Wat is ons “innerlijke kind”? Wat is ons ego? Zijn ze op de één of andere manier met elkaar verweven?
Ik ontvang e-mails van mensen die willen weten wat het verschil is tussen ons innerlijke kind en ons ego. Dit gebeurt vaak genoeg dat ik dacht dat het tijd was om hierover een artikel of een video te maken.
Misschien weet u ook niet zeker wat van u deze delen zijn. Weet je dat er een verschil is? Misschien weet u niet zeker wat deze onderdelen zijn, of zelfs als ze bestaan.
Het ontrafelen van deze vragen was persoonlijk voor mij. Toen ik eenmaal dit eenvoudige begrip kraakte, sprongen mijn persoonlijke groei en innerlijke vrijheid in sprongen vooruit. Dat zal bij je ook zo zijn.
Resistente ego patronen.
Ik had kortgeleden een gesprek met een vriend van me. Hij heeft veel innerlijk werk gedaan met de verschuivingstechniek. Toch vond hij enkele resistente ego patronen.
Hij realiseerde zich “die stem” die zaken zei als “Blijf niet boos, je bent geen aardige persoon.” Het zei vaak, “Ik ben echt geïrriteerd met (die persoon) vanwege (vul het blanke gedeelte in).” Dat was zijn ego stem.
Hij zei dat zijn ego hem gek maakte. Dat hij ondanks dat geen woedend persoon wilde zijn bleven die gedachten bij hem opkomen. De pijnlijke peptiden van het beoordelen van andere mensen wilde hij niet ervaren.
Hij vroeg me: “Moet ik gewoon vrienden maken met mijn ego? Zou dat helpen om het te zwijgen en me met rust te laten? “
Mijn antwoord was een stevig “Nee”.
Ik zal uitleggen waarom je geen vrienden moet maken met je ego in dit artikel en video. Er is nog veel meer te bespreken.
Het “innerlijke kind”.
Wat we moeten begrijpen is wanneer we getriggerd worden door een gebeurtenis in ons leven. Dit gaat altijd over een jong, niet-genezen gedeelte in onszelf.
Je denkt misschien dat dit een grove generalisatie is of zelfs een harde, veroordelende verklaring.
Laat me uitleggen waarom het dat niet is.
Allereerst hebben de jonge delen van onszelf overtuigingen ontwikkeld van voorwaardelijke liefde. We zijn opgevoed door volwassenen die hun eigen kwetsuren hadden. Ze hadden zelfs de beste bedoelingen.
Daarbij brachten ze ons op de valse veronderstelling. Ze lieten ons denken dat we beminnelijk en aanvaardbaar waren voor wat we wel of niet deden. Ze wekten de indruk dat we aanvaardbaar waren voor onze daden. Ze deden dit in plaats van ons in te boezemen dat we sympathiek waren voor wie we zijn.
Dit betekende dat diepe onbewuste delen van onszelf geloofden dat we van nature onwaardig en onaanvaardbaar waren.
We konden alleen waardig zijn ALS we goedkeuring hadden verdiend. Dit was het geval het maakt niet uit hoe aantrekkelijk, succesvol, intelligent of capabel we dachten dat we waren.
In feite streven veel aantrekkelijke, succesvolle, intelligente en capabele mensen vaak naar ‘excellentie’ om te compenseren. Ze doen dit omdat ze zich niet waardig voelen.
Dit creëerde de menselijke voorwaarde van co-afhankelijkheid.
In essentie is emotionele afhankelijkheid de overtuiging dat we onze heelheid en waarde buiten onszelf moeten zoeken. De innerlijke leegte en angst waren de spirituele honger van het niet authentiek vinden van onze heelheid. We werden niet onvoorwaardelijk bemind en geaccepteerd door ‘het bestaan’ sinds onze geboorte. Dit betekende dat ons zelfgevoel gevaarlijk verbonden was met andermans gedrag, niveaus van liefde en goedkeuring.
We denken misschien dat dit “natuurlijk” is. Maar in feite is dat niet wie we echt zijn. Ons Ware Zelf staat op zijn eigen merites, op zijn eigenwaarde, innerlijke waarde, waardigheid en hoedanigheid.
Aan de andere kant is ons ware zelf een volledig systeem voor zichzelf. Het trekt dat aan en genereert meer “heelheid” in het werkelijke leven.
Het probleem is, als we wonden dragen in ons onderbewustzijn van onwaardigheid, dan stromen we niet in deze gezonde bron.
Op hetzelfde moment voelen we ons niet ‘heel’. We hebben niet de controle over het bedenken van ons leven. We komen in het leven vanuit een innerlijk centrum van onze jonge “onwaardige” wonden.
Laten we een voorbeeld gebruiken dat we allemaal kennen – een narcist die iets gruwelijks vernederend zegt.
Als we jonge wonden van onwaardigheid hebben, hebben we deze “persoon” gemaakt als de bron van onze waardigheid. Nu hij of zij ons degradeert, worden we getriggerd.
Waarom is dat zo? Omdat ons identiteitsgevoel wordt bedreigd.
De jonge wond van de innerlijke jeugd van onwaardigheid wordt geactiveerd. Het onbewuste is net bewust geworden.
Onze geest volgt dan de chemicaliën van het lichaam. We ervaren machteloosheid en pijnlijke regressie in de kindertijd. Onze reactie zal zijn om in te haken en onze macht over te dragen.
Dat betekent een gedachten patroon als volgt: “Mijn welzijn is afhankelijk van wat je wel of niet doet”. Je vecht om de narcist terug te brengen naar de persoon. We proberen van deze persoon onze waardigheid en goedkeuring opnieuw te krijgen. Een narcist gaat echter niet veranderen.
En als we die goedkeuring vragen aan iemand anders, stellen we ons weer emotioneel afhankelijk op. Dit is een grote aanleiding voor het beginnen van een dynamiek die je niet versterkt.
Wat zou er gebeuren als we onszelf gezond herbronnen, en dit volledig in onze eigen innerlijke identiteit?
Dan zouden we de gruwelijke vernederende verklaring in acht nemen. We zouden geen kinderwond in gang zetten. Ook zouden we geen kwetsuur veroorzaken en dus niet gevoelig zijn voor de narcist. Bovendien zouden we “gezond” merken, zonder specifiek te veroordelen dat deze persoon niet gezond of prettig is in onze buurt.
Onze identiteitsbron zou niet worden bedreigd. Het zou niet afhangen van wat deze persoon wel of niet deed of zei.
Ik geef volledig toe dat ik niet deze persoon was totdat ik aan mijn kinderwonden werkte. Ik raakte verslaafd aan de narcist(e). Zonder enige zelfbeschuldiging of spijt weet ik iets. Er zijn ook mensen van nature die zo snel het masker van de narcist doen barsten.
Ze stoppen met contact zoeken. Bovendien hebben ze een gezond zelfgevoel. Ze observeren met wijsheid wat er gebeurt.
Behalve dat ze voldoende verankerd zijn in hun ware gevoel van zelf dat ze het contact stopten en wegliepen.
We hebben tientallen e-mails ontvangen van mensen in het afgelopen jaar die ons precies over zo’n toestand hebben geïnformeerd.
Ik ken ook persoonlijk mensen, zowel mannen als vrouwen. Ze blijven niet verder betrokken zodra er een narcistische – barst in hun relatie was.
Ze vinden het interessant wanneer mensen het slachtoffer blijven spelen. Mensen nemen geen verantwoordelijkheid voor hun eigen evolutie. Ze verklaren: “Sociopaten kunnen iedereen voor de gek houden!”
Mensen sturen van die generaliserende uitspraken. Ze worden voortdurend gepost op misbruikfora. Hierin staat hoe slecht en gevaarlijk narcisten ‘ze’ zijn. Er wordt ook vermeld hoe machteloos ‘we’ tegen hen zijn.
Natuurlijk is het goed als een techniek wordt aangetoond die narcisten gebruiken.
Iedereen weet dat ze pathologische leugenaars zijn, toch blijven velen ernaar luisteren. Naar wie ga je in de toekomst luisteren? Waarom vind je dat ze niet mogen liegen als ze die persoonlijkheidsstoornis hebben?
Bijzonder is een narcist niet. Er is er maar één woord voor: een blaaskaak.
Ook hoe iedereen vatbaar is. Dat wil niet zeggen dat ze niet sluw zijn. Dat wil niet zeggen dat we dat als kind kunnen doorhebben. Maar bijzonder zijn ze niet. Al hun ‘empathisch’ gedrag is gekopieerd. Hun gedrag is zo doorzichtig. Immers, wat ze zeggen komt niet volledig overeen met hun lichaamstaal.
Dat is een totale valsheid. Ik ben ongelooflijk bedroefd. Er zijn misbruikforums die niet alleen oplossingen afwijzen om te genezen (ze op te lossen en ze te veroordelen). Ze bezorgen ook hun leden meer pijn. Tegelijkertijd boezemen hun leden meer slachtofferschap in.
We raken alleen maar verslaafd als we een overeenkomstige innerlijke kwetsuur hebben. Wanneer we deze innerlijke wonden opruimen, hebben we geen trekjes meer. Net als die gelukkige mensen die al een gezond en solide gevoel van eigenwaarde hadden. Wij hebben geen verslaving of aantrekkingskracht meer.
Wanneer we ons vastklampen aan innerlijke groei dan worden we zeker niet getriggerd of getraumatiseerd door narcisten. Immers door innerlijke groei ontkoppelen we ons volledig van narcisten.
Dat is hoe we genezen!
Onbewuste programmering bij elk kind die de show steelt.
Ons “innerlijk kind” kan zich niet goed voelen. Omdat we in thèta-hersengolven zaten (vooral tot 7 jaar oud), verzwolgen ons innerlijke onderbewustzijn pijnlijke overtuigingen zoals een droge spons.
Onze innerlijke identiteit werd vastgesteld met kinderachtige, op emoties gebaseerde redenering. Dit gebeurde voordat we de logische intelligentie hadden om bepaalde boodschappen te accepteren of te negeren.
Tegen de tijd dat we op 12-jarige leeftijd de alpha-hersengolffunctie (logische cognitieve geest) bereikten, was de programmering voltooid.
Nu hebben we een “Innerlijk Kind” (onbewuste programmering) die de show leidt.
Onze programmering stuurt gezonde overtuigingen naar ons terug. Dit betekent aspecten uit het leven als stroom, gemak en succes. Omgekeerd wordt de ongeharde gewonde programmering die we hebben ontvangen teruggekaatst vanuit het leven. Dit gebeurt via pijn, teleurstelling, verlies, agressie en zelfs misbruik.
Overtuigingen en ons zelfbeeld in ons “innerlijke kind”.
Deze pijnlijke gebeurtenissen vertegenwoordigen geloofsovertuigingen van onwaardig zijn en niet geliefd zijn. Ze vertegenwoordigen ook het idee dat men straf verdient en niet goed genoeg is. En de lijst gaat maar door …
Dit alles is ongeacht wat de logische geest zou willen verklaren … Deze diepgewortelde innerlijke overtuigingen kunnen erg zijn, heel specifiek, zoals (bijvoorbeeld)
“Mannen die ik liefheb verlaten me”,
“Mensen die van me houden, schaden mij”,
“Als ik al mijn behoeften voorbijga en neig naar de rest van iedereen zal ik veiliger zijn” … Dit is alleen het topje van de ijsberg …
Hoe werden de krachtigste geloofssystemen gecreëerd in ons “innerlijke kind”?
Door de intensiteit van de emotionele lading die eraan verbonden was. Wat dat betekent, is – de pijnlijkste gebeurtenissen uit de kindertijd zijn degenen die je toekomstige bestemming bepalen. Je herinnert je ze nu nog niet, omdat je ze al lang geleden hebt weggeduwd. Dat gebeurt zonder dat je het je realiseert.
Geloofssystemen werken zo: ze genereren met leven het bewijs van het geloof.
Ons “innerlijke kind” is een levende energie. Veiligheid van het “innerlijke kind”.
Als je innerlijke kind zich veilig, gekoesterd, beschermd, geliefd, geaccepteerd en waardig voelt, komt hij of zij naar buiten. Dan komt hij of zij naar buiten om te spelen.
Als gevolg daarvan voel je je creatief, expansief, genereus, liefdevol en vreugdevol en je weet absoluut hoe je bloeit. Met dit plan kun je ontvangen in de werkelijkheid.
Terug je “innerlijke kind” aan het woord laten doe je door creatief te worden.
Je weet ook hoe je moet spreken. Je weet hoe je jezelf moet eren. Je weet hoe je authentiek moet zijn. Je weet ook hoe je waarheid en gezondheid kunt genereren. In het geval dat het nodig is, kun je jezelf verwijderen van wat en wie ook.
Onveilig van het “innerlijke kind”.
Als ons innerlijk kind zich onveilig voelt, wordt afgewezen, beledigd of in de steek gelaten, is hij of zij gebroken. Het innerlijke kind is beschadigd. Dit “innerlijke kind” is doodsbang om naar buiten te komen om te spelen. In plaats daarvan zal ons “innerlijke kind” wanhopig proberen onze aandacht te krijgen. Op deze manier kunnen we hem of haar helen. Dan kan hij of zij verder.
Pijn van het “innerlijke kind”.
De manier waarop het “Innerlijk Kind” dit doet, is door te schreeuwen in pijn. Dit is precies wat pijnlijke triggers zijn. Hetzelfde geldt voor intense emotionele angst.
Als dit niet werkt, manifesteert het “innerlijke kind” stoornissen in het zenuwstelsel, zoals ernstige depressie, C-PTSS of agorafobie. Als dit niet genoeg is om ons naar binnen te draaien om te helpen, maakt het “innerlijke kind” fysieke problemen. Deze zouden kunnen verergeren tot serieuze.
Ons “Innerlijke Kind” probeert ons ook te waarschuwen!
Hij of zij schreeuwt het uit om NIET terug te gaan naar de plaats van de misdaad. Dit omvat acties zoals die telefoon pakken en de geen contactregel verbreken.
NIET om die fles alcohol te drinken.
NIET om in een nieuwe relatie te komen.
Dat terwijl hij zo behoeftig en gebroken is.
NIET om opnieuw verantwoording te vragen aan die persoon die je voortdurend misbruikt.
Hoe wisten we dat we NIET iets moesten doen? Maar we deden het hoe dan ook. Het maakt niet uit hoe pijnlijk we wisten dat de resultaten zouden zijn. Hou daarom weer van je innerlijke kind.
Alles op onze blog is ter informatie!
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
Steun ons website zonder extra door uw aankopen bij bol.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie
