Een narcist kun je begrijpen maar verdient geen begrip?

Als je een relatie hebt met een narcist, houd je vast aan een illusionaire behoefte die diep in je zit. Die behoefte, misschien zelfs wanhoop roept je op om genezen te worden.

Een narcist kun je begrijpen na veel studie, na veel gesprekken en uitwisselen van ervaringen met lotgenoten.   Waarom is het zooo moeilijk om weg te lopen? Hoewel hij / zij een complete ‘ezel’ is.

Waar blijf je en noem je het zelfs liefde? Wat is de lijm die deze disfunctionele band in leven houdt? Het is het tekort aan zelfliefde waar de narcist aan appeleert.

 

Niet meer bang voor de leugens van de narcist dankzij voorbereiding.

Als je een narcist verlaat is de kans groot dat je te maken krijgt met allerlei instanties, zeker als je kinderen hebt. Bang zijn hiervoor is begrijpelijk. Echter, zal bang zijn je helpen?  Nee, het zal je niet helpen.

Leugens zul je in alle geval op vele fronten moeten doorprikken. Bovendien zal de narcist al zijn/haar charmes gebruiken om die leugens ingang te doen vinden.

Er is een kalmte nodig om dit te kunnen doen. Een begin van kracht en liefde van vrienden zal helpen zodat je je kinderen kunt beschermen en bevrijden.

Als je in geloof kunt vechten zal je een 180 graden transformatie doormaken.

Als je je goed hebt voorbereid om weg te gaan van jouw narcist en beseft dat het niet meer erger kan worden kan je niet veel meer overkomen.

Jouw narcist is banger van jou dan jij van hem nu je geïnformeerd bent en een ondersteunend netwerk, een goed voorbereid plan, en een krachtig waarom hebt.

Op een bepaald moment zal de negativiteit van de narcist averechts werken. Je wordt zelfbewust en rustig, en weet het voldoende te negeren ondanks alles wat hij doet. Er is een moment dat komt waar het lijkt dat hij is gestopt met te bestaan en uit jouw leven en gedachten compleet is geband.

Tijdens zo’n scheiding dien je te beslissen om de narcist volledig de rug toe te keren.

Misschien schiet je in paniek.  Kan je dat nog niet?  Dan is dat omdat je nog niet bent overtuigd dat je hier met een narcist te doen hebt.

Ja, een narcist zal je een mes in de rug steken, gedurende en na je scheiding.

Een niet-narcist bouwt zijn leven terug op. Een niet-narcist zal het beste doen voor de geestelijke gezondheid van de gezamenlijke kinderen. Een niet-narcist zal elke vorm van geweld mijden.

Een narcist zal je kind wegmanipuleren.

Dat mensen je dan niet geloven komt omdat het zo wreed en sadistisch is.

Velen kunnen er niet bij dat iemand zo kan doen.

Jarenlang vernedering ondergaan krijg je niet zomaar uit je systeem.

Maar dat is wat je moet doen. De eerste jaren na je definitieve breuk zullen zwaar zijn, omdat je soms letterlijk zijn stem zult horen schreeuwen in jouw  hoofd.

Je bekijkt eerst wat je meemaakt door zijn bril. Ook nog een tijdje nadat je van hem weg bent blijf je zijn/haar visie horen. Als je mediteert en studeert  dan krijg je langzamerhand een eigen visie.  Je blijft een tijdje het gevoel hebben dat de narcist je bekijkt.

Daarom moet je hem/haar op afstand duwen in je verbeelding. Je dient dat beeld dat je van de narcist hebt geïnternaliseerd te veranderen zodat je de baas bent. Te verkleinen, te verdonkeren, wazig te maken en op heel grote afstand te visualiseren.

Een goede therapeut kan daar ook bij helpen om het proces sneller te doen verlopen.

Je kunt vrij worden van angst voor de narcist . Ook kun je  ontdekken wat je weer aan het leven bindt . Hoe ga je van dat leven kunnen genieten?

Integriteit is belangrijk, maar tegenover een narcist hoef je niet (continu) open kaart te spelen. Dat is voor een open mens moeilijk aan te leren. Zonder een goed voorbereide geheime planning zul je gemakkelijk gedwarsboomd worden door de narcist.

Soms kan het nodig zijn om de narcist goed in het vizier te houden. Je gaat goed observeren om de indoctrinatie van de kinderen tegen te houden. Tevens ben je waakzaam om bewijzen te verzamelen. Zorg dat je jouw gsm bij hebt om te recorden of foto’s te nemen.

Neem zoveel mogelijk copies en foto’s van bewijzen. Maak dat die in veiligheid zijn. Vroeg of laat ben je onvermijdelijk bij hem/haar weg en heb je die documenten nodig.  Laat de depressie niet toeslaan en je blijvend schade berokkenen als je te lang blijft.

In tegenstelling tot een huisarts die van je situatie niks begrijpt, is een netwerk een verademing. Sommige therapeuten kunnen niks snappen van narcisme en van Pas -ouderverstoting.

Eens de waarheid zeggen?

Ik ken een verhaal waar een psychotherapeut die de telefoon aan het slachtoffer gaf om dan te eisen dat het slachtoffer eens goed de waarheid zou zeggen aan de dader.

Je kunt als je hulp zoekt ook op de spirituele weg geraken in alle hopeloosheid. Ik volg zelf ook een spirituele weg. Uiteraard heeft de wereld liefde nodig. Maar door vergeven als eerste op de agenda te plaatsen gaan slachtoffers twijfelen aan henzelf.

Een andere therapeut vertelde een slachtoffer dat ze haar blije zelf was kwijtgeraakt. Bovendien dat het onmogelijk was om terug te gaan naar wie ze was geweest. Is dat niet allemaal wat dubbelzinnig?

Loslaten was de boodschap van die therapeut.

Dat is niet de boodschap voor iemand die hopeloos, ziek van ellende, 10 kilo lichter, met haar uitvallend, bijna niet meer op haar benen kan staan, angst heeft om de deur uit te gaan, bijna alle zelfvertrouwen is kwijtgeraakt en een gevoel hebbend van onbegrip, verteld.

Als je goede hulp krijgt, kun je sneller je leven opbouwen want op eigen kracht gaat het langzamer. Op eigen kracht heeft je misschien meer trots, maar de kracht en liefde ligt in een goed netwerk dat samenwerkt, juridisch, familiaal, praktisch, psychologisch, emotioneel, politioneel enz.

Ik weet dat de kennis bij therapeuten over narcisme dramatisch is.

Ook psychiaters kunnen worden ingepalmd door een narcist, zelfs hele afdelingen in klinieken kunnen plat gaan voor een narcist.

Als je goed ingelicht en begeleid wordt in je voorbereiding zul je je gemakkelijker kunnen losmaken van deze ook juridisch wraakzuchtige monsters.

Als je helemaal leeggezogen bent kun je jezelf en je kinderen niet meer adequaat beschermen. Dus moet je zoveel mogelijk bij de pinken zijn of zo vroeg als mogelijk van je narcist weg  gaan, als dat je situatie is.

Een narcist is geen gewone problematische man of vrouw.

Een narcist kan ook een alcoholist zijn, een verslaafde die al jaren bezig is met afkicken. Hij kan dat doen met grote motivatie. Hij kan vinden dat iedereen daarbij moet helpen, ook de kinderen.

Bij een narcist draait het allemaal om hem.

Hoewel een narcist een alcohol probleem kan hebben,  is dit dikwijls ook een camouflage. Heel de familie denkt dat die persoon een alcohol probleem heeft, terwijl het een psychologische stoornis is.

Een narcist kan zelf zeggen dat hij een bepaalde psychologische stoornis heeft om de werkelijk stoornis te camoufleren. Een narcist kan een valse seksuele geaardheid opgeven om zijn persoonlijkheidsstoornis te camoufleren.

Zoals steeds heeft een narcist geen respect voor grote en kleine afspraken. Hij kan doodleuk uren te laat komen en als je daarop spreekt , word je verweten dat je overdrijft.

Dat is dan weer gaslighting . Hij kan je het gevoel geven dat het aan jou ligt. Hoe de narcist het ziet is het enige wat telt, niet de afspraak..

Dat is heel gevaartlijk en verraderlijk. Op een gegeven moment begin je te twijfelen aan zo ongeveer alles wat je hebt afgesproken. Bijgevolg ook op den duur ga je twijfelen aan wat je denkt, wat je voelt en wat je bent.

Bij narcisme is het extreem egocentrisme troef.

Zijn problemen gaan voor.  Ook als jij of de kinderen een probleem hebben. Meestal wil hij er niet over praten. Een narcist is op geen enkele manier zorgzaam vanaf dat hij je in de macht heeft. Geen steun, geen empathie, alleen zijn eigen zin.

Geen bevestiging op complimentjes. Meestal gaat het alleen over seks. Want eigenlijk op alles heeft hij constant commentaar en kritiek.

Dominantie en bezitterigheid.

Je moet helemaal van hem zijn. Terwijl trekt de narcist je constant aan en stoot je daarna af. Hij/zij maakt het steeds weer uitmaakt. Hij/zij trapt  je van zich af als het hem/haar uitkomt. Hij commandeert zoals je dat met een hond doet, hij heeft altijd gelijk en je moet alles precies zo doen als hij wil.

Steevast heeft een narcist een moeilijke jeugd gehad en voert hij dat als reden aan, tenminste, als er niemand anders is om de schuld te geven, dan gaat hij zielig doen als hij de aandacht niet krijgt of echt niet meer onder zijn gedrag uitkan.

Uiteraard heeft een narcist een gebrekkige impulscontrole en leeft hij zichzelf uit in drank, ook als zijn kinderen er bijzijn, waardoor het bezoek bij de narcist dan nadelig of schadelijk kan zijn voor anderen of de kinderen.

Een narcist is uiterst welbespraakt en charmant als het nodig is in situaties waar hij kan manipuleren.

Hij voelt zich niet geliefd genoeg maar ook emotioneel verwaarloosd. Het slachtoffer voelt zich echter schuldig en minderwaardig. Dat kan dan toch niet allemaal door de drank komen. Want zo doet een narcist ook als hij nuchter is.

Een narcist kan zich uitgebreid laten onderzoeken op psychiatrische problematiek. Er is weinig kans dat ze daar iets zullen vaststellen.

Maar alles is goed om in de belangstelling te staan, om medelijden te wekken, en om zich niet verantwoordelijk te moeten voelen voor zijn bedrog en leugens.

Ik ken een narcist die zich nu probeert onschuldig voor te doen door zijn ziekte te laten onderzoeken om het als genetisch veroorzaakt te kunnen bestempelen.

Daarmee hoopt hij zich te ontdoen van verantwoordelijkheid, maar vertelt dan ook dat dat een daad van liefde naar zijn kinderen is, doordat zij dan zullen weten wat ze hebben en niet door eenzelfde hel moeten als hem.

Narcisten laten zich moeilijk definiëren, want ze hebben een aantal punten die op verschillende persoonlijkheidsstoornissen kunnen wijzen.

Er zijn gradaties verschillen tussen iemand met narcistische vlooien, narcistische trekjes en een gevaarlijke narcist. Op een bepaald moment heeft iemand al te lang narcistisch gedrag vertoond op verschillende aspecten van zijn leven dat het onomkeerbaar is.

Het slachtoffer is meestal niet diegene die de macht van de narcist onderschat, dat is meestal de therapeut.

Maar voor velen maakt het niet uit. Immers de daders willen niet behandeld worden voor hun narcistisch gedrag.

Als iemand geen blijk heeft van wil tot verandering dan kun je je afvragen of je je leven verder met zo iemand wil doorbrengen.

Diegene die dat uitmaakt is het slachtoffer als het goed geïnformeerd is.

Uiteraard zal een ervaringsdeskundige of een therapeut helpen bij het vormen van die beslissing. Maar alleen jij kan voor jezelf kiezen.

Lotgenoten kunnen veel voor elkaar betekenen, omdat ze bereid zijn om onvoorwaardelijk te luisteren.

Als iemand het voor de vierde keer uitmaakt, is het gemakkelijk om de deur dicht te doen dan wanneer het de eerste keer was.

Eens  je vermoedt dat het narcisme is waarmee je in je realtie wordt geconfronteerd, dan zie je dikwijls maar het topje van de ijsberg.

Het is een belangrijk verschil in de schuldvraag voor het slachtoffer.

Als je de ziekte van de dader beseft dan is dat besef een grote stap in het herstel van misbruik bij het slachtoffer.

Als het een vermoeden van narcisme is waarmee je geconfronteerd wordt,  vermijd je verder ontwikkeling van de relaties door te stoppen met contact om de schade aan toekomstige relaties bijvoorbeeld voor de kinderen, voor de familie te vermijden.

Niemand wil een narcist in zijn leven hebben.

Het is beter dat je mensen met persoonlijkheidsstoornissen uit je buurt en of afstand kunt houden, dus als je een vermoeden hebt is het geen overbodige luxe om bewust te zijn van het gevaar.

Je zo snel als mogelijk uit de voeten maken bij een narcist vermijdt elke vorm van destructie.  Als je eenzelfde gedrag herkent bij niet alcohol gebruik dan zal dat gedrag alleen maar verergeren bij langer en meer alcohol misbruik.

De basis hoe iemand met zijn slachtoffer omgaat zal liggen aan de persoonlijkheidsstoornis.

Alcohol en medicatie geeft daarbij ook nog een verschrikkelijk cocktail.

Het verzinnen van smoezen behoort ook bij alcoholmisbruik, dat accentueert enkel het liegen bij een narcist. Als je weet dat een narcist die kenmerken ook vertoont als hij nuchter is, ook drinkt dat is dan een verzwarende omstandigheid en niet een verzachtende.

Narcisten hebben gewoon een defecte gewetensfunctie en geen inlevingsvermogen.

Narcisten bieden nooit hun excuses aan maar verzinnen excuses.

Dus doe de test en eis excuus, kijken wat er gebeurt.

In het algemeen heb je geleerd om mensen met persoonlijkheidsproblematiek beter te weren, gewoon door jouw gedrag te veranderen en mensen toch wat aan de tand te voelen. Narcisten zijn ook niet meer geïnteresseerd als je tegenover hen een vervelend gedrag vertoont.

Het is ook gewoon slecht te zien dat narcisme, dat is de hele bedoeling van het spelletje dat ik de narcistische kluwen noem en dat is voor de buitenwereld nauwelijks te merken.

Narcisme is destructief.

Veel therapeuten hanteren nog steeds de amorele inslag die Freud in de psychologie heeft gebracht en die in wezen immoreel is.

Alles begrijpen is niet alles vergeven.

Jezelf vergeven is een must, maar je treft geen schuld.

Een narcist vertoont geen berouw, dus is er geen reden tot vergeven of verzoenen.

En je kunt maar beter je omgeving verwittigen door bijvoorbeeld een straatverbod voor de narcist op te leggen.

Dat dit soort mensen gevaarlijk zijn word je niet geleerd, niet door de psycho-analytische professor. Ook niet door de hulpverlener die je wanhopig om houvast vraagt.

Want dat is belangrijk, houvast krijgen aan jezelf in plaats van gehersenspoeld en heen en weer geslingerd te worden.

Blijven staan waar je staat, wat er ook wordt gezegd of gebruld.

Maar dit amorele aspect van de insteek van de gemiddelde psycho-therapeut is levensgevaarlijk.

Voor mensen die als kind seksueel misbruikt geweest zijn, is dit al veel langer bekend.

Het aanvaarden van de consequenties daarvan dringt na 50 jaar pas door in de maatschappij.

Dat een huwelijk van meisje van 12 jaar kan in Turkije en dat dit geen breekpunt is voor toetreding bij Europa betekent dat de strijd nog niet gestreden is.

Maar miljoenen vrouwen zijn het slachtoffer geweest van therapeuten die hun werkelijke misbruik leren te zien als een uitvloeisel van het Oedipuscomplex: Een onbewust verlangen van het kind om gemeenschap te hebben met de ouder wat zich uit in dromen en fantasie.

Stel je voor wat de impact daarvan is op de daders als dit je eigen ouders zijn.

We zijn ons langzaam bewust aan het worden dat ook wij slachtoffers zijn die een stem moeten hebben en recht op hulp hebben. De vernietigende en moreel verwerpelijke kracht van woorden en manipulatie moet erkend worden door familie – en jeugdrechters, politie, maatschappelijk werk, psychiaters, psychologen en uiteindelijk wellicht een keer de maatschappij en de politiek.

Het lijkt mij belangrijk als wij daarbij leren, niet alleen wat narcisme is en aanricht, maar ook kijken naar degenen die ons voorgingen en kindermisbruik aan de kaak hebben gesteld.

Een harde strijd, maar in die contreien is enig succes geboekt. Evenwel met de opkomst in de wereld van narcistische leiders dreigt weer veel op de helling te komen staan.

Als je dit artikel belangrijk vond zal het ook nut hebben voor je vrienden en kennissen daarom like het, becommentarieer het en share. Dank je vriendelijk.

Als je wenst te praten kun je bij ons terecht.

Dit artikel is niet bedoeld om te diagnosticeren of een gids te zijn voor zelf-diagnoses. Het enige doel van dit artikel is strikt voor educatieve doeleinden. Mijn doel is om de lezer  te laten nadenken om schadelijke individuen beter te vermijden.

De standpunten zijn Johan Persyn zijn niet noodzakelijkerwijs die van wetenschappelijk America en Europa.

Als u dankzij deze post meer inzicht hebt gevonden, vergeet dan niet om te reageren, commentaar te geven en te delen.

 

Johan Persyn

Boeken die oplossingen bieden.

je wordt weer gelukkigWanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest.

8 Feedbacks on “Een narcist kun je begrijpen maar verdient geen begrip?”

  1. Dit stuk geeft me een dubbel gevoel; iemand de handvatten toereiken een problematische relatie tactisch te verbreken kan in mijn ogen geen kwaad.. Maar jeetje, om nu psychische problemen even te bagatelliseren en iedereen met een persoonlijkheidsstoornis over één kam te scheren?

    “Het is beter dat je mensen met persoonlijkheidsstoornissen uit je buurt en of afstand kunt houden(..)”

    Besef dat het gros van de mensen die psychiatrische hulp ontvangen wel iets van een persoonlijkheidsstoornis in zich dragen of een pakketje compleet hebben – of het nu gaat om vermijdend, anti-sociaal, afhankelijk of NAO. Vaak lang niet zo ‘ernstig’ voor de omgeving van die persoon (al is het voor de persoon zelf vaak wél een enorm gevecht).

    Narcisme heb je ook in verschillende soorten en maten.. En ook al is het in sommige gevallen inderdaad beter je spullen te pakken en ‘m te smeren – dan nóg vind ik niet dat je ‘zomaar’ een hele groep Mensen (want dat blijven ze!) zó tekort hoeft te doen met een blog als deze.

  2. Ik heb het niet over mensen met psychische problemen Anne. Ik heb het ook niet over de mensen die psychiatrische hulp ontvangen. Natuurlijk heb je narcisme in verschillende maten. En inderdaad de mensen met persoonlijkheidsstoornissen blijven mensen. en toch raad ik aan zoveel mogelijk uit de buurt te blijven

  3. Misschien komt het ophemelen van “vergeven” wel vanuit het christelijk geloof, die ons toch altijd met heel veel schuldgevoel heeft opgezadeld over allerlei dingen. Je bent zogenaamd maar een goed mens als je vergeeft…Terwijl “aanvaarden” eigenlijk meer is : iets zien zoals het werkelijk is en jezelf ervan distantiëren, het van op afstand gaan bekijken en het niet op jou “betrekken” maw je niét schuldig te voelen. Eén van mijn leuzes is : we zijn geen robotten, we kunnen fouten maken, maar een fout is geen schuld. Voor een fout kun je excuseren of soms kun je een fout proberen recht te zetten. Schuldgevoel daarentegen is een blokkerend gevoel, je wordt je aangepraat dat je een slecht mens bent en dat etiket blijft op je gekleefd.
    Nog zo’n blokkerend gegeven uit het geloof komt van het gebod “eert je vader en je moeder”. Volgens mij moeten ouders hun “kinderen eren” en onvoorwaardelijk liefhebben. Een kind dat zich geliefd voelt zal automatisch zijn ouders daarvoor graag zien. Kinderen moeten niet onvoorwaardelijk hun ouders graag zien en er alles voor doen, alsof ze liefde van hun ouders moeten “verdienen”.
    Dit kun je dan ook doortrekken naar partners. Niemand moet liefde “verdienen”, het komt vanzelf, als antwoord op liefdevol omgaan met jou. Het wordt een wisselwerking.De mensen die “beschadigd” zijn en steeds maar jouw “opoffering” vragen zonder in staat te zijn zélf een effort te doen, narcisten dus, zuigen je inderdaad leeg en solferen je op met schuldgevoel. Enkel degenen die ergens wakkergeschud worden kunnen leren inzien dat ze te veel narcistische trekjes vertonen en kunnen die bijsturen. Hebben ze geen inzicht daarin, dan staat de therapeut machteloos, en zo ook de partner.

  4. Als je een duidelijke innerlijke stem hoort die je gebiedt om een dader van partnergeweld, kindermisbruik enz te vergeven, vraag je dan eerst af of je niet hallucinueert. Als je dan ook totaal geen angst meer hebt voor de dader dan kun je eens iets grondigs lezen over het stockholm-syndroom. En dan…. toch maar afstand houden. Je kunt misschien vergiffenis vragen aan God voor de dader, maar als de dader het vraagt aan jou, ‘k zou daar maar mee oppassen, voor je het weet ben je weer bezweken voor zijn charmes. Kenmerkend voor een narcist is dat hij je blijvend zal bestoken ook met nieuwe liefdesverklaringen. Als je je niet meer schuldig voelt, als je je niet meer aangetrokken voelt, als je je niet meer beïnvloedbaar voelt… dan nog zeg dan Ga weg ! Ik zou ook oppassen met het totaal tegen ‘een schuldgevoel’ zijn, dat is precies het probleem bij de narcist, gewetensloos ! Ja, als christen vind ik dat we allemaal zondaars zijn, maar er is een groot verschil tussen een dader en een slachtoffer. De dader zoekt er een prachtig mens uit die dan ook wat kwetsbaar is om er van te profiteren, om er zijn/haar lusten op bot te vieren en om het emotioneel en fysiek pijn te doen. Ook de meest bewuste en harde tantes/heren kunnen in haar/zijn net verstrekt geraken. Ze houden van verwarring zaaien bij het slachtoffer en één van die trucs is vergeving vragen. grtj Johan en Dank voor jouw reactie Katrien.

  5. Meestal denken we dat vergeven ook verzoenen betekent. En dat is niet zo. We vergeven te veel. Maar meestal zijn dat kleine zaken. Hoeveel moeite kost het om iemand te vergeven dat ze een boek waaraan je gehecht was verloren zijn? Of een computer die je in bruikleen gaf, doorverkocht hebben? Voor mij althans is vergeven van het onmogelijke pas vergeven. Dat doe je niet zomaar. En nog minder onder druk. Misschien duurt dat wel 10 jaar of meer. Misschien moet er eerst erkenning zijn van de feiten. Misschien eerst berouw. Die criteria om te kunnen vergeven zullen van persoon tot persoon verschillen. Maar als dat niet in je woordenboek staat ben je daarom niet meer of minder waard dan een ander. Wat betreft de ouders gaat het vooral over de band snijden. Als je nog met de figuurlijke navelstreng verbonden bent kun je geen eigen identiteit ontwikkelen. Je hebt immers niet je ouders gekozen, en er bestaan ook heel slechte ouders in opvoeden, en ouders die ook geen tijd hebben voor hun kinderen. Meestal zijn het zeer narcistische ouders die daarmee afkomen tegenover hun kinderen dat ze niet kunnen vergeven, dat ze iedereen moeten graag zien, en respect moeten tonen voor een familielid. Empathische kinderen lopen dan heel groot gevaar en die zouden precies dienen te leren grenzen te leggen. Iets dat narcisten absoluut niet willen. Er zijn slechts weinig therapeuten die in staat zijn om resultaat te boeken met een narcist, omdat die geen zelfinzicht toepassen.

  6. Ik schrijf die blog dan ook niet voor mensen met een narcistische stoornis, maar voor mensen die er door werden misbruikt. Denk dat er weinig mensen met een narcistische stoornis mijn blog lezen. Hen kan ik enkel aanraden naar een therapeut te gaan. Trouwens, ook ik heb dat dubbel gevoel, enerzijds geloof ik dat mensen meer zijn dan hun gedrag, anderzijds zie je geen verandering in dat gedrag, en dan maak je de keuze om je energie te steken in mensen die er voor klaar zijn.

  7. Waar ik over val is het ‘persoonlijkheidsstoornis-stukje’. Ik heb zelf een persoonlijkheidsstoornis, juist omdat ik ben opgevoed door een door de psychiater gediagnosticeerde narcist (voordat iedereen wist wat een narcist nu precies is). Ik stoor me aan het te pas en on te pas gebruiken van de noemer ‘narcist’ terwijl het vaak niet eens vastgesteld is. Ook zie ik ‘persoonlijkheidsstoornis’ en ‘narcist’ veelal los van mekaar, omdat je door alle mensen met een persoonlijkheidsstoornis te veroordelen op basis van de kenmerken van een narcist de plak helemaal misslaat.

    Ik heb er zelf voor gekozen het contact met mijn vader te verbreken omdat narcisten inderdaad schade toebrengen, maar om mezelf vanwege mijn persoonlijkheidsstoornis met narcisten te vergelijken/over één kam te scheren? Daar doe ik mezelf geen recht mee.

    Ik ben dus op de hoogte van wat/wie narcisten zijn en van de pijn die ze kunnen veroorzaken. Ik vind het ook goed wanneer anderen ervan op de hoogte worden gesteld om ellende te voorkomen. Ga dus vooral door met ‘awareness’ verspreiden, maar laat andere diagnoses er liever buiten 😉

    Succes en groetjes, Anne

  8. Het punt Anne is, dat ik het enorm waardeer dat je je laat behandelen. Dat is wat ik meestal ook voorstel aan mijn lezers in de meeste artikels.

Deel uw gedachten met ons want samen kunnen we opzettelijk de wereld verrijken door waarde aan elkaar toe te voegen.