehechtheid |
| Het is een affectieve band. Het is interne en genetische aanleg. De link is relatief stabiel. | Zij zijn de zichtbare manifestaties. Het is heel intens en extern (gedrag). De intensiteit is afhankelijk van het individu en wordt geactiveerd door omgevingsstimuli.
Het kan afhankelijk van de context toenemen of afnemen. |
Vaststelling van gehechtheid en de verschillende stadia ervan.
Bowlby ontwikkelde de gehechtheidstheorie om de ontwikkeling van het kind uit te leggen. De baby doorloopt twee fasen: de vormingsfase en de manifestatiefase van het gedrag.
De ontwikkeling van gehechtheid is diepgaand. Het subject construeert via zijn gehechtheidsfiguren een model van de wereld en van zichzelf. Hieruit handelt hij, vooruitloopt o op de toekomst en bouwt zijn plannen.
| vorming van de hechting | Uiterlijke manifestatie | |
| 2 eerste maanden
De baby is gericht op mensen en signalen. Het is in staat om de moeder te onderscheiden. Het is een periode van aanpassing en vertrouwdheid met vormen, kleuren en ritmes. Sommige zintuigen blijven zich ontwikkelen. | 3-7 maanden
De baby reageert anders op de figuur van de gehechtheid omdat het de veiligheid garandeert.
De glimlach op dit figuur komt vaker voor dan bij andere mensen | 7-3 jaar
Het kind begint te bewegen maar behoudt de nabijheid van het figuur van de gehechtheid.
De figuur geeft je de beveiliging die je nodig hebt om de wereld te verkennen. |
Vanaf 3 jaar vormt het kind zijn relaties richting autonomie. Ze beginnen banden te vormen met gelijken. Het begint deze autonomie te claimen die de gehechtheid beïnvloedt.
“Een kind dat weet dat zijn gehechtheidsfiguur toegankelijk is. De figuur is gevoelig voor hun eisen. Dit geeft hen een sterk gevoel van veiligheid. Dit gevoel is indringend. Dit voedt hen om de relatie te waarderen en voort te zetten” (John Bowlby).
Soorten hechting.
De baby bouwt een mentaal kader op waarin herinneringen verwachtingen oproepen van het toekomstige gedrag van de moeder tegenover hem.
Bovendien helpt dit schema je om je eigen afbeelding te maken. Mary Ainsworth heeft door haar vreemde situatietechniek vier categorieën gehechtheid vastgesteld:
- Ontwijkend: het kind vermijdt de persoon die voor hem zorgt tijdens het samenzijn. Ze gebruiken hun moeder niet als een veilige basis, ze zoeken haar niet. Wanneer de moeder de kamer verlaat, behandelt ze een vreemdeling hetzelfde of soms positiever dan haar verzorger of gehechtheidsfiguur. Hij huilt niet wanneer hij zich losmaakt van zijn gehechtheidsfiguur.
Observatie in huis. De moeders waren ongevoelig voor de verzoeken van het kind. Kinderen maakten zich soms zorgen over de nabijheid van de moeder.
- Veilig: nabijheid en contact met de figuur van bijlage. Hij gebruikt zijn moeder als uitvalsbasis om te verkennen. Wanneer de moeder de kamer verlaat, neemt de verkenning af. Wanneer de moeder terugkeert, verblijden ze zich duidelijk.
Observatie in huis. Moeders zijn gevoelig en beschikbaar voor de verzoeken van de baby.
- Ambivalent: het kind verzet zich tegen de interactie en het contact met de verzorger, hoewel het nabijheids- en contactzoekgedrag vertoont. Wanneer hun moeder de kamer verlaat, voelen ze zich zo verloren dat ze niet in staat zijn om te verkennen.
Observatie in huis. De moeders hadden onbewust gehandeld. Ze waren warm en soms beschikbaar, en soms koud en ongevoelig.
- Gedesorganiseerd: de baby toont de grootste onzekerheid . Wanneer de moeder terugkomt, kunnen ze haar slaan om haar te kussen. Ze huilen hysterisch en zelfbeschadiging komt vaak voor. Ze kunnen de andere kant op kijken in de armen van hun moeder. Na 18 maanden kunnen ze controlegedrag vertonen, maar ze zijn misleidend.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees meer over hechting
