Hoeveel vooroordelen heb jij over Amy Winehouse? D 1

Reading Time: 8 minutes

In dit artikel zullen we ontdekken waarom we niet beter zijn dan Amy Winehouse.

Amy: Het meisje achter de naam is een controversiële documentaire van Asif Kapadia. Als je de film gaat bekijken heb je geen popcorn nodig. Hopelijk heb je wat kennis over verslavingen en weet je maar al te snel hoe vooroordelen gevormd wordt.

Als je een film verwacht over een meisje dat jong gestorven is door drugs dan is het enigszins ironisch want juist Amy maakte een liedje met als titel Rehab.

Wat kun je verwachten van Amy?

Maar deze film wil je er ook op wijzen dat Amy zich al vroeg bewust was van haar zwaktes. Ze zei toch dat ‘she was in trouble’, weet je nog? Het meest tragische aan de film is dat je te zien krijgt hoe vaak ze hints geeft.

Amy is een verontrustende blik op de aftakeling van de meest getalenteerde jazz-zangeres van onze generatie met homevideomateriaal en exclusieve beelden van liveoptredens.

Regisseur Asif Kapadia zei in een recent interview met The New York Times dat hij absolute creatieve vrijheid had opgeëist bij Universal Music, want “the whitewashy type film was never going to work.” En inderdaad, zijn chronologische spervuur van objectieve feiten en beelden is verontrustend. Het komt keihard aan, recht in je gezicht.

Niemand wil ‘eigen schuld dikke bult’ zeggen tegen de doden, en dat is waar deze documentaire deels in slaagt.

Regisseur Kapadia is zo objectief mogelijk. Alle betrokkenen vertellen op hun manier hun eigen verhaal, en maken zichzelf verdacht. Amy verdwijnt daarbij nooit uit beeld; de interviews met intimi zijn als audiofragmenten onder de beelden van de zangeres die steeds beroemder en steeds zieker wordt.

Rehab vindt je op de cd “Back to Black”.

“Back To Black” is het tweede album van Amy Winehouse. De Engelse zangeres, die behalve haar aparte stem en muzikaliteit ook opviel door haar tatoeages en heftige haardos, stroomde over van persoonlijkheid.

Haar management adviseerde haar om zich te laten opnemen in een afkick-kliniek vanwege alcoholmisbruik, maar dit was volkomen onnodig volgens Amy Winehouse.

Ze reageerde op haar heerlijk eigenzinnige manier met het nummer Rehab en door haar management te ontslaan, maar dat terzijde. Rehab (“Try to make me go to rehab” / i say no no no) is de voorbode van een legendarisch album dat in Engeland al de nr 1 positie in de charts bereikte en in Nederland ook fantastisch ontvangen werd.

12 jaar gelden was ze de Hype.

12 jaar geleden was ze de hype in de UK Soul podium. Dat was niet zonder reden. Amy Winehouse kwam met een rauwer, heser geluid dan dat getto meisje Mary J. Blige.

Daarbij nam ze ook geen blad voor de mond. Of haar album “Frank” neo-feministisch dan wel eerlijk klonk, geen zichzelf respecterende Modern Soul-liefhebber kon om dit album heen.

Of tracks als “Stronger Than Me”, “F*ck Me Pumps” of “You Sent My Flying” van Amy oprecht klonken? Ik vond van wel. Opnieuw klonk ze doorleefd en herkenbaar.

Bovendien was ze niet te plaatsen in hetzelfde hokje als fellow UK acts als Omar, Hinda Hicks of wijlen Lynden David Hall.

Opnieuw maakte Amy Winehouse naam voor haarzelf.

Ook was ze een aantrekkelijke verschijning. Op unieke manier verscheen ze op muziekfestivals met andere Modern Soul acts. Ook op “North Sea Jazz” liet ze zien wat ze in huis had. Om snel door te gaan naar 2006 had ze een nieuw album en een nieuwe look.

Nog was ze bitsig op mannen. Wel dat was niet het enige waar haar debuutalbum uit bestond. Zoals te zien en te horen is, had ze zeker geen klein mondje. Ook die stijl is aanwezig op “Back To Black”. Weer combineert Amy old school jazz sounds met haar rauwe street sound.

Deze bestaat uit harde drums, scherpe trompet sounds, minimale samples. Eerste feit is al de opener “Rehab”. Even belangrijk om te zeggen is dat het klinkt alsof ze therapie heeft gehad vanwege haar debuutplaat.

Maar dat maakte Amy Winehouse op het eerste gezicht sterker.

Als het gaat om haar uiterlijk was ze wel aardig veranderd, ze was enorm vermagerd. Vocaal stond ze weer sterk. Ze was niet zo ranzig vuilbekkend als Lil’ Kim. Echter, wees niet verrast als ze de nodige fcks en shts gebruikt om haar gevoelens te uiten.

De CD is niet geheel sample vrij. De enige opvallende compositie die ze herbruikte was “Ain’t No Mountain High Enough” (Funk Brothers/Marvin Gaye) die in het lekkere nummer “Tears Dry On Their Own” terugkomt.

“Just Friends” voorzag ze van een reggaefoundation en komt ermee weg, juist zoals Anthony Hamilton dat deed met zijn magnifieke “Everybody” (op “Ain’t Nobody Worryin”, 2005)

Dit blijft een uitermate diepe Soul plaat van de bovenste plank.

Aan de andere kant, als je een lesje wilt leren over het belang van de gehechtheidsfiguren, de gevangenis die Boulimia Nervosa bouwt  dan is die documentaire meer dan een geschiedenis over Amy Winehouse

Hechtingsproblemen.

Ondertussen weten we al wat meer over hechtingsproblemen o.a. dankzij het boek van Nicole Vliegen Hulpverlening aan kinderen met complex trauma.

Ieder die meer over zichzelf wenst te weten, waarom hij of zij een zelfliefdetekort stoornis ontwikkeld heeft en daardoor in de handen kwam van een narcist raad ik het boek aan grondig te lezen: Van kwetsuur naar litteken.

Je kunt enkele veronderstellingen maken i.v.m. de soort hechting die Amy  gehad heeft en het effect dat dit op haar ontwikkeling als volwassenen heeft gehad in de soort relaties die ze aanging.

De behoefte aan sociaal contact vanaf de conceptie.

Een baby bij de geboorte heeft constant contact met volwassenen nodig, hij moet overleven. Volwassenen reageren op  kenmerken van baby’s en gedurende de evolutie ontwikkelen we kenmerken die onze overleving bevorderen. Zoals het gehuil van baby’s die boven alle tonen te horen zijn.

Het begin van communicatie.

Voordat het kind geboren wordt, heeft de foetus zijn oor al ontwikkeld en is het eerste akoestische contact  dat van de baby met zijn moeder. Hij heeft een voorkeur voor de stem van zijn moeder.

Deze stem zorgt ervoor dat veranderingen plaatsvinden, zoals het verlagen van de hartslag van de foetus alleen met het geluid van haar stem.

Een pasgeborene kan menselijke gezichten niet herkennen omdat hun gezichtsvermogen niet volledig is ontwikkeld. Door taal kan het kind in staat zijn om gezichten te begrijpen.

Tussen de gezichten, geeft de baby de voorkeur aan dat van zijn moeder. Er is een koppeling tussen haar stem en haar gezicht. Ze kunnen ook expressies imiteren omdat ze een aangeboren aanleg hebben voor die van hun soort.

Dit komt door spiegelneuronen.

Verschillen tussen gehechtheid en gehechtheidsgedrag.

Gehechtheid is een affectieve band. Het is een interne en genetische aanleg. De link is relatief stabiel.

Gehechtheidsgedrag zijn de zichtbare manifestaties. Het is heel intens en extern (gedrag). De intensiteit is afhankelijk van het individu en wordt geactiveerd door omgevingsstimuli. Het kan afhankelijk van de context toenemen of afnemen.

Representatief Model.

Bowlby betoogt dat het interne of representatieve model wordt gevormd door de mentale representatie van zichzelf en relaties met anderen tijdens de eerste levensmaanden. 

Deze representatie zal dienen om anderen te interpreteren, wat ze van hen verwachten en omvat affectieve en cognitieve componenten

Het representatiemodel is gevormd uit het type gehechtheid dat zich tijdens de kindertijd ontwikkelt. Het beïnvloedt ook de gehechtheid van volwassenen en de relaties van mensen met anderen.

“Kinderen hebben een hechte en voortdurende relatie met een gehechtheidsfiguur om zich emotioneel te ontwikkelen” Bolwby (1983)

Het emotionele vermogen in een relatie is niet aangeboren, maar worden verworven door de relatie en de link die we leggen met de figuur van gehechtheid in onze kindertijd.

Vaststelling van gehechtheid en de verschillende stadia ervan.

Bowlby ontwikkelde de gehechtheidstheorie om de ontwikkeling van het kind uit te leggen. De baby doorloopt twee fasen: de vormingsfase en de manifestatiefase van de gehechtheid.

De ontwikkeling van gehechtheid is diepgaand. Het subject construeert via zijn gehechtheidsfiguren een model van de wereld en van zichzelf. Hieruit handelt hij, vooruitloopt op de toekomst en bouwt zijn plannen.

2 eerste maanden.

De baby is gericht op mensen en signalen.

Hij of zij is in staat om de moeder te onderscheiden.

Het is een periode van aanpassing en vertrouwdheid met vormen, kleuren en ritmes. Sommige zintuigen blijven zich ontwikkelen.

3-7 maanden.

De baby reageert anders op de figuur van de gehechtheid omdat het de veiligheid garandeert.

De glimlach op die figuur komt vaker voor dan bij andere mensen

7 maanden – 3 jaar.

Het kind begint te bewegen maar behoudt de nabijheid van de zorgfiguur.

De zorgfiguur geeft je de beveiliging die je nodig hebt om de wereld te verkennen.

Vanaf 3 jaar gaan de relaties van het kind richting  autonomieZe beginnen banden te vormen met gelijken. Het begint deze autonomie te claimen die de gehechtheid beïnvloedt.

“Een kind dat weet dat zijn gehechtheidsfiguur toegankelijk en gevoelig is voor hun eisen geeft hen een sterk en indringend gevoel van veiligheid. De hechtingsfiguren voeden het kind om de relatie te waarderen en voort te zetten” (John Bowlby)

De baby bouwt een mentaal kader  op waarin herinneringen verwachtingen oproepen van het toekomstige gedrag van de moeder tegenover hem of haar. Bovendien helpt dit schema je om je eigen zelfbeeld te maken.

 

Dat zelfbeeld kan bovendien zorgen voor de achteruitgang die ertoe kan leiden dat je verliefd wordt op de verkeerde persoon. Hoe moeilijk het is om de spiraal van persoonlijke chaos te beheersen zonder te vervallen in datgene waarvan de mensheid meer beschaamd is als je geen inzicht hebt op je hechting, dan moet je het vroeg of laat zien door de soort relaties die je aangaat.

Volwassen verslavingsstijlen.

Ainsworth heeft 3 gehechtheidscategorieën vastgesteld die worden beïnvloed door de interactie tussen de zorgfiguur en de baby. De stijl van de gehechtheid beïnvloedt rechtstreeks de gehechtheid als volwassenen.

Veilige hechting:

de zorgfiguren geven blijk van grote zorg voor de baby en detecteren nauwkeurig hun behoeften.

Veilig: nabijheid en contact met de zorgfiguur. Hij gebruikt zijn moeder als uitvalsbasis om te verkennen. Wanneer de moeder de kamer verlaat, neemt de verkenning af. Wanneer de moeder terugkeert, verblijden ze zich duidelijk.

Observatie in huis. Moeders zijn gevoelig en beschikbaar voor de verzoeken van de baby.

De volwassen gehechtheid van deze kinderen is veilig om te kunnen identificeren wat hen pijn doet. Als ze dat identificeren nemen ze afstand van die persoon. Maar ze kunnen ook identificeren wat hen ten goede komt om dichterbij te komen. Als je die veiligheid op zichzelf hebt, dan zoek je het niet in andere mensen om je geliefd te voelen.

Amy Winehouse eetstoornis en ambivalente hechting

Ontwijkende gehechtheid:

De zorgfiguren verwerpen en verlaten de baby. Het kind leert vermijden om zijn emoties te uiten vanwege de angst afgewezen te worden.

Ontwijkend: het kind vermijdt de persoon die voor hem zorgt wanneer ze samen zijn. Ze gebruiken hun moeder niet als een veilige basis, ze zoeken haar niet.

Wanneer de moeder de kamer verlaat, behandelt ze een vreemdeling hetzelfde of soms positiever dan haar verzorger of gehechtheidsfiguurHij huilt niet wanneer hij zich losmaakt van zijn gehechtheidsfiguur.

Observatie in huis. De moeders waren ongevoelig voor de verzoeken van het kind. Kinderen maakten zich soms zorgen over de nabijheid van de moeder.

De volwassen hechting is gebaseerd op het afremmen van emoties, zelfs als ze negatief zijn. Daarom zullen ze ook vermijden om steun van anderen te zoeken wanneer ze negatieve emoties ervaren.

Ambivalente hechting:

hechtingsfiguren variëren in het al of niet gevoelig zijn voor de behoeften van de baby en ze reageren niet altijd. Deze veranderingen zijn niet afhankelijk van de baby, maar van de zorgfiguur die onvoorspelbaar is.

Het kind ontwikkelt een overgevoeligheid en manifesteert constant gehechtheidsgedrag .

Ambivalent: het verzet zich tegen de interactie en het contact met de verzorger, nochtans het vertoont nabijheids- en contactzoekgedrag. Wanneer hun moeder de kamer verlaat, voelen ze zich zo verloren dat ze niet in staat zijn om te verkennen.

Observatie in huis. De moeders hadden onbewust gehandeld. Ze waren warm en soms beschikbaar.  Soms waren koud en ongevoelig.

De gehechtheid als volwassene zal gebaseerd zijn op angstgevoelens voor verlating bij gedragingen van normale scheiding door een partner.

Gedesorganiseerde hechting.

Main en Solomon, 1986. Kinderen ervaren traumatische en onvoorspelbare situaties.

Gedesorganiseerd: Het kind toont de grootste onzekerheid . Wanneer de moeder terugkomt, kunnen ze haar verslaan om ze te kussen. Ze huilen hysterisch en zelfbeschadiging komt vaak voor. Ze kunnen de andere kant op kijken terwijl ze in de armen van hun moeder zijn. Na 18 maanden kunnen ze controlegedrag vertonen, maar ze zijn misleidend.

Heb je ook zo’n ervaringen met mensen die verslaafd zijn waar de diepere oorzaak te vinden is in het misbruik in hun jeugd? Laat het ons weten.

Als je wilt contact opnemen kijk dan hier.

Liefs xx

Johan en Annemie Persyn Declercq

 

Ga naar Hoeveel vooroordelen heb jij over Amy Winehouse? D 2

 

Deel uw gedachten met ons want samen kunnen we opzettelijk de wereld verrijken door waarde bij elkaar toe te voegen.