Categorieën
Nederland België Nederlandstalig Recent therapie - coaching - hulpverlening zelfgenezing

Feldenkrais methode voor traumaherstel en zelfgenezing!

Ben je in therapie om te herstellen van een slechte ervaring en zou je sneller meer vooruitgang willen zien?  Welnu, welkom op deze blog over de verschillende manieren om de effectiviteit van trauma therapie te stimuleren. Ik bespreek professionals die diensten verlenen die experts aanbevelen om je te helpen jouw herstel van trauma te optimaliseren. In dit artikel leer je een aantal dingen uit de Feldenkrais methode voor traumaherstel die je kunt gebruiken voor jouw traumaherstel.

Wat is de Feldenkrais Methode®? Hoe ziet een sessie eruit?

Laten we beginnen met een beschrijving van wat Feldenkrais precies is, en hoe een sessie eruit ziet.

De Feldenkrais-methode® is een vorm van leren over iemands patronen, waarbij zachte bewegingen en gerichte aandacht worden gebruikt om de beweging te verbeteren en het menselijk functioneren te verbeteren. 

Het is genoemd naar de oprichter, Moshé Feldenkrais, die een Israëlische natuurkundige was. Het doel van Feldenkrais methode traumaherstel is om het hele zelf in elke beweging te integreren, gebruikmakend van je natuurlijke vermogen om aan te voelen wat gemakkelijk, comfortabel en vloeiend is. Alles is langzaam, klein, veilig en zachtaardig.

Feldenkrais werkt met je sensorische feedback. Als je kunt voelen wat comfortabel is en wat niet, heeft het zenuwstelsel een keuze. Meestal zijn onze keuzes beperkt. We vernauwen onze patronen en zetten door als we iets niet kunnen, in plaats van op zoek te gaan naar alternatieven. 

Feldenkrais methode voor traumaherstel laat ons kennismaken met een andere manier van denken over beweging. 

Dat is om veel opties te verkennen, nieuwsgierig te zijn en te testen, net zoals baby’s leren. 

Baby’s spelen veel. Als volwassenen zijn we vergeten hoe dat moet. We zijn gestopt met vragen, wat is comfortabel? Vind ik het daar leuk? Oh, misschien vind ik het hier een beetje beter.

Voor sommige mensen die graag verteld willen worden wat ze moeten doen, kan het proces van zintuiglijke onderscheiding in het begin ongemakkelijk zijn omdat je op je eigen kinesthetische zintuig moet vertrouwen (het gevoel van lichaamshouding, gewicht, beweging en andere fysieke sensaties). 

De kinesthetische zin in tegenstelling tot onze smaakzin. 

We hebben meestal een duidelijk idee wanneer iets te zout of te pittig smaakt. We weten het meteen en vertrouwen daar gewoon op. Het kinesthetische zintuig is minder ontwikkeld. We weten niet wanneer we ons ongemakkelijk voelen, omdat we zo gewend zijn pijn te verdragen.

In termen van hoe een sessie eruit ziet, komen sommige mensen naar wekelijkse lessen, anderen naar workshops. Sommige mensen werken privé met een therapeut. In een privésessie helpt de therapeut het zenuwstelsel met zijn handen op te voeden. In een groepsles leren we luisteren naar onze interne kinesthetische kaart.

Voor veel van de overlevenden van verkrachting, hebben ze een kinesthetisch gevoel afgeleerd. 

Omdat ze slechte fysieke ervaringen hebben gehad waardoor het onveilig voelt om dat te controleren.       

Er zijn allerlei redenen waarom het kinesthetische gevoel zou kunnen ontbreken. Het belangrijkste is om je veilig te voelen door verschillende bewegingen te testen. Hoe langzamer en kleiner je ze doet, hoe meer je kunt voelen. Als we proberen te trekken, uit te rekken of te spannen, maken we geen onderscheid meer en beginnen we onze wilskracht te gebruiken. Dit gaat over meer voelen en minder doen.

Iemand die erg stijf is en weinig flexibiliteit heeft, kan ten volle profiteren van Feldenkrais methode voor traumaherstel. Ik denk dat dat zou betekenen, omdat we allemaal op die manier anders zijn, in een groepsles zou iedereen iets anders kunnen doen. Het kan niet echt gaan over het leren hoe je een specifieke houding ‘op de juiste manier’ kunt doen.

Je kunt een mooie houding hebben en ongelooflijke pijn hebben. Als de kosten van het handhaven van een mooie houding veel spierspanning zijn, dan is het niet zo mooi.  

Hoe helpt Feldenkrais bij traumaherstel?

Het zenuwstelsel kalmeren  

Voor mensen die herstellen van een of ander trauma, hou ik van dit idee om voorzichtig nieuwe opties te leren verkennen. Ze worden het beu om altijd in de vecht-, vlucht- of bevriezingsmodus te zijn. Immers die modus betekent dat hun sympathische zenuwstelsel echt wordt geactiveerd ook al doen ze zogenaamd ontspannende oefeningen.

En ook onze hele cultuur neigt naar hoge angst. We rennen allemaal rond met drukke schema’s en dingen om van onze “to do”-lijst af te vinken, enz. Er wordt niet veel nadruk gelegd op balans.

Mijn persoonlijke interesse gaat uit naar hooggevoelige mensen, in navolging van het werk van Elaine Aron, die ‘The Highly Sensitive Person‘ schreef. Dat is een overweldiging van het zenuwstelsel dat ik echt begrijp. Maar het is verbazingwekkend wat er kan veranderen. Het gevoel een beslissing te nemen over het leven vanuit een plek zonder spanning en angst is verbazingwekkend.

Ik blijf mezelf afvragen: “Waarom hou ik zoveel van Feldenkrais methode voor traumaherstel?” Het is het verlagen van de prikkeling van het zenuwstelsel. Het zenuwstelsel verplaatst zich van chaos richting evenwicht. Hoe meer keuze die je je zenuwstelsel geeft, hoe meer je los komt het de gevangenis van alle soorten sleur.      

Voor mensen die getraumatiseerd zijn, is hun basisniveau van steun en bescherming echt hoog, en niet zonder reden. Het kost echter veel energie om onszelf zo te beschermen. En die barrière laten zakken is geen optie totdat we ons veilig voelen. 

Opnieuw verbinding maken met je hele zelf

Ik denk dat het leren om op een veilige manier gedetailleerde aandacht te schenken aan onze gewaarwordingen. Ik vind het geweldig hoe in Feldenkrais veiligheid benadrukt wordt want dat is een voorwaarde en een belangrijk onderdeel van genezing van trauma. 

Als we dat niet kunnen, kunnen we ons niet afstemmen op onze emotionele reacties op dingen. Uiteindelijk missen we veel aanwijzingen over wat er op veel gebieden van ons leven aan de hand is. 

Het is moeilijk om veel vooruitgang te boeken om ons psychisch en emotioneel gezonder en gezonder te voelen als we die aanwijzingen niet kunnen oppikken door gewaarwordingen en reacties op te merken.        

Een manier om je ervaring te benaderen zonder het trauma opnieuw te beleven, is door een les over de kaak te doen. Of een lesje met de ogen of de tenen. Sommige kaaklessen zijn echt krachtig omdat het een plek is waar we veel spanning houden, en het is een anti-zwaartekrachtspier. 

We kunnen allerlei dingen doen die nieuwe beweging in het zenuwstelsel uitlokken zonder dat we een traumatische ervaring hoeven mee te maken. 

We zijn een systeem, dus alles heeft invloed op alles. Het is verbazingwekkend hoe verbonden we zijn.

Als iemand een of andere vorm van fysiek geweld of letsel heeft gehad, willen ze waarschijnlijk niet aan het gewonde deel van het lichaam gaan werken. En soms was de eerste medische aandacht al zoveel op dat onderdeel gericht. Wat ook traumatiserend kan zijn. Dus, in het helen van een psychologisch trauma, willen we beginnen met onze focus op waar we het gevoel van veiligheid kunnen vinden. Dan proberen we te werken met de manier waarop dat helpt ons af te stemmen op het hele systeem opnieuw, zonder uit balans van het zenuwstelsel te komen.

Het denkende brein opnieuw activeren        

Een deel van wat we nu begrijpen over trauma is dat een heel snel en eenvoudig deel van onze hersenen het overneemt om ons te helpen overleven in een overweldigende situatie. Het langzamere en meer geavanceerde deel van onze hersenen wordt uitgeschakeld om dat mogelijk te maken. 

We ervaren dus wat er gebeurt met een deel van onze hersenen dat zintuiglijke input en emoties registreert, en niet met het deel dat begrip ontwikkelt en betekenissen toekent. Dit maakt het verwarrend en moeilijk om te verwerken wat er is gebeurd. 

Een stukje herstel is het verbinden van die delen van de hersenen. In feite verbinden we onze herinneringen met een begrip over wat er is gebeurd. Ik denk dat Feldenkrais kan helpen bij het verbinden van die delen van de hersenen.  

Soms komen mensen in Feldenkrais aan het einde op bewegingen die ze gemakkelijk kunnen doen. 

Als je dan een beperking raakt, wordt het psychologisch interessant. Dan moet je uitzoeken wat je moet doen. De meeste mensen duwen harder, worden boos, huilen, geven op, geven de leraar de schuld, enz. Iets wat gebruikelijk is en niet erg prettig. 

Maar in Feldenkrais methode voor traumaherstel leer je buiten de kaders te denken en creatief te worden. 

Je leert verschillende strategieën testen, net als een baby die uitvindt hoe hij moet omrollen. 

Vanuit het perspectief van de hersenen zijn dat dingen in de frontale kwab, wat GEWELDIG is, want dat is wat offline wordt gehaald door trauma en opnieuw moet worden verbonden tijdens herstel. 

Dus leren hoe zintuiglijke input op te nemen en een bewuste beslissing te nemen over wat te doen, is het versterken van een zenuwbaan die verzwakt raakt door trauma.        

Je leert een strategie te ontwikkelen voor als je iets tegenkomt dat je niet kunt, bijvoorbeeld door een blessure of gespannen spieren. En die strategie is niet om harder te pushen, maar om een andere weg in te slaan. Dat is het moment dat je het echte leren doet.        

Een zelfgevoel ontwikkelen       

Wanneer iemand herstellende is van een trauma, moet er veel geduld en zachtheid zijn. Maar het kan heel moeilijk zijn om dat te vinden, als je leven op zijn kop staat en je je eigen gevoelens of reacties niet herkent.        

Mensen die aan het genezen zijn van grote ongelukken zullen zeggen: “Oh, ik kan weer bewegen, ik voel me weer mezelf.” Beweging en zelf zijn met elkaar verbonden. Dat is integratie.

Ik denk dat het heel belangrijk is om voor jezelf te leren zorgen. 

Dat is iets waar we ons echt op focussen. Hoe zorg je op dit moment in deze les voor jezelf en hoe zorg je voor jezelf in het leven. Hoe vind je troost en rust, zonder jezelf op de kast te jagen.       

Het is geweldig te beseffen dat “Je zenuwstelsel niet leert als je gemeen doe .” Ik denk dat er wat agressiviteit kan zijn bij veel fysieke activiteiten. Zelfs in oefeningen die verondersteld worden heel geest-lichaam te verbinden of te koesteren, zoals yoga. 

Er kan een gevoel zijn dat: “Ik ga deze pijn doorstaan.” Ik denk wel dat ervaren en mindful yoga beoefenaars dat niet doen. Maar wij gemiddelde mensen kunnen dat soort agressie zeker vrij gemakkelijk krijgen.        

Ik denk dat Feldenkrais een soort inleiding voor yoga zou kunnen zijn, omdat het een leermethode is, in plaats van een bepaalde fysieke oefening. 

Feldenkrais methode voor traumaherstel leert je op te letten en te stoppen voordat je je limiet bereikt. 

Je zenuwstelsel is het ding waar je op let en opvoedt. Dus je merkt: ‘O, dat klopt niet. Hoe zou ik het anders kunnen doen?”        

Erins stijl van Feldenkrais-instructie       

Als je iemand de feldenkrais methode wilt aanleren dan dien je die ook aan te passen aan de persoon.  Het is belangrijk dat de persoon hoop heeft dat hij niet vast hoeft te blijven zitten. Als je als jongere niet kunt bewegen dan voel je je hopeloos. Een sterk gevoel van mededogen is belangrijk om integrerend te kunnen luisteren. 

Dat is gewoon aanwezig zijn en de persoon toestaan ​​te zijn waar hij ook is op dat moment, en de mogelijkheid bieden om iets te veranderen.  

Misschien willen mensen daarom terugkomen naar zo’n les. Humor is ook wel belangrijk in zo’n groep. Als je kunt lachen samen is dat een onderdeel van iemand echt kunnen begrijpen. Een gevoel voor humor kan veel doen om mensen te helpen iets nieuws te beginnen.

Een hond meenemen of in de studio bij de therapeut kan belangrijk zijn om een goede sfeer te scheppen en het ijs te breken.      

Ideeën om aan de slag te gaan       

Het is soms moeilijk voor mensen om met iets nieuws te beginnen. Vooral als ze angstig zijn of PTSS hebben, of hun zenuwstelsel op een andere manier ontregeld is. 

Feldenkrais is een stuk minder intimiderend dan zoiets als een yogales kan zijn voor een beginner. Soms verwachten mensen van een yogales dat deze gevuld zal zijn met jonge, fitte, flexibele, mooie mensen in hun mooie yogakleding. Ik heb het gevoel dat Feldenkrais die intimidatiefactor niet heeft.

Het is erg intern. Het draait allemaal om het respecteren van je eigen pad.

Meestal kun je niets vertellen over wat de andere mensen in een Feldenkrais les aan het doen waren.Je hebt ze geen moment aangekeken. Je kijkt zelf niet naar jezelf want er zijn geen spiegels aan de muur.

De strategie van de instructeur kan niet worden nagebootst. Hij of zij instrueert alleen mondeling, en een deel van het werk is dat elke student die instructies in zijn eigen ervaring begrijpt.        

Dus voor mensen die moeite hebben om over de hobbel heen te komen om iets nieuws te proberen, wat kan er worden gedaan om dat nog gemakkelijker te maken. 

Door de video’s hierboven te bekijken krijg je een introductie in de Feldenkrais-methode voor traumaherstel.   Maar daarmee weet je nog niet wat je specifiek moet doen bij jouw therapeut. Weten waar je je jas kunt hangen, welke kledij, of je je schoenen moet aanhouden, en waar het toilet is, kan voor een beginneling overweldigend aanvoelen vooral als je iemand met trauma’s bent die toetreedt tot een gevestigde groep. Zich veilig voelen is heel belangrijk.        

Georiënteerd zijn op de omgeving is erg belangrijk, en vaak met een grote klas kan het moeilijk zijn om je te oriënteren. Een kleine klasruimte met bijvoorbeeld 6 personen is ideaal.

Door johanpersyn

Het is niet genoeg om klinische beschrijvingen en wetenschappelijke proefschriften te vinden over aandoeningen en hun symptomen. Ook is het niet nuttig om alleen over het verdriet van de slachtoffers te schrijven. Soms hebben we voorbeelden nodig - voorbeelden van het leven - van het gedrag dat deze mensen vertonen en een vertaling van wat echt is, echt aan de hand, voordat we het kunnen internaliseren en de informatie toepassen in ons eigen leven. Maar dikwijls hebben we ook iemand nodig om te luisteren naar onze reactie op die verhalen en gebeurtenissen in ons leven. Daar wil ik mijn ervaring met u delen om samen te groeien in kwalitatievere opvoeding en beleving.

Voeg hieronder een reactie toe! Reactie annuleren