Te veel nadenken, te veel delen, te veel vertrouwen en te veel verontschuldigingen zijn traumareacties. Je gebruikt deze reacties onbewust om de angst voor verlating of afwijzing te beheersen.

Deze 4 traumareacties zijn gebaseerd op schaamte.
Dit leert men in de kindertijd en we dragen het mee in ons volwassen leven. Als een kind ongehoord of ongezien bleef, kunnen ze leren zichzelf te verraden. Ze verwerpen hun persoonlijke grenzen, hun zelfgevoel en hun gevoel ergens bij te horen om bevestiging van anderen te ontvangen. Ze leren om mensen te behagen, terwijl ze zichzelf onwelgevallig zijn.
1ste traumareactie Overdenken:
houdt ons vast in een lus van vragen stellen en een situatie steeds opnieuw in ons hoofd ervaren. We blijven die situatie opnieuw beleven en op de replay-knop drukken. Daardoor kunnen we obsessief worden. We vragen ons af wat iemands bedoelingen waren. Of wat ze ‘echt’ bedoelden met wat ze zeiden.
Overdenken is een manier om bevestiging te vinden. We willen weten dat we achter zouden blijven. We willen bewijzen dat het iemand niet echt kan schelen of dat ze ons gaan verraden. Het is gebaseerd op zelfbehoud.
2de & 3de traumareactie Te veel delen en te veel excuses aanbieden:
leert men meestal in de kindertijd geïntroduceerd door giftige of beledigende verzorgers die hun kinderen angst en gehoorzaamheid bijbrachten. Kinderen die in deze situatie zijn opgegroeid, leerden een antwoord te hebben en voorbereid te zijn op meer misbruik.
Ze worden hyperwaakzaam en staan altijd klaar om te veel te delen of zich te verontschuldigen. Dit leidt tot volwassenen die angstig en nerveus worden. Ze zijn overdreven enthousiast om “erbij te horen”. Uiteindelijk delen ze hun verhaal te veel. Ze delen het met mensen die misschien een agenda hebben en niet hun beste belangen voor ogen hebben. Dit houdt de cyclus in stand.
4de traumareactie Te veel vertrouwen:
is het gevolg van hypocrisie, of waar men alles achterstevoren leert. Kinderen leren dat onveilig zogenaamd “veilig” is. Ze worden vaak volwassenen die zich in de ene giftige relatie na de andere bevinden, bang om voor zichzelf te pleiten en bang om alleen te zijn.
Ze blijven vaak in situaties waarin ze zichzelf saboteren, omdat deze situaties allemaal “vertrouwd” of “comfortabel” aanvoelen.
Begrijpen waarom op schaamte gebaseerde traumareacties beginnen (waar, met wie, wanneer), kan ons helpen erachter te komen hoe we dingen kunnen veranderen voor onze eigen empowerment.
Hoe gaat een orthopedagoge aan de slag met schaamte bij haar klant?
Een orthopedagoog kan op verschillende manieren aan de slag gaan met schaamte bij haar klant. Schaamte is een diepgewortelde emotie die vaak moeilijk te overwinnen is, maar met de juiste aanpak kan er vooruitgang worden geboekt. Hier zijn enkele benaderingen die een orthopedagoog kan gebruiken:
Creëren van een veilige omgeving:
Een veilige en ondersteunende omgeving is cruciaal. Hierin moet de klant zich vrij voelen om openlijk te praten over hun gevoelens van schaamte. Dit kan helpen om het vertrouwen op te bouwen en de klant aan te moedigen om hun emoties te delen.
Normaliseren van schaamte:
De orthopedagoog kan helpen om schaamte te normaliseren. Ze doen dit door uit te leggen dat het een veelvoorkomende emotie is. Iedereen ervaart het op een bepaald moment. Door te benadrukken dat schaamte een natuurlijke reactie is op bepaalde situaties, kan de klant zich minder alleen en geïsoleerd voelen in hun ervaringen.
Identificeren van triggers:
Samen met de klant kan de orthopedagoog helpen bij het identificeren van specifieke triggers die gevoelens van schaamte veroorzaken. Dit kan variëren van specifieke gebeurtenissen of situaties tot interne overtuigingen en gedachtenpatronen die schaamte kunnen aanwakkeren.
Onderzoeken van onderliggende overtuigingen:
Orthopedagogen kunnen helpen bij het onderzoeken van de onderliggende overtuigingen en gedachten die ten grondslag liggen aan gevoelens van schaamte. Door deze overtuigingen uit te dagen en te herformuleren, kan de klant een realistischer en positiever zelfbeeld ontwikkelen.
Cognitieve gedragstherapie (CGT):
CGT kan effectief zijn bij het aanpakken van schaamte door het identificeren en uitdagen van negatieve denkpatronen en het aanleren van gezondere copingstrategieën. Dit kan het praktiseren van zelfcompassie, het herformuleren van negatieve gedachten en het oefenen van assertieve communicatie omvatten.
Zelfcompassie en zelfacceptatie:
De orthopedagoog kan werken aan het bevorderen van zelfcompassie en zelfacceptatie als tegenwicht tegen schaamte. Dit kan het aanmoedigen van de klant om zichzelf met vriendelijkheid en begrip te behandelen en zichzelf te accepteren ondanks hun gebreken en tekortkomingen.
Stimuleren van sociale steun:
Het hebben van een ondersteunend sociaal netwerk kan helpen bij het omgaan met schaamte. De orthopedagoog kan helpen bij het identificeren van steunende mensen in het leven van de klant en het aanmoedigen van open communicatie en het delen van gevoelens met anderen.
Door samen te werken met de klant en gebruik te maken van deze benaderingen, kan een orthopedagoog helpen bij het aanpakken van schaamte en het bevorderen van een gezonder en positiever zelfbeeld.
Traumareacties en Zelfzorg
Te veel nadenken, delen, vertrouwen en verontschuldigen zijn traumareacties om onbewust angst voor verlating of afwijzing te beheersen. Deze 4 traumareacties zijn gebaseerd op schaamte en ontwikkelen zich meestal in de kindertijd, waar ze stevig verankerd worden voor ons volwassen leven.
Wil je weten hoe je jezelf kunt versterken en de pijn van door trauma veroorzaakte schaamte kunt verlichten? Ontdek meer over dit belangrijke onderwerp en hoe we dingen kunnen veranderen voor onze eigen empowerment via de link in de bio. Laten we samen werken aan traumaherstel en zelfzorg. 💪
#Traumaherstel #Zelfzorg #Empowerment #Traumareacties #Schaamte #Healing #Zelfliefde
Bekijk het volledige artikel via de link in de bio en deel jouw gedachten hieronder. Hoe ga jij om met traumareacties en zelfzorg?
🔗 Link in de bio voor meer informatie en ondersteuning
Join the conversation and support each other in the comments! 🌼
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie