Cognitieve vooroordelen in het geluk van de beginner

star wars

Als je ooit in een casino bent geweest, heb je zeker een vreselijke frustratie gevoeld als je na het gokken zoveel niet wint. Dus waarom blijven we gokken? 

Om deze vraag te beantwoorden moeten we eerst praten over twee mentale strategieën:  cognitieve en heuristische vooroordelen.

Elke dag worden we geconfronteerd met grote hoeveelheden informatie die ons helpen ons beter aan te passen aan onze omgeving. Maar zijn we ons bewust van alle informatie in de omgeving? Van alle nee.

Stel je bijvoorbeeld eens voor op een dinsdagochtend wanneer je je moet voorbereiden om naar universiteit te gaan. Je staat op, ontbijt, maakt je klaar, verlaat het huis, neemt het openbaar vervoer en komt naar de les.

Denk je dat je je bewust bent van alle stimuli die je tijdens het hele proces omringen? De waarheid is nee. Ik neem het je niet kwalijk, ik ben me er niet van bewust totdat ik praktisch in de klas sta.

Wat zijn dan cognitieve vooroordelen?

Mensen hebben zogenaamde cognitieve strategieën. Dit wordt ook wel vooroordeel genoemd. Ze helpen ons om de nodige informatie te selecteren uit de omgeving en ons besluit te vergemakkelijken. Deze strategieën zijn cognitieve en heuristische vertekeningen. Ze zijn niet rationeel, het is meer, meestal leiden ze ons naar fouten.

In de wereld van gaming, heuristieken en vooroordelen leiden ons naar het minimaliseren van de waargenomen kans op verlies (geld). Kijk uit!

Dit betekent niet dat ze ons helpen, maar dat ze ons doen denken dat we in de volgende run kunnen winnen. In het geval van gokverslaafden is het effect van deze mentale strategieën zo dat ze een perceptie oproepen van de controle over het spel,

dat betekent dat deze mensen zich gaan voorstellen dat ze het toeval kunnen overwinnen.

We gaan enkele tests doen om te zien hoe uw vooroordelen en heuristieken samengaan met enkele voorbeelden.
  • Stel je voor dat je roulette speelt. Je hebt verschillende spellen gegokt op rood, maar elke keer kreeg je zwart. Je besluit nog een keer te gokken. Welke kleur wed je?
  • Stel je voor dat je de loterij speelt. Bij het kopen van het ticket moet je kiezen tussen het nummer 8956395 en de 000000 Welke kies je?

Als je in de eerste test antwoordde dat je de zwart zou kiezen, dan laat je jezelf meeslepen door wat de denkfout van de speler wordt genoemd. De meeste mensen denken dat in het spel, na een lange reeks rode tinten, zwart degene is die als volgende moet verschijnen. Alsof toeval een zelfcorrectie was en verantwoordelijk was voor het herstel van het evenwicht.

In de tweede test, denken dat het getal 8956395 waarschijnlijker is dan 0000000 is een fout, omdat de kansen hetzelfde zijn.

Dit wetend, waarom blijft een speler spelen zelfs als hij verliest?

Deze spelers worden meegesleept door het vertrouwen in geluk. “Ik ga vandaag geluk hebben” en de illusie van controle. Zij geloven dat je de willekeurigheid kunt verslaan. 

Maar, als er aanwijzingen zijn dat ze verliezen, waarom gokken ze dan nog steeds? Welnu, spelers beoordelen de feiten op een vooringenomen manie: als ze denken dat ze denken dat het komt omdat ze erg bekwaam zijn in het spel, maar als ze verliezen, denken ze dat ze pech hebben.

Nu dat u iets meer weet over de vooroordelen die ons achterdochtig maken over het toeval, moet u de volgende keer dat u op rood of zwart gokt, niet twee keer nadenken. Het geluk van de beginner bestaat niet, alles is te wijten aan het toeval.

Belangrijk is dus dat je leert logisch denken, hoe moeilijk ook je situatie is.

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!