Hoe een trauma zich ontwikkelt bij kinderen?
Allereerst wil ik beginnen met heel duidelijk te zijn over één heel belangrijk ding. Deze aflevering gaat op geen enkele manier over het beschuldigen van onze ouders. Ik nodig je uit wel na te denken over wat ons later gevoelig maakt voor de narcist. Dit komt door uiteraard niet perfecte ouders.
En ik meen dat echt. Ongeacht wat ze deden en hoe ze zich gedroegen, ze waren ook een product van een trauma.
Rekening houden met de situatie
De manier waarop ze “ouder” waren, moeten we in kaart brengen. Ook de mate van trauma dat hen in hun families was voorafgegaan, is belangrijk om te begrijpen. Als je dit eenmaal begrijpt, zul je je beseffen hoe het gevoel wordt gevormd. Je zult ook inzien hoe de emotionele centra van onze hersenen zich ontwikkelen. Daarom waarderen we de capaciteiten die elk menselijk wezen, inclusief misbruikers, hebben over zichzelf, het leven en anderen.
Afhankelijkheid van een stabiele verzorger.
Ok, laten we beginnen vanaf het begin: teleurstellingen, uitdagingen en bedreigingen beginnen al als een heel klein kind. Deze omvatten hongerig zijn, voedsel nodig hebben, zichzelf pijn doen of bang zijn en troost nodig hebben. Je vraagt je af of mensen zich lichamelijk bedroefd voelen. Hebben ze troost en verzorging nodig, zoals bij het verwisselen van een vuile luier?
Kleine kinderen zijn volledig afhankelijk van een stabiele verzorger die overlevingsbehoeften en emotioneel comfort biedt wanneer ze dat nodig hebben.
Als we een huidige verzorger hebben, die veiligheid en comfort voor ons modelleert, dan kunnen de delen van ons rechter brein zich ontwikkelen. Dit deel is de eerste kant van ons brein. Het rechter brein ontwikkelt zich als we klein zijn. Dan kunnen onze verbonden zenuwstelsels kunnen zich gezond vormen.
Ontwikkeling van de kernidentiteit.
Dit zijn onze emotionele en sociale centra. Ze zijn verantwoordelijk voor het ontwikkelen van onze overtuigingen over onszelf. Ze bepalen ook onze plaats in de wereld en hoe we andere menselijke wezens zien.
Deze gezonde ontwikkeling is onmisbaar voor het hebben van een solide en volledige kernidentiteit. Ik wil dat je begrijpt dat de ‘aanwezigheid’ van een stabiele zorgverlener nodig is. Dit is essentieel voor de ontwikkeling van onze rechterhersenen en onze emotionele centra. Zij geven ons de onmisbare ingrediënten van liefde, troost en veiligheid. Dit moet voor het kind ‘geschikt voor zijn leeftijd’ zijn.
We moeten de connectie somatisch ‘voelen’ in ons wezen omdat het echt zou zijn voor het kind.
Logische actie en voorzieningen en puur ‘volwassen’ reacties vertalen zich niet in rechterhelft communicatie. ‘Stop daar maar mee!’ zeggen tegen een klein noodlijdend kind zal nooit het comfort bieden. Genezing komt door een knuffel en zacht spreken.
Het gaat zelfs nog meer het trauma van het gevoel ‘onveilig en niet-ondersteund’ aanwakkeren. Om de aangetaste emotionele centra te bereiken, moet de input bestaan uit zorgzame fysieke aanraking. Het moet ook oprechte woorden en geluiden bevatten.
Trauma wordt gemaakt door emotionele sensorische input die geregistreerd wordt in het rechter brein.
De resolutie kan alleen door de fysieke en emotionele zintuigen komen. Het lichaam is een effectieve manier om dit te bereiken.
Velen waarmee ik praat over de noodzaak om kerntrauma te genezen, zeggen tegen me: ‘Mijn ouders waren geweldig. Ze moedigden me altijd aan. Ze steunden me bij alles wat ik wilde doen.
Emotionele connectie?
‘Mijn vragen als antwoord hierop zijn: Hadden ze tijd om gewoon bij je te zijn? Maakten ze tijd om je vast te houden in tijden van nood? Keken ze in je ogen? Vertelden ze hoeveel ze van je hielden? Zou je je ouders kunnen vertrouwen en er toebrengen dat ze naar je luisteren en er voor je zijn?
Zouden ze luisteren, je toestaan jezelf te zijn en je laten weten hoe speciaal je bent?
Grenzen leggen bij kinderen
Ja, natuurlijk hebben kinderen grenzen nodig. Ze hebben grenzen nodig om grenzen te leren. Kinderen moeten leren hoe om te gaan met teleurstellingen. Kinderen moeten oorzaak en gevolg ervaren en leren daar persoonlijke verantwoordelijkheid voor te nemen.
Als ze niet weten dat ze geliefd en waardevol zijn voor wie ze zijn, worden de emotionele centra aangetast. Ze beseffen niet hun eigen waarde. Deze centra zijn verantwoordelijk voor eigenwaarde, eigenliefde, zelfwaarde en veerkracht voor uitdagingen. Dat maakt je gevoelig voor de narcist later.
Ouders in de overlevingsmodus.
Ik weet dat je ouders het erg druk hebben gehad en in de overlevingsmodus waren. De meesten van ons waren dat, praktisch of proberend om met hun eigen trauma om te gaan. Zouden ze de juiste hersenhelft bij ons kunnen aanspreken, zodat ons eigen rechterhersenhelft zich goed zou kunnen ontwikkelen? Waarschijnlijk niet.
De vorming van het zenuwstelsel als foetus.
Nu, hier is het ding: rechterhersenen beginnen zich te vormen. De centra van het zenuwstelsel ontwikkelen zich ook als we een foetus in de baarmoeder zijn.
Wetenschappelijk is nu bewezen dat de emotionele toestand van de moeder belangrijk is. Haar vermogen om haar eigen emoties te reguleren, is erg belangrijk. Het levert een grote bijdrage aan de ontwikkeling van de rechterhersencentra van een kind.
Als ze gestrest is, heeft ze niet de middelen om deze spanningen volledig te integreren. Dit bedreigt onmiddellijk de vorming van de rechterhersenhelft. Maar de plot verdiept zelfs nog meer.
Epigenetica en gevoelig voor de narcist later.
De wetenschappelijke studie van de epigenetica vertelt ons nu. Bepaalde genen hebben het vermogen om in of uit te schakelen. Dit vermogen is erfelijk. Deze eigenschap wordt doorgegeven.
Als we van voorouders zijn gekomen die aan een trauma leden, dan kunnen de delen van ons rechterbrein worden afgesloten. Dit kan gebeuren vanaf de geboorte. Deze delen verwerken stress effectief voor ons.
We hebben het over-gevormde, hyper-aroused centers en amygdalae. Dat betekent dat we niet verankeren in onze kernidentiteit om met stress om te gaan. Deze verankering is het centrum voor onze persoonlijke kracht.
Dan zullen we dissociëren van ons eigen wezen. We zullen naar buiten kijken en verslaafd raken in het proberen om het onbeheersbare te beheersen. Dat is alles en iedereen dat niet ons is.
Dit alles zorgt voor een toename van breuken binnen en buiten ons leven.
Dit betekent meer trauma en meer traumatische gebeurtenissen.
Aanbevelingen om te handelen van Annemie
Zoek professionele hulp:
Het is van cruciaal belang om professionele hulp te zoeken bij een erkende therapeut. Zoek iemand die ervaring heeft met traumaverwerking. Deze persoon moet ook goed zijn in het bevorderen van mentaal welzijn. Deze professionals kunnen helpen om de impact van het ervaren trauma te begrijpen. Ze bieden constructieve manieren om hiermee om te gaan.
Ouder-kind interventies:
Voor ouders die bezorgd zijn over het welzijn van hun kinderen, kan het nuttig zijn om ouder-kind interventies te overwegen. Deelname kan de ouder-kind relatie versterken. Deze interventies zijn gericht op het versterken van de ouder-kind relatie. Ook bevorderen ze veilige hechting en leren ze effectieve communicatie- en troosttechnieken.
Zoek naar ondersteuningsgroepen:
Het kan waardevol zijn om lid te worden van ondersteuningsgroepen voor mensen die soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt. Het delen van ervaringen met anderen kan helend werken. Het ontvangen van steun van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, biedt een gevoel van verbondenheid.
Onderzoek lichaamsgerichte therapieën:
Lichaamsgerichte therapieën zoals yoga, meditatie, of lichaamsbeweging kunnen effectief zijn bij het reguleren van emoties en het opbouwen van veerkracht. Deze benaderingen kunnen helpen bij het herstellen van de verbinding tussen lichaam en geest.
Inzicht in epigenetica en zelfzorgtechnieken:
Een dieper begrip van epigenetica kan leiden tot een verhoogd bewustzijn van de impact van erfelijk trauma. Het ontwikkelen van zelfzorgtechnieken, zoals mindfulness en stressverlagende activiteiten, kan helpen bij het reguleren van de reactie op stressvolle situaties.
Deze aanbevelingen zijn slechts algemene suggesties. Individuele situaties vereisen verschillende benaderingen. Het raadplegen van een professional is altijd de beste stap voor gepersonaliseerd advies.
Holistische benadering
Bewustzijn van eigen emoties:
Ouders kunnen beginnen met het ontwikkelen van een dieper bewustzijn van hun eigen emoties en stressniveaus. Praktijken zoals mindfulness en zelfreflectie kunnen ouders helpen. Deze praktijken bevorderen een gevoel van emotionele balans. Dit kan zich vertalen in meer ondersteunende en empathische interacties met hun kinderen.
Versterken van ouder-kindrelatie:
Het is cruciaal voor ouders om actief te werken aan het versterken van de band met hun kinderen. Dit omvat het creëren van een veilige en ondersteunende omgeving waarin kinderen zich gehoord, begrepen en geliefd voelen. Ouders kunnen dit doen door regelmatig quality time door te brengen met hun kinderen en open communicatie te stimuleren.
Leren effectieve troosttechnieken:
Ouders kunnen waardevolle vaardigheden ontwikkelen door effectieve troosttechnieken te leren en te gebruiken wanneer hun kinderen emotionele steun nodig hebben. Dit kan onder meer open gesprekken aanmoedigen. Het omvat ook fysieke geruststelling. Bovendien biedt het een veilige ruimte voor expressie.
Erkennen van individuele behoeften:
Het is belangrijk voor ouders om de unieke behoeften van elk kind te erkennen en hierop in te spelen. Door de individuele verschillen te waarderen, kunnen ouders beter aansluiten op de behoeften van hun kinderen. Hierdoor kunnen zij een omgeving creëren die hun groei en ontwikkeling ondersteunt.
Ouders moeten zich bewust zijn van het belang van emotionele ondersteuning. Het is essentieel voor de ontwikkeling van kinderen. Een veilige hechting speelt hierbij een cruciale rol. Door te investeren in hun eigen holistische welzijn, kunnen ouders een positieve invloed hebben. Bewust ouderschap versterkt de veerkracht en het welzijn van hun kinderen.
Sociale voorschriften voor herstel
Sociale steun is belangrijk bij het herstel van kindertrauma. Het vermindert de gevoeligheid voor narcistisch misbruik. Hier zijn enkele belangrijke sociaal voorgeschreven maatregelen die kunnen bijdragen aan herstel:
Community-ondersteuning en verbondenheid:
Het zoeken naar ondersteunende gemeenschappen en groepen kan een gevoel van verbondenheid en begrip bieden. Het delen van ervaringen met anderen die soortgelijke trauma’s hebben meegemaakt, kan helend werken en een gevoel van samenhorigheid bevorderen.
Onderwijs en bewustwording:
Het vergroten van het bewustzijn over kindertrauma en de impact ervan kan een basis leggen voor effectief herstel. Het verstrekken van educatieve bronnen kan helpen om begrip te vergroten. Ook kan het bevorderen van bewustwording in de samenleving steun vergroten.
Empowerment en activisme:
Het aanmoedigen van overlevenden van kindertrauma om hun stem te laten horen, kan bijdragen aan herstel. Deelname aan empowerment activiteiten helpt bij het doorbreken van het stigma rond kindertrauma. Dit kan ook het bewustzijn vergroten en systemische verandering bevorderen.
Familie-interventies en ondersteuning:
Het betrekken van gezinsleden bij het herstelproces kan belangrijk zijn. Het bieden van ondersteunende interventies voor gezinnen kan de weg vrijmaken voor gezamenlijk herstel. Ook het verstrekken van middelen voor ouder-kind-relatie verbetering draagt hieraan bij.
Voortdurende begeleiding:
Het promoten van voortdurende begeleiding en psychosociale ondersteuning voor overlevenden van kindertrauma is van vitaal belang. Het aanmoedigen van het zoeken naar professionele hulp is belangrijk. Het toegankelijk maken van langdurige begeleiding kan een cruciale rol spelen bij het herstelproces.
Deze sociaal voorgeschreven maatregelen kunnen het herstel bevorderen en een ondersteunende omgeving bieden voor overlevenden van kindertrauma. Het is belangrijk om te erkennen dat herstel een individueel proces is. De behoeften van elk individu zijn uniek. Professionele begeleiding en ondersteuning zijn essentieel bij het verkennen van de beste benaderingen voor herstel op sociaal niveau.
Hulpverlening in regio Roeselare-Hooglede
1. Centrum Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) Eclips
- Expertise: Traumaverwerking en mentaal welzijn: groepspraktijk Eclips
2. Psychologenpraktijk De Groene Golf
- Expertise: Ouder-kind interventies en stressverlagende therapieën
- Website: www.degroenegolf.be
3. De Bleekweide
- Expertise: Lichaamsgerichte therapieën en trauma-geïnformeerde zorg
- Website: www.bleekweide.be
4. Kinderpraktijk De Vlindertuin
- Expertise: ouder-kindrelatie
- Website: https://www.vlindertijd.be/
Deze organisaties en experts bieden gespecialiseerde hulpverlening op het gebied van traumaverwerking, ouder-kindrelaties en mentaal welzijn in de regio Roeselare-Hooglede. Je kunt rechtstreeks op hun websites terecht voor meer informatie over de aangeboden diensten en contactgegevens.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie