Missen van het masker, het idee, het imago van de narcist!

Na het beëindigen van een relatie, kunnen we ons afvragen of we het juiste hebben gedaan door weg te lopen van de narcist. Onze geest en ego kan ons parten gaan spelen. Als het een relatief gezond einde is, weet je het. Er was en is nog respect. Er is een vorm van afsluiting. Je blijft zo vriendschappelijk als het kan. Tenslotte heb je een deel van je leven met hen gedeeld. Maar wat als je niet weet wie die persoon eigenlijk was? Had je alleen maar een illusie van de narcist en blijven er alleen onvervulde beloftes over waardoor je het gevoel hebt het masker te missen?

En ja, nostalgie kan ons doen afvragen of we *ze* missen of dat we de juiste keuze hebben gemaakt.

Wanneer het einde van de relatie echter traumatisch is – geen afscheid, uitsluiting, “ghosting”, vals spelen en/of geen afsluiting, kan dit ons in een sterkere traumaband haken. 

Nostalgie kan worden vervangen door tranen, angsten, woede en symptomen van PTSS. Nachtmerries kunnen komen. Je slaapt misschien niet.

Traumatische eindes * zullen * een persoon laten twijfelen aan wat ze verkeerd hebben gedaan. Je vraagt je af waarom je niet “goed genoeg” was? Of waarom de relatie zo tragisch is geëindigd.

“Als het een giftige relatie was, zal het een giftig einde zijn.”

Tekenen dat een relatie giftig is:

Een onvermogen om alleen te zijn.
Vermijdt groei na een relatie.
Problemen.
Gladstrijken of minimaliseren en een giftige positiviteit.
Emotionele onbeschikbaarheid.
Onveilige gehechtheid en de “push-pull”.
Ongehoord voelen.
Ongelijke machtsbalans.
Emotionele intimiteit wordt vermeden.
Altijd afgeleid of druk.
Basisbehoeften worden niet vervuld.

Egoïstisch of alleen zelf – investering.
Emotioneel onvolwassen.

Het is moeilijk om dingen objectiever te zien als je vecht tegen een narcistische uitsluiting, een traumatische binding, een moeilijk einde van een relatie die veel voor je betekende, of als je de “goede tijden” romantiseert.

Als tijdens de relatie je zelf je rode vlaggen deed zwaaien, je had enorme bedenkingen, zelfs als je ze probeerde te negeren, of het einde respectloos was of geen afsluiting bood, doe dan een stap terug. 

Je zult merken dat het nooit *hen* was die je hebt gemist, het was het *idee* van hen, en de “wat als”. Of het toch eens waar was wat ze zeiden en beloofden, die gedachte is een ernstig signaal.

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!