Jezus en de gemeentepolitiek in Hooglede
Naast “Wie is mijn naaste?”, rentmeesterschap en “heb je vijanden lief” zijn er nog heel wat woorden en beelden van Jezus die verrassend concreet naar gemeentepolitiek kunnen worden vertaald.
Belangrijk is daarbij dat je geen “christelijke gemeente” wilt opleggen, maar christelijke ethiek gebruikt als moreel kompas voor beleid dat er voor iedereen is.
Hier zijn volgens mij de sterkste aanvullingen.
- “Wat je voor een van de geringsten hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.” — Matteüs 25:40
Dit kan bijna een toetssteen voor sociaal beleid worden. Niet: hoe behandelen we de succesvolle meerderheid? Maar: wat gebeurt er met iemand die weinig macht heeft? Voor Hooglede betekent dat concreet: toegankelijk OCMW, automatische rechtentoekenning waar mogelijk, schuldpreventie, betaalbare vrijetijdsparticipatie voor kinderen, ondersteuning van mantelzorgers, aandacht voor mensen met een beperking en actief bestrijden van eenzaamheid. De politieke vertaling is krachtig: de kwaliteit van Hooglede meten we ook af aan het leven van de inwoner die het moeilijkst mee kan. - “Laat de kinderen tot Mij komen.” — Marcus 10:14
Dat gaat dieper dan kinderopvang. Jezus plaatst kinderen, die in zijn samenleving weinig maatschappelijke macht hadden, bewust centraal. Je kunt daar een Hooglede-principe van maken: bij grote beslissingen vragen we wat ze betekenen voor kinderen die hier in 2040 zullen leven. Dat vertaalt zich naar veilige schoolomgevingen, opvang, speelruimte, toegankelijke sport en jeugdbeweging, leerondersteuning, verkeersveiligheid en het beschermen van voldoende groene ruimte. - “De sabbat is er voor de mens, en niet de mens voor de sabbat.” — Marcus 2:27
Dit is bijzonder bruikbaar voor een visie op gemeentelijke dienstverlening. Regels zijn noodzakelijk, maar regels bestaan voor mensen — mensen bestaan niet om gemeentelijke procedures tevreden te stellen. Dus: eenvoudiger formulieren, één aanspreekpunt bij complexe dossiers, hulp voor digitaal kwetsbare inwoners, begrijpelijke brieven en een bestuur dat bij een probleem eerst vraagt: “Hoe kunnen we helpen?” in plaats van alleen: “Welke regel is hier van toepassing?” - De arbeiders in de wijngaard — Matteüs 20:1-16
Deze gelijkenis kun je voorzichtig gebruiken voor waardigheid van arbeid. Jezus doorbreekt er onze neiging om menselijke waarde uitsluitend te koppelen aan economische prestatie. Voor Hooglede kan dat betekenen: respect voor arbeiders, zelfstandigen, landbouwers, zorgverleners, vrijwilligers én mensen die tijdelijk niet kunnen werken. Een samenleving waarin alleen economische productiviteit bepaalt hoeveel iemand waard is, is geen christelijke samenleving. Werk verdient waardigheid, maar menselijke waardigheid begint vóór het werk. - “Aan hun vruchten zul je hen herkennen.” — Matteüs 7:16
Dit is bijna gemaakt voor behoorlijk bestuur. Geen politiek beoordelen op affiches, slogans of Facebookberichten, maar op resultaten. Worden schoolroutes veiliger? Vermindert leegstand? Zijn vergunningen eenvoudiger geworden? Bereiken sociale rechten de juiste mensen? Wordt open ruimte beschermd? Zijn gemeentelijke gebouwen energiezuiniger? Kunnen ouderen langer zelfstandig wonen? Je kunt hiervan zelfs een bestuursprincipe maken: ieder belangrijk beleidsdoel krijgt enkele publiek opvolgbare indicatoren. Politiek wordt zo minder een wedstrijd in woorden en meer een verantwoordelijkheid voor resultaten. - “Wie onder jullie de belangrijkste wil zijn, zal jullie dienaar moeten zijn.” — Matteüs 20:26
Dit is wellicht een van de krachtigste christelijke teksten over politieke macht. Een burgemeester, schepen of gemeenteraadslid krijgt geen mandaat om boven inwoners te staan, maar om hen te dienen. Dat betekent transparante besluitvorming, belangenconflicten ernstig nemen, inwoners antwoorden geven, fouten erkennen en oppositievoorstellen niet afwijzen omdat ze van de oppositie komen. Een mandaat is geen bezit. Het is geleend vertrouwen. - Jezus wast de voeten van zijn leerlingen — Johannes 13
Dit maakt hetzelfde principe nog tastbaarder. De meester neemt de positie van een dienaar in. Voor gemeentepolitiek kun je daar een heel eigen bestuurscultuur uit ontwikkelen: bestuurders moeten geregeld buiten het gemeentehuis aanwezig zijn — bij verenigingen, landbouwers, scholen, ondernemers, zorgverleners en buurten. Niet alleen wanneer er verkiezingen aankomen. Een mooi politiek principe zou zijn: “Besturen begint met aanwezig zijn.” - “Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.” — Matteüs 6:21
Dit kun je rechtstreeks verbinden met de gemeentebegroting. Een begroting is namelijk óók een moreel document. We kunnen zeggen dat kinderen belangrijk zijn, maar hoeveel investeren we werkelijk in hen? We kunnen zeggen dat verenigingen belangrijk zijn, maar wat blijkt daarvan uit onze keuzes? We kunnen zeggen dat klimaat belangrijk is, maar wat reserveren we ervoor? Laat mij uw begroting zien en ik zal u tonen wat uw politieke prioriteiten werkelijk zijn. - De gelijkenis van de talenten — Matteüs 25:14-30
Deze tekst kan een interessante tegenhanger zijn van solidariteit: christelijke politiek betekent niet passiviteit. Mensen krijgen talenten, mogelijkheden en verantwoordelijkheid. Voor Hooglede kan dat betekenen dat je ondernemerschap, opleiding, vrijwilligerswerk, verenigingsleven en initiatief stimuleert. De gemeente hoeft niet alles zelf te organiseren. Soms moet ze vooral ruimte geven zodat inwoners iets kunnen opbouwen. Solidariteit én verantwoordelijkheid worden zo twee kanten van dezelfde visie. - “Geef aan de keizer wat van de keizer is en aan God wat van God is.” — Marcus 12:17
Deze uitspraak biedt juist een argument tégen christelijk nationalisme of religieuze machtspolitiek. De gemeente behoort niet aan christenen. Ze behoort evenzeer aan de katholiek, protestant, moslim, vrijzinnige, agnost, atheïst en iedereen daartussen. Vanuit christelijke inspiratie kun je daarom juist de levensbeschouwelijke vrijheid verdedigen. Mijn geloof bepaalt hoe ik probeer te dienen; het geeft mij niet het recht anderen mijn geloof op te leggen. - “Zalig de vredestichters.” — Matteüs 5:9
Dit kan een lokaal democratisch principe worden. Niet conflict vermijden — politiek heeft meningsverschillen nodig — maar verhinderen dat verschil in vijandschap verandert. Dat betekent participatie voordat grote projecten vastliggen, bemiddeling bij buurtconflicten, overleg met landbouwers en omwonenden, luisteren naar jongeren en ouderen en respect tussen meerderheid en oppositie. Een gemeenteraad zou een plaats moeten zijn waar tegenstanders geen vijanden worden. - “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.” — Johannes 8:7
Politiek leeft steeds meer van publieke veroordeling. Eén fout, één uitspraak, één incident en sociale media eisen onmiddellijk een schuldige. Jezus’ reactie nodigt uit tot nederigheid. Dat betekent niet dat fraude, misbruik of discriminatie zonder gevolgen blijven. Wel dat beleid onderscheid maakt tussen verantwoordelijkheid en vernedering. Ook iemand die een fout heeft gemaakt blijft een mens. - “Ik was een vreemdeling en jullie namen Mij op.” — Matteüs 25:35
Dit geeft een duidelijke christelijke grondslag voor lokaal integratiebeleid. Een gemeente beslist niet over het federale migratiebeleid, maar wel voor een deel over wat er gebeurt wanneer iemand hier woont. Taal leren, deelnemen aan verenigingen, kinderen laten aansluiten bij sport, kennismaken met buren en verantwoordelijkheid opnemen horen bij integratie. Gastvrijheid hoeft daarbij geen grenzeloosheid te betekenen. Ze betekent: wie hier als mens voor ons staat, behandelen we als mens. - “Ik ben gekomen opdat zij leven hebben, en wel in overvloed.” — Johannes 10:10
Hieruit kun je een veel bredere visie op gemeentelijke welvaart ontwikkelen. Een goede gemeente is niet alleen financieel gezond. Mensen moeten er ook kunnen leven. Groen, cultuur, sport, speelruimte, ontmoeting, rust, verenigingen, veilige straten en een aantrekkelijk dorpscentrum zijn geen overbodige versiering. Economische welvaart moet uiteindelijk menselijk welzijn mogelijk maken. - Het verloren schaap — Lucas 15:3-7
Politiek kijkt gemakkelijk naar gemiddelden: 95 procent bereikt, dus uitstekend. Het evangelie stelt de ongemakkelijke vraag naar degene die niet bereikt werd. Wie verschijnt nooit bij gemeentelijke participatie? Wie vindt de digitale dienstverlening niet? Welk kind zit nooit in een vereniging? Welke oudere zien we nergens meer? Welke inwoner vraagt geen hulp terwijl hij er wel recht op heeft? Goed sociaal beleid zoekt ook degene die uit de statistieken dreigt te verdwijnen. - “Heb je naaste lief als jezelf.” — Matteüs 22:39
Hier zit uiteindelijk je volledige politieke filosofie in. “Als jezelf” is belangrijk. Niet jezelf vernietigen voor anderen, maar de belangen van anderen even werkelijk leren zien als je eigen belangen. Voor Hooglede betekent dat een evenwicht tussen persoonlijke verantwoordelijkheid en solidariteit, eigendom en algemeen belang, landbouw en natuur, economie en leefbaarheid, huidige inwoners en toekomstige generaties.
Daaruit zou ik zelfs zeven christelijk geïnspireerde bestuursprincipes voor Hooglede destilleren:
menselijke waardigheid boven status; dienstbaarheid boven macht; rechtvaardigheid boven onverschilligheid; verantwoordelijkheid naast solidariteit; rentmeesterschap boven kortetermijnverbruik; verzoening boven polarisatie; en hoop boven angst.
Ik presenteer mijn christelijke geloof publiekelijk niet als argument om religieuze macht te verwerven, maar juist als reden om christelijk nationalisme af te wijzen en democratie, menselijke vrijheid en inclusie te verdedigen.
Dat maakt ook voor Hooglede een interessante formulering mogelijk: “Ik wil geen christelijke machtspolitiek. Ik wil proberen christelijke waarden zichtbaar te maken in de manier waarop we macht gebruiken.”
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
Zie je een fout of heb je een vraag?
We doen ons best om de informatie op narcisme.blog zo zorgvuldig, correct en actueel mogelijk te houden. Toch kan er altijd ergens een fout, onduidelijkheid of verouderde informatie staan.
Merk je een onjuistheid op, heb je een inhoudelijke vraag of denk je dat bepaalde informatie moet worden aangepast? Laat het ons dan gerust weten via het daarvoor voorziene contactkanaal.
We bekijken meldingen zo zorgvuldig mogelijk en passen informatie aan wanneer daar een gegronde reden voor is. Ook verzoeken om bepaalde inhoud te corrigeren, aan te vullen of te verwijderen worden ernstig genomen en individueel beoordeeld.
Om je vraag efficiënt te kunnen behandelen, vragen we om dezelfde melding niet via verschillende kanalen tegelijk te versturen. Eén duidelijke boodschap met de link naar de betreffende pagina en een korte toelichting helpt ons het snelst verder.
Betrouwbare informatie, transparantie en respect voor onze lezers staan voor narcisme.blog centraal. Daarom waarderen we het wanneer je ons attent maakt op mogelijke fouten of verbeterpunten.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier!
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan. Like, comment en share!
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Je vindt de groeitaken bovenaan de blog. Kleine stappen, grote transformaties.
Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
Liefs Annemie en Johan Persyn-Declercq
Steun narcisme.blog door aankopen bij bol.