Wat leert je een trigger?

Tenzij je helemaal alleen in het midden van nergens woont, zul je regelmatig worden getriggerd. Dit hoort bij het mens-zijn. Het maakt deel uit van het leven.

De meeste mensen reageren onbewust op hun eigen emotionele triggers.

Ze halen uit, doen iets impulsiefs, schamen zich, sluiten zich af of zeggen iets waar ze later spijt van krijgen. Dit is logisch omdat we in een wereld leven die ons niet leert om met onze emoties om te gaan. Om ze te reguleren. Of om aardig en geduldig te zijn met onszelf terwijl we ze ervaren.

Het leven komt niet met triggerwaarschuwingen, dus onze genezing gaat over leren hoe je veilig genoeg kunt zijn om de triggers te beheren. Hoe je verantwoordelijkheid voor hen neemt. Hoe pauzeren, ademen, en de emoties laat passeren.

Deze oefening zorgt voor: gezondere relaties en meer zelfvertrouwen.
Onze triggers signaleren ons onze niet-genezen wonden die ons afweermechanisme probeert te beschermen. Het zijn geweldige indicaties van waar onze wond ligt en wat er moet worden genezen.

Getriggerd worden is een natuurlijk en gezond onderdeel van het leven.

Wanneer we emotioneel worden getriggerd, ervaren we in feite een onvrijwillige reactie op een eerdere ervaring in het huidige moment.
Het is onvrijwillig, wat betekent dat ons zenuwstelsel een onbewuste reactie heeft die we niet kunnen beheersen.
Elke dag worden we getriggerd door verschillende gebeurtenissen of interacties die plaatsvinden (soms zijn ze klein, soms extreem).
De toon van een persoon wanneer hij met ons praat, een situatie die ons herinnert aan toen we ons machteloos of miskend voelden, een overtuiging die intense emoties in ons oproept, kunnen allemaal triggers voor ons creëren.
In plaats van uit gewoonte te reageren wanneer ze worden geactiveerd, is het belangrijk om te leren pauzeren en compassie met jezelf te hebben.
Wanneer je de intense sensaties in je lichaam voelt en de snelle gedachten in je hoofd gebeuren, stap en zeg tegen jezelf: ik ben veilig.
Vervolgens wil je nieuwsgierig worden. Wanneer geactiveerd, komt onze reactie meestal niet overeen met de gebeurtenis. De kernemoties die we ervaren is angst.

Vraag jezelf af wat over deze situatie veroorzaakt deze intense reactie?

Tip: het kan wat oefening vergen om zelfbewust genoeg te zijn om je emoties te begrijpen.
Neem een ​​pauze. Reageer niet, neem geen deel aan of neem geen beslissingen in een getriggerde toestand. Pauze. Laat de emotionele energie door je lichaam stromen. Concentreer je op diepe, constante ademhalingen.

Ik denk dat we allemaal lijken te vergeten dat het doel NIET is om een ​​zenuwstelsel constant in rust te hebben! We willen weten dat ons lichaam zal reageren als er gevaar is, en we moeten weten wat ons zenuwstelsel bepaalt dat een risico voor ons is! Getriggerd worden kan een teken zijn dat ons zenuwstelsel optimaal functioneert.

En als dat niet het geval is, bieden triggers nog steeds een goed inzicht in waar reparatiewerkzaamheden mogelijk moeten plaatsvinden.

Ik heb niet eens iemand anders nodig, ik trigger mezelf. Iemand anders?
Waar ik me zorgen over maak, is dat ik sommige van deze gevoelens/reacties nog steeds wil behouden omdat ze me hebben gewaarschuwd voor mogelijk gevaarlijke mensen of situaties. Ook als het geen fysiek gevaar is. Ik vind het belangrijk om mijn gevoel te volgen. Proberen te leren omgaan met triggers en tegelijkertijd luisteren naar geloofwaardige waarschuwingen is erg moeilijk.

Mijn ego zat me in de weg als ik werd getriggerd. De standaardreactie was defensief. Nadat ik het egowerk heb gedaan, heb ik een ander perspectief wanneer ik word getriggerd. Nu, in plaats van te reageren, zeg ik tegen mezelf: “In welke niet-genezen wond is dit ontsproten?” of “wat leert dit me over mezelf of anderen?” De herformulering heeft echt geholpen om mijn defensieve houding te stoppen. Bedankt voor het posten in dit onderwerp!

Voeg hieronder een reactie toe!

%d bloggers liken dit: