Van obsessie voor de narcist naar passie voor jouw droom.
Ik krijg tientallen persoonlijke boodschappen per maand. Mensen vragen hoe ik mijn passie gevonden heb. Daarom vond ik het belangrijk daar een antwoord op te vinden. Immers veel slachtoffers van narcisten voelen zich leeg en weten niet meer wat ze willen. Ze willen compleet onafhankelijk van de narcist worden. Mijn letterlijk antwoord is dan ook dat ik het niet weet. Ik heb er wel volgens mij verschrikkelijk lang over gedaan.
Narcistisch misbruik is zo verweven met mijn leven. Hierdoor moest alles wat met psychologie te maken heeft wel mijn ding worden. Persoonlijke ontwikkeling werd ook een noodzaak voor mij. Ergens bleef ik wel geloven. Ik dacht dat de punten die me aanspraken in het verleden zich zouden verbinden. Deze zouden een antwoord bieden.
Je doet ervaring op. Bovendien test je uit wat je graag doet. Je reflecteert over wat je meemaakt en je vraagt je af of dit wel uit je diepste zelf komt.
Ik zie die transformatiepatronen ook bij mijn collega’s.
Ze hebben al vanaf jonge leeftijd naar antwoorden gezocht op de onmogelijkste vragen. Meestal hebben mijn collega’s ook veel gelezen. Ze waren ook sociaal geëngageerd.
Ik wist ook al vroeg dat ik een hoge sensitiviteit had. Door een douche te nemen kon ik me in een andere stemming brengen, net zoals door lang te lopen. Maar om onafhankelijk van de narcist(e) te worden was het nog veel te vroeg. Je had nog niet van narcisme gehoord.
Bovendien had je wel dat duivelse kwaad gezien van bepaalde personen (zelfs tegenover hun eigen kinderen). Je bleef wensen en hopen dat het niet waar was. Dat sommigen niet veranderen was zo tegengesteld aan mijn hoop en geloof dat de nieuwe mens mogelijk is. We zongen in die tijd van: maak alles nieuw.
Met mijn geboorte een beperking door verwaarloosd rugletsel.
De eerste keer dat ik daarmee geconfronteerd werd, was rond mijn 7 jaar. Toen gingen we met de klas naar de dokter op onderzoek. In het medisch rapport werd daar vaag melding van gemaakt.
Daarna kreeg ik veel last in mijn benen en rug bij de sneeuwspelletjes en op een ijsglijbaan. Rond mijn 12 jaar kreeg ik mijn eerste hernia. Die werd behandeld met tijgerbalsem en ontstekingsremmers. Dat noemden ze toen een lumbago.
Nu had ook mijn vader regelmatig last van rugpijn, vooral na het werken in de tuin. Dus vond ik het vrij normaal dat ik dat ook had. Echter, was lopen en fietsen iets wat ik graag deed. Gezien het hier in Hooglede nogal heuvelachtig is, kon ik mijn hartje daarbij ophalen.
Ik liep dan ook graag mee met een oudere broer van een vriend en werd ik daar behoorlijk goed in. Tijdens mijn puberjaren was ik echter niet zo sportief, kon behoorlijk wat bier en rookgerief verzetten.
Gezond leven en fysiek sterker worden.
Toen ik uiteindelijk rond mijn 18 jaar zelfstandig ging leven, vond ik werk in de wegenbouw. Gezond leven werd weer belangrijk om het zware fysieke werk aan te kunnen. Ik denk niet dat ik gedurende die 3 jaar ooit ziek ben geweest.
Echter, werkten we soms weken in de vrieskoude. Voordien was het vooral meisjes versieren, uitgaan en boeken lezen die me een min of meer een goed gevoel gaf. Maar ook sociaal actief zijn zoals voor het NCOS.
Immers thuis was mijn moeder nog steeds in rouw. Ze treurde om de vroege dood van mijn oudste broer (1946). Ook rouwde ze om de dood van mijn grootmoeder toen ze 42 jaar was. Mijn moeder voelde zich superieur aan mijn vader want ze had gestudeerd.
Ze was zogezegd belezen waar volgens haar mijn vader geen interesse voor had. De ene zelfmoordpoging, na de andere volgde elkaar op en er was constant conflict met mijn oudste zus. Mijn moeder had vooral bekommernis voor mijn jongste zus die ze als de kwetsbaarste beschouwde.
Ondernemen en koken.
In die gezinssituatie was mijn vader weinig thuis. Hij ging niet tegen mijn moeder in. We hielden ook een kruidenierswinkel open. Ik voelde me vooral verplicht om de zaak open te houden.
Ik leerde de voedingswaren kennen en het was soms nodig om te koken. Daardoor verrichte ik samen met mijn jongste zus het bluswerk in de ene crisis van mijn moeder naar de andere.
Dat zorgde dat ik regelmatige vluchtte voor de stress, maar ook veel antwoorden zocht in de psychologie, filosofie en wetenschap.
Ik heb al vanaf mijn geboorte een rugletsel. Door verwaarlozing werd dit een belangrijk punt in mijn kwetsbaarheid. Op één of andere manier moest ik wel die kwetsbaarheid compenseren. Compenseren deed ik dat door buitenmatig te lezen, door buitenmatig te schrijven en door buitenmatig te sporten.
Ik was mij niet bewust dat dit buitenmatig sporten vroeg of laat een weerslag zou hebben. Als ik daarmee stopte, zou het een weerslag hebben. Maar het hielp om de pijn te verdringen.
De bron van de pijn bleef echter. Transcendentale meditatie, zelfhypnose en autogene training hielp me bij het verleggen van mijn pijngrens. In voorbereiding tot mijn legerdienst liep ik nog meer kilometers, want ik had me ingeschreven bij de paracommando’s.
Alleen naar het einde toe van de 2 jaar legerdienst kreeg ik last bij het dragen van zwaar materiaal. Ook gedurende mijn studententijd had ik een soort fysieke hoogtevrees ondervonden bij turnoefeningen en hoogspringen. Ik was ook allesbehalve lenig. Vooral mijn onderlijf was goed ontwikkeld.
Die fysieke onzekerheid alsof ik soms niet vast op mijn benen stond compenseerde ik met zelfhypnose. Gedurende mijn militaire periode las ik al wat toen beschikbaar was van alternatieve geneeskunde en voedingswijzen. Ik gebruikte die kennis om zo gezond mogelijk te blijven.
Daarna heb ik nog veel gelopen om mijn stress kwijt te raken.
Het is pas 10 jaar later dat ik fitness startte en mijn armspieren en rugspieren ontwikkelde. Ook op mijn werk werd ik geconfronteerd met zwaar werk. Lopen naar de fitness, veel fietsen en wandelen was vooral wat me veel gelukkige momenten bezorgde.
Ondertussen had ik een relatie die moeilijk verliep. Ik had een zoon. De relatie met mijn familie werd er niet beter op. Ook zij ondervonden heel wat moeilijkheden in hun relaties. Onafhankelijk van de narcist blijven was een constante waar aan moest gewerkt worden.
Op een bepaald moment werd ik zelfs van laster beschuldigd. Ook werd ik van eerroof beschuldigd. Dit gebeurde omdat ik schriftelijk mijn mening aan mijn zus over een relatie had gegeven.
Kortom, geheel die familie maakte me het leven er niet op gemakkelijker. Dit was naast mijn zware werk, mijn moeilijke relatie, en het moeilijk tot rust kunnen komen. Ik gebruikte opnieuw Zen, yoga, tantra, autogene training, Neuro-linguïstisch programmeren waardoor ik me meer onafhankelijk van de narcist kon maken. Dit hielp me uiteindelijk. Zelfs toen ik marathons liep en 100 km lange afstanden rende, kon ik mijn rugpijn en sportpijnen onder controle houden.
Vooral door mijn moeder werd me het verwijt gemaakt dat ik niet had verder gestudeerd.
De onmogelijke situatie thuis maakte het studeren voor mij onmogelijk. Mijn jongste zus en ik liepen steeds rond met de angst voor de zelfmoordpogingen van mijn moeder. We groeiden op in een sfeer van depressie en substantie misbruik. (medicatie en alcohol)
De rugpijn werd weer hevig na het mislukken van mijn relatie met de moeder van mijn 2 zonen. De pijn keerde terug in volle hevigheid. Tegelijkertijd vond er een zware overval plaats. Ook bracht het werk veel stress en activiteit met zich mee.
Toen besefte ik dat ik harder moest werken aan mezelf en mijn moeder niet daar prioriteit over laten hebben. Toch in veel situaties bleef ik zorgen voor oplossingen waar de problemen binnen de familie opdoken.
Fysieke pijn
Pijnkliniek en alle mogelijke middelen van lastertherapie, osteopathie, acupunctuur, verschillende soorten medicatie hielpen alleen maar zeer tijdelijk. De pijn werd heviger naarmate ik veel minder kon sporten dan de jaren ervoor.
Ik voelde het komen. Ik ging fysiek vastlopen door te weinig slaap. Ik kon niet tot innerlijke rust komen. Mijn vader stierf, en daarmee kwamen ook weer de familieproblemen naar boven.
De stappen die ik moest zetten:
Dieper graven in mezelf om de kracht te vinden. Dit helpt me tijdelijk verder te kunnen doen in mijn werksituatie. Ik ontdek wat mijn passie is om een ander leven op te bouwen.
verbinding zoeken met de persoonlijke ontwikkelingsbeweging, met spiritualiteit en mindfulness.
Tijdverspilling tegengaan door te luisteren naar cd’s met informatie over leiderschap, persoonlijke groei, marketing en ondernemerschap. Ik deed dit waar het mogelijk was: onder de douche, voor ik ging slapen, of in de wagen.
technieken toepassen om me beter te voelen.
beslissingen nemen en toepassen die mijn leven terug op de rails zou krijgen.
Op die manier ontmoette ik terug een vroegere vriendin, die in een vechtscheiding zat met een narcist.
Zo leerden we het narcisme kennen. Ik begon in te zien dat er minstens bij enkele van onze familie persoonlijkheidsstoornissen aanwezig waren. Ik kreeg ook besef van hoe het bij mezelf verkeerd liep, door mijn hechtingsprobleem.
We hadden het gevoel dat we beiden waren opgevoed in een situatie. Verschillende familieleden hadden ons liever kwijt dan rijk. Dat veranderde echter als ze van ons konden profiteren.
Mijn innerlijke onrust kwam echter niet alleen van mijn rugletsel. We werden met weinig onvoorwaardelijke liefde opgevoed. Het was erg moeilijk om onafhankelijk van de narcist gelukkig te zijn.
Er was een verdeel-en-heerscultuur. Iedereen had zijn rol. Mijn moeder zette die familiesituatie steeds naar haar hand. Onbezorgde feesten en vakanties was er niet bij. Om de haverklap nam mijn moeder overdosissen, amfetamines en slaapmiddelen met boven op nog alcohol.
Jaren van emotionele verwaarlozing hadden geleid tot een gebrek aan zelfvertrouwen en angst.
Echter, ik had daaraan steeds blijven aan werken, zonder het inzicht waar het vandaan kwam.
Samen met het inzicht in mijn eigen narcistische vlooien. Door het toepassen van mindfulness voel ik me nu vrij gelukkig. Door de verbondenheid met andere slachtoffers kan ik zeggen dat ik me nu vrij gelukkig voel in mijn situatie.
Ik neem een belangrijk stuk van het huishouden op mij. Ook de opvoeding van ons pleegkindje neem ik grotendeels op mij. Ik bouw ondertussen onze website verder uit en weet mij verbonden met honderden slachtoffers van narcisme. Het is vooral het proces om te blijven groeien in mijn relaties dat me vervult.
Dus hoe heb ik mijn passie gevonden?
Schrijven deed ik al lang. Bovendien was veel lezen ook altijd een belangrijke activiteit. Het is de spirit om te ondernemen. Het is de drang om wat krom is recht te trekken. Het biedt de kennis om volwassen kinderen van narcisten te helpen. Het zorgt voor verbondenheid met de maatschappij waar veel leiders een narcistische cultuur verspreiden.
Mijn rugletsel zorgt ervoor dat ik een activiteit steeds moet onderbreken. Door digitaal outreachen kan ik me richten tot andere volwassen slachtoffers van narcisten.
Het blijkt de enige optie te zijn waar ik me toe verplicht voel, waarvoor ik een onweerstaanbare drang heb. Uiteindelijk heb ik ook geleerd om geen tijd te verspillen en te genieten. Ik heb geleerd geduld te ontwikkelen. Daarnaast produceer ik met snelheid. Genieten ligt bij mij dan ook meer in het produceren dan in het consumeren.
Met de verkoop van boeken, cd’s, en Dvd’s over de transformatie van misbruik, kan ik uit de kosten komen. Ondertussen kan ik een bijdrage doen aan het stoppen van narcisten. Dit doe ik door er te zijn voor de slachtoffers van narcisten.
Mijn gesprekken zijn zeker complementair voor diegene die therapie volgen. Ze helpen ook om iemand naar therapie te kunnen doorverwijzen. Bovendien ondersteunen ze in het her opbouwen van het netwerk van mijn gesprekspartner. Dit alles leidt tot het bekrachtigen van anderen.
Langetermijnvisie.
Op lange termijn kan dit leiden tot een coaching in groep of individueel voor mij of mijn vrouw. Eerst willen we voldoende gestudeerd hebben. We moeten vooral onder de slachtoffers gestaan hebben. Verder moeten we aan onze eigen veerkracht gewerkt hebben. Mijn bedoeling is dat we beide minimaal 1000 gesprekken hebben gevoerd in de komende 2 jaar.
We willen dan ook de effectiviteit van onze gesprekken verhogen door bovendien gebruik te maken van traditionele en innovatieve technieken.
Het maakt niet uit of je nu zelf een therapeut, een outreacher of coach wil worden. Denk ik dat schrijven, sporten, creativiteit, meditatieve technieken en inzicht in de menselijke mogelijkheden belangrijk zijn. Stoornissen zijn voor ieder van ons belangrijk.
Natuurlijk heb ik hiermee niet geheel mijn levensverhaal verteld.
Een deel daarvan vind je ook in mijn blog “narcisme uit het buitenland”.
En als je me vraagt of ik geloof in jou, dan zeg ik steevast, ja. Het is mogelijk om jouw leven te transformeren als hoog sensitieve persoon. Je bent omringd door een narcistische familie en hun handlangers in een cultuur waar het narcisme groeiende is. Zelfs al heb je enkele kwetsbaarheden.
We leven in een ongelooflijke tijd. Veel mogelijkheden zijn aanwezig voor diegenen die willen werken. Vooral degenen die aan zichzelf willen werken en hun verantwoordelijkheid opnemen.
Mijn gezegde over dat onderwerp is “Wat zou jij doen als je het altijd kunt doen?”
Voor mij door mijn fysieke kwetsbaarheid is arbeid op een werkvloer niet meer mogelijk. Daarbij moet ik mijn activiteiten constant afwisselen, want te lang in eenzelfde houding blijven is rampzalig.
Dus wat ik altijd kan doen is een stuk lezen. Ik kan een stuk schrijven. Ik kan een gedeelte praten met mensen. Dit hangt af van wat mijn fysieke gesteldheid op dat moment toelaat. Daarom is het werk wat ik doe, perfect geschikt om altijd te doen.
Dus mij digitaal outreachen naar slachtoffers van narcisten ligt voor de hand hoe ik hen waarde kan bijbrengen. Het maakt reizen mogelijk. In principe kan ik met een smartphone en de gepaste tools 24/7 en 365/365 digitaal outreachen. Dit helpt om mensen te transformeren van narcistisch misbruik.
Ik weet dat ik toch wel kan schrijven en ook wat ervaring heb opgedaan met narcisme. En dat kun jij ook.
Dus het onderwerp boeit mij, maar ’t is soms lastig, omdat je met je verleden geconfronteerd wordt. Herinneringen schieten weer boven en dat is dan waar ik een verklaring voor zoek.
Het stopt dus niet. Ik ben dan ook niet te stoppen, want het ene inzicht brengt dan het volgende mee. Maar ook de gesprekken kunnen best confronterend zijn en vragen tijd om te verwerken.
Zeker alle perikelen die je leest over Donald Trump gaan me niet stoppen, nog de Russen. Integendeel, ik ben niet de enige die deze leiders van narcisme verdenken.
Dus al die wereldproblemen die je ziet hebben er iets mee te maken. Je kunt immers geen geluk ervaren als je geen verbondenheid voelt op diep niveau. Af en toe moet ook een oneindig verlangen worden voldaan.
Dus dat stopt me ook niet om hard te werken. Ik weet dat ik het laatste wereldnieuws niet kan stoppen. Maar ik kan wel helpen om enkele slachtoffers van narcisme uit hun slachtofferrol te doen stappen.
Op één of andere manier is mijn fysieke kwetsbaarheid ook het gevolg van kinderverwaarlozing, waar ik blijvend aan herinnerd wordt.
Mensen kunnen naar jou luisteren als je een minderheid bent. Ze luisteren ook als je een vrouw of transgender bent. Dit gebeurt op sociale media als je het weet te verwoorden. U kunt uw boodschap richten naar diegenen die er kunnen bij geholpen worden. Alle informatie is te vinden als je blijft zoeken en uittesten.
De afgelopen tijd is het belangrijk voor iedereen om geestelijk gezond te blijven. Het is ook belangrijk om gezonde relaties aan te knopen, vooral met zichzelf. Daarom is goed leren communiceren, spiritualiteit en meditatie zo belangrijk.
Als je geen zingeving meer vindt in je leven, als je je identiteit verliest, dan ben je erg kwetsbaar.
Echter, als je weet om te gaan met je kwetsbaarheid, heb je een kans. Je kunt diepgaande relaties aanknopen als je de narcisten in je omgeving weet te spotten.
Dit is wat de meeste slachtoffers willen uitvissen. Ze vragen zich af of hun partner een narcist is. Want dan denken ze ook dat er niets kan veranderen. Identiteit ligt niet in de valse solidariteit tegen een ander.
Identiteit ligt ook niet in een bloed en bodem. Persoonlijkheid ligt niet zozeer in wat ons verschilt met anderen, maar wat we samen hebben. Eigenheid ligt in onze vrijheid die hebben niet om een ander te misbruiken, maar om lief te hebben.
Trouwens de mensen geven er niet zo veel meer om als je gescheiden bent. Ze geven ook niet zoveel om als je een alleenstaande moeder met kinderen bent. Er is namelijk een grote groep mensen die zich in diezelfde situatie bevindt.
Wat wel telt, is of je de veerkracht teruggevonden hebt, geleerd hebt om om te gaan met al die situaties.
Er is een grote kans dat je opnieuw een gelukkig leven kunt opbouwen. Dit is mogelijk zelfs al ben je de 40, 50, 60 of zelfs 70 jaar voorbij. Je kunt volledig onafhankelijk van de narcist worden.
Je dient gewoon je verleden verwerkt te hebben. Je verleden loslaten is dan ook een must en je dient er ook de lessen uit getrokken te hebben. Onafhankelijk van de narcist blijven is een voorwaarde, want die probeert je er steeds opnieuw in te stofzuigen.
Als je je leven terug op de rails hebt, werk er dan aan om persoonlijk te groeien. Word onafhankelijk van de narcist. Leer nieuwe vaardigheden. Deel uw ervaringen en wees gelukkig. Dan ga je winnen.
Er zijn er zovelen die hebben meegemaakt zoals jij hebt meegemaakt. Ze hebben het tij in hun leven doen keren, en onafhankelijk van de narcist geworden, dus kun jij dat ook. Het is goed van die voorbeelden te kennen. Het kunnen onze rolmodellen zijn.
Het is veel moeilijker om online mensen te bereiken. Het is ook moeilijker om een nieuwe relatie te beginnen dan bijvoorbeeld uit de financiële problemen te komen. Dat weet ik.
Waarachtige relaties onderhouden is veel moeilijker dan een activiteit uitvoeren.
Je zoekt een job, je doet je best en doet wat je gevraagd wordt. Je leeft spaarzaam en zorgt dat je gezond blijft. Dan kom je met wat geduld uit de financiële problemen.
Herstellen van narcistisch misbruik vraagt honderden keren meer aandacht en werkkracht omdat het je getroffen heeft tot in je ziel. Alle domeinen van je leven hangt er mee samen. Als je je gedachten niet goed krijgt na misbruik, ga je je verder verwijderen van jouw kern.
Dus denk er nog eens goed over na. Je moet gewoon actie ondernemen met de groeitaken. Met alle mogelijkheden die we hebben, kunnen we een nieuw leven opbouwen. We moeten geduld hebben, snelheid en zeer praktisch zijn.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees meer over onafhankelijk van de narcist
