De narcistische ouder is niet in staat om oprecht onbaatzuchtig lief te hebben. Het kind zal leren dat hun eigenwaarde alleen bestaat zolang het de behoeften van de ouder dient. Dit opvoedingspatroon kan leiden tot problemen zoals automutilatie bij tieners. Het kind ontvangt lof voor charme of prestaties, voor alles wat goed reflecteert op de ouder.
Maar als die goede reflectie minder dan perfect is, bedreigt dat het gevoel van eigenwaarde van de narcistische ouder. Dat is voor hen onaanvaardbaar. Het kind kan het brandpunt worden van angstaanjagende woede, bedreigingen of manipulatie. Het kind ontdekt een totaal gebrek aan empathie in de persoon waarop ze hun vertrouwen hebben gesteld.
Het is een eenzame ervaring. Het publieke gezicht van de ouder zal altijd onberispelijk zijn, zodat anderen niet weten wat er gebeurt. Dit kan een oorzaak zijn van automutilatie bij tieners.
Statistieken over de automutilatie bij tieners:
Ze zijn moeilijk te verkrijgen, omdat er zo weinig onderzoeken zijn gedaan naar het onderwerp.
Ongeveer één procent van de totale Amerikaanse bevolking vertoont een vorm van zelfmisbruik. Dat staat gelijk aan tussen de 2 en 3 miljoen mensen. Dat aantal omvat degenen met eetstoornissen zoals anorexia, evenals degenen die zichzelf verwonden.
Een studie uit 2002 werd gepubliceerd in het British Medical Journal. Deze studie schatte dat 13 procent van de Britse 15- en 16-jarigen zichzelf opzettelijk verwondden.
In de VS wordt geschat dat één op de 200 meisjes zichzelf regelmatig heeft geknipt. Deze meisjes zijn tussen de 13 en 19 jaar oud. Dit is gelijk aan de helft van een procent. Degenen die knippen bevatten ongeveer 70 procent van de tienermeisjes die zichzelf verwonden.
Automutilatie, ook wel zelfverwonding genoemd, is een zorgwekkend fenomeen onder tieners in Vlaanderen.
Ongeveer 10% van de Vlaamse jongeren heeft zichzelf voor de leeftijd van 15 jaar minstens één keer bewust verwond. Opvallend is dat slechts 3% van de ouders hiervan op de hoogte is.
Wat betreft gender, tonen sommige studies aan dat zelfverwonding meer dan dubbel zo vaak voorkomt bij meisjes dan bij jongens. Andere onderzoeken vinden echter geen significante verschillen tussen beide geslachten. Meisjes neigen vaker naar snijden of krassen, terwijl jongens eerder zichzelf slaan.
De aanvangsleeftijd voor zelfverwondend gedrag ligt meestal tussen 12 en 14 jaar. Jongeren die zichzelf verwonden, hebben driemaal meer kans om zelfmoordgedachten te ontwikkelen en een zelfmoordpoging te ondernemen. Onderzoek toont aan dat 50 tot 75% van de individuen die zichzelf opzettelijk verwonden ooit een zelfmoordpoging ondernemen.
Het is essentieel om deze signalen vroegtijdig te herkennen en passende ondersteuning te bieden aan jongeren die met zelfverwonding kampen.
Twee van de meest alarmerende feiten over automutilatie bij tieners zijn deze:
Het aantal gevallen neemt toe. Zonder behandeling zullen velen die zichzelf beginnen te snijden in de tienerjaren doorgaan met het gedrag. Dit blijft vaak doorgaan tot ver in hun volwassen jaren.
Behandelingsbezoeken voor tieners die zichzelf verwonden zijn in de afgelopen drie jaar verdubbeld. En die aantallen zullen naar verwachting toenemen naarmate het leven complexer wordt voor tieners.
Directeurs van behandelingsprogramma’s voor zelfverwonding verwijzen naar deze groeitrend als een epidemie die zich zelfs uitstrekt tot middelbare scholen.
Het profiel van een typische zelfverwonding ziet er als volgt uit.
Die persoon is van halverwege de jaren twintig tot begin dertig en heeft zichzelf sinds haar tienerjaren gesneden. Bovendien is ze intelligent, midden- of hoger – middenklasse en goed opgeleid. Ze komt uit een huis waar ze fysiek en/of seksueel is misbruikt. Ze heeft in elk geval één alcoholische ouder.
Statistieken automutilatie bij tieners.
Een publicatie van de Amerikaanse National Library of Medicine uit 2008 rapporteert de volgende statistieken over niet-suïcidale zelfverwonding (NSSI): (5)
1/3 tot 1/2 van de Amerikaanse adolescenten is verwikkeld in een vorm van zelfverwonding.
Snijden en branden zijn de meest voorkomende vormen van niet-suïcidale zelfverwonding.
70% van de tieners die zich bezighouden met zelfverwonding hebben in elk geval één zelfmoordpoging gedaan.
55% had meerdere zelfmoordpogingen gedaan.
Redenen voor automutilatie bij tieners.
55% van de zelfverminkers zei: “Ik wilde mijn gedachten van mijn problemen afbrengen”.
45% zei: “Het heeft me geholpen om spanning of stress los te laten en te ontspannen”.
Het overwinnen van schaamte rond automutilatie is een moeilijk proces.
Het is vooral uitdagend voor tieners. Zij hebben vaak te maken met sterke emoties en sociale druk. Schaamte kan de weg naar herstel en zelfzorg moeilijk maken. Het is echter mogelijk om deze gevoelens stap voor stap aan te pakken.
Hier zijn enkele strategieën die kunnen helpen:
1. Praat erover in een veilige omgeving
- Schaamte kan afnemen door erover te praten met iemand die je vertrouwt, zoals een ouder, vriend, mentor, of hulpverlener. Als je open bent over je gevoelens, merk je vaak dat anderen begripvol reageren. Dit kan helpen om schaamte te verminderen.
2. Besef dat je niet de enige bent
- Automutilatie komt vaker voor dan we denken, en er zijn veel mensen die met vergelijkbare gevoelens en uitdagingen kampen. Het realiseren dat je niet alleen bent, kan helpen om jezelf minder veroordeeld te voelen.
3. Zoek professionele hulp
- Gesprekken met een therapeut kunnen een veilige en niet-veroordelende ruimte bieden om te praten over schaamte. Ze kunnen helpen om te leren omgaan met emoties op een gezondere manier. Er zijn gespecialiseerde therapeuten die goed zijn in het begeleiden van tieners op dit vlak.
4. Schrijf over je gevoelens
- Het bijhouden van een dagboek kan een veilige manier zijn om je gevoelens van schaamte en zelfkritiek te uiten. Door te schrijven, kun je ontdekken waar de schaamte vandaan komt. Je kunt ook patronen herkennen die mogelijk leiden tot deze gevoelens.
5. Bouw zelfcompassie op
- Het ontwikkelen van een milde en begripvolle houding tegenover jezelf kan helpen om schaamte te verminderen. Probeer jezelf te behandelen zoals je een goede vriend zou behandelen die worstelt.
6. Omring je met positieve mensen en informatie
- Volg sociale media-accounts, lees boeken of neem deel aan groepen die praten over mentale gezondheid en zelfzorg. Dit helpt om een gevoel van normaliteit en steun te vinden, waardoor de schaamte minder wordt.
7. Herinner jezelf aan kleine successen
- Elke stap die je zet om gezondere manieren te vinden om met je emoties om te gaan, is een overwinning. Focus op de kleine stapjes die je neemt, zoals een keer niet automutileren of erover praten met iemand.
Wat moet ik doen als mijn tiener zichzelf snijdt?
Ouders die ontdekken dat hun kind meestal snijdt, zijn geschokt en geven zichzelf de schuld van falen als ouder. Therapeuten zeggen dat ouderlijke zelfbeschuldiging niet nuttig is.
Onthoud dat knippen een gedragsteken is van een dieperliggend probleem. Het doel moet niet zijn om uw kind te laten “stoppen met snijden”. Richt je liever op het behandelen van het diepere probleem. Op deze manier ontwikkelt uw tiener meer volwassen copingvaardigheden. Hij of zij voelt niet langer de behoefte om zichzelf te verwonden.
Hier zijn enkele tips voor het omgaan met dit ernstige probleem.
Wat je niet doet als ouder bij automutilatie bij tieners?
Reageren met woede. In ontkenning gaan over het probleem. Stellen dat dit een “fase” is die je tiener zal ontgroeien.
Zeggen “Wat heb ik verkeerd gedaan als moeder (vader) dat jij dit met jezelf doet.”
Vraag: “Waarom doe je jezelf dit aan?”
Proberen scherpe objecten te verbergen. Het is een ondoeltreffend afschrikmiddel. Als je kind zichzelf wil verwonden, zal hij of zij een andere manier vinden.
Wat je wel doet als ouder bij automutilatie bij tieners?
Geef toe dat jij en je kind hulp nodig hebben. Neem het probleem serieus. Dit is niet alleen aandachtzoekers gedrag. Wees volledig ondersteunend. Zoek onmiddellijk een behandeling voor je kind.
Behandeling van automutilatie bij tieners.
Als u vermoedt dat uw tiener aan het snijden is, praat dan met uw huisarts. U kunt ook contact opnemen met uw plaatselijke volksgezondheidsafdeling. Zij kunnen u helpen een programma voor geestelijke gezondheidszorg te vinden.
Ouders worden gewaarschuwd. Ze moeten begrijpen dat behandeling meer omvat dan alleen medicatie. Het omvat ook meer dan een paar bezoeken aan een therapeut. De behandeling omvat medicatie in combinatie met individuele en gezinstherapie gedurende een langere periode.
Ga er niet vanuit dat je kind “oké” is als hij in behandeling is en vooruitgang boekt. Net als bij de behandeling van gewoontegedrag zijn tegenslagen niet ongewoon. Sommige tieners melden nieuwe episodes van automutilatie, zelfs na een jaar therapie. Episodes van automutilatie minder en minder frequent worden naarmate een tiener langer in behandeling is.
Als je een “Teen Cutter” bent?
Vertel iemand – een broer of zus, een vriend, een ouder of familielid, iedereen met wie je kunt praten. Het overwinnen van je schaamte en het toegeven van je probleem is het moeilijkste deel van het krijgen van hulp.
Identificeer wat uw knipgedrag triggert. Dit kan moeilijk zijn om alleen te doen. Je hebt een mentor nodig om je te helpen.
Vraag om hulp. Praat met je ouders. Zoek ook een medische professional, een schoolbegeleider of een volwassene die je vertrouwt. Vertel hen dat je wilt stoppen met snijden. Als de persoon die je benadert je gedrag niet begrijpt, vraag je een andere volwassene om hulp.
Het doorbreken van je snijuitdaging zal niet eenvoudig zijn. Met een behandeling kunnen tieners die zichzelf snijden succesvol leren om op een gezondere manier om te gaan met stress en negatieve emoties.
Aanbevelingen voor het omgaan met automutilatie bij tieners
Automutilatie bij tieners is een ernstige kwestie die een gevoelige en doordachte benadering vereist. Hier zijn enkele aanbevelingen voor ouders en tieners in deze moeilijke situatie:
Voor Ouders:
- Wees begripvol en ondersteunend: Toon begrip voor de dieperliggende problemen van uw tiener en bied emotionele steun.
- Zoek professionele hulp: Praat met uw huisarts of lokale volksgezondheidsinstelling om een geschikt geestelijke gezondheidszorgprogramma te vinden.
- Vermijd zelfbeschuldiging: Het is belangrijk om zelfbeschuldiging te vermijden. Focus in plaats daarvan op het behandelen van de dieperliggende problemen van uw tiener.
- Negeer het probleem niet: Erken de ernst van automutilatie en zoek onmiddellijk professionele hulp voor uw tiener.
Voor Tieners:
- Zoek steun: Praat over je situatie met een vertrouwenspersoon, zoals een familielid, vriend, of medische professional.
- Identificeer triggers: Probeer te begrijpen wat de gevoelens of situaties zijn die leiden tot het behoefte om zichzelf te verwonden.
- Vraag om hulp: Durf om hulp te vragen aan iemand die je vertrouwt. Vraag ook een professional die je kan begeleiden om te stoppen met snijden.
- Breek het taboe: Overwin eventuele schaamte. Doorbreek het taboe rondom automutilatie door openlijk hulp te zoeken. Toon je kwetsbaarheid.
Conclusie
Het is belangrijk om automutilatie serieus te nemen en professionele hulp te zoeken. Zowel ouders als tieners hebben ondersteuning en begeleiding nodig om deze uitdagende periode door te komen. Het doorbreken van het taboe en openlijk hulp zoeken zijn essentiële stappen naar herstel en welzijn.
Vragen voor de Reactiesectie
- Hoe hebben narcistische ouders invloed op de mentale gezondheid van hun kinderen?
- Wat vind je van de huidige statistieken over automutilatie bij tieners?
- Heb je persoonlijke ervaringen of verhalen die je wilt delen over zelfverwonding?
- Welke ondersteuningsvormen werken volgens jou het beste voor jongeren die met automutilatie kampen?
- Wat zijn effectieve manieren om het taboe rond zelfverwonding te doorbreken in onze samenleving?
Over de Auteur: Annemie Persyn-Declercq
Annemie Persyn-Declercq is een ervaren orthopedagoog en auteur. Ze richt zich speciaal op de effecten van narcistisch misbruik. Daarnaast focust ze zich op de weg naar emotionele vrijheid. Met haar uitgebreide kennis biedt ze waardevolle inzichten. Haar persoonlijke ervaringen dragen bij aan praktische strategieën om slachtoffers van emotionele manipulatie te helpen. Haar werk benadrukt de kracht van zelfzorg, assertiviteit en sociale steun als essentiële elementen in het herstelproces. Annemie is gepassioneerd over het creëren van bewustzijn rondom narcisme en het empoweren van individuen om hun eigenwaarde te herontdekken.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie
Lees ook
