Onleefbaar wonen: een gunst en geen recht? Onaanvaardbaar!
Inhoudsopgave
OP 3 de zondag van de advent kwam het thema welzijnszorg aan bod. Toen ik Amina vroeg om haar verhaal te vertellen in De Lier over haar zoektocht naar een woning, stemde ze meteen in. Haar antwoord was een onmiddellijke, JA. Ze sprak ook over het onleefbaar wonen.
Desondanks geeft ze de moed niet op en zie ik in haar een sterke dame. Niet alleen door immigratie, armoede, oorlog veroorzaken we trauma’s bij gezinnen, maar ook door onleefbaar wonen.
ONLEEFBAAR Wonen: een gunst en geen recht? Onaanvaardbaar!
Na de campagne van 2020 weten we dat het recht op wonen vooral een fictief recht is. Er zijn sociale woningen, maar veel te weinig. Schaarste betekent concurrentie, en concurrentie zorgt voor uitsluiting en discriminatie. Daar zoomt deze campagne van welzijnszorg dit jaar op in. Op die moeilijke weg, een weg met drempels en obstakels.
Discriminatie, waardoor mensen geen kans maken op een woning. Uitsluiting van mensen die geen vaste verblijfplaats hebben en dus dak- of thuisloos zijn. De uitsluiting is soms heel actief en bewust, letterlijk de deur in iemands’ gezicht slaan.
Dat keer op keer meemaken, maakt moedeloos, is onleefbaar! Ook de woningen waar mensen dan wel in terecht komen, als slachtoffers van huisjesmelkers, zijn onleefbaar.
Uit huis gezet worden met vier kinderen? Keer op keer smoesjes horen van zodra je familienaam valt of ze je huidskleur zien? Geen plaats in de nachtopvang en dan maar op straat moeten slapen? Een sociale woning niet kunnen weigeren, ook als de kinderen dan een uur te voet naar school moeten?
En dan dat narcistisch stemmetje:
“Dat ze blij zijn dat ze een dak boven hun hoofd hebben ….” “Ik begrijp niet waarom ze zeuren, ze hebben toch een huis.” Je kent wellicht dat soort uitspraken. Ze klinken nogal gemakkelijk en helpen niemand vooruit. Natuurlijk, het is allemaal niet zo eenvoudig. Er is tekort aan woningen. Daardoor is de prijs hoog. Hierdoor worden ook minder goede woningen op de markt aangeboden.
Maar die uitspraken laten echter uitschijnen dat het hebben van een dak, hoe schamel ook, een gunst is. Dat je ook met een slechte woning blij mag/moet zijn.
Een fatsoenlijke woning is echter volgens de Universele verklaring van de rechten van de mens een recht. En ook is al is dit recht niet juridisch afdwingbaar, toch wijst het op de verantwoordelijkheid van de samenleving.
En ook wij kunnen ons de vraag stellen: Wat moeten wij doen? Wat kunnen wij doen?
Staan wij toe dat de woonproblematiek nog verder verslechterd? Laat het ons onverschillig? Leven we voldoende met open ogen voor de nood van onze samenleving? Denken we aan de nood van onze aarde? Erkennen we de nood van onze broeders en zusters?
Gebeuren er dingen rondom ons die we stilzwijgend laten gebeuren?
Zwijgen we over de toenemende kloof tussen arm en rijk, ook hier bij ons? Draaien we het hoofd als we iemand de nacht zien doorbrengen op het een bank aan het plein? Laat het ons onverschillig dat er veel te hoge huurprijzen gevraagd worden voor versleten woningen?
Nochtans is dat ook waakzaam zijn en is dit uitkijken naar de geboorte. Natuurlijk de problemen zijn complex en oplossingen zijn nooit simpel. Maar alles op zijn beloop laten, is echter ook geen Christelijke houding. Kan het in dat geval wel Kerstmis worden? Kan God mens worden in deze omstandigheden?
God vraagt immers vruchten, tarwe, geen kaf dat zal Hij verbranden. Maar toch… Je kunt niet uitkijken naar de geboorte van Christus. Tegelijkertijd moet je meewerken aan de komst van Gods rijk. Het is aan het uitoefenen van de liefde dat je een christen herkent.
Het is niet het één of het ander, neen, het is het een en het ander. Maar als zulk leven handen en voeten krijgt in concrete daden van solidariteit, dan zal die vreugde volkomen zijn. Dan kunnen we pas hopen op gerechtigheid voor allen.
Deel dit artikel met de mensen van wie je houdt. Je weet dat zij zelf geen anderen uitsluiten in je gemeenschappen. Zo kunnen zij en hun families ook ontsnappen aan misbruik.
Gebruik misschien de commentaren om elkaar te steunen!
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Je kunt ons gratis steunen door uw aankopen bij bol.com