De avondbezinning van 28 mei 2025 is doordrenkt van symboliek, poëzie en religieuze gelaagdheid. Ze biedt ruimte voor stilte, lof, herinnering en verwachting. In het bijzonder staat deze editie in het teken van hemelvaart in een verscheurde wereld. Elke stap in deze liturgische reis draagt een gevoel van verwondering en diepgang.

Tegelijk roept ze vragen op. Niet om haar waarde te ondergraven, maar om haar spirituele kracht te verdiepen via een kritisch en humanistisch perspectief. Ze nodigt ons uit tot dialoog. Ze nodigt ons uit tot vertraging.

Bovendien nodigt ze ons uit tot het herwaarderen van verbondenheid met elkaar. Ze nodigt ons uit tot het herwaarderen van verbondenheid met het leven en met het mysterie van de hemelvaart zelf.

1. Schepping en adem – verbondenheid in tijden van verscheurdheid

Adem als theologisch en ecologisch symbool binnen een verscheurde wereld

Psalm 104 bezingt de adem van God als bron van leven. Dat beeld raakt diep. Deze gedachte raakt ons vooral wanneer we nadenken over hemelvaart. Dit is in een verscheurde wereld waarin de adem van de aarde zucht onder vervuiling, verwaarlozing en uitputting.

Die adem die leven geeft, herinnert ons er bovendien aan dat we onlosmakelijk verbonden zijn met de natuur. Het is de adem die mensen met elkaar verbindt, van generatie op generatie. De adem is niet alleen biologisch, maar ook spiritueel: een drager van ziel, geschiedenis en hoop. In elke ademtocht schuilt de uitnodiging om bewust te leven, te luisteren en te beschermen wat leeft.

Lied: Psalm 104 – gezang (107) Huub Oosterhuis
Alles wacht op U vol hoop
alle levenden vragen U om voedsel.
Neemt Gij hun adem weg zij sterven
en zij vallen terug in het stof.
Zendt Gij uw geest, zij worden herschapen –
Gij geeft de aarde een nieuw gezicht.

“De aarde behoort niet aan de mens, de mens behoort aan de aarde.” – Chief Seattle

Deze woorden nodigen ons ook uit om ons opnieuw te verhouden tot wat ademt. In een verscheurde wereld wordt daarom deze heroriëntatie dringender dan ooit.

2. Koningschap en verheffing – macht herlezen in een gebroken wereld

Macht en ongemak in de context van hemelvaart in een verscheurde wereld

Psalm 47 en Lucas 24 bezingen koningschap en verheffing. Maar hoe lezen we dat in een wereld die verdeeld en gewond is? Hoe begrijpen we macht wanneer autoriteit zo vaak leidt tot uitsluiting in plaats van verheffing? Macht wordt vaak gevreesd of bekritiseerd, juist omdat ze niet langer vertrouwenswaardig aanvoelt. In de context van hemelvaart in een verscheurde wereld krijgen deze begrippen een nieuwe betekenis. Ze worden niet gezien als bovenpositie, maar als dragende kracht.

Psalm 47 (NBV21)

Klap in de handen, o volken,
juich God toe met jubelzang:
geducht is de HEER, de Allerhoogste,
machtige koning van heel de aarde.
Volken dwong Hij voor ons op de knieën,
naties legde Hij aan onze voeten.
Hij koos voor ons een eigen land,
de trots van Jakob, het volk dat Hij liefheeft.
Onder gejuich steeg God omhoog,
De HEER steeg op bij hoorngeschal.
Zing voor God, zing een lied,
zing voor onze koning, zing Hem een lied:
God is koning van heel de aarde.
Zing een feestelijk lied.
God heerst als koning over de volken,
God zetelt op zijn heilige troon.
De vorsten van de volken zijn bijeen
in het gevolg van Abrahams God.
Zijn schildwachten zijn ze op aarde.
Hoog is Hij verheven.

klik op de afbeelding

De ware verheffing waarover gesproken wordt, is dan ook geen statussymbool. Het is het vermogen om mensen te dragen in hun kwetsbaarheid. Kortom het belichaamt hoop in tijden van crisis. Het blijft aanwezig waar anderen wegkijken.

Lucas 24, 46-53 (Hemelvaart – NBV21)

[In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:] ‘Er staat geschreven dat de messias zal lijden en sterven. Hij zal op de derde dag opstaan uit de dood. In zijn naam zullen alle volken worden opgeroepen om tot inkeer te komen. Dit is opdat hun zonden worden vergeven.

Jullie zullen hiervan getuigenis afleggen, te beginnen in Jeruzalem. Ik zend jullie wat mijn Vader heeft beloofd. Blijf in de stad tot jullie met kracht uit de hemel zijn bekleed.’
Hij nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief Hij zijn handen op en zegende hen. En terwijl Hij hen zegende, ging Hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel. Ze aanbaden Hem en keerden in grote vreugde terug naar Jeruzalem. Ze waren voortdurend in de tempel, waar ze God loofden.

Een hand die een touw vasthoudt, met stralen van licht die erachter zichtbaar zijn, symboliseert kracht en doorbreking.
info Kleine Momenten, Grote Impact

3. Zending en getuigenis – hemelvaart als opdracht in een verscheurde wereld

Hemelvaart als roeping in een verscheurde wereld

“Gij zult mijn getuigen zijn”, zegt Jezus. Hemelvaart is niet het einde, maar het begin van engagement. In een verscheurde wereld roept dit ons op tot actieve aanwezigheid, tot spreken, tot handelen. Getuigenis is geen passieve herinnering, maar een actieve vorm van betrokkenheid. Het betekent dat we ons laten raken door wat onrecht is. We sparen onze stem niet wanneer waarheid in het gedrang komt. In deze zending worden we geen toeschouwers van het goddelijke, maar medewerkers van gerechtigheid.

klik op de afbeelding

Andersgezegd, de opdracht om getuige te zijn, vraagt moed. Het betekent risico nemen, buiten de veilige muren van kerken treden, en kiezen voor compassie waar onverschilligheid lonkt.

info gevaarlijke cult van eindtijd

4. Verwachting en vrede – hoop als werkwoord in een wereld zonder rust

De Komende als beeld van gerechtigheid en vrede

De Komende belichaamt een verlangen naar een wereld die nog moet komen. Binnen het kader van hemelvaart in een verscheurde wereld staat deze figuur symbool voor hoop. Het gaat verder dan macht. Daarbij komt dat Hemelvaart staat voor een toekomst voorbij wanhoop. Verwachting is hier geen leeg wachten, maar een dynamische houding.

Het is alsgevolg een keuze om met vertrouwen te leven. Elke dag schep je daarom een stukje vrede. Het recht op aanwezigheid en veiligheid breid je uit naar wie vergeten wordt.

Hoop is kwetsbaar. Ze groeit traag. Maar ze is ook krachtig, want ze herinnert ons aan wat wél kan – zelfs in een verscheurde wereld.

info €1 per maand… geef je een Oekraïens weeskind

5. Gaza en Oekraïne – hemelvaart tussen puin en belofte

Liturgie en lijden: hemelvaart als spiegel voor onze tijd

Psalm 104, Psalm 47 en Lucas 24 klinken anders wanneer we ze horen naast de stemmen uit Gaza en Oekraïne. Hemelvaart in een verscheurde wereld betekent durven kijken naar wat onuitspreekbaar is.

Daarom confronteert het ons met de realiteit van lichamen onder puin. Het gaat over kinderen zonder toekomst. Het gaat ook over stilte die te luid is om te negeren. In die stilte spreekt een aanklacht én een uitnodiging tot herbegin.

klik op de afbeelding

Hemelvaart daagt ons uit om deze wereld niet op te geven. Om zelfs in de as van het geweld te zoeken naar vonken van menselijkheid. Om op te staan in plaats van ons af te keren.

Psalm 47

(passim – Oosterhuis. 150 psalmen vrij)
Die Eene, eerste en laatste, onbekende bekende

die voor alle volkeren onder de zon
de ganse aarde heeft bestemd
met al haar bronnen.
Hij zal komen – heet hem welkom
met grote concerten en zingen.
Maak een grondwet voor zijn nieuwe wereld,
voltooi de mensenrechten.
Hij zal alle wereldleiders en ‘grote weters’
verzamelen in zijn leerhuis.
Hij zal ons het begin uitleggen
en de route van Abraham.
Doe lichten over ons je aangezicht
jij, Komende – zo zal je heten
tot het einde der tijden.

Biologisch geslacht en gender

Hemelvaart als moreel kompas voor onze verscheurde wereld

In een wereld die scheurt langs lijnen van religie, macht, ongelijkheid en klimaat. Hemelvaart benadrukt ons dat we geen toeschouwers zijn. We worden gezonden – als getuigen, als bondgenoten, als mensen van vrede.

Dat vraagt niet enkel woorden, maar daden. In het bijzonder niet enkel hoop, maar trouw. Niet enkel liturgie, maar leven. Deze hemelvaart is een belofte aan de toekomst, maar ook een dringend beroep op het heden.

Vandaar dat ik op dat deze bezinning ons blijven herinneren aan wat ons overstijgt én verbindt. Moge het ons de kracht geven om vrede tastbaar te maken. Dit geldt vooral daar waar de wereld verscheurd is.

Een schoot van ontferming (236) Huub Oosterhuis

Een schoot van ontferming is onze God.
Hij heeft ons gezocht en gezien
zoals de opgaande zon aan de hemel.
Hij is ons verschenen
toen wij in duisternis waren
in schaduw van dood.
Hij zal onze voeten richten
op de weg van de vrede.

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

€1 per maand… geef je een Oekraïens weeskind opnieuw hoop

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina

Meer info over Johan Persyn
Meer info over Annemie Declercq

Liefs Annemie

Gebruik het contactformulier!

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!Reactie annuleren