Open brief aan een narcist. Laat je behandelen. Deel 2

Reading Time: 9 minutes

De kans is denkbaar dat de narcist zo kritisch en diep over zichzelf gaat denken, maar zeer klein.

Misschien moet de narcist zijn omgeving verwittigen, want de kans is groot dat zijn omgeving zeer weinig kritisch denkt over de narcist en in een soort hypnose verkeren.

Het idee dat een slachtoffer een narcist kan veranderen, of dat de liefde van een persoon de narcist zal veranderen is echter heel naïef, alhoewel goed bedoeld.

We denken dat als we maar genoeg van ze houden, genoeg voor ze doen, als we onszelf genoeg veranderen, als we hen de hulp bieden die ze zo hard nodig hebben, dat alles wel goed zal komen. Als een narcist denkt dat er niets mis is met hem zal er niets veranderen.

Behandeling van een narcistische persoonlijkheidsstoornis is een moeilijke zaak.

Als u een openlijke narcist bent dat is het zeer zeldzaam dat je een behandeling zou nemen.

Als jij het dan toch doet dat is dat vaak omdat een narcistische krenking heeft geleid tot een crisis bij jou en een ineenstorting van uw kaartenhuisje.

Je gaat dan ook dikwijls niet in therapie om te genezen van je narcisme maar om je narcisme terug te herstellen.

Maar er is kans dat je een verborgen narcist bent, dan lijdt je aan gevoelens van leegheid en depressie en ben je toch een klein beetje gemotiveerd voor behandeling. Maar dat wil niet zeggen dat je verborgen grootheidsfantasieën niet moeilijk te bereiken zijn en erg lastig voor verandering.

Veel van de kenmerken van de narcist zoals grandiositeit en gevoelsarmoede zijn betrekkelijk resistent.

Maar stel dat je in aanraking komt met literatuur over narcisme en je bemerkt dat je dikwijls de wereld beschrijft zoals vermeldt staat in zo’n artikel: Volgens de narcist is de rest van de wereld gek.

Dan zal de narcist in de meeste gevallen vinden dat hij niets hoeft op te lossen.

Maar als de narcist verlaten wordt dat kan het wel zijn dat hij wil veranderen. Het kan ook zijn dat hij zegt dat hij hulp gaat zoeken.  Welke reactie een narcist op een crisis zal hebben kan niet voorspeld worden.

Er is dan ook weinig gekend over de behandeling van narcisten, want er zijn weinig narcisten die tot de conclusie van noodzaak aan verandering komen. Zij vinden het immers een teken van zwakte als je in therapie gaat. Een therapeut gaan ze dan ook dikwijls gekken noemen.

Wat we wel weten is dat een behandeling langdurig is. Sommigen hebben baat met psychoanalyse maar het is niet gemakkelijk.

Maar het is best mogelijk dat narcisten zich laten onderwijzen in communicatieve vaardigheden.

Misschien zullen ze via educatieve programma’s veel vaardigheden willen leren. Dus daar door ga je beter in staat zijn om om te gaan met een probleem.

Wellicht spiegelen ze zich niet verder aan de narcistische helden zoals een David Bowie in zijn jonge jaren. Misschien gaan ze op zoek naar meer nederige figuren. Want eigenlijk kunnen ze wel tot het besef komen dat ze het werkelijke leven niet aan kunnen.

Als zij langdurig aan zichzelf werken kunnen enkele narcisten misschien ooit transformeren naar volwassen mensen die op een positieve en zelfstandige manier kunnen bijdragen aan de samenleving.

Een echte verandering bij de narcist kan alleen op een diep niveau.

Soms lukt het om iemand uit zijn cocon te lokken. Of het is denkbaar dat één enkele narcist een inzicht krijgt dat hij in een cocon leeft.

Kan dan de schaduwkant van die persoon aanvaard worden en door zichzelf vergeven en zijn handelen erop afgestemd worden? Dan is transformatie mogelijk, maar niet door een leek in narcisme en therapie.

Voorwaarden waaronder een narcist zou kunnen transformeren.

Ben jij een narcist en wil je transformeren dat zal je een sterke motivatie nodig hebben.

Dan zal je een grote reden moeten hebben om frustratie aan te kunnen, want met een lage frustratietolerantie zal je snel hervallen in oud gedrag.

Wellicht laat een narcist zich overtuigen dat hij een narcist is als die diagnose gesteld wordt door iemand die gespecialiseerd is in persoonlijkheidsstoornissen.

Niet door een slachtoffer, een vriend van een slachtoffer, een familielid, of een gewone huisarts. De diagnose wordt vaak gesteld door een psychologisch onderzoek.

Als je onvoldoende denkvaardigheden hebt om concepten te kunnen begrijpen en te onthouden dan is de kans om te veranderen ook minimaal.

Begrijp jij dat je gedrag ongepast en verkeerd is?

Wie krijgt bij jou de schuld van een mislukking? Een ander?

Hoe groot is je verlangen om te veranderen?

Doe je het slechts om uit de moeilijkheden te blijven dan heb je heel weinig inzicht in de persoon die je wilt worden.

Zie je dat je het nieuwe gedrag wil behouden of is het maar voor een moment.

Als je jezelf voor 100% kunt overtuigen dan is er wel een kans dat je gaat veranderen.

Maar verwacht niet dat een ander je zal veranderen. Ook in de therapie of coaching ga jij (als narcist) het voornaamste werk moeten doen.

Je kunt beslissen om te veranderen door dat je bewust wordt dat je in deze situatie jezelf toestaat continu anderen te gebruiken, misbruiken en mishandelen. Zo weet je dat je nooit gelukkig kunt zijn en op een respectvolle manier zal behandeld worden want je gedraagt je als een monster.

Als je bereid bent om in gezin- of groepstherapie te gaan en je medicijnen te nemen als antidepressiva en angstremmers  ben je al een eind op stap.

Misschien herken je jezelf in één van deze situaties en hechting kenmerken  :

Een onveilige basis (hechting) belemmert de ontwikkeling van een reflectief vermogen (mentaliseren) en het beleven van wederkerigheid in relaties.

  1. Bij angstig-vermijdende gehechtheid (de ouder was emotioneel niet beschikbaar en de gevoelens van het kind werden niet gespiegeld) leren kinderen zich af te sluiten voor contact.

Ze gaan net als hun verzorgers de nadruk leggen op feitelijkheden en cognities en houden hun gevoelens op afstand.

  1. Bij angstig-ambivalente gehechtheid (de ouder reageerde vaak overdreven emotioneel geladen op de gevoelens van het kind) raken kinderen overdreven geprikkeld en zijn zij claimend en veeleisend in het contact.
  2. Wel als je onveilig gehecht was als kind dan is het gevolg dat je weinig besef hebt van de eigen mentale toestand en die toestand van een ander wat een aanleiding kan zijn om een narcistische persoonlijkheid te ontwikkelen.

Wel we hebben in het Nederlandstalig gebied een autoriteit op het gebied van narcisme: Jan Derksen, hoogleraar klinische psychologie en psychotherapeut. Hij heeft een boek geschreven met als titel : Het narcistisch ideaal, opvoeden in een tijd van zelfverheerlijking.

Het is vanzelfsprekend dat hoe meer de maatschappij individualistisch wordt jouw narcistische eigenschappen zeer goed gedijen. Hoeveel keer per dag zeg jij tegen iemand of tegen jezelf : Dat maak ik zelf wel uit.!

Wees er misschien nog meer van overtuigd dat je een narcist zou kunnen zijn als je een chronische vermoeidheid, een burn-out, eetstoornissen en allerlei verslavingen hebt.

Als je gevoelens van grootheid en belangrijkheid hebt en graag je eigen talenten en prestaties overdrijft, als je een gevoel hebt dat je recht hebt op een speciale behandeling, weinig belangstelling voor wat er in andere mensen leeft, en vooral bezig bent met eigen macht, succes en rijkdom dan zijn dat narcistische trekken die tegenwoordig hogelijk gewaardeerd worden.

Best mogelijk dat jij als narcist ook een vergeetachtig type bent omdat je zo weinig met een ander bezig bent dat je hem niet de moeite vindt om te onthouden. Mijd je ook mensen die je grootheidswaan zouden kunnen beschadigen?

Zoek een sterke therapeut voor een behandeling van een narcist.

Een narcist is niet gebaat als de therapeut geen leiding krijgt in de therapie. Je gaat een heel sterke therapeut nodig hebben. Iemand die niet wacht tot dat jij alle interpretaties en duidingen als vanzelf bij jou laat opkomen.

Zoals elke narcist zal je zelf pogingen ondernemen om je therapeut te idealiseren en te devalueren. En misschien loop je er ook van weg.

Snel ga je weten je therapeut of je coach te manipuleren wanneer hij/zij van in het begin geen krachtige en sterke indruk maakt op jou.

Ga je het kunnen verdragen dat je therapeut tamelijk bot en ongeïnteresseerd is zolang je tactische spelletjes speelt? En dat hij die weerstand spiegelt?

Gaat eindelijk je emotionele betrokkenheid groeien bij jouw coaching?

Je hebt een therapeut nodig die niet bang is voor wat er in jou leeft.

Een therapeut die zich goed genoeg voelt en niet afgeleid door zijn eigen vermoeidheid of zorgen.

Wat je wel mag verwachten van je therapeut als je je situatie op de kaart durft te zetten dat hij/zij daar positieve aandacht voor heeft, maar ook dat hij/zij jouw krenking duidt steunend op een grootheidsgevoelens.

Je gaat dan meer en meer een situatie creëren waarin je verleden bespreekbaar wordt, zonder te liegen.

Maar zolang je je verleden belicht vanuit een externe oorzaak gaat er nog maar weinig veranderen.

 

Er dient zowel naar de interne als naar de externe omstandigheden gekeken te worden waarin je narcisme kon ontstaan.

Is je burn-out het gevolg van de werkomstandigheden? Dat kan ook, want er kunnen pesterijen en uitbuiting aanwezig zijn.

Pesterijen moet je niet aanpakken met medicatie, toch?

De individualistische rat race in onze maatschappij heeft evenwel ook alle ruimte aan het narcisme.

Stop met de slachtofferrol te spelen als belangrijk onderdeel van behandeling van een narcist.

Soms als narcist kruip je in je slachtofferrol omdat dit je eigen falen bedekt en je zo je grootheidsfantasieën kunt behouden. Het slachtoffer-rolletje dat je speelt is dikwijls de reddingsvest die je moet behoeden voor narcistische krenkingen. Het kan toch niet aan jou liggen, maar aan de maatschappij, vind je.

Een narcist die ik ken wil precies in dat slachtoffer rolletje gebracht worden en de DSM IV helpt daar feitelijk aan mee. Ook DSM Vdoor het labellen.

Sommige narcisten willen zelfs dat het genetisch bepaald is om zo hun verantwoordelijkheid te kunnen ontwijken en in de rol van het slachtoffer te gedijen.

Ze kunnen zich dan verder in hun passieve rol blijven. Ze kunnen hun gewetenloosheid behouden, en als ze criminele feiten hebben gepleegd, de straf ontlopen.

Voorbeeld hoe een narcist in de slachtofferrol kruipt om zowel medelijden op te wekken als zijn eigen verantwoordelijkheid te minimaliseren.

Dit is een brief van de narcist aan zijn dochter van 17 jaar.

En dan nu nog efkes mijn excuses voor de voorbije week, en….

ik ben inderdaad veel bezig met mezelf op dit ogenblik, het is ook allemaal niet zo simpel,

kijk X is in Y in behandeling, en ik ben ook al enkele keren op gesprek geweest met de mensen die X daar begeleiden.

een aantal zaken, die we daar samen hebben besproken hebben me  serieus aan het denken gezet. Ik zit ook nog altijd met een hoop rare kronkels in mijn hersenen , en mocht dit enigszins een beetje erfelijk zijn, dan wil ik dat ze dat uitzoeken, en zelf doe ik nu dus ook al het nodige om daaraan mee te werken.

Met jezelf geconfronteerd zijn gaat nu eenmaal niet vanzelf, en is dikwijls pijnlijk.

Sinds enkele maanden neem ik terug geen anti depressiva meer. en doordat ik gezonder leef zijn de enige medicatie die ik nu nog neem, tegen de hoge bloeddruk, ook al gehalveerd.

Nu is er deze week een heleboel gebeurd op het werk.

maak ik regelmatig stomme fouten, maar eigenlijk deed ik dat tijdens mijn anti depressiva (periode), ook al maar toen had ik daar geen oog voor, en het slechtste van al is dat ik het gewoon vergat. ik dacht al dat ik dement aan het worden was en misschien is dat nog altijd zo maar ik denk dat het eerder aan iets anders ligt.

ik wil dit dus laten onderzoeken door iemand, maar er zijn weinig mensen die geloof hechten aan wat ik denk, maar ik wil het weten. Als jullie hier ook enigszins erfelijk mee belast zijn, dan zou ik graag hebben dat jullie niet zoals ik je hele leven overal jezelf de schuld van geven terwijl je er zelf minder kan aan doen dan je denkt.

Ik heb namelijk bijna heel mijn leven gedacht dat het aan het feit lag dat ik , laat ons zeggen, 75 procent homo ben, wat in mijn hoofd eigenlijk ook al niet kan, want je bent homo of hetero maar niet alle twee.

 

Nu, dat was dus al een hele week aan de hang op het werk terwijl de proclamatie bezig was, en ja ik was al elke avond na het werk heel emotioneel.

 

en ik weet dat ik een ander leven moet leiden, of terug antidepressiva nemen, wetende dat ik blijf rare dingen doen, maar er mij niet meer van aantrek, en dat ik ook door die medicatie met enorme gaten in mijn geheugen zit. Ik dacht dat dit kwam doordat ik wel eens eentje teveel durf drinken, maar Y drinkt bijna niets en ze heeft ook veel last van zwarte gaten, en de eerste drie weken werken deze (anti-depressiva) niet.

ofwel neem ik die angstremmers terug die tamelijk direct werken, maar daar ben ik dan de hele dag moe van. het is dus weer kiezen tussen de pest en de cholera.

Als ik al ander werk zoek dan weet ik nu al dat mijn inkomen een groot stuk zal zakken en ik heb nu al niet veel over, pas op ik heb eigenlijk niets tekort, maar….

Dus ik ben hier allemaal mee bezig, en niet alleen voor mezelf dus. Ik wil nu eindelijk eens weten in welk kotje ik zit, mochten jullie of 1 van jullie hier erfelijk mee belast zijn dan wil ik dat jullie een rustiger leven kunnen leiden dan ik.

Ik weet ook dat je niet mag in kotjes denken, maar ik vrees dat ik niet veel andere keus heb, ik ben een kotjesmens.

Ja, als je dit bovenstaand uittreksel leest zal je wel merken dat dit iets meer is dan de narcistische acties die de meesten van ons soms doen.

Van geheel dat onderzoek is namelijk nooit iets in huis gekomen.

Het was vooral de schrik voor het feit dat Y in psychische problemen kwam door zijn gedrag dat hij daardoor in het vizier zou komen. Er loopt namelijk een klacht tegen deze persoon voor misbruik van een 12 jarig familielid van hem.

Enkele maanden later na deze brief is er nu ook een klacht voor slagen en verwondingen, intimidatie tegenover Y. Hij leeft immers met de fantasie dat hij een perfecte vader is, een ideale man die ook weet hoe geld te beheren, waar veel vrouwen naar trachten.

De werkelijkheid is dat hij nooit tijdig zijn alimentatieverplichtingen kan nakomen, zijn geld verspild in seks bars en relaties aangaat met onstabiele personen en dat hij zijn perversiteiten ontplooit in het bijzijn van zijn kinderen en zijn kinderen in gevaar brengt tijdens zijn alcohol misbruik.

De meeste kinderen hebben enkele opvoedingswonden doordat we niet steeds de onvoorwaardelijke liefde hebben ontvangen door onze imperfecte ouders. Niemand is immers perfect.

Maar als ouders totaal geen benul hebben hoe hun kinderen lief te hebben, en van misbruik over gaan naar het kind een ouderrol toe bedelen en verwenning kunnen er narcistische verwondingen ontstaan.

Een ouder die herhaaldelijk om 3 uur ’s nachts de slaapkamer van zijn dochters binnenkomt in een dronken bui om hen te melden hoe graag hij hen wel niet ziet en dan ook nog een knuffel wilt, nadat ze tijdens de dag geconfronteerd werden met geweld veroorzaakt een wonde van een andere aard.

Liefs xx

Johan en Annemie Persyn Declercq

 

PS: Als je open staat om meer te leren van ons schrijf je dan in op onze nieuwsbrief en krijg ons 21 — daagse programma “Leren omgaan met narcisme.”

 

 

 

Open brief aan een narcist. Laat je behandelen. Deel 1

 

Open brief aan een narcist. Laat je behandelen. Deel 3

 

Deel uw gedachten met ons want samen kunnen we opzettelijk de wereld verrijken door waarde bij elkaar toe te voegen.