Dat zou betekenen dat je niet langer “op afroep” beschikbaar bent voor de crisiscyclus van andere mensen. Maar genezing van de urgentiecultuur betekent ook dat je geen plannen maakt zodat je met jezelf kunt zitten en helemaal niets doet of iets waar je van houdt dat alleen voor jou is.

Leren wanneer je amygdala (overlevingsbrein) wordt geactiveerd.

Neem geen beslissingen totdat je weer in je rationele logische brein zit.
Afmelden van maatschappelijke ideeën over vanaf welke leeftijd je dingen moet doen en je eigen tijdlijn volgen die voor jou werkt.
Geen druk voelen om onmiddellijk een mening te vormen of een standpunt over iets in te nemen of anderen te eisen dat te doen.
Grenzen stellen aan de tijd die wordt doorgebracht met mensen die jouw vecht- of vluchtreacties van het zenuwstelsel activeren.
Eerlijke gesprekken voeren met mensen die verwachten dat je 24/7 beschikbaar bent en hen laten weten wat je beschikbaarheid zal zijn.
Genezing van de urgentiecultuur betekent ook dat je eert en viert wat je op een dag heb kunnen doen, in plaats van jezelf te schamen voor wat ik niet heb bereikt.
Zich inzetten voor hard werken en toewijding, terwijl u zich ook inzet om te spelen, te rusten en plezier te hebben.

Een meerderheid van de samenleving is in overlevingsmodus.

Dit is de reden waarom urgentiecultuur zo aanwezig is in ons dagelijks leven. De urgentiecultuur is een symptoom van de overlevingsmodus.

We zijn letterlijk geconditioneerd sinds kinderen om te presteren en doelen te bereiken. We zijn geconditioneerd om snel beslissingen te nemen, om dingen onmiddellijk te “overnemen”, en om onmiddellijk op mensen te reageren.

En daardoor is ons zenuwstelsel chronisch in gevecht of vlucht.

Dit vechten of vluchten activeert onze amygdala of ons overlevingsbrein. In deze staat kunnen we letterlijk niet logisch denken. We zeggen of doen vaak dingen waar we spijt van hebben.

Pauze. Ademen. Vertragen. Stop met je te abonneren op het maatschappelijke idee van het moet onmiddellijk gebeuren.

Leer het unieke, perfecte ritme van je eigen lichaam!

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Geef het artikel een dikke duim!

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

Meer info over Annemie Declercq (klik)

Liefs Annemie

Gebruik het contactformulier!

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!Reactie annuleren