Parentificatie: Een normaal jeugdtrauma in onze samenleving.

Parentificatie is wanneer een kind wordt gedwongen om de rol van ouder te spelen voor en door zijn ouder. Het is een rolomkering waarbij een kind een verzorger, vredestichter, verzoener, beschermer of emotionele steun aan een ouder wordt. Zoals veel mensen groeide ik op in een disfunctioneel gezin zonder duidelijke grenzen en met parentificatie. DatMeer lezen over “Parentificatie: Een normaal jeugdtrauma in onze samenleving.”

Niet goed genoeg zijn is een veralgemening die blijft hangen.

Wat we misschien niet zien (of omdat we oogkleppen dragen), is dat onze kindertijd onze volwassen levens kleurt. Onze kindertijd markeert en brengt schaduw op meer manieren dan we ons bewust zijn.We trekken als kind gemakkelijk conclusies en vergelijken gemakkelijk. Daardoor komen we tot een veralgemening dat we niet goed genoeg zijn. Gelukkige ervaringen inMeer lezen over “Niet goed genoeg zijn is een veralgemening die blijft hangen.”

Gevoelig voor de narcist? Oorzaak kindertrauma Deel 4

Hoe een trauma zich ontwikkelt bij kinderen? Allereerst wil ik beginnen met heel duidelijk te zijn over één heel belangrijk ding. Deze aflevering gaat op geen enkele manier over het beschuldigen van onze ouders. Ik nodig je uit wel na te denken wat ons later gevoelig maakt voor de narcist in onze opvoeding, door uiteraardMeer lezen over “Gevoelig voor de narcist? Oorzaak kindertrauma Deel 4”