Ik weet niet of ik advies mag geven, want ikzelf heb veel verkeerde keuzes gemaakt.
Achteraf gezien had ik verschillende problemen. Ik vond mezelf niet waardevol genoeg. Ook wist ik mijn gevoelens niet te reguleren. Ik was verslaafd aan pleasen en had een gebrek aan zelfliefde en grenzen. Bovendien had ik slechte gewoonten. 5 jaar geleden zijn we narcisme.blog gestart met het doel consistent te leren. We willen oplossingen vinden voor de situaties waarin we terechtkwamen. Ook willen we onze kennis en ervaringen delen.
Enkele concepten hebben me enorm geholpen zoals innerlijk kindwerk, reparenting, egowerk en ademwerk.
Je weet dat ik deze concepten die je vindt op narcisme.blog in de groeitaken, dagelijks toepas. Dit is net als wandelen, met de hond spelen, zorgen voor Helena. Ook behoren moeilijke gesprekken met mijn vrouw en kinderen hiertoe. Toch heb ik nog veel werk aan mezelf te doen en val nu en dan terug. Maar dan zijn er de arendsvleugels van God/liefde om me op te vangen.
Ik had het geluk verliefd te worden op een vrouw die ik al 30 jaar kende. We delen veel dezelfde waarden en wederzijds respect hadden voor onze beslissingen. Ik kende haar wortels en zij de mijne. Op het punt gekomen dat we zelfliefde in de praktijk brachten, hebben we ruimte geschonken om verder te groeien. De communicatie zat goed.
Uiteindelijk besloten we de liefde in ons leven weer een kans te geven. Het was hard werken met een samengesteld gezin van 6 kinderen waaronder een pleegkind. We hadden veel tegenkanting van familieleden toen we het katholiek huwelijk van mijn vrouw nietig konden verklaren.
5 jaar geleden, na het ontdekken van wat narcisme was, kregen we beetje bij beetje de werktuigen. Deze werktuigen hielpen ons om intenser aan onszelf te werken.
Straks zijn we 10 jaar getrouwd en 13 jaar samenwonend. De warmte die ik samen ervaar, is nog nooit zo groot geweest. We hebben elkaars gezicht opgedolven om in elk aspect van ons leven samen te genieten. De bedoeling is ons verder in te zetten voor een liefdevolle samenleving. We willen ook weerstand bieden aan individueel en collectief egocentrisme.
5 jaar geleden startten mijn vrouw en ik met narcisme.blog terwijl ze aan het studeren was voor bachelor Orthopedagogie.
Ondertussen hebben we veel ervaringen gehad met ouderverstoting, traumaherstel, pleegzorg en met individueel en collectief narcisme. Ook wat het betekent vastzitten, zwart-wit denken, paranoia en gewoonten veranderen.
We hebben geleerd van de zelfgenezingsbeweging, van mensen in armoede, van mensen en kinderen in oorlog. Dagelijks leren we nog bij, en passen we toe wat helpt bij traumaherstel.
Sommigen onder jullie zullen nog niet begrijpen dat we mensen helpen. We helpen degenen die lijden onder narcistisch geweld. Dit gebeurt ook in Oekraïne en Gaza.
Ze zeggen: Geloof je al die propaganda, en ze hebben het uitgelokt! Maar mijn vrouw Annemie heeft geluisterd. Ze luisterde verschillende uren naar Afghanen, Iraniërs, Irakezen, Syriërs, Polen en veel Oekraïners. We hebben niet alleen geluisterd, maar ze ook daadwerkelijk gesteund. Sommigen steunden we met het behalen van een rijbewijs. We hielpen hen ook met het zoeken naar een huis, kleren voor hun kinderen, geld en maaltijden, en met vriendschap. We hebben heel veel liefde teruggekregen.
We hebben dus positie gekozen.
Soms was dit ingaan tegen de besparingsrondes van de regering zoals rond groepswerking. Maar meestal was dat gebruikmaken van weinig bekende mogelijkheden zoals met gerechtsdeurwaarders bij schuldbemiddeling.
Mijn vrouw doet dat ook al meer dan 35 jaar voor kwetsbare mensen. De laatste 9 jaar werkt ze als armoedeconsulente en orthopedagoge, waarvan het grootste deel Belgische kwetsbare mensen. Enkele mensen hebben we verloren, door zelfmoord, zoals voor Pascale hebben we zijn begrafenisdienst georganiseerd, omdat hij niemand had. Mijn vrouw heeft bezoeken gebracht in de gevangenis.
We hebben klachten neergelegd, juridische procedures gestart, soms gewonnen en verloren. Bovendien hebben al onze 6 kinderen en 3 kleinkinderen geholpen wanneer het nodig was. En de periode van corona was voor niemand van hen gemakkelijk. We hebben eenzame vrienden gehuisvest en maaltijden gemaakt op feestdagen en meestal maandelijks. We hebben wandelingen gemaakt met hen, en naar conferenties geweest van Samen Sterk, en ouders die een kind hebben verloren.
Waarschijnlijk heb ik nog veel niet aangehaald zoals ons engagement in De Lier, Brugge. Daar hebben we de sociale actie versterkt. Ik vertel dit niet om hoog van de toren te blazen. Diegenen die denken dat narcisme.blog een verdienmodel is hebben het niet begrepen.
We zijn verliefd op traumaherstel en hebben daar veel in geïnvesteerd.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie