Er is werk aan de winkel als je onafhankelijk wil worden.

Van obsessie voor de narcist naar passie voor jouw droom.

Ik krijg tientallen persoonlijke boodschappen per maand. Mensen vragen hoe ik mijn passie gevonden heb. Daarom vond ik het belangrijk daar een antwoord op te vinden. Immers veel slachtoffers van narcisten voelen zich leeg en weten niet meer wat ze willen. Ze willen compleet onafhankelijk van de narcist worden.  Mijn letterlijk antwoord is dan ook dat ik het niet weet. Ik heb er wel volgens mij verschrikkelijk lang over gedaan. Wie opnieuw wil onderzoeken wat belangrijk is en welke patronen daarbij meespelen, kan lezen in ** How to do the work van Nicole LePera (Nederlandse editie). De aandacht voor zelfonderzoek sluit aan bij het zoeken naar eigen richting. De boeklinks zijn affiliatelinks: bij een aankoop ontvangen wij mogelijk een kleine vergoeding, zonder extra kosten voor jou.

Narcistisch misbruik is zo verweven met mijn leven. Hierdoor moest alles wat met psychologie te maken heeft wel mijn ding worden. Persoonlijke ontwikkeling werd ook een noodzaak voor mij. Ergens bleef ik wel geloven. Ik dacht dat de punten die me aanspraken in het verleden zich zouden verbinden. Deze zouden een antwoord bieden.

Je doet ervaring op. Bovendien test je uit wat je graag doet. Je reflecteert over wat je meemaakt en je vraagt je af of dit wel uit je diepste zelf komt.

Ik zie die transformatiepatronen ook bij mijn collega’s.

Ze hebben al vanaf jonge leeftijd naar antwoorden gezocht op de onmogelijkste vragen. Meestal hebben mijn collega’s ook veel gelezen. Ze waren ook sociaal geëngageerd.

Ik merkte al vroeg dat ik gevoelig reageerde op drukte en stress. Een douche of een wandeling veranderde soms mijn stemming. Dat zijn persoonlijke ervaringen, geen bewijs dat zulke activiteiten psychische klachten bij iedereen behandelen. Voor onafhankelijkheid van schadelijk gedrag was bovendien meer nodig dan ontspanning alleen.

Ik kwam in mijn omgeving gedrag tegen dat ik als schadelijk ervoer. Lange tijd hoopte ik dat relaties vanzelf zouden verbeteren. In een terugblik kun je die hoop erkennen zonder te concluderen dat je van ieder familielid de diagnose of het toekomstige gedrag kent.

Met mijn geboorte een beperking door verwaarloosd rugletsel.

De eerste keer dat ik daarmee geconfronteerd werd, was rond mijn 7 jaar. Toen gingen we met de klas naar de dokter op onderzoek. In het medisch rapport werd daar vaag melding van gemaakt.

Daarna kreeg ik veel last in mijn benen en rug bij de sneeuwspelletjes en op een ijsglijbaan.  Rond mijn 12 jaar kreeg ik mijn eerste hernia. Die werd behandeld met tijgerbalsem en ontstekingsremmers. Dat noemden ze toen een lumbago.

Nu had ook mijn vader regelmatig last van rugpijn, vooral na het werken in de tuin. Dus vond ik het vrij normaal dat ik dat ook had. Echter, was lopen en fietsen iets wat ik graag deed. Gezien het hier in Hooglede nogal heuvelachtig is, kon ik mijn hartje daarbij ophalen.

Ik liep dan ook graag mee met een oudere broer van een vriend en werd ik daar behoorlijk goed in. Tijdens mijn puberjaren was ik echter niet zo sportief, kon behoorlijk wat bier en rookgerief verzetten.

Gezond leven en fysiek sterker worden.

Toen ik uiteindelijk rond mijn 18 jaar zelfstandig ging leven, vond ik werk in de wegenbouw. Gezond leven werd weer belangrijk om het zware fysieke werk aan te kunnen. Ik denk niet dat ik gedurende die 3 jaar ooit ziek ben geweest.

Echter, werkten we soms weken in de vrieskoude. Voordien was het vooral meisjes versieren, uitgaan en boeken lezen die me een min of meer een goed gevoel gaf. Maar ook sociaal actief zijn zoals voor het NCOS.

Immers thuis was mijn moeder nog steeds in rouw. Ze treurde om de vroege dood van mijn oudste broer (1946). Ook rouwde ze om de dood van mijn grootmoeder toen ze 42 jaar was. Mijn moeder voelde zich superieur aan mijn vader want ze had gestudeerd.

Ze was zogezegd belezen waar volgens haar mijn vader geen interesse voor had. De ene zelfmoordpoging, na de andere volgde elkaar op en er was constant conflict met mijn oudste zus. Mijn moeder had vooral bekommernis voor mijn jongste zus die ze als de kwetsbaarste beschouwde.

Ondernemen en koken.

In die gezinssituatie was mijn vader weinig thuis. Hij ging niet tegen mijn moeder in. We hielden ook een kruidenierswinkel open. Ik voelde me vooral verplicht om de zaak open te houden.

Ik leerde de voedingswaren kennen en het was soms nodig om te koken.  Daardoor verrichte ik samen met mijn jongste zus het bluswerk in de ene crisis van mijn moeder naar de andere.

Dat zorgde dat ik regelmatige vluchtte voor de stress, maar ook veel antwoorden zocht in de psychologie, filosofie en wetenschap.

Ik heb sinds jonge leeftijd rugklachten ervaren en zocht naar manieren om ermee om te gaan. Lezen, schrijven en veel bewegen werden belangrijk in mijn leven. Achteraf zie ik dat ik soms te veel van mijn lichaam vroeg. Dit is een persoonlijke terugblik; er valt geen algemene medische oorzaak of behandeling uit af te leiden.

Sport en lichamelijke grenzen: mijn persoonlijke ervaring

Mijn pijnklachten bleven terugkomen. Ik probeerde verschillende ontspannings- en aandachtstechnieken, zoals meditatie en autogene training, en ervoer soms verlichting. Dat is mijn ervaring, geen bewijs dat zulke technieken onderliggende rugproblemen herstellen of voor iedereen geschikt zijn.

Alleen naar het einde toe van de 2 jaar legerdienst kreeg ik last bij het dragen van zwaar materiaal. Ook gedurende mijn studententijd had ik een soort fysieke hoogtevrees ondervonden bij turnoefeningen en hoogspringen. Ik was ook allesbehalve lenig. Vooral mijn onderlijf was goed ontwikkeld.

Wanneer mijn lichaam onzeker of gespannen voelde, probeerde ik onder meer ontspanning en zelfhypnose. In die periode las ik ook over alternatieve geneeskunde en voeding. Persoonlijke belangstelling of ervaringen maken een methode nog niet wetenschappelijk bewezen; medische keuzes vragen betrouwbare informatie.

Daarna heb ik nog veel gelopen om mijn stress kwijt te raken.

Het is pas 10 jaar later dat ik fitness startte en mijn armspieren en rugspieren ontwikkelde. Ook op mijn werk werd ik geconfronteerd met zwaar werk. Lopen naar de fitness, veel fietsen en wandelen was vooral wat me veel gelukkige momenten bezorgde.

Ondertussen had ik een relatie die moeilijk verliep. Ik had een zoon. De relatie met mijn familie werd er niet beter op. Ook zij ondervonden heel wat moeilijkheden in hun relaties. Onafhankelijk van de narcist blijven was een constante waar aan moest gewerkt worden.

Op een bepaald moment werd ik zelfs van laster beschuldigd. Ook werd ik van eerroof beschuldigd. Dit gebeurde omdat ik schriftelijk mijn mening aan mijn zus over een relatie had gegeven.

Ik probeerde uiteenlopende manieren om rust te vinden, waaronder yoga en ontspanning. Sommige activiteiten voelden ondersteunend, maar geen enkele techniek garandeerde dat mijn lichamelijke of relationele problemen opgelost raakten. Terugkijkend waren steun en aandacht voor praktische omstandigheden ook belangrijk.

Vooral door mijn moeder werd me het verwijt gemaakt dat ik niet had verder gestudeerd.

De onmogelijke situatie thuis maakte het studeren voor mij onmogelijk. Mijn jongste zus en ik liepen steeds rond met de angst voor de zelfmoordpogingen van mijn moeder. We groeiden op in een sfeer van depressie en substantie misbruik. (medicatie en alcohol)

De rugpijn werd weer hevig na het mislukken van mijn relatie met de moeder van mijn 2 zonen. De pijn keerde terug in volle hevigheid. Tegelijkertijd vond er een zware overval plaats. Ook bracht het werk veel stress en activiteit met zich mee.

Toen besefte ik dat ik harder moest werken aan mezelf en mijn moeder niet daar prioriteit over laten hebben. Toch in veel situaties bleef ik zorgen voor oplossingen waar de problemen binnen de familie opdoken.

Fysieke pijn

Pijnkliniek en alle mogelijke middelen van lastertherapie, osteopathie, acupunctuur, verschillende soorten medicatie hielpen alleen maar zeer tijdelijk. De pijn werd heviger naarmate ik veel minder kon sporten dan de jaren ervoor.

Ik voelde het komen. Ik ging fysiek vastlopen door te weinig slaap. Ik kon niet tot innerlijke rust komen. Mijn vader stierf, en daarmee kwamen ook weer de familieproblemen naar boven.

De stappen die ik moest zetten:

Dieper graven in mezelf om de kracht te vinden. Dit helpt me tijdelijk verder te kunnen doen in mijn werksituatie. Ik ontdek wat mijn passie is om een ander leven op te bouwen.

verbinding zoeken met de persoonlijke ontwikkelingsbeweging, met spiritualiteit en mindfulness.

Tijdverspilling tegengaan door te luisteren naar cd’s met informatie over leiderschap, persoonlijke groei, marketing en ondernemerschap. Ik deed dit waar het mogelijk was: onder de douche, voor ik ging slapen, of in de wagen.

technieken toepassen om me beter te voelen.

beslissingen nemen en toepassen die mijn leven terug op de rails zou krijgen.

Op die manier ontmoette ik terug een vroegere vriendin, die in een vechtscheiding zat met een narcist.

Tijdens die periode begon ik meer te lezen over narcistisch gedrag en relationele patronen. Ik dacht kenmerken te herkennen in enkele familiecontacten. Dat is mijn persoonlijke interpretatie, geen klinische diagnose van de betrokken personen. Voor mijn welzijn was vooral belangrijk welke concrete handelingen ik meemaakte en welke grenzen ik nodig had.

We hadden het gevoel dat we beiden waren opgevoed in een situatie. Verschillende familieleden hadden ons liever kwijt dan rijk. Dat veranderde echter als ze van ons konden profiteren.

Mijn innerlijke onrust kwam echter niet alleen van mijn rugletsel. We werden met weinig onvoorwaardelijke liefde opgevoed. Het was erg moeilijk om onafhankelijk van de narcist gelukkig te zijn.

Er was een verdeel-en-heerscultuur. Iedereen had zijn rol. Mijn moeder zette die familiesituatie steeds naar haar hand. Onbezorgde feesten en vakanties was er niet bij. Om de haverklap nam mijn moeder overdosissen, amfetamines en slaapmiddelen met boven op nog alcohol.

Jaren van emotionele verwaarlozing hadden geleid tot een gebrek aan zelfvertrouwen en angst.

Echter, ik had daaraan steeds blijven aan werken, zonder het inzicht waar het vandaan kwam. Voor verdieping in de doorwerking van emotionele verwaarlozing in je jeugd past ** Ongezien opgegroeid van Lindsay C. Gibson bij deze terugblik op onzekerheid en gezinspatronen.

Ik leerde mijn eigen reacties geleidelijk beter begrijpen. Mindfulness en contact met anderen voelden op bepaalde momenten steunend. Mijn ervaren welzijn is een persoonlijke uitkomst, geen garantie dat dezelfde aanpak bij iedereen werkt of dat de oorzaak van klachten daarmee vaststaat.

Ik neem een belangrijk stuk van het huishouden op mij. Ook de opvoeding van ons pleegkindje neem ik grotendeels op mij. Ik bouw ondertussen onze website verder uit en weet mij verbonden met honderden slachtoffers van narcisme. Het is vooral het proces om te blijven groeien in mijn relaties dat me vervult.

Dus hoe heb ik mijn passie gevonden?

Schrijven, lezen en engagement bleven voor mij betekenisvol. Ik wilde ervaringen delen en vragen stellen over schadelijke relatiepatronen en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Dat betekent niet dat je leiders of hele organisaties op basis van een mening een persoonlijkheidsdiagnose kunt geven.

Mijn rugletsel zorgt ervoor dat ik een activiteit steeds moet onderbreken. Door digitaal outreachen kan ik me richten tot andere volwassen slachtoffers van narcisten.

Het schrijven kreeg voor mij veel betekenis. Toch blijft rust nodig: niemand is verplicht voortdurend te produceren of zichzelf via werk te bewijzen. Ik leerde proberen een evenwicht te zoeken tussen activiteit, lichamelijke grenzen en plezier.

Met de verkoop van boeken, cd’s, en Dvd’s over de transformatie van misbruik, kan ik uit de kosten komen. Ondertussen kan ik een bijdrage doen aan het stoppen van narcisten. Dit doe ik door er te zijn voor de slachtoffers van narcisten.

Mijn gesprekken zijn zeker complementair voor diegene die therapie volgen. Ze helpen ook om iemand naar therapie te kunnen doorverwijzen. Bovendien ondersteunen ze in het her opbouwen van het netwerk van mijn gesprekspartner. Dit alles leidt tot het bekrachtigen van anderen.

Langetermijnvisie.

Ik zag destijds mogelijkheden voor verdere studie en eventueel begeleiding. Zulke plannen vragen opleiding, deskundige supervisie en duidelijke grenzen aan wat vrijwilligers of ervaringsdeskundigen kunnen aanbieden. Het aantal gesprekken op zich bewijst geen professionele deskundigheid.

Een gesprek of begeleiding kan waardevol zijn, maar de werkzaamheid van specifieke methoden moet afzonderlijk worden onderzocht. Aandacht voor de behoeften en veiligheid van de ander staat voorop; persoonlijke ervaring vervangt geen professionele kwalificatie.

Of iemand kiest voor therapie, coaching, vrijwilligerswerk, schrijven of een andere richting, hangt af van mogelijkheden en verantwoordelijkheden. Bewegen, creativiteit en reflectie kunnen prettig zijn, maar zijn geen universele behandeling voor een persoonlijkheidsstoornis of trauma.

Natuurlijk heb ik hiermee niet geheel mijn levensverhaal verteld.

Een deel daarvan vind je ook in mijn blog “narcisme uit het buitenland”.

Ik wilde destijds mensen moed geven: er kunnen nieuwe mogelijkheden ontstaan, ook na moeilijke familierelaties. Toch mag je niemand beloven dat een volledige transformatie zeker is. Omstandigheden, gezondheid, sociale bescherming en beschikbare hulp spelen mee.

Er bestaan verschillende manieren om meer richting in je leven te vinden. Persoonlijke inzet kan bijdragen, maar armoede, ziekte, zorgtaken en andere omstandigheden beperken soms de ruimte. Een ander tempo of weinig activiteit is geen persoonlijk falen.

Mijn gezegde over dat onderwerp is “Wat zou jij doen als je het altijd kunt doen?”

Voor mij door mijn fysieke kwetsbaarheid is arbeid op een werkvloer niet meer mogelijk. Daarbij moet ik mijn activiteiten constant afwisselen, want te lang in eenzelfde houding blijven is rampzalig.

Dus wat ik altijd kan doen is een stuk lezen. Ik kan een stuk schrijven. Ik kan een gedeelte praten met mensen. Dit hangt af van wat mijn fysieke gesteldheid op dat moment toelaat. Daarom is het werk wat ik doe, perfect geschikt om altijd te doen.

Digitaal schrijven en contact houden maakten het voor mij mogelijk om flexibeler te werken. Ik hoef daarvoor niet 24 uur per dag bereikbaar te zijn, en niemand anders hoeft dat evenmin. Online steun kan nuttig zijn, maar vormt geen bewezen behandeling en vraagt zorgvuldige privacy- en contactgrenzen.

Ik weet dat ik toch wel kan schrijven en ook wat ervaring heb opgedaan met narcisme. En dat kun jij ook.

Dus het onderwerp boeit mij, maar ’t is soms lastig, omdat je met je verleden geconfronteerd wordt. Herinneringen schieten weer boven en dat is dan waar ik een verklaring voor zoek.

Het stopt dus niet. Ik ben dan ook niet te stoppen, want het ene inzicht brengt dan het volgende mee. Maar ook de gesprekken kunnen best confronterend zijn en vragen tijd om te verwerken.

Nieuws en politieke ontwikkelingen riepen bij mij vaak sterke gevoelens op. Kritiek op beslissingen of machtsmisbruik kan terecht zijn, maar het is niet mogelijk om op afstand een klinische diagnose bij een publieke figuur te stellen. Deze beschouwing is een persoonlijke mening, geen medische beoordeling.

Maatschappelijke problemen hebben vele economische, sociale en politieke oorzaken. Een familiegeschiedenis kan onze aandacht ervoor kleuren, maar verklaart niet automatisch wereldconflicten of politieke keuzes. Verbinding kan betekenisvol zijn zonder dat één psychologisch model alles hoeft te verklaren.

Ik wilde via mijn werk mensen steunen die schadelijke ervaringen meemaakten. Iemand hoeft niet eerst uit een zogenoemde “slachtofferrol” te stappen om steun of respect te verdienen. De mogelijkheden om verder te gaan verschillen per persoon en per periode.

Op één of andere manier is mijn fysieke kwetsbaarheid ook het gevolg van kinderverwaarlozing, waar ik blijvend aan herinnerd wordt.

Via sociale media slachtoffers van narcisme bereiken.

Mensen kunnen naar jou luisteren als je een minderheid bent. Ze luisteren ook als je een vrouw of transgender bent. Dit gebeurt op sociale media als je het weet te verwoorden. U kunt uw boodschap richten naar diegenen die er kunnen bij geholpen worden. Alle informatie is te vinden als je blijft zoeken en uittesten.

De afgelopen tijd is het belangrijk voor iedereen om geestelijk gezond te blijven. Het is ook belangrijk om gezonde relaties aan te knopen, vooral met zichzelf. Daarom is goed leren communiceren, spiritualiteit en meditatie zo belangrijk.

Als je geen zingeving meer vindt in je leven, als je je identiteit verliest, dan ben je erg kwetsbaar.

Echter, als je weet om te gaan met je kwetsbaarheid, heb je een kans. Je kunt diepgaande relaties aanknopen als je de narcisten in je omgeving weet te spotten.

Dit is wat de meeste slachtoffers willen uitvissen. Ze vragen zich af of hun partner een narcist is. Want dan denken ze ook dat er niets kan veranderen. Identiteit ligt niet in de valse solidariteit tegen een ander.

Identiteit ligt ook niet in een bloed en bodem. Persoonlijkheid ligt niet zozeer in wat ons verschilt met anderen, maar wat we samen hebben. Eigenheid ligt in onze vrijheid die hebben niet om een ander te misbruiken, maar om lief te hebben.

Trouwens de mensen geven er niet zo veel meer om als je gescheiden bent. Ze geven ook niet zoveel om als je een alleenstaande moeder met kinderen bent. Er is namelijk een grote groep mensen die zich in diezelfde situatie bevindt.

Wat wel telt, is of je de veerkracht teruggevonden hebt, geleerd hebt om om te gaan met al die situaties.

Er is een grote kans dat je opnieuw een gelukkig leven kunt opbouwen. Dit is mogelijk zelfs al ben je de 40, 50, 60 of zelfs 70 jaar voorbij. Je kunt volledig onafhankelijk van de narcist worden.

Je dient gewoon je verleden verwerkt te hebben. Je verleden loslaten is dan ook een must en je dient er ook de lessen uit getrokken te hebben. Onafhankelijk van de narcist blijven is een voorwaarde, want die probeert je er steeds opnieuw in te stofzuigen.

Als je je leven terug op de rails hebt, werk er dan aan om persoonlijk te groeien. Word onafhankelijk van de narcist. Leer nieuwe vaardigheden. Deel uw ervaringen en wees gelukkig. Dan ga je winnen. Wil je eigen waarden vertalen naar nieuwe keuzes, dan past ** De valstrik van het geluk van Russ Harris. Russ Harris bespreekt handelen naar wat voor jou betekenis heeft, ook wanneer moeilijke gevoelens blijven opduiken.

Er zijn er zovelen die hebben meegemaakt zoals jij hebt meegemaakt. Ze hebben het tij in hun leven doen keren, en onafhankelijk van de narcist geworden, dus kun jij dat ook. Het is goed van die voorbeelden te kennen. Het kunnen onze rolmodellen zijn.

Het is veel moeilijker om online mensen te bereiken. Het is ook moeilijker om een nieuwe relatie te beginnen dan bijvoorbeeld uit de financiële problemen te komen. Dat weet ik.

Waarachtige relaties onderhouden is veel moeilijker dan een activiteit uitvoeren.

Je zoekt een job, je doet je best en doet wat je gevraagd wordt. Je leeft spaarzaam en zorgt dat je gezond blijft. Dan kom je met wat geduld uit de financiële problemen.

Herstellen van narcistisch misbruik vraagt honderden keren meer aandacht en werkkracht omdat het je getroffen heeft tot in je ziel. Alle domeinen van je leven hangt er mee samen. Als je je gedachten niet goed krijgt na misbruik, ga je je verder verwijderen van jouw kern.

Dus denk er nog eens goed over na. Je moet gewoon actie ondernemen met de groeitaken. Met alle mogelijkheden die we hebben, kunnen we een nieuw leven opbouwen. We moeten geduld hebben, snelheid en zeer praktisch zijn.

Welke kleine stap past vandaag bij jou?

Neem mee wat je helpt. Je kunt één inzicht laten bezinken, iets opschrijven of steun vragen. Kies wat bij jouw mogelijkheden past; ook rust nemen mag.

Wil je verder lezen? Kies via Start hier een gids die bij jouw vraag past.

Goed om te weten: onze informatie ondersteunt inzicht en zelfreflectie en vervangt geen persoonlijke diagnose, behandeling of professioneel advies.

Een vraag of fout melden? Neem contact op met ons. Vermeld bij een fout de link en de betrokken passage. Dit contactkanaal is geen crisisdienst.

Lees in onze publicatieprincipes hoe we werken meer over onze achtergrond, bronnen, correcties en commerciële verwijzingen.

Liefs,
Annemie Persyn-Declercq en Johan Persyn
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.

Lees meer over onafhankelijk van de narcist

• Donatie voor “@zelfzorgHelp” Onafhankelijke blog over narcisme en traumaherstel.
• Geduld en blijvende inspanningen: De sleutel tot onafhankelijkheid van de narcist
• Donatie @ZelfzorgHelp: Ben Je In Een Relatie Met misbruik
• Onafhankelijk van de narcist worden: wat zijn de beste oplossingen?
• Het feit dat de domme persoon vaak koppig is, mag ons niet blind maken voor het feit dat hij niet onafhankelijk is.

Welke kleine stap past vandaag bij jou?

Neem mee wat je helpt. Je kunt één inzicht laten bezinken, iets opschrijven of steun vragen. Kies wat bij jouw mogelijkheden past; ook rust nemen mag.

Wil je verder lezen? Kies via Start hier een gids die bij jouw vraag past.

Goed om te weten: onze informatie ondersteunt inzicht en zelfreflectie en vervangt geen persoonlijke diagnose, behandeling of professioneel advies.

Een vraag of fout melden? Neem contact op met ons. Vermeld bij een fout de link en de betrokken passage. Dit contactkanaal is geen crisisdienst.

Lees in onze publicatieprincipes hoe we werken meer over onze achtergrond, bronnen, correcties en commerciële verwijzingen.

Liefs,
Annemie Persyn-Declercq en Johan Persyn
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.