Neen zeggen en grenzen leren!

neen zeggen grenzen

Ik wil het hebben over een van mijn grootste worstelingen: neen zeggen en grenzen. Zonder hen zul je mentaal nooit gezond zijn. Ze waren voor mij het laatste en moeilijkste deel van de puzzel. Elke dag oefende ik zelfzorg, maar ik twijfelde aan grenzen en het bracht me veel stress en uiteindelijk wrok.

Grenzen houden en neen zeggen is een vaardigheid.

Het is geleerd door onze families waarin we werden opgevoed. Als we zien dat onze ouders grenzen hebben en houden, worden ze gewoon normaal voor ons. Als je net als ik bent en uit een disfunctioneel, verstrikt (psychologisch jargon voor ‘te dichtbij’) gezin komt dat geen duidelijke grenzen heeft, worden ze verwarrend en voelt het ‘gemeen’ of ‘egoïstisch’ aan om ze vast te houden.

Elk model dat ik zag, werd emotioneel overdreven geconsumeerd over hoe hun acties een andere persoon om hen heen deden voelen. Hun eigen gevoelens betekenden weinig. De ruimte van anderen werd niet gewaardeerd. Hun behoeften waren niet belangrijk.

Ik droeg dat raamwerk rond in mijn volwassenheid.

Anderen behagen, veel dingen doen die ik niet wilde doen en mezelf verliezen in het lawaai om me heen. De ironie is dat als je geen grenzen hebt en niet durft neen te zeggen, je ongelooflijk egoïstisch wordt.

Het heeft me jaren gekost om mijn onderbewustzijn te herprogrammeren om de kracht van grenzen en het toverwoord ‘neen’ te zeggen.

Ik worstel daar nog steeds mee vandaag. Mijn geest praat in “zou moeten” en er komen schuldgevoelens naar boven. Maar ik oefen om mezelf op de eerste plaats te zetten. Mijn energie beschermen. Ik hoef me geen zorgen te maken over hoe iemand anders zich over mij voelt.

Het deed me in het begin ineenkrimpen. Door ‘nee’ zeggen, voelde het alsof ik daarna meteen dood zou gaan. Maar langzaamaan leer ik een waarheid die me niet is geleerd: hoe mensen denken over mijn beslissingen is niet mijn verantwoordelijkheid.

Grenzen zijn uw harde lijn.

Ze zijn je eigenwaarde en zelfvertrouwen. Elke keer dat je een grens vasthoudt zonder af te wijken van de emoties die het oproept, genees je.
Vindt iemand anders grenzen het moeilijkste deel van genezing?

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!