selectief geheugen, compleet liefhebben

Dit komt overeen met wat ik zeg over het verschil kennen tussen * alleen zijn * en zich “eenzaam voelen” omdat het je een hoop “bs” zal besparen! Als we ons eenzaam voelen of bang zijn om alleen te zijn, kunnen we impulsieve en giftige keuzes voor onszelf maken, zoals het najagen van een ongezonde relatie in de hoop dat die persoon ons compleet zal maken. De illusie wordt hier versterkt dat iemand je compleet kan liefhebben. We raken het contact met onze eigen emoties kwijt.

Het feit is dat geen enkele relatie een persoon kan voltooien. 

We zullen voor altijd geluk najagen of voor onszelf wegrennen als we verslaafd raken aan het geloof dat ‘deze’ relatie me zal voltooien of dat ‘die’ persoon aan mijn behoeften zal voldoen.

Als we zijn opgegroeid in een giftige  omgeving die waarde hechtte aan het altijd in een relatie zijn om onze eigenwaarde te identificeren, brengt dit een cyclus van onvervulde behoefte voort – van altijd een relatie * nodig te hebben om een ​​gevoel van waarde of zelfidentiteit te voelen. 

En wanneer deze cyclus als “normaal” wordt geleerd, creëert het een patroon van het najagen van relaties om te *voelen*, terwijl we van onszelf naar verdoving rennen.

We zijn al heel en compleet. Onze relaties moeten * complementeren * wie we zijn, niet ons. Ook is er in ons een oneindig verlangen dat je kunt vervullen via creativiteit en spiritualiteit nu en dan, maar niet door een relatie.

You may also like...

Geef een reactie, vraag of antwoord. Dank je wel!