Veilig Leren Voelen: Bewustwording en Praktijken voor Zelfgenezing
Inhoudsopgave
- Ons ego wil niet dat we onze zwakheden en fouten onder ogen zien.
- Herinner je jezelf aan de kracht van authentieke veiligheid: keer terug naar je lichaam en omarm je schaduw.
- Lees meer over vals gevoel van veiligheid
- Herinner je jezelf aan de kracht van authentieke veiligheid: keer terug naar je lichaam en omarm je schaduw.
Mensen voelen zich soms lange tijd niet veilig in hun lichaam. Ze vinden manieren om een vals gevoel van veiligheid te creëren. Dit doen ze door verslaving, dissociatie, workaholisme of volledige vermijding.
Ons zenuwstelsel is als een alarmsysteem in het lichaam. Wanneer we voelen dat we in gevaar zijn, wordt het zenuwstelsel geactiveerd om ons te beschermen tegen de dreiging. Dit is hoe we zijn geëvolueerd en waarom we hier nog steeds zijn.
Velen van ons hebben hechtingsverwondingen in de kindertijd:
Wat betekent dat we niet veilig waren om onze emoties volledig te uiten. Onze omgeving was onvoorspelbaar. Of we zaten aan de andere kant van de ouders die hun emoties niet konden reguleren. Ze schreeuwden, schaamden zich of straften regelmatig.
In zo’n situatie leren van jongs af aan om waakzaam te zijn.
Altijd de kamer scannen om te zien hoe het met een ouder ging of zich voelde. Altijd afgestemd op stemmingswisselingen of voorbereid zijn op de volgende crisis. Naarmate we ouder worden, blijven velen van ons zich onveilig voelen. Dit komt doordat ons zenuwstelsel in een chronische staat van activering verkeert.
Onze lichamen zijn briljant. Dus passen we ons aan en vinden manieren om een vals gevoel van veiligheid te voelen. Soms doen we dit door te drinken (om de “rand eraf” te halen). We gebruiken middelen of dissociëren (fysiek aanwezig en mentaal weg zijn). Ook kan het zich uiten in workaholism of chronische drukte. Andere keren komen we tot volledige vermijding of ontsnapping uit het leven door isolatie.
Deze coping-mechanismen stellen ons in staat om ons lichaam te verlaten zodat we een vals gevoel van veiligheid scheppen.
Het is niet zo dat ons zenuwstelsel niet ontregeld is, het is gewoon dat we eraan ontsnappen.
Dit is de reden waarom meditatie zo stressvol kan zijn. Het voelen van een “innerlijke” ervaring in het lichaam kan ook stressvol zijn als we ons niet veilig voelen. We hebben snelle gedachten of intense sensaties in het lichaam. Dit gebeurt NIET omdat we mediteren, maar omdat we aanwezig zijn bij datgene waar we normaal gesproken van worden afgeleid. Meestal is dat het stressvolle gevoel van ontregeling.
Dus pakken we onze telefoons en beginnen te scrollen. We vullen dat glas wijn. Of we zeggen ja tegen een verplichting. We doen dit ook al lopen we ver achter op ons vermogen om gewoon bezig te blijven.
De beoefening van bewustzijn is de beoefening van het terugkeren naar het lichaam.
Het is iets wat ik dagelijks doe. Een paar minuten diep ademhalen waarbij ik me concentreer op het uitademen van stressenergie. Een wandeling waarbij ik me concentreer op het uitzicht en de dieren in de omgeving. Een korte yoga oefening waarbij ik adem in strakke delen van mijn lichaam.
Wil je beter begrijpen waarom ingrijpende ervaringen niet alleen in onze herinneringen, maar ook in ons lichaam en zenuwstelsel blijven doorwerken? In Traumasporen van Bessel van der Kolk ontdek je hoe trauma lichaam, brein en geest beïnvloedt én waarom lichaamsgerichte ervaringen zo belangrijk kunnen zijn bij herstel. Een waardevol boek voor wie wil begrijpen waarom genezing soms begint met opnieuw leren luisteren naar het lichaam.
Veilig leren voelen is een oefening.
Begrijpen waarom je je niet meteen veilig voelt, is het geschenk van zelfbewustzijn.
Leren hoe ik in mijn lichaam kan blijven is iets wat ik elke dag bewust moet oefenen. Ik ben opgegroeid in de kerk met giftige concepten als reinheidscultuur en erfzonde. Deze leerstellingen lieten me denken dat ik me constant moest distantiëren om “goed” te zijn. Ik moest overal zijn, maar niet in mijn lichaam.
Voor mij zijn mindfulness, yoga en recentelijk TRE zo nuttig geweest in deze reis naar huis bij mezelf.
Veiligheid is niet alleen iets wat we rationeel kunnen bedenken. Ons zenuwstelsel moet veiligheid ook daadwerkelijk leren herkennen en ervaren. In Verankerd in veiligheid van Deb Dana wordt de polyvagaaltheorie op een toegankelijke manier vertaald naar het dagelijkse leven. Het boek helpt je ontdekken hoe je autonome zenuwstelsel reageert en hoe je stap voor stap meer momenten van regulatie, verbinding en innerlijke veiligheid kunt opbouwen.
Meditatie en journaling zijn de laatste tijd een uitkomst voor mij persoonlijk. Meditatie helpt me om te aarden en de snelle gedachten te vertragen. Een dagboek helpt me om sommige gedachten te verwerken waarop ik me concentreer. Ik voel me steeds veiliger in mijn lichaam terwijl ik deze beoefen.
De beoefening van bewustzijn is de beoefening om terug te keren in ons raam van tolerantie. Dit staat bekend als ‘psychologische hergroepering’. Hierin zijn we weer verbonden zonder overweldigd te worden.
Valse veiligheid kan ook voortkomen uit ‘gezonde’ gewoonten.
Schoonmaken, sporten, mediteren, een bedrijf runnen enz. kunnen allemaal prachtige dingen zijn. Het is niet gezond als ze worden gebruikt als een middel om te ontsnappen en veiligheid buiten onszelf te zoeken.
Ons lichaam doet veel om ervoor te zorgen dat we ons kalm voelen. Zelfs als het betekent dat we ons in gevaar brengen om ons beter te voelen. Het is zo’n krankzinnig concept om te begrijpen.
Genezing van trauma is een vaardigheid die kan worden geleerd, geoefend en ontwikkeld.
Het is een levenslange reis, maar elke dag komen we dichter bij de integratie van ons lijden
Veel mensen geloven dat meditatie over de geest gaat. Maar het gaat echt over het voelen in het lichaam en het laten stromen van die energieën. Terwijl we ook leren omgaan met alles wat in onze geest opkomt terwijl we dit doen.
De meeste mensen met een verslaving hebben een zwaar leven.
Het voelt beter om verslaafd te zijn dan in werkelijkheid te zijn. In feite is verslaving wat hen op de been houdt in het leven.
Het leven zelf kan voor sommige mensen zo pijnlijk zijn, het lichaam is zo ontregeld, dat verslaving het copingmechanisme wordt. Mensen die worstelen met verslavingen zijn gewoon op zoek naar veiligheid.
Wie verslaving alleen als een slechte gewoonte ziet, mist vaak de pijn die eronder verborgen ligt. In Hongerige geesten van Gabor Maté wordt verslaving bekeken vanuit trauma, menselijke kwetsbaarheid en onze diepe behoefte aan verlichting en veiligheid. Dat sluit sterk aan bij het idee dat middelengebruik en andere dwangmatige patronen soms pogingen zijn om een overweldigd zenuwstelsel tijdelijk tot rust te brengen.
Ik wil alleen maar zeggen dat ik al meer dan 2 jaar mediteer en ademwerk doe. Het helpt zo veel. Maar dat betekent niet dat ik niet nog steeds worstel met mijn zenuwstelsel. Het gaat soms turbo.
Ik denk dat ik verwachtte dat het op een dag gewoon zou verdwijnen. Maar zo is het niet voor mij geweest. Dus als je het probeert, maar ontmoedigd raakt, is het geen wondermiddel. Ik wil je gewoon aanmoedigen om door te gaan.
We hebben niet het gevoel dat we genoeg zijn als we ons niet veilig voelen.
Ademwerk, koudetherapie, yoga, stretching, wandelen… elke mindbody-activiteit waarbij we elke dag een paar momenten volledig aanwezig zijn.
Hierdoor worden zoveel aandoeningen of bijna allemaal veroorzaakt.
Mindful lopen is een geweldige oefening die minder stressvol kan voelen omdat er beweging is.
Innerlijk werk is niet iets dat je alleen op een kruk zou moeten doen. Het is spirituele voeding. Je ziel heeft dit constant nodig.
Tip voor beginners:
Accepteer het hele proces, oordeel niet, zelfs als je niet zeker weet of je “het goed doet”.
Als je geest ronddraait, steek of visualiseer dan een kaars om je op te concentreren.
Begin met een paar minuten per dag, zelfs dat kan moeilijk aanvoelen en dat is oké. Dit is mentale fitheid, het vereist ijverige oefening.
Als je problemen hebt met traditionele meditatie, probeer dan een dagelijkse meditatieve oefening zonder afleiding. Dit kan stretchen zijn. Het kan ook gua sha of massage zijn. Kies iets anders dat je lichaam en geest kan kalmeren.
Door het gebruik van energie- en lichaamswerkpraktijken zoals meditatie en manifestatie, verander je gemakkelijker je mindset. Emotionele vrijheidstechniek (tikken) en meer helpen je om een ondersteunende mindset te ontwikkelen.
Door emotionele blokkades op te ruimen en het kind van binnen te helen, kun je jezelf openen voor eindeloze mogelijkheden. Je kunt absoluut je leven helen, waar je ook mee te maken hebt.
Ons ego wil niet dat we onze zwakheden en fouten onder ogen zien.
Het wil dat we er op de beste uitzien en lijken. Het wil boven alle anderen en hun schaduwkanten staan, omdat we natuurlijk geen eigen schaduwkant zouden kunnen hebben. Maar wij wel. We doen het allemaal. We hebben allemaal een schaduwkant die we beter moeten omarmen. Zodra we in het onbekende van onze schaduw duiken door het te omarmen en te begrijpen.
Wat is onze schaduw? Onze schaduw is het deel van ons dat moeilijk te zien is. Dat is het deel van ons dat we diep willen negeren. Het is waar impulsen als woede, afgunst, hebzucht, egoïsme en verlangen leven. We hebben het allemaal. Wat we in onszelf ontkennen, wordt een deel van onze schaduw. Elk deel dat we verloochenen keert zich tegen ons. Daarom is het zo belangrijk om onze schaduw te begrijpen en te integreren.
Wanneer we voor het eerst deze donkere kant van ons wezen confronteren, willen we het afsluiten. Zo zijn we namelijk geprogrammeerd. Het is echter echt belangrijk om elk onderdeel ervan open te stellen. Het verkennen van onze schaduwkant kan leiden tot meer authenticiteit, creativiteit, energie, algehele gezondheid en persoonlijk ontwaken.
Terwijl ik dit schrijf, word ik geconfronteerd met extreem ongemak. Als iemand die zichzelf onredelijke normen oplegt, streef ik absoluut naar perfectionisme. Vooral als iemand die preekt over positiviteit en goede vibraties, voelt dit een beetje verkeerd.
Dit ongemakkelijke gevoel dat ik ontmoet, herinnert me eraan dat ik een schaduw in mezelf heb. Ik werk eraan om het te begrijpen.
Werken met anderen door hun worstelingen is zo natuurlijk voor mij, als het op mezelf aankomt, is het moeilijker.
Aan onszelf werken is niet gemakkelijk. Soms is het fysieke deel het gemakkelijke deel en het emotionele/mentale/spirituele deel ervan is een beest op zich. Dit is waar externe ondersteuning om de hoek komt kijken. Zodra je beseft dat je het niet alleen hoeft te doen, verandert alles.
Herstel gaat niet alleen over het verminderen van klachten. Het kan ook betekenen dat je opnieuw onderzoekt wat je jarenlang als ‘normaal’ bent gaan beschouwen. In De mythe van normaal van Gabor Maté en Daniel Maté worden trauma, stress, gezondheid, verslaving en authenticiteit met elkaar verbonden. Het boek nodigt uit om niet uitsluitend naar symptomen te kijken, maar ook naar de omgeving, patronen en aanpassingen die ooit noodzakelijk waren om te kunnen overleven.
Herinner je jezelf aan de kracht van authentieke veiligheid: keer terug naar je lichaam en omarm je schaduw.
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com